↑ Επιστροφή σε ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ

ΤΑΙΝΙΕΣ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ

Παρακάτω θα βρείτε πληροφορίες για ταινίες κινουμένων σχεδίων, που συστήνουμε να παρακολουθήσουν τα παιδιά. Πολλές από αυτές μπορούν να αναζητηθούν σε καταστήματα ενοικίασης και  οι περισσότερες είναι αναρτημένες στο You Tube ή άλλους ιστότοπους και ιστολόγια. Δεν καταχωρούμε και δεν παραπέμπουμε σε διευθύνσεις γιατί είναι αδύνατο να γίνει έλεγχος νομιμότητας της ανάρτησης για τυχόν πνευματικά δικαιώματα.

Αποφεύγουμε να τις συστήσουμε για συγκεκριμένες ηλικίες αφήνοντας τους γονείς να κρίνουν και να επιλέξουν ποια ταινία είναι καταλληλότερη για το παιδί τους.

Και τέλος επισημαίνουμε ότι είναι καλύτερο τα παιδιά να παρακολουθούν την ταινία μαζί με τους γονείς ώστε να τους λύνονται κάποιες απορίες και η ταινία να αποτελεί ευκαιρία για δημιουργική, παιδαγωγική συζήτηση.

Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι

Σκηνοθεσία:Παναγιώτης Ράππας, Άγγελος Ρούβας Παραγωγή:Παναγιώτης Ράππας, Νάσος Βάκαλης Σενάριο, Ιστορία:Ευγένιος Τριβιζάς Βασισμένο σε «Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι» Μουσική:Πλάτων Ανδριτσάκης Εταιρεία παραγωγής:Time Lapse Pictures ΕΡΤ Διάρκεια:30΄ /Προέλευση:Ελλάδα /Γλώσσα:Ελληνική

Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι είναι βραβευμένη ελληνική ταινία τρισδιάστατων ψηφιακών κινουμένων σχεδίων (3D animation), συμπαραγωγή της ΕΡΤ και της Time Lapse Pictures σε συνεργασία με το Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Δέκα και πλέον χρόνια μετά την ολοκλήρωση της πρώτης ελληνικής τηλεοπτικής σειράς κινουμένων σχεδίων Pandora and Plato The Strawberry Birds, πραγματοποιείται μια ακόμα μεγάλη ελληνική παραγωγή animation (26 λεπτών), μεταφέροντας στις μικρές οθόνες μια από τις πιο γνωστές χριστουγεννιάτικες ιστορίες του ποιητή παραμυθιών, του Ευγένιου Τριβιζά (το βιβλίο με τον ίδιο τίτλο κυκλοφόρησε το 2003 από τις εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα»). Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι είναι η πρώτη ημίωρη ελληνική ταινία τρισδιάστατων κινουμένων σχεδίων στην ιστορία της τηλεόρασης. Προβλήθηκε το απόγευμα των Χριστουγέννων του 2007 από την ΝΕΤ.

Υπόθεση: Ο Τρωκτικούλης, ο ποντικούλης που ζει με τον παππού του σε μια μικρή φωλιά σ’ ένα εξοχικό σπίτι, όποτε αντικρίζει τ’ αστέρια στον ουρανό ονειρεύεται να αγγίξει ένα από αυτά. Για να το καταφέρει σκαρφαλώνει παντού, σε σκουπόξυλα, σε μάντρες και σε καμπαναριά, αλλά μάταια. Όσο ο παππούς του -που ανησυχεί πολύ γι’ αυτόν- προσπαθεί να τον πείσει πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον αφού τ’ αστέρια βρίσκονται πολύ μακριά, τόσο η επιθυμία του μικρού Τρωκτικούλη να πραγματοποιήσει το όνειρό του μεγαλώνει.

Ώσπου ένα βράδυ Χριστουγέννων βγαίνοντας από την ποντικότρυπά του αντικρίζει ένα υπέρλαμπρο άστρο στην κορυφή ενός στολισμένου χριστουγεννιάτικου δέντρου. Η υλοποίηση του ονείρου του μοιάζει να είναι πολύ κοντά και ο μικρός Τρωκτικούλης ξεκινά με ανυπομονησία την αναρρίχηση στο δέντρο. Ο δρόμος όμως προς την κορυφή του, είναι γεμάτος με πειρασμούς και προκλητικές παγίδες. Μερικά από τα στολίδια του δέντρου που τον παρακολουθούν ολοζώντανα, το στρατιωτάκι, η κουκλίτσα και το ναυτάκι προσπαθούν να του αλλάξουν τα σχέδια και να τον παρασύρουν, κάνοντάς τον συμμέτοχο στα δικά τους.

Ο Τρωκτικούλης όμως, απορρίπτει κατηγορηματικά μέρες δόξας και δύναμης που του υπόσχεται το στρατιωτάκι, γλυκιά θαλπωρή σ’ ένα κουκλόσπιτο που του υπόσχεται η όμορφη κουκλίτσα και μυθικά πλούτη που του υπόσχεται το φιλόδοξο ναυτάκι, καθώς είναι αποφασισμένος να πραγματοποιήσει το δικό του όνειρο. Όμως, λίγο πιο πέρα παραμονεύει απειλητική η γάτα του σπιτιού.

Οι δημιουργοί:Στην ταινία που ανήκει στο δημοφιλές είδος: περιπέτεια κινουμένων σχεδίων για όλη την οικογένεια (animation / family / adventure), το σενάριο υπογράφει ο ίδιος ο Ευγένιος Τριβιζάς και τη σκηνοθεσία οι: Παναγιώτης Ράππας (ιδρυτής των εταιριών Stardust Pictures και Time Lapse Pictures, συνεργάτης του Steven Spielberg και ισόβιο μέλος της Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών του Κινηματογράφου των ΗΠΑ) και Άγγελος Ρούβας (επίσης συνεργάτης του Steven Spielberg, συνιδρυτής της εταιρίας Big Bang Toons, και υπεύθυνος της παραγωγής της σειράς Pandora and Plato, The Strawberry Βirds). Την παραγωγή της ταινίας που αναπτύσσεται με χιούμορ, συγκίνηση, φαντασία και συναρπαστική δράση -χωρίς ίχνος βίας- υπογράφουν οι Παναγιώτης Ράππας και ο βραβευμένος με EMMY και υποψήφιος για το Αnnie 2007, Νάσος Βακάλης.

Βραβεία

H συμπαραγωγή της ΕΡΤ με την Time Lapse Pictures, Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι, απέσπασε 4 βραβεία καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων στα παρακάτω διεθνή φεστιβάλ:

London Greek Film Festival (2008)

Cyprus International Film Festival (2008)

International Film Festival of Patras city (2009)

Martha’s Vineyard Film Festival (2009). (το συγκεκριμένο βραβείο ψηφίζουν όλα τα παιδιά που επισκέπτονται το φεστιβάλ, που οργανώνεται στο ομώνυμο νησί της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ και απονέμεται στην ταινία που συγκεντρώνει τους περισσότερους ψήφους).

Η ταινία επίσης κέρδισε Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής, στο Athens Animfest (2008)

Η ταινία συμμετείχε επισήμως και στις παρακάτω μεγάλες διοργανώσεις:

Hiroshima International Animation Festival 2008 (Ιαπωνία)

Chicago International Children’s Film Festival 2008 (ΗΠΑ)

5th Annual San Diego International Children’s Film Festival (ΗΠΑ)

KIDS FIRST! Film Festival 2008 (ΗΠΑ)

LUCAS International Children’s Film Festival (Γερμανία)

Cartoons On The Bay – International Festival on Television Animation 2008 (Ιταλία)

Holland Animation Film Festival 2009 (Ολλανδία)

Tirana International Film Festival 2008 (Αλβανία)

Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων Animasyros 2008 (Ελλάδα)

ΠΗΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι

Ενα δέντρο μια φορά (THE BOY AND THE TREE)

ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

Ενα παραμελημένο δέντρο ζωντανεύει με τη φωνή του ο Διονύσης Σαββόπουλος, ένα αγοράκι η Δανάη Σκιάδη και μια Ρωσίδα πριγκίπισσα η Μαρία Ναυπλιώτου. Και κάπως έτσι θα ξεδιπλωθεί στις μικρές μας οθόνες ακόμα ένα παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά «Ενα δέντρο μια φορά» την  από τη ΝΕΤ.

Τη μεταφορά του σε τρισδιάστατα κινούμενα σχέδια (3d animation) ανέλαβε (όπως και με «Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι») η Time Lapse Pictures (συμπαραγωγή με ΕΡΤ). Πρόκειται για μια ημίωρη ταινία (θα επαναπροβληθεί στις 2/1/2010 στις 17.30) που σκηνοθετεί ο Παναγιώτης Ράππας σε σενάριο του Ευγένιου Τριβιζά και μουσική του Δημήτρη Παπαδημητρίου. Τα τραγούδια της ταινίας ερμηνεύουν η Φωτεινή Δάρα και ο Μπάμπης Τσέρτος, το παιδί σχεδίασε ο Γερμανός σχεδιαστής Uli Meyer (σχεδιαστής της ταινίας «Who Framed Roger Rabbit»), ενώ συμμετέχουν δανείζοντας τις φωνές τους οι Θοδωρής Αθερίδης, Παύλος Κοντογιαννίδης, Μιχάλης Μητρούσης, Δημήτρης Πιατάς, Παύλος Χαϊκάλης και Τάκης Τζαμαριάς.

Η ιστορία εκτυλίσσεται ένα χριστουγεννιάτικο βράδυ, όταν στο ζοφερό πεζοδρόμιο μιας πόλης συναντιούνται ένα παραμελημένο δέντρο κι ένα φτωχό αγόρι. Το δέντρο βλέπει από τα παράθυρα των σπιτιών τα καταστόλιστα έλατα και ζηλεύει. Ζητά από το αγόρι να το στολίσει. Εκείνο όμως ούτε στολίδια έχει ούτε χρήματα. Πώς είναι δυνατόν να στολίσει ένα μίζερο δέντρο στη μέση ενός παγωμένου πεζοδρομίου; Κι όμως… εκείνη η νύχτα είναι μια νύχτα ονείρων, μια νύχτα μαγική …

Πρόκειται για ένα φάμιλι σόου, μια συγκινητική ταινία, με χιούμορ, φαντασία και χωρίς ίχνος βίας. Ο Ευγένιος Τριβιζάς άλλωστε επιμένει ότι «η πολιτιστική τροφή των παιδιών μας περιλαμβάνει ένα δυσανάλογα μεγάλο ποσοστό σκουπιδιών. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις προσφέρουμε στα παιδιά μας ό,τι το πιο εκλεκτό: τα θρεπτικότερα φαγητά για παράδειγμα ή τα πιο ζεστά ρούχα. Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, φτάνουμε στο σημείο να στερούμεθα εμείς για να απολαμβάνουν εκείνα. Το παράδοξο είναι ότι στον χώρο της τέχνης και του θεάματος για παιδιά -με ελάχιστες εξαιρέσεις- συμβαίνει μάλλον το αντίθετο. Ετοιμάζουμε λουκούλεια γεύματα για τους εαυτούς μας και ταΐζουμε τα παιδιά μας με αποφάγια. Κι αυτό επειδή επικρατεί η νοοτροπία ότι οτιδήποτε το παιδικό είναι απλούστερο, ευκολότερο, φτηνότερο και υποδεέστερο του αντίστοιχου προϊόντος για ενήλικες».

Η προηγούμενη συμπαραγωγή ΕΡΤ και Time Lapse Pictures, «Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι» (επίσης του Ευγένιου Τριβιζά), απέσπασε πρόσφατα άλλα δύο βραβεία καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων: στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Πάτρας-11ο Διεθνές Πανόραμα Ανεξάρτητων Δημιουργών 2009 και στο Martha’s Vineyard Film Festival 2009 (ΗΠΑ).

ΠΗΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΛΕΥΡΟΤΥΠΙΑ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

Φαντασία (1940) και (2000)  του Walt Disney

ΦΑΝΤΑΣΙΑφαντασια 2000

Το κλασσικό φιλμ κινουμένων σχεδίων Φαντασία (1940) του Walt Disney του κλασσικού αριστουργήματος της Γουόλτ Ντίσνεϋ «Φαντασία» (Fantasia), παραγωγής του 1940. Ένας υπέροχος, μαγικός κόσμος, μουσικής, εικόνας και χρωμάτων που συνδυάζονται αρμονικά μέσα από οκτώ χαρακτηριστικά κομμάτια κλασσικής μουσικής, καθώς ο Leopold Stowkowski διευθύνει τη Philadelphia Orchestra.

Συγκεκριμένα τα μουσικά κομμάτια που ακούγονται στο φιλμ, είναι τα εξής: «Τοκάτα και Φούγκα σε Ρε Ελάσσονα» του Μπαχ, «Ο Καρυοθραύστης» του Τσαϊκόφσκι, «Ο Μαθητευόμενος Μάγος» του Ντικά, «Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης» του Στραβίνσκυ, «Η Ποιμενική Συμφωνία» του Μπετόβεν, «Ο Χορός των Ώρών» του Πονκιέλι και «Η Νύχτα στο Φαλακρό Βουνό» του Μουσόργκσκυ η οποία καταλήγει στο «Άβε Μαρία».

Από μια τυχαία συνάντηση

Αρχικά, η σκέψη του Γουόλτ Ντίσνεϊ ήταν να γυρίσει ένα σύντομο φιλμ, προκειμένου να ενισχύσει τη δημοτικότητα του Μίκι Μάους, του πιο αγαπητού χαρακτήρα του. Και τότε, μια τυχαία συνάντηση με τον θρυλικό μαέστρο Λέοπολντ Στοκόφσκι, διευθυντή της Ορχήστρας της Φιλαδέλφειας, άλλαξε τον ρου των κινουμένων σχεδίων. Ο Ντίσνεϊ τού μίλησε για την ιδέα του, κι εκείνος ενθουσιάστηκε τόσο, που προσφέρθηκε να διευθύνει δωρεάν τη μουσική της ταινίας.

Μετά από προτροπή του, άλλα έξι αριστουργήματα του κλασικού ρεπερτορίου ηχογραφήθηκαν από τη σπουδαία Ορχήστρα της Φιλαδέλφειας. Για τη μουσική επένδυση της «Φαντασίας», επιλέχθηκαν μερικά από τα γνωστότερα και πιο αγαπητά μέρη σπουδαίων κλασικών έργων μεγάλων συνθετών (Μπαχ, Μπετόβεν, Τσαϊκόφσκι, Στραβίνσκι, Σούμπερτ κ.ά.).

Κάτι το ασύλληπτο για την εποχή της

Όταν ο ιδιοφυής Ντίσνεϊ ετοίμαζε τη «Φαντασία» (1940), με τη συνδρομή εκατοντάδων ταλαντούχων καλλιτεχνών, είχε κάτι πολύ συγκεκριμένο στον νου του. Σκοπός του ήταν να συνδυάσει τις πιο προχωρημένες τεχνικές animation, αλλά κι ένα υψηλών προδιαγραφών εικαστικό αποτέλεσμα, με τη διαχρονική αξία της κλασικής μουσικής, σε ένα φιλμ γεμάτο χιούμορ και χάρη, που να απευθύνεται σε όλη την οικογένεια.

Η πρεμιέρα της ταινίας στο Broadway Theater της Νέας Υόρκης, το 1940, έγραψε μια νέα λαμπρή σελίδα κινηματογραφικής ιστορίας, καθώς όρισε εκ νέου τη σχέση ανάμεσα στη μουσική και το κινούμενο σχέδιο. Η «Φαντασία» ήταν για την εποχή της κάτι το ασύλληπτο, καθώς έσπασε τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο «υψηλό» (την κλασική μουσική) και το «χαμηλό» (τα κινούμενα σχέδια), απελευθερώνοντας τη δημιουργικότητα των πιο ταλαντούχων σχεδιαστών της Disney και οδηγώντας το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα σε επίπεδα, που, και σήμερα ακόμα, προκαλούν δέος.

Μονόκεροι, κινούμενες σκούπες, στρουθοκάμηλοι, μια πανδαισία χρωμάτων και σχεδίων συνδυάστηκαν αρμονικά με κορυφαία έργα κλασικής μουσικής, σε μια εμπνευσμένη μαγική ταινία, που συνεχίζει να κατακτά μικρούς και μεγάλους εβδομήντα πέντε χρόνια μετά την πρώτη της επαφή με το κοινό. Εδώ και επτά δεκαετίες, η επιτυχία της ταινίας υπήρξε τόση, που, σήμερα, η «Φαντασία» αναγνωρίζεται ως ένα αριστούργημα όχι μόνο των κινουμένων σχεδίων, αλλά της 7ης τέχνης συνολικά, σφραγίζοντας την έννοια της οικογενειακής ψυχαγωγίας για έναν ολόκληρο αιώνα.

Με εφάμιλλη συνέχεια

Μετά από εννέα χρόνια εντατικής και προσεκτικής προετοιμασίας, η «Φαντασία» γνώρισε μια εφάμιλλη συνέχεια, το 1999, με τη «Φαντασία 2000», ένα φιλμ που επιμελήθηκε προσωπικά ο ανιψιός του Γουόλτ, ο Ρόι Ντίσνεϊ, και που συνδύασε το παραδοσιακό «χειροποίητο» animation με την ολοκαίνουρια, τότε, ψηφιακή τεχνολογία.

Η πολυαναμενόμενη ταινία, που αποτέλεσε μεγάλο καλλιτεχνικό γεγονός, στέκεται στο ύψος της πρώτης «Φαντασίας», φέρνοντάς τη στην ψηφιακή εποχή και χαρίζοντας στους θεατές νέες αλησμόνητες σκηνές, στο πνεύμα της αρχικής δημιουργίας του 1940. Για τη μουσική της επένδυση, επιλέχθηκαν εξίσου σημαντικοί συνθέτες, όπως ο Σοστακόβιτς, ο Έλγκαρ, αλλά και ο Γκέρσουιν. Παίρνοντας τη σκυτάλη από την Ορχήστρα της Φιλαδέλφειας, τη μουσική της ταινίας ερμήνευσε η Ορχήστρα του Σικάγου, υπό τη διεύθυνση του Τζέιμς Λιβάιν.

Η «Φαντασία 2000», που πρωτοπαρουσιάστηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 1999, στο Carnegie Hall και, στη συνέχεια, βγήκε στις αίθουσες, ήταν η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία που προβλήθηκε σε IMAX, μια τιμή που, δικαιωματικά, άξιζε.

ΠΗΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ

Η Κόκκινη Χελώνα / La Tortue Rouge

The_Red_Turtleredturtle_poster_french

Γαλλία, Βέλγιο | 2016 | Έγχρωμο | 80′ | Χωρίς Διαλόγους

Σκηνοθεσία: Michael Dudok de Wit Σενάριο: Michael Dudok de Wit, Pascale Ferran Animation: Jean-Christophe Lie Μουσική: Laurent Perez del Mar Μοντάζ: Celine Kelepikis

Οταν ο βραβευμένος με Οσκαρ Μίκαελ Ντουντόκ ντε Βιτ αποφάσισε να συνεργαστεί με το θρυλικό ιαπωνικό στούντιο κινουμένων σχεδίων Ghibli, το αποτέλεσμα δεν θα μπορούσε παρά να αποδειχτεί μαγικό. Σε αυτή τη φαντασμαγορική δημιουργία που θα έκανε περήφανο τον Χαγιάο Μιγιαζάκι, ένας ναυαγός σε ερημικό νησί παίρνει μαθήματα αγάπης από μια θαλάσσια χελώνα. Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο τμήμα «Ενα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Καννών.

Τα κύματα παρασύρουν έναν ναυαγό αγνώστου παρελθόντος σε ένα ερημικό τροπικό νησί. Καθώς οι απεγνωσμένες απόπειρές του να αποδράσει αποτυγχάνουν, θα προσπαθήσει να επιβιώσει σε ένα μέρος που μοιάζει να κατοικείται μονάχα από καβούρια, χελώνες και πτηνά. Μέχρι που μια αναπάντεχη συνάντηση θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του.

Το θρυλικό ιαπωνικό στούντιο Ghibli του Χαγιάο Μιγιαζάκι συνεργάζεται σχεδόν αποκλειστικά με εγχώρια ταλέντα. Τόσο πολύ, όμως, εντυπωσιάστηκαν οι υπεύθυνοι του στούντιο με τη δουλειά του Ολλανδού μικρομηκά σκηνοθέτη Μίκαελ Ντουντόκ Ντε Βιτ (Οσκαρ Καλύτερης Μικρού Μήκους Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων για το «Father and Daughter», το 2001, και υποψηφιότητα για το ίδιο βραβείο με το «The Monk and the Fish», το 1995), που τον προσέγγισαν οι ίδιοι για να κάνει μια ταινία για λογαριασμό τους, παραχωρώντας του απόλυτη καλλιτεχνική ελευθερία. Εκείνος ανταπέδωσε την εμπιστοσύνη τους παραδίδοντας μια φαντασμαγορική δημιουργία που αφηγείται χωρίς διαλόγους μια ιστορία για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και τον χρόνο. Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο τμήμα «Ενα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Καννών. Γ. Β.

ΠΗΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ: http://www.aiff.gr/article.asp?catid=41928&subid=2&pubid=15507887

ΓΙΑ ΑΛΛΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΙΑ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων