Γιατί να κάνουν τα παιδιά διαδικτυακά μαθήματα

0

Συγγραφέας: 4ο Δημοτικό Ορεστιάδας | Κατηγορία Άρθρα, Διάφορα, Εξ αποστάσεως | , στις 04-04-2020

Και τα σχολεία έκλεισαν. Κανείς δεν περίμενε αυτήν την απρόσμενη εξέλιξη στην εκπαίδευση και στις λοιπές εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών. Είναι όμως γεγονός και δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να αντιστρέψουμε την κατάσταση.
Πολλοί γονείς σήμερα καλούνται να απαντήσουν καταφατικά στο ερώτημα της διαδικτυακής διδασκαλίας με «βαριά καρδιά» ενώ άλλοι την αρνούνται πεισματικά για διάφορους λόγους.
Αλήθεια όμως ποια μπορεί πραγματικά να είναι τα οφέλη μιας τέτοιας αλλαγής;
Και ποιες είναι οι πιο δημοφιλείς πλατφόρμες για διαδικτυακά μαθήματα;
Εδώ θα βρείτε έξι λόγους για να επιλέξετε το διαδικτυακό μάθημα κατά τη διάρκεια της καραντίνας:

Η διαδικτυακή διδασκαλία μπορεί να είναι συναρπαστική
….όπως κάθε τι καινούριο! Στα μάτια των παιδιών φαντάζει μια μεγάλη αλλαγή, ενώ στην ουσία δεν αλλάζει τίποτε άλλο παρά μόνο το μέσο που χρησιμοποιείται. Κι όμως τα παιδιά ενθουσιάζονται, έχουν περισσότερη όρεξη για μάθημα από ποτέ. Σε μερικές περιπτώσεις νιώθεις ότι για αυτά είναι ότι πιο φυσιολογικό πράγμα δεδομένης της συχνής χρήσης της τεχνολογίας στη ζωή τους.

Μπορεί να προσφέρει στα παιδιά νέες και πολύ σημαντικές δεξιότητες
Για τα παιδιά μικρότερης ηλικίας ειδικά, που ίσως να μην είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένα με τη διαδικασία μπορεί να αποτελέσει κίνητρο για βελτίωση των ψηφιακών τους ικανοτήτων κάτι που αποτελεί σίγουρα προτεραιότητα αναφορικά με τις δεξιότητες (γνωστές και με τον όρο 21st Century Skills) που πρέπει να αποκτήσει ένα παιδί που ζει στον 21ο αιώνα. Σε άλλες συνθήκες μπορεί να πληρώνατε κάποιον για το συγκεκριμένο σκοπό. Τώρα δίνεται στα παιδιά η δυνατότητα να συνεχίσουν να κάνουν ότι έκαναν αλλά ταυτόχρονα να μαθαίνουν και κάτι νέο.. οπότε το κέρδος τους είναι διπλό!

Αποτελεί άριστο παράδειγμα της πραγματικής ζωής
Τα παιδιά έχουν συνδέσει την τεχνολογία αποκλειστικά με τη διασκέδαση ενώ στην πραγματικότητα η τεχνολογία δημιουργήθηκε για να επιτελέσει μια σειρά από σκοπούς ένας εκ των οποίων μόνο ένας είναι η διασκέδαση. Βλέποντας τα παιδιά αυτή τη νέα διάσταση σίγουρα διευρύνουν τους ορίζοντες τους και δεδομένων των συνθηκών που επικρατούν βλέπουν και την πραγματική διάσταση της τεχνολογίας που δεν είναι άλλη από το να εξυπηρετεί τον άνθρωπο να υπερνικά εμπόδια.

Βοηθά να μη χαθεί η επαφή
Αποδοκιμάζετε τα διαδικτυακά μαθήματα αλλά επιτρέπετε στο παιδί να παίζει όλη μέρα ηλεκτρονικά παιχνίδια και να διαθέτει λογαριασμούς στα social media για να περνάει η ώρα; Ακόμη και το χειρότερο διαδικτυακό μάθημα είναι πολύ πιθανόν καλύτερο από το καθόλου μάθημα και την απραξία. Χωρίς ένα στόχο και ένα έστω υποτυπώδες πρόγραμμα τα παιδιά θα χαθούν γιατί εκ των πραγμάτων χρειάζονται όρια. Δε γνωρίζει κανείς πότε θα τελειώσει ο περιορισμός της καραντίνας και πόσο σύντομα τα παιδιά θα μπορέσουν να ενταχθούν πάλι στο πρόγραμμά τους. Είναι καλύτερο να τους δώσετε ένα κίνητρο συνεχίζοντας την εκπαίδευσή τους με όποιο δυνατό τρόπο. Άλλωστε όλοι συμφωνούμε ότι η νεολαία μας πρέπει να μένει ενεργή, καθώς η έλλειψη κριτικής σκέψης της νέας γενιάς μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες για το μέλλον μιας χώρας.

Ενισχύει το παιδί συναισθηματικά
Επειδή πολλές φορές ίσως να μην εκφράζεται δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει στο μυαλό των παιδιών ανησυχία για το μέλλον. Ενισχύοντας την καθημερινότητά τους με κάποιες δραστηριότητες που θυμίζουν τα σχολικά τους καθήκοντα τα βοηθάτε να μη χάσουν την ελπίδα τους για το μέλλον. Ταυτόχρονα όμως τους δίνετε κι ένα ισχυρό μάθημα προσαρμοστικότητας σε νέα δεδομένα. Βλέποντας εσάς να προσαρμόζεστε στις καταστάσεις μαθαίνουν κι αυτά να κάνουν το ίδιο στο μέλλον.

Μπορεί να είναι ποιοτική
Αντιλαμβάνομαι τον σκεπτικισμό πολλών γονιών για την ποιότητα των διαδικτυακών μαθημάτων όμως πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας ότι διδακτορικοί τίτλοι και μεταπτυχιακά μπορούν να κατακτηθούν μέσω διαδικτύου, πόσο μάλλον ένα μάθημα μαθηματικών της έκτης δημοτικού. Σίγουρα η παρουσία των γονιών μπορεί να κριθεί απαραίτητη ιδίως στα πρώτα μαθήματα και για τα παιδιά δημοτικού αλλά η εξοικείωση δε θα αργήσει να έρθει.

Μεγάλο τμήμα άρθρου της Αντωνίας Δριχούτη ΠΗΓΗ: Γιατί να κάνουν τα παιδιά διαδικτυακά μαθήματα

Δεν φοβόμαστε – προστατευόμαστε (σύντομες πληροφορίες-οδηγίες για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού)

0

Συγγραφέας: 4ο Δημοτικό Ορεστιάδας | Κατηγορία Ανακοινώσεις, Άρθρα, Γονείς, Διάφορα, Εκπαιδευτικοί | , στις 28-02-2020

Ερωτήσεις – απαντήσεις εδώ → Δεν φοβόμαστε-προστατευόμαστε

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τη συναισθηματική νοημοσύνη του παιδιού μας

0

Συγγραφέας: 4ο Δημοτικό Ορεστιάδας | Κατηγορία Άρθρα, Γονείς, Εκπαιδευτικοί | , στις 16-08-2019

Τι είναι η συναισθηματική νοημοσύνη; Πώς διαφοροποιούνται τα συναισθήματα από τη βρεφική ως τη νηπιακή ηλικία; Γιατί είναι σημαντική η ανάπτυξή της; Πώς μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς στην προαγωγή της;

Τι είναι η συναισθηματική νοημοσύνη;

Η συναισθηματική νοημοσύνη σύμφωνα με τον Goleman (1990) είναι: «Η ικανότητα να αναγνωρίζει κανείς τα δικά του συναισθήματα, να τα κατανοεί και να τα ελέγχει. Είναι επίσης η ικανότητα να αναγνωρίζει και να κατανοεί τα συναισθήματα των ανθρώπων γύρω του και να μπορεί να χειρίζεται αποτελεσματικά τόσο τα δικά του συναισθήματα όσο και τις διαπροσωπικές του σχέσεις».
Ένα παράδειγμα: «Δείχνεις απογοητευμένος που δε σε παίζουν τα άλλα παιδιά. Μπορεί να σου φαίνεται δύσκολο να τα πλησιάσεις, αλλά έλα να σκεφτούμε μαζί ιδέες που θα σε βοηθήσουν». Με αυτόν τον τρόπο ο γονιός αναγνωρίζει τα συναισθήματα του παιδιού, το βοηθάει να τα προσδιορίσει και του προτείνει έναν τρόπο για να τα διαχειριστεί. Όταν ένα παιδί είναι σε θέση να το κάνει αυτό, τότε οι γύρω του μπορούν να το κατανοήσουν, να ανταποκριθούν σε αυτά που νιώθει και να το βοηθήσουν.

Διαφοροποίηση συναισθημάτων από τη βρεφική έως τη νηπιακή ηλικία

Βρεφική ηλικία

♦ Μετά τον 6ο μήνα τα συναισθήματα είναι διαφοροποιημένα και αποτυπώνονται με κλασικές εκφράσεις στο πρόσωπο.
♦ Προς το τέλος του 1ου έτους τα βρέφη είναι σε θέση να διακρίνουν πότε μία κατάσταση είναι καινούρια ή αν κάποιο ξένο πρόσωπο αποτελεί απειλή για τα ίδια και εκφράζουν έκπληξη ή δυσφορία αντίστοιχα.

Νηπιακή ηλικία

♦ Στα μέσα του 2ου έτους τα νήπια αρχίζουν να κατανοούν τους κοινωνικούς κανόνες.
♦ Ελέγχουν σε πρώτο στάδιο τη συμπεριφορά τους.
♦ Εκφράζουν ενσυναίσθηση για πρώτη φορά (ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων).
♦ Στο 4ο έτος αρχίζουν να κατανοούν τα συναισθήματα και τις αιτίες τους.
♦ Στο τέλος του 5ου έτους περιγράφουν συναισθηματικές καταστάσεις όπως φοβισμένος, θυμωμένος, λυπημένος, χαρούμενος.

Σε ποιες περιπτώσεις εμποδίζεται η ανάπτυξη των συναισθηματικών δεξιοτήτων

♦ Όταν αγνοούνται τα συναισθήματα των παιδιών από τους ενήλικες.
♦ Όταν απαγορεύεται στην οικογένεια η έκφραση των δυσάρεστων συναισθημάτων (π.χ. φόβος, θυμός ή απογοήτευση).
♦ Συνέπεια: Τα έντονα συναισθήματα που εσωτερικεύονται και δεν εκφράζονται «φουσκώνουν» σαν ένα μπαλόνι που κάποια στιγμή θα «σκάσει» με απρόβλεπτες συνέπειες στην ψυχική υγεία του ατόμου.

Γιατί είναι σημαντική η ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης

♦ Τα παιδιά με χαμηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην επικοινωνία και στην επαφή με τους συνομηλίκους τους.
♦ Αντίθετα, τα παιδιά με καλά αναπτυγμένη συναισθηματική νοημοσύνη είναι πιο κοινωνικά και πιο αρεστά στις παρέες τους, έχουν λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς και καλύτερες σχολικές επιδόσεις.
♦ Ένα έξυπνο συναισθηματικά παιδί αναπτύσσει εμπιστοσύνη προς τον εαυτό του, έχει θετική αυτο-εικόνα, είναι ανοιχτό στο να εξερευνήσει καινούρια πράγματα και να δοκιμάσει διαφορετικές εμπειρίες.
♦ Ως ενήλικας συνήθως διακρίνεται από σταθερότητα στις διαπροσωπικές του σχέσεις.

Με ποιους τρόπους μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς στην προαγωγή της

♦ Να εκμεταλλεύονται κάθε ευκαιρία που προκύπτει και να δίνουν τη δυνατότητα στο παιδί να εκφράζει αυτό που νιώθει και να το κατονομάζει ως συναίσθημα. Να δίνουν όνομα στα συναισθήματα του παιδιού τους.
♦ Βοηθητική είναι και η εκμάθηση τεχνικών επίλυσης προβλημάτων, για παράδειγμα: «Τι μπορώ να κάνω για αυτό που μου συμβαίνει; Ποιες είναι οι πιθανές λύσεις;». Με τον τρόπο αυτό ενισχύουν την αυτενέργεια των παιδιών τους και τονώνουν την αυτοπεποίθησή τους.
♦ Να μιλούν καθησυχαστικά στο παιδί. Να το βοηθούν να κατονομάσει το συναίσθημα που νιώθει και να θέτουν όρια ως προς την έκφραση του συναισθήματος (π.χ. εξηγούν στο παιδί ότι το να σπάσει όλα του τα παιχνίδια δεν αποτελεί λύση στο θυμό του. Το να συζητήσει, όμως, μαζί τους γιατί είναι θυμωμένο μπορεί να το βοηθήσει να νιώσει καλύτερα).
♦ Βλέπουν τα αρνητικά συναισθήματα των παιδιών τους ως μία ευκαιρία για επικοινωνία και τρυφερότητα. Αφιερώνουν, λοιπόν, χρόνο σε ένα λυπημένο, θυμωμένο ή φοβισμένο παιδί για να αναγνωρίσει και να λεκτικοποιήσει τα συναισθήματά του. Με τον ίδιο τρόπο αντιδρούν σε κάθε συναισθηματική κατάσταση του παιδιού.
♦ Να πιστέψουν στις ικανότητες, στα ταλέντα και στη μοναδικότητα του παιδιού τους και να του εμφυτεύσουν πίστη στον εαυτό του, να του καλλιεργήσουν υψηλές ηθικές αξίες αλλά και αισιόδοξη άποψη και στάση για τη ζωή.

Διαφοροποίηση του E.Q. (συναισθηματική νοημοσύνη) από το I.Q (δείκτης ευφυΐας)

♦ Μέχρι τη δεκαετία του 90 κυριαρχούσε η άποψη ότι ο υψηλός δείκτης νοημοσύνης (το γνωστό I.Q.) καθώς και η υψηλή ακαδημαϊκή επίδοση αποτελούσαν θετικούς προγνωστικούς δείκτες για τη ψυχική υγεία του ατόμου.
♦ Με τη θεωρία του Goleman και τις έρευνες που ακολούθησαν φαίνεται πλέον ότι η συναισθηματική νοημοσύνη είναι πιο σημαντική από το δείκτη νοημοσύνης.
♦ Τα παιδιά με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη φαίνεται να έχουν υψηλότερα ποσοστά ψυχικής ανθεκτικότητας και να προσαρμόζονται ευκολότερα σε καινούριες καταστάσεις και περιβάλλοντα.
♦ Επίσης, φαίνεται να ελέγχουν καλύτερα τις παρορμήσεις τους και να καθυστερούν την ικανοποίηση των αναγκών τους.
♦ Τέλος, έχουν την ικανότητα να συμπάσχουν και να έχουν υψηλές ενσυναισθητικές δεξιότητες.

Συμπερασματικά

Ένα παιδί με πλούσια συναισθηματική νοημοσύνη μπορεί πιο εύκολα να διαχειριστεί αυτά που νιώθει, τους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρέφεται, να έχει θετική αυτοεικόνα και πιο υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις.

Ιωάννης Κυργιόπουλος, Ψυχολόγος (Msc Σχολικής Ψυχολογίας)

ΠΗΓΗ: https://www.elniplex.com/πώς-μπορούμε-να-βοηθήσουμε-τη-συναισθηματική-νοημοσύνη-του-παιδιού-μας/

Τι θα έγραφα στη μάνα μου αν ήμουν έξι ετών…

0

Συγγραφέας: 4ο Δημοτικό Ορεστιάδας | Κατηγορία Άρθρα, Γονείς | , στις 04-08-2019

… και μπορούσα να της εξηγήσω…
Είμαι έξι ετών και μόλις τελείωσα το νηπιαγωγείο. Δε ξέρω τι περίμεναν οι άλλοι από εμένα. Ξέρω όμως τι έμαθα στο νηπιαγωγείο. Και θα σας τα πω (ελπίζω να τα θυμηθώ όλα):

Έμαθα να κάνω φίλους
και να αγαπώ τους σκύλους
μα κι όλα τ’ άλλα ζώα
που όπως είδα είν’ αθώα.

Έμαθα πολλά κι άκου τα καλά:
να μοιράζομαι, να φαντάζομαι,
να παίζω με κανόνες και να συνεργάζομαι,
να νιώθω και να λέω,
να ζητώ δίχως να κλαίω
να μ’ ακούνε κι άλλοι,
να με δέχονται
κι όταν μαζί μου διαφωνούν- πάλι
να με καταδέχονται.

Έμαθα να κάνω ερωτήσεις
και να δίνω απαντήσεις
να αγαπώ τα παιδιά και τη δασκάλα
που μου έμαθε τα μικρά και τα μεγάλα
που μου μίλησε για εκείνα που υπάρχουν και δε βλέπω
και μου είπε ιστορίες
για εκείνα που βλέπω δίχως να υπάρχουν.

Έμαθα τεχνικές και υλικά
να ζωγραφίζω, να κόβω, να κολλάω,
να προσφέρω, να βοηθάω
έμαθα να αγαπάω
για το δίκιο να μιλάω.
Μη ξεχάσω: έφαγα και μπόλικα γλυκά
εικοσιδυό γενέθλια και εικοσιεφτά γιορτές
δυο κιλά τούρτες σπιτικές.

Έμαθα ν’ ανήκω σε ομάδα
και πως δεν είμαι εγώ το μόνο νήπιο σε όλη την Ελλάδα.
έμαθα πως είμαι ξεχωριστός
πως είμαι ικανός και διαφορετικός
και πως είμαι του εαυτού μου
κι άλλου κανενός!

Και τώρα ετοιμάζομαι για το δημοτικό
σχολείο πιο μεγάλο και απαιτητικό
θα μάθω όπως μου είπαν πράγματα χίλια δυο
με λέξεις κι αριθμούς θα παίζουμε κρυφτό
μα θέλω να ζητήσω ακόμα κάτι
από σένανε, μαμά, και το μπαμπά αγάπη
απ’ το σχολείο μου λίγο χρόνο να συνηθίσω
μια αγκαλιά να ισορροπήσω
τώρα που σε άλλο σχολείο θα ξαναρχίσω.

Μα μέχρι τότε θέλω να σου πω
πως θα ‘ναι ΚΑ-ΛΟ-ΚΑΙ-ΡΙ
εγώ θα παίζω, θα γελώ
με παγωτό στο χέρι!
Θέλω θάλασσα και άμμο
θέλω να κυλιέμαι χάμω
μη με κυνηγάς μ’ ασκήσεις
βρες εσύ τώρα τις λύσεις
δεν κάνω προετοιμασία
γιατί δεν έχει ουσία!
Για μένα έχει σημασία
να σου πω τι θέλω…
Θέλω να παίξω, να παίξω, να παίξω
θέλω να τρέξω, να τρέξω, να τρέξω
θέλω να πλατσουρίσω, να σε βρέξω
θέλω να βγαίνουμε έξω
κι αν δεν έχεις λεφτά
πάμε μια βόλτα, έτσι απλά
να σε κεράσω εγώ αστεία παιδικά!

Γιατί πρέπει να θυμάσαι
εκτός απ’ τ’ όνομά μου με λένε και “παιδί”
εσύ δεν ήσουν τέτοιο δηλαδή;
Ο κόσμος μου ανήκει, να μην ανησυχείς
θα τα μάθω όσα θες από Σεπτέμβρη. Θα το δεις!!!

ΥΓ: Φέτος πάντως έμαθα πως γράφεται η αγάπη
με δύο -α- και ένα -i-
αρκεί να τη δείχνεις απ’ άκρη σ’ άκρη!!!

Απόστολος Πάππος, Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1976. Είναι αρχισυντάκτης του elniplex και νηπιαγωγός.

ΠΗΓΗ: Τι θα έγραφα στη μάνα μου αν ήμουν έξι ετών…

Ποδήλατο και κανόνες κυκλοφορίας

0

Συγγραφέας: 4ο Δημοτικό Ορεστιάδας | Κατηγορία Άρθρα, Γονείς, Διάφορα | , στις 18-07-2019

Πέρα από τα πρόστιμα, χρειάζεται να προσέξουν μικροί και μεγάλοι την οδήγηση ποδηλάτου χωρίς φώτα τη νύχτα και αντίθετα στους μονόδρομους

• Ο οδηγός ποδηλάτου είναι… οδηγός! Αρα ισχύουν και γι’ αυτόν όσα ισχύουν για τους υπόλοιπους οδηγούς!
• Το ποδήλατο είναι «όχημα» άρα έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις!
• Ο οδηγός ποδηλάτου είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει και να εφαρμόζει τον ΚΟΚ.
• Οι οδηγοί άλλων οχημάτων, είναι υποχρεωμένοι να αναγνωρίζουν και να σέβονται τον χρήστη ποδηλάτου στους δρόμους καθώς ο ΚΟΚ αναγνωρίζει το ποδήλατο ως όχημα που επιτρέπεται να κινείται στο οδόστρωμα.
• Το κράνος δεν είναι υποχρεωτικό από τον ΚΟΚ.
• Οι ταχύτητες κίνησης στην πόλη δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα 20 χιλιόμετρα την ώρα και αυτή η ταχύτητα είναι σχεδόν ταχύτητα… γρήγορου δρομέα.

Ένας χρήσιμος σύνδεσμος εδώ → ΚΟΚ και Ποδήλατο: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε!

Αδελφικές Σχέσεις : Πώς μπορούν οι γονείς να αντιμετωπίσουν τον αδελφικό ανταγωνισμό;

0

Συγγραφέας: 4ο Δημοτικό Ορεστιάδας | Κατηγορία Άρθρα, Γονείς, Διάφορα, Εκπαιδευτικοί | , στις 13-07-2019

Ελάχιστες σχέσεις είναι τόσο στενές και τόσο ανταγωνιστικές όσο οι αδελφικές. Για πολλά αδέλφια, η αγάπη είναι γείτονας με το μίσος. Είναι φυσικό να υπάρχουν αμφιθυμικά αισθήματα μεταξύ αδελφών. Η αδελφική αντιζηλία και αντιπαλότητα εμφανίζονται συνήθως στην παιδική ηλικία, αλλά μπορεί να συνεχίσουν να υπάρχουν ακόμα και σε όλη τη διάρκεια της ζωής.

Συχνά, τα προβλήματα στις αδελφικές σχέσεις οφείλονται στην αντιπαλότητα και την αντιζηλία. Το να μονοπωλείς, ως μικρό παιδί, το ενδιαφέρον, την προσοχή και τη φροντίδα των γονιών και του άμεσου περίγυρου και ξαφνικά αυτά να μετατοπίζονται σε ένα αδέλφι που γεννιέται, ενώ ο ίδιος «εκθρονίζεσαι», αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες απειλές που μπορεί να βιώσει ένα παιδί. Για ένα παιδί ηλικίας 1,5 έτους, είναι σχεδόν αβάσταχτο να βλέπει ξαφνικά ένα άλλο παιδί να βρίσκεται στην αγκαλιά και στο στήθος της μητέρας του. Αναλογικά, αυτό είναι ισότιμο με το να δεις τον ή την σύντροφο που λατρεύεις στην αγκαλιά ενός άλλου ατόμου. Δεν είναι, όμως, μόνο τα μεγαλύτερα αδέλφια που ζηλεύουν και νιώθουν απειλημένα από τη γέννηση ενός αδελφού. Και ένα μικρότερο αδέλφι μπορεί να νιώθει πως ζει στη σκιά ενός μεγαλύτερου αδελφού ή αδελφής, που μπορούν να κάνουν, λόγω ηλικίας, πράγματα που αυτό δεν μπορεί. Κάποια αδέλφια μπορεί να αποσύρονται στη συνέχεια από κάθε είδους ανταγωνισμό στη ζωή τους, ενώ κάποια άλλα να προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξεπεράσουν το μεγαλύτερό τους αδέλφι. Αν και ο ανταγωνισμός αυτός μπορεί να φαίνεται προς τα έξω πως έχει να κάνει με ποιος θα τα καταφέρει καλύτερα στο σχολείο ή στη ζωή, η πραγματική και βαθύτερη αιτία έχει να κάνει συχνά με τον ανταγωνισμό για την αγάπη των γονιών.

Καθημερινά, οι γονείς μπορούν να κάνουν μικρά πράγματα που συμβάλλουν στη μείωση του ανταγωνισμού μεταξύ των αδελφών.

Μην καταφεύγετε σε συγκρίσεις. Οι εξαντλητικές συγκρίσεις και ο υποβιβασμός κάποιου παιδιού ανήκουν στα σφάλματα για τα οποία οι περισσότεροι γονείς είναι ήδη «υποψιασμένοι». Πολλοί γονείς όμως δεν καταλαβαίνουν ότι έμμεσα συγκρίνουν όταν λένε πράγματα όπως: “δεν είναι η αδελφή σου πάρα πολύ καλή στα μαθηματικά;” ή “ο αδελφός σας πρόκειται να γίνει αστέρι στο μπάσκετ.” Αυτές οι παρατηρήσεις μπορούν να βλάψουν τα συναισθήματα των παιδιών, ειδικά εάν οι συγκεκριμένες περιοχές αφορούν μια δραστηριότητα στην οποία τα ίδια δεν τα καταφέρνουν καλά. Αντί της σύγκρισης, επαινέστε κάθε παιδί για τις μοναδικές δυνατότητές του/της εξηγεί η Στέλλα Σπανού, ψυχολόγος, συμβουλευτική γονέων.

Προστατέψτε τα μικρότερα αδέλφια από καταστάσεις όπου λόγω ηλικίας δεν μπορούν να τα καταφέρουν. Τα πιο μικρά παιδιά θέλουν συχνά να ανταγωνιστούν με τα μεγαλύτερα αδέλφια τους σε διάφορες δραστηριότητες, κάτι το οποίο μπορεί να είναι πολύ απογοητευτικό αν το συνεχίσουν. Εξηγήστε στο νεαρότερο παιδί πως όταν θα είναι μεγαλύτερο, θα είναι σε θέση να κάνει τα πράγματα που επιθυμεί να μπορούσε να κάνει τώρα.

Ζητήστε από τα μεγαλύτερα παιδιά σας να σας βοηθήσουν. Προτείνετε στο μεγαλύτερο παιδί να διδάξει κάτι στο μικρότερο. Και τα δύο παιδιά κερδίζουν: το μεγαλύτερο παιδί παίρνει την ικανοποίηση «διδάσκοντας» το μικρότερο, και το μικρότερο ικανοποιείται μαθαίνοντας κάτι καινούριο.

Προστατεύστε τον ζωτικό χώρο του μεγαλύτερου παιδιού σας. Μην περιμένετε το μεγαλύτερο παιδί σας να επιτρέπει στο μικρότερο να παίζει πάντα μαζί του ή να κάνουν παρέα όλη την ώρα. Σιγουρευτείτε ότι διαφυλάσσεται ο προσωπικός χώρος του μεγαλύτερου.

Μοιραστείτε με τα παιδιά σας τις «νίκες» τους. Όταν τα παιδιά σας σάς περιγράφουν κάποια δραστηριότητα όπου νιώθουν ότι «τα κατάφεραν», αφιερώστε χρόνο να μοιραστείτε μαζί τους τη χαρά αυτού του επιτεύγματος.

Υποστηρίξτε τα παιδιά σας στα ταλέντα τους. Δείξτε έμπρακτα την υπερηφάνειά σας πηγαίνοντας στα παιχνίδια τους, τις προπονήσεις τους, τις θεατρικές παραστάσεις και γιορτές, τα παιχνίδια τους στη γειτονιά και άλλες δραστηριότητες.

Βοηθήστε τα παιδιά σας να δουν που βρίσκονται τα ταλέντα τους. Κάθε παιδί έχει μοναδικά ταλέντα και δυνατότητες. Παρατηρήστε τα πράγματα τα παιδιά που σας τα κάνουν καλά και βοηθούν να αναγνωρίσουν τα ταλέντα τους.

Μην πείτε ποτέ ότι “θα ήθελα να είσαι περισσότερο όπως ο/η…” Αυτό οδηγεί ένα παιδί στη σκέψη ότι τα πράγματα στα οποία είναι καλός δεν είναι αρκετά σημαντικά για εσάς.

Σαν γονέας, ο τρόπος που αλληλεπιδράτε με το σύζυγό σας (εάν είστε παντρεμένοι) ή με τους φίλους σας και την οικογένεια σας μπορεί να έχει επιπτώσεις στο πώς τα παιδιά σας μαθαίνουν να αλληλεπιδρούν το ένα με το άλλο. Η εμπειρία έχει δείξει ότι η ποιότητα της σχέσης των γονέων, ειδικά το πώς επιλύουν τις συγκρούσεις, συνδέεται με την ποιότητα της σχέσης μεταξύ αδελφών. Τα παιδιά σας προσέχουν πώς χειρίζεστε τις διαφωνίες και τους καυγάδες με το σύζυγό σας και τους φίλους σας, και παίρνουν παράδειγμα από εσάς στο πώς να επιλύουν τα προβλήματά τους.

ΠΗΓΗ: https://www.infokids.gr/8-tropoi-gia-na-periorisete-ton-antagon/

7 λόγοι που είναι καλό να είστε «κακιά» μαμά!

0

Συγγραφέας: 4ο Δημοτικό Ορεστιάδας | Κατηγορία Άρθρα, Γονείς | , στις 20-05-2018

Είναι πολύ εύκολο για ένα παιδί να απονείμει στη μαμά του τον τίτλο της κακιάς μαμάς ή ακόμα και της χειρότερης στον κόσμο. Συνήθως όμως αυτό σημαίνει ότι απλά κάνετε σωστά τη δουλειά σας.

Όχι, οι «κακές» μαμάδες για τις οποίες μιλάμε δεν είναι αυτές που αδιαφορούν για τα παιδιά τους, που δεν τα αγκαλιάζουν ποτέ ή που τα εκθέτουν σε διάφορους φυσικούς και ψυχικούς κινδύνους. Είναι εκείνες που επιβάλλουν κανόνες και εννοούν να τους τηρήσουν με κάθε κόστος, εκείνες που πιστεύουν στη σημασία του να υπάρχει σειρά και πρόγραμμα κι εκείνες που απλά αδιαφορούν αν όλα τα άλλα παιδάκια στη Δευτέρα δημοτικού έχουν το δικό τους iPad. Μία από αυτές είναι η Ντενίζ Σκιπάνι, μια αμερικανίδα μαμά και συγγραφέας. Είναι μάλιστα τόσο περήφανη που είναι «κακιά» που έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο Mean Moms Rule: Why Doing the Hard Stuff Now Creates Good Kids Later, όπου εξηγεί γιατί είναι καλό να είσαι «κακιά»!

1. Οι «κακές» μαμάδες δεν χάνουν τον εαυτό τους μέσα στη μητρότητα
Οι καλές μαμάδες νιώθουν τόσο πολύ την υποχρέωση να βάλουν σε προτεραιότητα τα παιδιά τους που ξεχνούν ότι πρέπει να φροντίσουν και τον εαυτό τους. Μόλις γεννήσουν, αντικαθιστούν τα κομψά ρούχα τους με άνετες φόρμες, αποκτούν μαύρους κύκλους στα μάτια και θεωρούν τον εαυτό τους τυχερό εάν προλάβουν να κάνουν ένα γρήγορο ντους το πρωί. Οι «κακές» μαμάδες ακούν όλα αυτά και νιώθουν ένα ανακάτεμα στο στομάχι. «Τα παιδιά υποτίθεται ότι προσθέτουν στη ζωή μας, γιατί πρέπει να εξαφανίζουν ακόμα και αυτά που θεωρούσαμε βασικά;», λέει στο βιβλίο της η Σκιπάνι. Το να χάσεις την προσωπικότητά σου για χάρη της μητρότητας είναι κακό για σένα (για προφανείς λόγους) αλλά και για τα παιδιά σου. Πώς θα τους μάθεις να σέβονται τον εαυτό τους όταν δεν κάνεις το ίδιο;

2. Οι «κακές» μαμάδες δεν φοβούνται να πουν «όχι»
Το «όχι» δεν είναι παρά μια μικρή, γλυκιά δόση πατρικής αγάπης. Μην φοβάστε να το πείτε. Πολλοί γονείς παγιδεύονται στη… δικτατορία του «ναι», θεωρώντας ότι η θετική διάθεση είναι υποχρέωσή τους. Όμως το «ναι» είναι σαν ένα κομμάτι γλυκό που ανεβάζει τα επίπεδα της γλυκόζης απότομα και σου δίνει ένα αίσθημα ενέργειας το οποίο όμως πολύ γρήγορα κατακρημνίζεται. Το «όχι» είναι σαν ένα μπολ με θρεπτικά δημητριακά ολικής άλεσης που απελευθερώνουν την ενέργεια λίγο λίγο ώστε να διαρκέσει πολύ. Και σου δίνει τη δυνατότητα να διδάξεις στα παιδιά πολλά πράγματα για τα οικονομικά της οικογένειας, τις ηθικές αξίες και τις επιλογές σου. Δοκίμασε να το πεις. Χωρίς ενοχές. Χωρίς δικαιολογίες. Απλά, πες το όποτε το εννοείς.

3. Οι «κακές» μαμάδες δεν νιώθουν την υποχρέωση να κάνουν ό,τι οι άλλες
Θυμάστε όταν ήσασταν στο λύκειο και έπρεπε να φοράτε ένα συγκεκριμένο τζην ή να έχετε τα μαλλιά σας χτενισμένα με ένα συγκεκριμένο τρόπο προκειμένου να ανήκετε στα… κουλ κορίτσια; Ε, λοιπόν, μπορεί να μεγαλώσατε αλλά αυτή η ομάδα των «κουλ» υπάρχει ακόμα. Είναι, πλέον, οι μαμάδες που αποφασίζουν για το πώς θα συμπεριφέρεστε σε ό,τι αφορά το παιδί σας. Επιβάλλουν κανόνες όπως πόσο πρέπει να θηλάσετε το μωρό σας, σε ποια ηλικία πρέπει να κοιμάται όλη νύχτα, σε ποιο σχολείο πρέπει να πάει ή με πόσες εξωσχολικές δραστηριότητες να ασχοληθεί. Αγνοήστε τις και πάρτε τις δικές σας αποφάσεις με βάση τις δικές σας απόψεις και ακολουθώντας το ένστικτό σας.

4. Οι «κακές» μαμάδες δεν διστάζουν να απογοητεύουν τα παιδιά τους λίγο κάθε μέρα
Όσο είναι μωρά είναι σημαντικό να ανταποκρινόμαστε άμεσα στις ανάγκες τους. Να τους προσφέρουμε γάλα τη στιγμή που θα το ζητήσουν, να τα κρατήσουμε αγκαλιά όταν κλάψουν και να τα καθαρίσουμε μόλις λερωθούν. Όμως οι «κακές» μαμάδες, καθώς τα παιδιά τους μεγαλώνουν, αφήνουν λίγο λίγο να περνάει όλο και περισσότερος χρόνος ανάμεσα στο «Μαμάαααα» και το «Έρχομαι, αγάπη μου». Αφήνοντας τα παιδιά μας να ζήσουν μερικές μικρές απογοητεύσεις επειδή δεν σπεύδουμε να τα βοηθήσουμε να βρουν το παιχνιδάκι που έχασαν ή επειδή δεν ζητάμε από τη μαμά του συμμαθητή τους να δώσει και στο βλαστάρι μας πρόσκληση για το πάρτι, τους επιτρέπουμε να χτίσουν την ευελιξία και την αυτάρκεια που χρειάζονται για να ωριμάσουν. Σκεφτείτε: μικρές αποτυχίες σήμερα = μεγάλες επιτυχίες αργότερα!

5. Οι «κακές» μαμάδες έχουν τον έλεγχο στο σπίτι τους
Γιατί πρέπει να νιώθετε ενοχές επειδή θέλετε να έχετε άποψη για το τι υπάρχει μέσα στο ψυγείο σας, για το πότε ανοίγει και κλείνει η τηλεόραση ή για το ποια είναι η ώρα του ύπνου. «Έχω τον έλεγχο» δεν σημαίνει απαραίτητα «είμαι αυταρχική», όμως τα παιδιά έχουν ανάγκη να νιώθουν ότι κάποιος ενήλικας κρατάει το τιμόνι! Οι γονείς που βάζουν κανόνες και όρια (και τα κρατούν) μεγαλώνουν χαρούμενα παιδιά με αυτοπεποίθηση. Μην πέσετε στην παγίδα να θέλετε να είστε φίλοι ούτε να παίρνετε μαζί τις αποφάσεις. Αν θέλετε να μπορούν εκείνα να είναι απλώς παιδιά, θα πρέπει εσείς να είστε οι γονείς! Τόσο απλά…

6. Τα παιδιά των «κακών» μαμάδων ξέρουν να κάνουν δουλειές
Οι «κακές» μαμάδες μαθαίνουν στα παιδιά τους να είναι αυτόνομα, να μπορούν να καθαρίζουν, να μαγειρεύουν, να επιδιορθώνουν τα πράγματά τους, τα τακτοποιούν το δωμάτιό τους, να κατεβάζουν τα σκουπίδια, να βάζουν πλυντήριο. Αυτό δεν είναι μόνο εξυπηρετικό για τις ίδιες, αφού δεν χρειάζεται να αναλαμβάνουν μόνες όλες τις δουλειές του σπιτιού αλλά είναι ιδιαίτερα χρήσιμο και για τα ίδια τα παιδιά που κάποτε θα χρειαστεί να επιβιώσουν μακριά από τους γονείς. Επιπλέον, τους δίνει ένα αίσθημα αυτοπεποίθησης, δηλαδή κερδίζουν όλοι. Τέλειο!

7. Οι «κακές» μαμάδες μεγαλώνουν παιδιά έτοιμα να κατακτήσουν τον κόσμο (όχι παιδιά που νιώθουν ότι ο κόσμος τούς χρωστάει)
Σίγουρα έχετε ακούσει ιστορίες για γονείς που ζήτησαν από κάποιο γνωστό να πάρει το παιδί τους στη δουλειά του ή για μαμάδες που παραπονιούνται στους καθηγητές του λυκείου επειδή δεν έβαλαν καλό βαθμό στο γιο ή την κόρη τους. Υπάρχουν γονείς που συνεχίζουν να λύνουν τα προβλήματα των παιδιών τους ακόμα κι όταν αυτά έχουν μεγαλώσει (πολύ). Αναγκάζονται να το κάνουν επειδή ποτέ δεν τους έμαθαν ότι πρέπει να στέκονται στα δικά τους πόδια. Εάν λοιπόν στην πρώτη δημοτικού κάνει λάθη στην ορθογραφία, μην του τα διορθώσετε. Είναι δικά του λάθη, όχι δικά σας. Αφήστε το να τα κάνει, έχει να μάθει πολλά από αυτά!

Από: Ελένη Καραγιάννη
Imommy.gr

ΠΗΓΗ: http://www.akappatou.gr/index.php/psyxologia-ygeia/13278-7-logoi-pou-einai-kalo-na-eiste-kakia-mama

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων