Η Ε΄τάξη ετοίμασε και παρουσίασε την εκδήλωση για την

Εθνική επέτειο του ΟΧΙ .

ΧΟΡΩΔΙΑ Ε΄ ΤΑΞΗΣ

Η εκδήλωση έγινε στις 27 Οκτωβρίου 2010

Οι μαθητές του ΣΤ2  και οι δάσκαλοι: Βλάχος Ηλίας, Πέτση Ειρήνη ο Διευθυντής του 4^ου δημοτικού σχολείου κ. Γεωργιάδης Αντώνιος και ο σύλλογος διδασκόντων  εύχονται η Ανάσταση του Χριστού να επιφέρει και την πολυπόθητη ανάσταση στις ψυχές των ανθρώπων, να μη μείνουν στα λόγια οι ευχές των ανθρώπων και επιτέλους να γίνουν πράξη τα λόγια του Κυρίου για αγάπη προς το συνάνθρωπό μας.

         Ο σύγχρονος άνθρωπος πρέπει να σταματήσει να αναζητάει τεχνητή ευτυχία και να θέλει να αποκτήσει υλικά αγαθά διότι αυτά δεν φέρνουν την πραγματική ευτυχία. Τα υλικά αγαθά μπορεί να σε κάνουν ευτυχισμένο αλλά ως πότε? Χρειάζεται πολύ περισσότερα αλλά και απλότερα πράγματα για να είναι κάποιος ευτυχισμένος. Ευτυχισμένος λέγεται κάποιος που νιώθει καλά μέσα του. Άμα έχει και τα υλικά αγαθά είναι βέβαια πιο χαρούμενος.

     Πραγματικά ευτυχισμένος, σύμφωνα με το Χριστό, είναι αυτός που νιώθει ταπεινός μπροστά στο Θεό, αυτός που συμπονά τους συνανθρώπους του, μετανοεί τα σφάλματα του και είναι έτοιμος να αλλάξει τρόπο ζωής.  Μακάριος (ευτυχισμένος) είναι αυτός που έχει ήπια συμπεριφορά, αυτός που δε βλέπει μόνο τις δικές του ανάγκες και αυτός που έχει καθαρή καρδιά με την ειρήνη μέσα του!

Έτσι πρέπει να είναι ή να γίνει ένας άνθρωπος για να είναι πραγματικά μακάριος!

     Τα θετικά της πόλης που μπορούν να προσελκύσουν έναν άνθρωπο είναι ότι οι πόλεις έχουν πολλά εργοστάσια ,υπηρεσίες, σχολεία ,αστυνομία και πανεπιστήμια. Αυτό σημαίνει ότι και ο άνθρωπος που θα πάει θα έχει μια σίγουρη και όχι πολύ κουραστική όπως του αγρότη, με περισσότερα λεφτά. Επίσης, τα παιδιά του θα έχουν ένα σίγουρο μέλλον, καθώς υπάρχουν όλες οι βαθμίδες εκπαίδευσης, από νηπιαγωγεία μέχρι πανεπιστήμια.                                     

     Από την άλλη πλευρά, η ηχορρύπανση της πόλης κουράζει τους περισσότερους κατοίκους και η υπερβολική κίνηση στους δρόμους είναι ενοχλητικά πράγματα και δεν μπορεί κάποιος να χαλαρώσει, όπως στην εξοχή.

      Πάντως, πολλοί άνθρωποι προτιμούν τις πόλεις από τα χωριά, γιατί εκτός από όλα αυτά που ανέφερα πριν από λίγο, οι πόλεις προσφέρουν και νυχτερινή διασκέδαση επίσης, όπως και πολλά μεγάλα καταστήματα που βοηθούν στο να έχει ο σύγχρονος πολίτης όλα τα καλά.

     Η γνώμη μου είναι ότι η ζωή στην πόλη είναι ανθυγιεινή και «κακομαθαίνει» τους σύγχρονους πολίτες έτσι ώστε δεν δουλεύουν στα χωράφια, προτιμώντας τη «σύγχρονη ζωή για να μην κουράζονται.

ΣΤΑΘΗΣ ΣΤ2

           Εγώ πιστεύω ότι το πιο γερό θεμέλιο της ζωής είναι η αλήθεια. Επίσης ο άνθρωπος πρέπει να πιστεύει βαθιά και αληθινά στο Χριστό. Να μην στηρίζει τη ζωή και το μέλλον του στα ψέματα που κρατάνε για λίγο καιρό. Να στηρίζει τη ζωή του στην αλήθεια και στην πίστη, κρατάνε μια ολόκληρη ζωή. Αν για παράδειγμα ένα παιδί δεν έχει φίλους και για να τους αποκτήσει λέει ψέματα για τον εαυτό του, όπως ας πούμε ότι έχει πολλά χρήματα ή ότι έχει ένα πολύ μεγάλο σπίτι με μια τεράστια πισίνα και ότι οι γονείς του αγοράζουν συνέχεια ωραία και ακριβά παιχνίδια. Στην αρχή όλοι θα εντυπωσιαστούν. Στη συνέχεια όμως όταν ανακαλύψουν ότι το παιδί εκείνο τους είπε ψέματα θα απογοητευτούν και θα θυμώσουν μαζί του.Οπότε ο Θεός μας διδάσκει ότι πρέπει να στηρίζουμε και να χτίζουμε τη ζωή και το μέλλον μας βασισμένοι πάντα στην αλήθεια.                                                                                                       Βαΐα                                                                                                      ΣΤ2

Οι άνθρωποι σήμερα αγωνίζονται για να βρουν μια δουλειά που θα τους δίνει πολλά χρήματα. Μ’ αυτόν  τον τρόπο θα μπορούν να αποκτήσουν πολλά αγαθά και νομίζουν πως έτσι θα ζουν άνετα και θα είναι ευτυχισμένοι. Καλό είναι οι άνθρωποι να έχουν τα υλικά αγαθά που είναι απαραίτητα για να ζήσουν αν όμως αυτό γίνει αυτοσκοπός  τότε οι άνθρωποι δεν θα είναι ευτυχισμένοι. Το άγχος που θα έχουν κάθε μέρα για να αποκτήσουν όλο και περισσότερα θα τους κάνει να αρρωστήσουν. Κι όταν είναι άρρωστοι δεν μπορούν να είναι ευτυχισμένοι.

 Οι άνθρωποι πρέπει να αλλάξουν συμπεριφορά, να ζήσουν με έναν διαφορετικό τρόπο ζωής και να καταλάβουν ότι τα πολλά αγαθά δεν φέρνουν ευτυχία.

                  Οι άνθρωποι  θα νιώθουν ευτυχισμένοι αν φέρονται με καλοσύνη στον συνάνθρωπό τους , αν νιώθουν τον πόνο και τις ανάγκες του και τον βοηθούν. Ο κάθε άνθρωπος πρέπει με τη ζωή του, τα λόγια του και τις πράξεις του να μην προσβάλει ούτε να βλάπτει άλλους συνανθρώπους του και αν ποτέ το κάνει να μετανοήσει και να ζητήσει ταπεινά συγχώρεση. Δεν πρέπει να ζηλεύουν τους συνανθρώπους τους ούτε να κάνουν κακές σκέψεις γι ΄ αυτούς .

                 Αν τα καταφέρουν όλα αυτά τότε θα αισθάνονται την καρδιά τους καθαρή και θα έχουν ηρεμία και ειρήνη στην ψυχή τους. Θα ζούνε με έναν νέο τρόπο ζωής που ο ίδιος ο Χριστός μας έδειξε και θα είναι πραγματικά ευτυχισμένοι. 

Αποστολία

ΣΤ2

Το τρίγωνο των Βερμούδων Το Τρίγωνο των Βερμούδων έγινε γνωστό καθώς φέρεται να είναι ο τόπος ενός μεγάλου αριθμού εξαφανίσεων πλοίων και αεροπλάνων, υπό μυστηριώδεις συνθήκες και, συνήθως, χωρίς κανένα ίχνος. Γεωγραφικά ορίζεται από το Miami της Florida, το San Juan του Puerto Rico και τα νησιά των Βερμούδων. Η περιοχή άρχισε να αποκτά τη φήμη της μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, με την κορύφωση να έρχεται στις δεκαετίες του 60 και του 70. Όμως, πολύ πριν το Τρίγωνο αποκτήσει τη φήμη του, οι θάλασσες της περιοχής ήταν γεμάτες μυστήριο και κινδύνους για τους ναυτικούς. Στα νότια του Τριγώνου, τα πολυάριθμα νησιά της Καραϊβικής αποτελούσαν το ορμητήριο άγριων πειρατών. Στα δυτικά και εν μέρει εντός της περιοχής του Τριγώνου ρέει το περίφημο ρεύμα του Κόλπου του Μεξικού, ένα «ποτάμι μέσα στη θάλασσα» με θερμοκρασία και φυσικοχημικά χαρακτηριστικά ελαφρώς διαφορετικά του υπόλοιπου ωκεανού. Ολόκληρη η περιοχή χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά ευμετάβλητες καιρικές συνθήκες και ιδιαιτέρως έντονα μετεωρολογικά φαινόμενα τα οποία είναι συνήθως εντελώς απρόβλεπτα και βραχύβια. Τέλος, στα βορειοανατολικά του Τριγώνου και σε μερική επικάλυψη με την περιοχή που αυτό ορίζει, βρίσκεται η θάλασσα των Σαργασσών, ίσως το πιο ιδιόμορφο κομμάτι ωκεανού στον πλανήτη. Η Θάλασσα των Σαργασσών Όταν ο Κολόμβος έκανε το ταξίδι του προς το Νέο Κόσμο, βρέθηκε κάποια στιγμή να πλέει σε μια θάλασσα γεμάτη φύκια, γεγονός που τον έκανε να πιστέψει ότι πλησίαζε τη στεριά. Όταν προσπάθησε να βυθομετρήσει δε μπόρεσε να βρει το βυθό, καθώς σε αρκετά σημεία αυτός βρίσκεται σε βάθος μεγαλύτερο των 5.000 m. Στα χρόνια που ακολούθησαν η Θάλασσα των Σαργασσών δεν έπαψε ποτέ να είναι ο φόβος και ο τρόμος των ναυτικών. Στην περιοχή που ορίζεται ανάμεσα στον 20ο και τον 35ο βόρειο παράλληλο και ανάμεσα στον 30ο και τον 75ο δυτικό μεσημβρινό, ο Ατλαντικός ωκεανός είναι καλυμμένος από ένα πυκνό στρώμα φυκιών. Ο βυθός του ωκεανού βρίσκεται σε βάθη 1.500-7.000 m. Το φύκι Sargassum αναπαράγεται μόνο του στην επιφάνεια του ωκεανού και λόγω των ασθενών θαλασσίων ρευμάτων ο κύριος όγκος του διατηρείται συσσωρευμένος σε εκείνη την περιοχή. Η Θάλασσα των Σαργασσών χαρακτηρίζεται από αδύναμα θαλάσσια ρεύματα, υψηλή αλατότητα και μεγάλα διαστήματα άπνοιας. Στην εποχή των ιστιοφόρων, ένα πλοίο που θα κατέληγε στη Θάλασσα των Σαργασσών μπορούσε να παγιδευτεί για εβδομάδες ή και μήνες λόγω των αδύναμων ή ανύπαρκτων ανέμων. Για πολλούς αιώνες έφερε το χαρακτηρισμό «Θάλασσα των χαμένων πλοίων», καθώς πολλά ήταν τα σκάφη που παγιδεύτηκαν στα νερά της και μάλιστα διατηρήθηκαν εν πλώ με πληρώματα νεκρά από τη δίψα και την ασιτία. Ένα άλλο από τα ονόματά της είναι «Οι παράλληλοι των Αλόγων» (μτφ του «Horse Lattitudes»), καθώς πολλά από τα Ισπανικά πλοία που κατευθύνονταν στο Νέο Κόσμο κουβαλούσαν τα άλογα των στρατιωτών. Όταν ένα πλοίο παγιδευόταν και τα πληρώματα άρχισαν να υποφέρουν από τη δίψα πετούσαν στη θάλασσα τα νεκρά ή ζωντανά άλογα ώστε να εξοικονομήσουν νερό.. Άλλα πλοία πολύ συχνά συναντούσαν τα κουφάρια των αλόγων να επιπλέουν στη θάλασσα. Για αιώνες οι, πάντα προληπτικοί, ναυτικοί πίστευαν ότι η περιοχή ήταν στοιχειωμένη από τα φαντάσματα των αλόγων και των ναυτικών που είχαν πεθάνει εκεί. Το θρύλο συντηρούσαν και οι συχνές ανακαλύψεις πλοίων εγκαταλελειμμένων. Αρκετές φορές τα πληρώματα εγκατέλειπαν τα ακινητοποιημένα από την άπνοια πλοία τους, προσπαθώντας να γλιτώσουν κωπηλατώντας τις σωσίβιες λέμβους. Οι ναυτικές ιστορίες του 17ου και 18ου αιώνα μιλούσαν για δεκάδες πλοία που εξακολουθούσαν να πλέουν μπλεγμένα στα φύκια. Εγκαταλελειμμένα ή φορτωμένα με τα κουφάρια των άτυχων ναυτικών που παγιδεύτηκαν μαζί τους στο Σάργκασσο. Πλοία από όλες τις εποχές, από σπανιόλικα γαλιόνια κατάφορτα με χρυσάφι, μέχρι Ρωμαϊκές γαλέρες με σκελετούς να κρέμονται από τα κουπιά τους. Η Θάλασσα των Σαργασσών ήταν η Θάλασσα των Χαμένων Πλοίων, ένα κομμάτι ωκεανού που κάθε ναυτικός ήθελε να αποφύγει. Ακόμα και σήμερα, πολλά μικρά σκάφη κινδυνεύουν εάν βρεθούν εκεί καθώς τα φύκια μπλέκονται στις προπέλες τους και τα ακινητοποιούν. Το Ρεύμα του Κόλπου (Gulf Stream) Από την περιοχή ανάμεσα στη Florida και τις Bahamas εισέρχεται στον Ατλαντικό και το περίφημο Ρεύμα του Κόλπου. Πρόκειται για ένα ποτάμι μέσα στη θάλασσα το οποίο χαρακτηρίζεται από θερμοκρασία υψηλότερη κατά 10οC από τα νερά του ωκεανού και από αυξημένη περιεκτικότητα σε αλάτι. Τα νερά του Ρεύματος κινούνται, στη συγκεκριμένη περιοχή, με ταχύτητα περίπου 4 κόμβων την ώρα και κατεύθυνση βόρεια-βορειοανατολικά. Το Ρεύμα του Κόλπου είναι υπεύθυνο για πολλά έντονα και αιφνίδια καιρικά φαινόμενα. Όταν φυσούν δυνατοί βορειοανατολικοί άνεμοι η θάλασσα αγριεύει και μπορεί να σηκώσει κύματα 10-15 m ύψος, ικανά να βυθίσουν ή να αναποδογυρίσουν μικρά σκάφη. Η θερμοκρασιακή διαφορά ανάμεσα στο Ρεύμα και τα γύρω νερά πολύ συχνά δημιουργεί ένα στρώμα ομίχλης που ξεκινά απότομα και τελειώνει επίσης απότομα, οριοθετώντας περίπου τη διαδρομή που ακολουθεί το «ποτάμι μέσα στη θάλασσα». Μορφολογία και χαρακτηριστικά της περιοχής Στα βόρεια και τα ανατολικά της περιοχής του Τριγώνου βρίσκεται μόνο ο Ατλαντικός Ωκεανός και η Θάλασσα των Σαργασσών, μέρος της οποίας περιλαμβάνεται σε αυτό. Στα δυτικά ρέει το Ρεύμα του Κόλπου και στη συνέχεια βρίσκονται οι ηπεριωτικές ΗΠΑ. Στα νότια-νοτιοδυτικά βρίσκονται η Κούβα και οι Μπαχάμες, ενώ στα νότια οι Αντίλλες. Η περιοχή του Τριγώνου χαρακτηρίζεται από μεγάλα βάθη ωκεανού και ιδιαίτερα μετεωρολογικά φαινόμενα. Το βάθος του ωκεανού είναι στα περισσότερα σημεία κάτω από τα 5.500 m, ενώ στα ανοιχτά των ακτών του Puerto Rico βρίσκεται το βαθύτερο σημείο του Ατλαντικού Ωκεανού με βάθος περίπου 8.300 m. Ο καιρός είναι ιδιαίτερα ευμετάβλητος και απρόβλεπτος. Ακόμα και όταν οι ευρείας κλίμακας προγνώσεις είναι καλές είναι πιθανό να αναπτυχθούν απότομα θύελλες με ταχύτητες ανέμου έως και 75 κόμβους οι οποίες είναι περιορισμένες, χωρικά, σε μικρά τμήματα της θάλασσας, αλλά τρομερά βίαιες. Ένα άλλο φαινόμενο της περιοχής είναι κυκλώνες που αναπτύσσονται και παρασύρουν μάζες νερού σε ύψος αρκετών δεκάδων, ή και εκατοντάδων μέτρων, απειλώντας αεροσκάφη που πετούν χαμηλά. Οι καταιγίδες της περιοχής φορτίζουν την ατμόσφαιρα με στατικό ηλεκτρισμό, σε βαθμό μεγαλύτερο από το συνηθισμένο, με αποτέλεσμα να είναι πιο συχνή η εμφάνιση του φαινομένου της Φωτιάς του St Elmo, ή επί το επιστημονικότερο εκκένωσης κορόνα. Αυτό το φυσικό φαινόμενο συνίσταται στη δημιουργία ενός αδύναμου φωτός στο περίγραμμα αντικειμένων, κατά τη διάρκεια καταιγίδων. Το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί στις αντένες και τις προπέλες πλοίων, τα φτερά αεροπλάνων, αλλά και σε κτίσματα στη στεριά. Από την περιοχή του Τριγώνου περνούσε κατά τη δεκαετία του 60 και τις αρχές αυτής του 70 η γραμμή μηδενικής απόκλισης του μαγνητικού από το γεωγραφικό Βορά. Πρόκειται για μια γραμμή μεσημβρινού η οποία μετακινείται με την πάροδο του χρόνου καθώς μετακινούνται και οι μαγνητικοί πόλοι της Γης. Κατά κανόνα οι κατευθύνσεις προς το μαγνητικό και το γεωγραφικό Βορά έχουν απόκλιση έως και 20ο. Αυτή η απόκλιση σημειώνεται στους χάρτες ναυσιπλοΐας, έτσι ώστε να λαμβάνεται υπ? όψιν στην χάραξη και τήρηση πορείας. Σήμερα η γραμμή μηδενικής απόκλισης βρίσκεται δυτικά της Florida και διασχίζει τον Κόλπο του Μεξικού. Η ευρύτερη περιοχή είναι σταυροδρόμι της ναυσιπλοϊας καθώς συναντώνται οι ρότες πλοίων που κινούνται από και προς τη Βόρεια, την Κεντρική και τη Νότια Αμερική, και τα νησιά της Καραϊβικής. Το ίδιο ισχύει και για τα αεροπλάνα, καθώς πλήθος αεροδιάδρομοι διέρχονται από εκεί. Πέρα από την εμπορική κίνηση, αυξημένη είναι και η κίνηση που προέρχεται από μικρά ιδιωτικά ή μισθωμένα αεροπλάνα και πλοιάρια, καθώς τα νησιά της περιοχής είναι περιοχές με ιδιαιτέρως ανεπτυγμένη τουριστική δραστηριότητα. Ένας μύθος γεννιέται Η ιστορία του Τριγώνου δε δημιουργήθηκε απότομα. Υπήρξε ένα αρχικό στάδιο ωρίμανσης, η δεκαετία του 50, μια περίοδος σταδιακής δημοσιοποίησης κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 60, και μια πραγματική έκρηξη και ταχεία διάδοση κατά τη δεκαετία του 70. Το 1950 ένας δημοσιογράφος του Associated Press, ο E. Jones, έγραψε ένα άρθρο όπου υπαινισσόταν ότι υπήρχε κάποιο μυστήριο γύρω από την εξαφάνιση 5 τορπιλοπλάνων του Αμερικάνικου Ναυτικού, στα ανοιχτά των ακτών της Florida, το 1945. Δύο χρόνια αργότερα ένα άρθρο στο περιοδικό Fate αναφέρθηκε στην ίδια υπόθεση και προσέθεσε και κάποιες άλλες εξαφανίσεις αεροπλάνων στην περιοχή. Αναφορά στην περίπτωση των 5 αεροπλάνων έγινε και στα βιβλία Flying Saucers του H.T. Wilkins το 1954, The Flying Saucer του D. Kehoe το 1955 και The Case for the UFO του Μ.Κ.Jessup, επίσης το 1955. Ο όρος «Το Τρίγωνο» χρησιμοποιούταν σχετικά συχνά κατά τη δεκαετία του 50 όταν γινόντουσαν αναφορές σε περιστατικά που έλαβαν χώρα στη συγκεκριμένη περιοχή. Το 1962 ο D. Titler στο βιβλίο του Wings of Mystery αφιέρωσε ένα ολόκληρο κεφάλαιο στην ιστορία των 5 αεροπλάνων, υπό τον τίτλο The Mystery of Flight 19.χρησιμοποιώντας τον όρο «Το Τρίγωνο του Θανάτου». Επίσης το 1962, σε ένα άρθρο του A. Eckert με τίτλο Lost Patrol έγιναν εκτεταμένες αναφορές σε μια σειρά διαλόγων που διαμείφθηκαν μεταξύ του πύργου ελέγχου και των αεροσκαφών όπως: «? όλα φαίνονται παράξενα?», «η θάλασσα δείχνει περίεργη?», «? δεν είμαστε σίγουροι για τίποτε, ακόμη κι ο ωκεανός δε δείχνει όπως θα έπρεπε ..». Το όνομα Τρίγωνο των Βερμούδων πρωτοεμφανίστηκε το 1964 σε ένα άρθρο του V. Gaddis στο περιοδικό Argosy. Το πρώτο βιβλίο με κύριο θέμα το Τρίγωνο κυκλοφόρησε το 1969, γραμμένο από τον J. Spencer και με τίτλο Limbo of the Lost. Στις αρχές της δεκαετίας του 70 γράφτηκαν εκατοντάδες άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, όμως κανένα άρθρο ή βιβλίο δε διαβάστηκε όσο το The Bermuda Triangle του C. Berlitz που κυκλοφόρησε το 1974. Ο Berlitz, ξεκινώντας από την περίφημη πια Πτήση 19, παρουσίαζε μια σειρά περιστατικών και διάφορες θεωρίες. Το βιβλίο του πούλησε περισσότερα από 10.000.000 σε όλο τον κόσμο και ήταν εκείνο που όσο κανένα άλλο συνέβαλε στη διάδοση της ιστορίας και την καθιέρωση του Τριγώνου των Βερμούδων ως ένα από τα μεγάλα μυστήρια του 20ου, και όχι μόνο, αιώνα.

Παναγιώτης Γιαγκίνης Μαθητής ΣΤ2 4ου Δημοτικού Σχολείου Κομοτηνής

Σύγχρονα εκπαιδευτικά προγράμματα Το ΣΤ2 του 4ου Δημοτικού Σχολείου Κομοτηνής για το εκπαιδευτικό έτος 2008-2009 θα πραγματοποιήσει 2 εκπαιδευτικά προγράμματα τα οποία και είναι προϊόν σκέψης & συγγραφής του εκπαιδευτικού της τάξης  κ. Ηλία Βλάχου. 1.     Μαθητικές δράσεις για ένα «πράσινο» μέλλον2.     Η σημασία των μαθητικών εκλογών για την κατανόηση των αρχών του δημοκρατικού πολιτεύματος  αναλυτικά: Το πρώτο πρόγραμμα στοχεύει αφενός στην αφύπνιση της οικολογικής συνείδησης των μαθητών και αφετέρου στην  κατανόηση του μεγάλου κινδύνου που διατρέχει ο πλανήτης Γη από τις συνθήκες υπερθέρμανσης που ο ίδιος ο άνθρωπος δημιούργησε.  Οι μαθητές του 2^ου τμήματος της ΣΤ τάξης του Δημοτικού θα αναπτύξουν μέσα από συνεχείς δράσεις(που οι ίδιοι θα αναπτύξουν, συνεπικουρούμενοι από τους δασκάλους τους) κατά τη διάρκεια του εκπαιδευτικού προγράμματος περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, συγκεκριμένες δεξιότητες για τη/το/τους:1.     δημιουργία εκπαιδευτικού υλικού2.     φύτεμα δέντρων3.     χρωματισμούς4.     δημιουργία μινιατούρων σχετικών με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και άλλων θεμάτων5.     συγγραφή άρθρων6.     άλλα  που θα αποσκοπούν στην ενεργή συμμετοχή τους στα κοινά της πόλης μας μέσα από «πράσινες» ενέργειες. Το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα στοχεύει, επίσης, στη δημιουργία ενός πλαισίου έρευνας σχετικά με:?        τις αλλαγές που προβάλλονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης?        στις αλλαγές που οι ίδιοι οι μαθητές έχουν βιώσει από την καθημερινότητά τους ?        στις εικόνες από σοβαρά και έγκυρα  ντοκιμαντέρ ?        στις εικόνες /βιώματα  που οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί έχουν ?        τις ειδήσεις που δίνει το διαδίκτυο και οι φωνές των bloggers  ?        τα νέα που το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων μας προβάλλει (Ελληνικό και Κυπριακό)?        τα νέα που έρχονται από διεθνείς οργανισμούς π.χ Ενωμένη Ευρώπη, WWF, οικολογικά πολιτικά κόμματα, οικολογικές ενώσεις..Το δεύτερο πρόγραμμα έχει πρόθεση να φέρει σε επαφή τους μαθητές της τελευταίας τάξης της Α΄ Θμιας εκπαίδευσης με τις βασικές αρχές του Δημοκρατικού πολιτεύματος. Μια εκ των βασικών αρχών της Δημοκρατίας είναι η καθολική ψηφοφορία. Οι τάξεις συνηθίζεται κάθε χρόνο μέσα από συγκεκριμένες διαδικασίες να επιλέγουν το μαθητικό τους συμβούλιο προκειμένου να επιτύχουν κάποιους στόχους που έχουν θέσει πρωτίστως ως ομάδα φίλων. Σκοπός του συγκεκριμένου προγράμματος είναι να αναδείξει τη σημασία της καθολικής ψηφοφορίας, της δύναμης που έχουν στα χέρια τους οι μαθητές (και όχι οι φίλοι) ?μετέπειτα  πολίτες του κράτους και συμμέτοχοι στην οργάνωση και ανάπτυξη ενός σύγχρονου  κοινωνικοοικονομικού συστήματος. Επιθυμεί επίσης να τους προκαλέσει μια εγρήγορση στα «κοινωνικά» τους αντανακλαστικά σχετικά με τη ευκαιρία που τους παρουσιάζεται προκειμένου να διαμορφώσουν ένα σύγχρονο μαθητικό πλαίσιο δράσης που να στηρίζεται στην επιλογή των κατάλληλων αντιπροσώπων οι οποίοι εκλέχθηκαν μέσα από τη έλλογη συμμετοχή των μαθητών της τάξης στις μαθητικές εκλογές.Η εκπαιδευτική διαδικασία που θα ακολουθηθεί προσδοκά στην ανάπτυξη του αισθήματος ευθύνης όλων των μαθητών απέναντι στην κοινωνική τους ομάδα αλλά και των εκλεγμένων αντιπροσώπων τους απέναντι σ? αυτούς αλλά και σε όλο το σχολείο. Η όλη εκπαιδευτική διαδικασία οφείλει και να   τους   επιστήσει την προσοχή τους στις συνέπειες που ενδεχομένως έχει μια λανθασμένη (κυρίως) ή μια σωστή επιλογή μαθητικού αντιπροσώπου για τη λειτουργία του μαθητικού τους συμβουλίου καθ? όλη τη διάρκεια του εκπαιδευτικού έτους.                                                                                    Ο Δάσκαλος της τάξης                                                                                  Ηλίας Γ. Βλάχος

   ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ & ΕΠΙΒΙΩΣΗ  

Η σημερινή κοινωνικo – οικονομική πραγματικότητα διακρίνεται από την συνεχή ανάπτυξη ανορθολογικών δράσεων των ατόμων ? μελών του κοινωνικού συνόλου, προς διαφορετικές και «τεχνητά» πολυδιάστατες κατευθύνσεις, οι οποίες τελικά εστιάζονται στο συνεχή αγώνα για επιβίωση. Η έννοια της επιβίωσης έχει μια τελείως διαφορετική προσέγγιση απ? αυτή που όλοι γνωρίζουμε δεν αντιμετωπίζεται ως  η προσπάθεια για ζωή ή η ανάπτυξη για δράση προκειμένου να εξοικονομηθεί η αναγκαία τροφή για το άτομο και την οικογένειά του, δεν αναφέρεται καν στην προσπάθεια για προσαρμογή σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον και στη σωματική ίσως επιβολή του ατόμου «κυνηγού»  έναντι κάποιων άλλων.

Η νέα μορφή που έχει λάβει η επιβίωση προβάλλεται κι επιβάλλεται καθημερινά τόσο διαμέσου των συναλλαγών των πολιτών με τις υπηρεσίες του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, όσο και από τη μεταξύ τους επικοινωνία, ανταλλαγή απόψεων, ιδεών, διαφωνιών αλλά και του ανταγωνισμού για την επικράτηση στην αγορά εργασίας. Σημαντικό ρόλο στην εδραίωση του νέου πλαισίου δράσης και ανάπτυξης συμπεριφορών διαδραματίζουν φυσικά και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (γραπτά και ηλεκτρονικά) αλλά και οι παράπλευρες εταιρείες που ελέγχουν ή εκείνες οι κατηγορίες προϊόντων και «αγαθών» που οφείλουν  να διαφημίσουν κι επομένως επιδιώκουν να προωθήσουν και να επιβάλλουν προς το αγοραστικό κοινό.

            Οι  πολίτες μετατρέπονται σε «νεομάρτυρες» της αδυσώπητης δράσης της παγκόσμιας βιομηχανίας προώθησης υλικών, πνευματικών και πλεοναζόντων αγαθών προς το ανθρώπινο δυναμικό. Τράπεζες υπόσχονται εύκολα και «καθαρά» δάνεια, (τις τελευταίες δεκαετίες έχει πραγματικά ξεκινήσει μια εκστρατεία προώθησης δανείων, καρτών), σε πελάτες που είναι αμφίβολο αν έχουν τις προϋποθέσεις εξόφλησής τους, επίσης αυτοκινητοβιομηχανίες υπόσχονται αυτοκίνητα σε τιμές ευκαιρίας, super market διαφημίζουν «προσφορές» προς όφελος των πελατών!!! Όλοι ενδιαφέρονται για τον πολίτη, για τον συνάνθρωπο, για το φίλο, για τον πλησίον, ενδιαφέρονται ναι, ναι, ναι αλλά κυρίως για ένα μόνο μέρος του, αυτό της περιοχής της τσέπης του είτε αυτή έχει κάτι μέσα είτε όχι.

 ΣΚΛΗΡΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ  

            Η σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία, έχει οδηγήσει το σύγχρονο πολίτη το σύγχρονο γονέα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο δράσης, από το οποίο δύσκολα μπορεί να ξεφύγει. Περισσότερες σπουδές, περισσότερες από μια δουλειές, λιγότερα χρήματα,  εργάζονται και οι δύο γονείς (όπου υπάρχουν), επανεκτιμήθηκε προσφάτως η αξία των ατόμων της Γ΄ ηλικίας (παππούς ? γιαγιά), τα παιδιά παραμένουν μετά το τέλος του σχολείου στο ολοήμερο (ή κατά πολλούς «parking»). Φυσικά και στέλνονται σε φροντιστήρια ξένων γλωσσών, πολεμικών τεχνών, αθλοπαιδιών και ανάμεσα σε όλα οφείλουν και να διαβάσουν ώστε να πάρουν καλούς βαθμούς στο σχολείο, πρώτα για τους γονείς και μετά για τους ιδίους. Η γνώση επιβάλλεται δεν επιζητείται και δυστυχώς δεν εσωτερικεύεται.

            Οι μαθητές έχουν μετατραπεί σε σκληρά εργαζόμενα άτομα, τα οποία εργάζονται περισσότερες ώρες από το νόμιμο οχτάωρο. Ξεκινούν πολύ πρωί, στις 7:30 από το σπίτι, γυρίζουν το μεσημέρι στις 13:30(αν είναι τυχεροί και διαμένουν πλησίον του σχολικού οικοδομήματος) τρώνε, μάλλον σπιτικό φαγητό, διαβάζουν για το σχολείο και ύστερα πηγαίνουν στο φροντιστήριο, είτε το έχουν ανάγκη είτε όχι. Τα παιδιά δουλεύουν πολύ, αγχώνονται, στεναχωριούνται, θέλουν να είναι παντού πρώτοι δεν τους αρέσει η δεύτερη θέση, δεν γνωρίζουν τη χαρά της συμμετοχής και το χειρότερο «ανησυχούν» από την παιδική τους ηλικία για το μέλλον τους και αν καταφέρουν να εισαχθούν σε κάποιο ανώτερο ή ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Τα παιδιά τρέχουν αλλά δεν ξέρουν που θέλουν να φτάσουν, ποιο στόχο να πιάσουν, τι πρέπει να μάθουν και γιατί να έχουν συνεχώς «άριστα

            Ο «κόσμος των μεγάλων» διακρίνεται λοιπόν από μια τάση για «υψηλές» ταχύτητες λες και μιλάμε για πειραγμένα αυτοκίνητα που κάνουν «στοιχηματικές κόντρες» σε κάποια παραλιακή, μεσάνυχτα Σαββάτου, η μόνη άλλωστε ελεύθερη ημέρα για το σύγχρονο άτομο ? γονέα – εργαζόμενο. Το κοινωνικό – οικονομικό σύστημα που έχει «αναλάβει» τις διαδικασίες προώθησης των συμφερόντων μας, διαμορφώνει με μεγάλη ευκολία το καθημερινό πρόγραμμα εργασίας αλλά και σκέψης μας πάνω σε σημαντικά και ασήμαντα προβλήματα. Οι υπερβολικά υψηλές ταχύτητες δράσης σε όλους τους τομείς δεν δίνουν το χρόνο στο σύγχρονο γονέα να εντοπίσει τα πραγματικά του προβλήματα και να επιδιώξει την επίλυσή τους, ώστε να επέλθει η πολυπόθητη  ηρεμία στο οικογενειακό και εργασιακό του περιβάλλον. Οι ανάγκες πολλές, οι απαιτήσεις ακόμη περισσότερες σε μια πολυσύνθετη και συνεχώς μεταβαλλόμενη κοινωνική πραγματικότητα.

            Η τάση για απόκτηση περισσοτέρων και νέων προϊόντων, καινούριων και σύγχρονων γνώσεων, αλλά και η προσπάθεια διατήρησης του υφιστάμενου εργασιακού καθεστώτος (σε μια δύσκολη εποχή) οδηγούν τους γονείς στην ανάληψη πολλών ευθυνών και δράσεων που στις περισσότερες των περιπτώσεων λειτουργούν σε βάρος της προσωπικής τους ζωής αλλά και της ηρεμίας του οικογενειακού τους περιβάλλοντος.

             24 ΩΡΕΣ  

Η  ημέρα έχει μόνο 24 ώρες, οι δράσεις απαιτούν περισσότερες, τα παιδιά θέλουν περισσότερη φροντίδα, χρειάζονται σύγχρονους γονείς ? ενεργά μέλη του κοινωνικού όλου, με τους οποίους θα συζητούν για τα τρέχοντα, καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν, θα παίρνουν συγκεκριμένες απαντήσεις για τα ερωτήματα που διατυπώνουν, δεν δέχονται την άρνηση, την απάθεια αλλά και τη φοβισμένη στάση απέναντι σε ζητήματα που πριν μερικά χρόνια, ίσως και σήμερα, ήταν ταμπού. Ζητήματα  όπως το σώμα, ο έρωτας, η σεξουαλικότητα, το περιβάλλον, η μετανάστευση, τα οικονομικά συμφέροντα και κυρίως τα προβλήματα που μπορεί να ανακύψουν από λανθασμένες δράσεις και επιλογές των νέων ανθρώπων.

 Το σύγχρονο παιδί του 21ου αιώνα θέλει τους γονείς του να είναι μαζί σαν μια γροθιά, σαν οικογένεια, να αντιμετωπίζουν από κοινού τα προβλήματα που ανακύπτουν, επιζητά την αγάπη, απαιτεί όμως και την αγορά όλων εκείνων των αγαθών που θα το κάνουν σύγχρονο και θα το εντάξουν μέσα στην επιμέρους δυνατή ομάδα του σχολείου ή του φιλικού του κύκλου.

Παρ? όλα αυτά θέλει να τον ενημερώσει ο γονιός του  για το «trash» το κοινωνικό σκουπίδι, για την ανάγκη να είναι ο εαυτός του και να μην είναι αναγκασμένος να υποδύεται ρόλους ανάλογα με την περίσταση και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Το σύγχρονο παιδί του 21ου αιώνα είναι περισσότερο από ποτέ προβληματισμένο, αγχωμένο κι εγκλωβισμένο στα θέλω και τα πρέπει, στο δίκαιο και το άδικο, στο σωστό και το λάθος στο τίμιο και το άτιμο, στο κλέβω και στο προσφέρω, στη συνεργασία και στον ατομισμό, στο εγώ και το εμείς.

            Τα παιδιά δεν θέλουν  οι γονείς τους να εμφανίζονται ως  «ψυχολόγοι» που κοιτάζοντας το ρολόι (λόγω των πολλών υποχρεώσεων) τους ανακοινώσουν ότι «ο χρόνος τελείωσε για σήμερα, σας περιμένω αύριο την ίδια ώρα».  Επόμενο  είναι να τρέξουν σε άλλες ομάδες για να βρουν διεξόδους στα ζητήματα που τους απασχολούν, θα αναζητήσουν απλά απαντήσεις, ένα άτομο για να συνομιλήσουν, να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, ίσως αποκρύψουν τις φοβίες τους, γνωρίζοντας ότι ελλοχεύει πάντα η περίπτωση να μην μπορέσουν να «κρυφτούν» και αναπόφευκτα να εκτεθούν ψυχικά και κοινωνικά απέναντι σε δυνατές προσωπικότητες της επιμέρους κοινωνικής ομάδας που θέλουν να ενταχθούν.

Γνωρίζουν πότε κάποιος είναι δυνατός, πότε επηρεάζει τους γύρω τους, επιθυμούν να είναι στην κορυφή, θέλουν να μοιάσουν στους δυνατούς, θέλουν ένα δυνατό και αξιόπιστο πρότυπο.

 ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ

Ιδιαίτερα η πολιτισμένη κοινωνία της οποίας είμαστε μέλη, πρέπει να σταθεί στην επιρροή που έχουν τα επιμέρους άτομα και ομάδες (λεγόμενες και δευτερογενείς φορείς κοινωνικοποίησης) στην ανάπτυξη συμπεριφορών που ίσως δεν συνάδουν με την έννοια του ανθρώπου ως πολιτισμένου όντος, έννοια που τον διαχωρίζει όπως μας έχουν μάθει από τα ζώα. Φυσικά το γεγονός ότι η σημερινή κοινωνία χαρακτηρίζεται σχεδόν από το σύνολο των πολιτών ως ζούγκλα δεν μας απασχολεί διότι κρατάμε και αναφερόμαστε πάντα γι? αυτό το κομμάτι στο οποίο και δεν εμπλεκόμαστε.

 Οι πρωτογενείς φορείς κοινωνικοποίησης, όπως είναι η οικογένεια και το σχολείο πέρα από τη διαπαιδαγώγηση και την εκπαίδευση των νεαρών μελών τους, έχουν και ευθύνη  για περιορισμό, μείωση ή και εξάλειψη της επιθετικής συμπεριφοράς. Προσπαθούν να μεταβιβάσουν στη νέα γενιά αρχές, αξίες, ήθη που χαρακτηρίζουν τον πολιτισμό μας αλλά και το ερέθισμα να αλλάξουν ή ακόμη και να μας απαλλάξουν από συμπτώματα που προσβάλλουν την κοινωνία μας, πάντα βέβαια με ειρηνικά μέσα και ύστερα από διαδικασίες σκέψης και συνεννόησης με τα υπόλοιπα μέλη, της αγέλης, συγνώμη, του κοινωνικού συνόλου ήθελα να πω. Βέβαια το κατά πόσο αυτό είναι εφικτό και δεν προσκρούει πάνω σε διάφορα συμφέροντα ή απέναντι στον νεανικό ενθουσιασμό είναι κάτι το οποίο απαιτεί πολύ συζήτηση και αναλύσεις από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς που συνθέτουν τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα.[1]

    Ερωτήματα πλέον ανακύπτουν περισσότερο από ποτέ, ερωτήματα που έχουν να κάνουν τόσο με τη δυνατότητα για σωστή και ολοκληρωμένη ενημέρωση των παιδιών για όλα τα ζητήματα, για τις απαιτήσεις του σύγχρονου σχολείου, των δασκάλων των συμμαθητών και φίλων, χωρίς φόβο και πάθος. Οι δευτερογενείς φορείς κοινωνικοποίησης ισχυροποιούνται και διαδραματίζουν σημαντικότατο ρόλο στη «διαπαιδαγώγηση των παίδων».

   Στη σημερινή κοινωνία, μεγάλη είναι η επίδραση των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των προτύπων που προβάλουν. Η εικόνα, η επικοινωνιακή «πολιτική» και το προϊόν, συνθέτουν ένα πολύχρωμο δάπεδο στο οποίο όλοι είναι αναπόσπαστα κομμάτια του. Τα στερεότυπα, τα νέα ήθη, οι απόψεις κάποιων, τα θέλω και τα πιστεύω όσων έχουν τη δύναμη προβάλλονται μέσα από την εικόνα.

   Επομένως έχει διαμορφωθεί μια νέα επαγγελματική ομάδα, αυτή των χειριστών συμβόλων που γνωρίζουν πώς να επηρεάζουν τις μάζες και να τις κατευθύνουν προς συγκεκριμένες λεωφόρους[2]. Η συμπεριφορά που «πρέπει» να έχει ο νέος, ποια μόδα οφείλει να ακολουθήσει, ποιο μοντέλο κινητού πρέπει να αγοράσει, και αν πρέπει να επιβληθεί (με ότι αυτό συνεπάγεται) έναντι των αδυνάμων και όσον είναι έξω από τους άτυπους «κανόνες» το σχολικού και κοινωνικού συστήματος.

Βιβλιογραφία

[1] Ανταμένκο, Β. & Ασημάκης, Π  (1999), η επιθετικότητα στην οικογένεια, στο σχολείο και στην κοινωνία, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα

[2] Mendras, H. (1991), Στοιχεία Κοινωνιολογίας, Αθήνα: Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών.

  ΗΛΙΑΣ ΒΛΑΧΟΣ  –  Δάσκαλος  ΣΤ2