Χιονάνθρωπος από πλαστικά ποτήρια που έφτιαξαν οι μαθητές του Γ2 με την βοήθεια της δασκάλας τους

Χριστουγεννιάτικο Δέντρο από ανακυκλώσιμα υλικά

Το “χαμόγελο του παιδιού” ενόψει των εορτών παρακαλεί για την κινητοποίησή μας προκειμένου να βοηθηθεί στο πολύ σπουδαίο έργο που προσφέρει.

Για το λόγο αυτό συγκεντρώνουμε στο Σχολείο μας και μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου:

1. Συσκευασμένα είδη τροφίμων (και βρεφικά)
2. Είδη βρεφικής Φροντίδας (πάνες, μωρομάντηλα, σαμπουάν…)
3. Είδη προσωπικής φροντίδας (αφρόλουτρα, οδοντόκρεμες …)
4. Είδη υγιεινής (σακούλες καθαριστικά, απολυμαντικά) και
5. Είδη οικιακής χρήσης (χαρτί υγείας – κουζίνας, αλουμινόχαρτο..)

Καλωσορίζουμε τον Χειμώνα, καλωσορίζουμε τον Δεκέμβριο!

Την Τρίτη 25-11-2014 οι μαθητές της Έκτης τάξης του σχολείου μας, συμμετείχαν σε τηλεδιάσκεψη που οργάνωσε η Ελληνική Αστυνομία και συγκεκριμένα το Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

Ο σκοπός της Τηλεδιάσκεψης ήταν η ενημέρωση των μαθητών για τους κινδύνους που υπάρχουν στο Διαδίκτυο και πώς θα μπορέσουν να προστατευτούν απ’ αυτούς,  έτσι ώστε να  “σερφάρουν” με Ασφάλεια .

Στη συνέχεια οι μαθητές του σχολείου μας αλλά και των άλλων σχολείων έθεσαν ερωτήσεις οι οποίες και απαντήθηκαν από τους ομιλητές.

Περισσότερες πληροφορίες: 

http://www.cyberkid.gov.gr/

http://internet-safety.sch.gr/index.php/articles/teach/item/292-21

http://internet-safety.sch.gr/index.php/articles/teach/item/304-19

Ανοίγοντας τη σελίδα της Google σήμερα, θυμηθήκαμε όλοι ότι  20 Νοεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα   του Παιδιού

Αυτή την ημέρα, λοιπόν, το 1989, υιοθετήθηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, ένα κείμενο που προστατεύει τα δικαιώματα όλων των παιδιών παγκοσμίως και είχε υπογραφεί στις 14 Δεκεμβρίου 1954.

Πρόκειται για τον πρώτο παγκόσμιο, νομικά δεσμευτικό, κώδικα για τα δικαιώματα που όλα τα παιδιά πρέπει να απολαμβάνουν. Μέσω των 54 άρθρων του, ρυθμίζει τις υποχρεώσεις των κρατών για την προστασία των δικαιωμάτων τους και θέτει στοιχειώδεις αρχές για την ευημερία των παιδιών στα διάφορα στάδια εξέλιξής τους.Τα άρθρα αυτά επικυρώθηκαν από 193 κράτη, εκτός από τις ΗΠΑ και τη Σομαλία . Στην Ελλάδα κυρώθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1992 με τον Ν.2101/92 και περιλαμβάνει τρεις μεγάλες κατηγορίες δικαιωμάτων:
Την προστασία (από κάθε μορφής κακοποίηση, εκμετάλλευση, διάκριση, ρατσισμό, κ.λπ.)

Τις παροχές (δικαίωμα στην εκπαίδευση, την υγεία, την πρόνοια, την ψυχαγωγία, κ.λπ.)

Τη συμμετοχή (δικαίωμα στην έκφραση γνώμης, την πληροφόρηση, τον ελεύθερο χρόνο, κ.λπ.).

Αν και ζούμε όμως, στο 2014 και η εποχή μας χαρακτηρίζεται από ραγδαία άνοδο της τεχνολογίας και του βιοτικού επιπέδου γενικά, χιλιάδες παιδιά σε διάφορες περιοχές του κόσμου – σύμφωνα και με στοιχεία που παραθέτουν έρευνες- συνεχίζουν να υποφέρουν από την πείνα, τον πόλεμο, τις ασθένειες, την κακοποίηση και να ζουν κάτω από σκληρές και δύσκολες συνθήκες !

 Βέβαια, συγκρινόμενοι με το παρελθόν πολλά κράτη έχουν «συμμορφωθεί» και προάγουν τα δικαιώματα των παιδιών. Σε σχετική ανακοίνωσή του ο ΟΗΕ αναφέρει: «Υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να γιορτάσουμε σε αυτή την 25η επέτειο της Σύμβασης, από τη μείωση της βρεφικής θνησιμότητας έως και την αύξηση του αριθμού των παιδιών που εγγράφονται στο σχολείο, αλλά αυτό το ιστορικό ορόσημο πρέπει επίσης να χρησιμεύσει ως μια επείγουσα υπενθύμιση ότι απομένουν ακόμη πολλά να γίνουν. Πάρα πολλά παιδιά εξακολουθούν να μην απολαμβάνουν πλήρως τα δικαιώματά τους στο ίδιο επίπεδο με τους συνομηλίκους τους.»

 Η σημερινή σημαντική επέτειος των 25 χρόνων από την υιοθέτησή της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, είναι μια ευκαιρία να προβληματιστούμε και να αναλογιστούμε κατά πόσο τα δικαιώματα των παιδιών γίνονται σεβαστά και προστατεύονται σε όλο τον κόσμο.

 Ας αναλάβουμε δράση, προκειμένου τα παιδιά σε όλο τον κόσμο να αποκτήσουν ξανά την ελπίδα τους, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που θα τα γεμίζει με αισιοδοξία και θα τους χαρίζει το πολυτιμότερο «όπλο» τους , το χαμόγελό τους, εξάλλου κάποτε όλοι μας υπήρξαμε παιδιά.

http://www.queen.gr/ESY-TO-PAIDI/item/103083-pagkosmia-imera-toy-paidioy-2014-i-google-tima-ta-paidia-oloy-toy-kosmoy#ixzz3Jd6ekJp6

Μια πρωτότυπη προσέγγιση στα γεγονότα του ’73. 

Μέσα από τα µάτια μιας γάτας «περνά» η εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου

κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών στην ταινία. 

Ο δημιουργός του φιλμ αξιοποίησε πραγματικές λήψεις από τα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1973 και τα «δείχνει» μέσα από τα μάτια μιας γάτας που ήταν στο Πολυτεχνείο τη μοιραία νύχτα, 

πριν από 12.410 συν μία ημέρες.

Ήταν 14 Φεβρουαρίου 1973, όταν ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές της Αθήνας και συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο, ζητώντας την κατάργηση του Ν.1347, ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική στράτευση όσων ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Η αστυνομία, παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο, εισήλθε στο χώρο του ιδρύματος, συνέλαβε 11 φοιτητές και τους παρέπεμψε σε δίκη με την κατηγορία της «περιύβρισης αρχής». Τότε  8 φοιτητές καταδικάστηκαν σε διάφορες ποινές, ενώ περίπου 100 άλλοι αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να ντυθούν στο χακί.

Περίπου μια εβδομάδα μετά τα πρώτα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στις 21 Φεβρουαρίου οι φοιτητές κατέλαβαν το κτίριο της Νομικής σχολής στην Αθήνα, με τα συνθήματα «Δημοκρατία», «Κάτω η Χούντα» και «Ζήτω η Ελευθερία». Η αστυνομία προσπάθησε ξανά να καταστείλει την εξέγερση, αλλά η βίαιη εκδίωξη των φοιτητών από το κτίριο της Νομικής ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την αγωνιστικότητά τους.

Το πρωί της 14 Νοεμβρίου του 1973  οι φοιτητές συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο του Πολυτεχνείου και αποφάσισαν την κήρυξη αποχής από τα μαθήματα, με αίτημα να γίνουν εκλογές για τους φοιτητικούς συλλόγους τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και όχι στα τέλη του επόμενου χρόνου, όπως είχε ανακοινώσει το καθεστώς.

Ακολούθησαν συνελεύσεις φοιτητών στην Ιατρική και στη Νομική σχολή. Όσο περνούσε η μέρα άρχισαν να μαζεύονται ολοένα και περισσότεροι φοιτητές στο Πολυτεχνείο, αλλά και άλλοι που πληροφορήθηκαν το νέο. Η αστυνομία αποδείχθηκε ανίκανη να εμποδίσει την προσέλευση του κόσμου. Το απόγευμα πάρθηκε η απόφαση για κατάληψη του Πολυτεχνείου. Οι πόρτες έκλεισαν και από τότε άρχισε η οργάνωση της εξέγερσης. Το πρώτο βήμα ήταν η εκλογή Συντονιστικής Επιτροπής, στην οποία μετείχαν 22 φοιτητές και 2 εργάτες, με σκοπό να καθοδηγήσει τον αγώνα. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν επιτροπές σε όλες τις σχολές για να οργανώσουν την κατάληψη και την επικοινωνία με την ελληνική κοινωνία.

Για το σκοπό αυτό άρχισε να λειτουργεί ένας ραδιοφωνικός σταθμός, αρχικά στο κτίριο του Χημικού και αργότερα στο κτίριο των Μηχανολόγων, με εκφωνητές τη Μαρία Δαμανάκη και τον Δημήτρη Παπαχρήστου. Επιπλέον, στο Πολυτεχνείο εγκαταστάθηκαν πολύγραφοι, που δούλευαν μέρα – νύχτα, για να πληροφορούν τους φοιτητές και τον υπόλοιπο κόσμο για τις αποφάσεις της Συντονιστικής Επιτροπής και των φοιτητικών συνελεύσεων. Συγκροτήθηκαν συνεργεία φοιτητών, που έγραφαν συνθήματα σε πλακάτ, σε τοίχους, στα τρόλεϊ, στα λεωφορεία και στα ταξί, για να τα γνωρίσουν όλοι οι Αθηναίοι. Στο Πολυτεχνείο οργανώθηκε εστιατόριο και νοσοκομείο, ενώ ομάδες φοιτητών ανέλαβαν την περιφρούρηση του χώρου, ξεχωρίζοντας τους ενθουσιώδεις και δημοκράτες Αθηναίους από τους προβοκάτορες.

Η πρώτη αντίδραση του δικτάτορα Παπαδόπουλου ήταν να στείλει μυστικούς πράκτορες να ανακατευθούν στο πλήθος που συνέρρεε στο Πολυτεχνείο και να ακροβολήσει σκοπευτές στα γύρω κτίρια. Στις 16 Νοεμβρίου μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν εναντίον του πλήθος που ήταν συγκεντρωμένο έξω από το Πολυτεχνείο, με γκλομπς, δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ-ντουμ. Οι περισσότεροι διαλύθηκαν. Όσοι έμειναν έστησαν οδοφράγματα ανατρέποντας τρόλεϊ και συγκεντρώνοντας υλικά από νεοανεγειρόμενες οικοδομές, και άναψαν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα. Αργότερα, η αστυνομία έκανε χρήση όπλων, χωρίς όμως να πετύχει το στόχο της, την καταστολή της εξέγερσης.

Ο Παπαδόπουλος, όταν διαπίστωσε ότι η αστυνομία αδυνατούσε να εισέλθει στο Πολυτεχνείο, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το στρατό. Κοντά στο σταθμό Λαρίσης συγκεντρώθηκαν τρεις μοίρες ΛΟΚ και μία μοίρα αλεξιπτωτιστών από τη Θεσσαλονίκη. Τρία άρματα μάχης κατέβηκαν από το Γουδί προς το Πολυτεχνείο. Τα δύο στάθμευσαν στις οδούς Τοσίτσα και Στουρνάρα, αποκλείοντας τις πλαϊνές πύλες του ιδρύματος και το άλλο έλαβε θέση απέναντι από την κεντρική πύλη. Η Συντονιστική Επιτροπή των φοιτητών ζήτησε διαπραγματεύσεις, αλλά το αίτημά τους απορρίφθηκε.

Στις 3 τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου το άρμα που βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πύλη έλαβε εντολή να εισβάλλει. Έπεσε πάνω στην πύλη και την έριξε, παρασέρνοντας στο διάβα του μία κοπέλα που ήταν σκαρφαλωμένη στον περίβολο κρατώντας την ελληνική σημαία. Οι μοίρες των ΛΟΚ, μαζί με ομάδες -μυστικών και μη- αστυνομικών, εισέβαλαν στο Πολυτεχνείο και κυνήγησαν τους φοιτητές, οι οποίοι πηδώντας από τα κάγκελα προσπάθησαν να διαφύγουν στους γύρω δρόμους. Τους κυνηγούσαν αστυνομικοί, πεζοναύτες, ΕΣΑτζήδες. Αρκετοί σώθηκαν βρίσκοντας άσυλο στις γύρω πολυκατοικίες, πολλοί συνελήφθησαν κα μεταφέρθηκαν στη Γενική Ασφάλεια και στην ΕΣΑ.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας, στις 17 Νοεμβρίου συνελήφθησαν 840 άτομα. Όμως, μετά τη Μεταπολίτευση, αξιωματικοί της Αστυνομίας, ανακρινόμενοι, ανέφεραν ότι οι συλληφθέντες ξεπέρασαν τα 2400 άτομα. Οι νεκροί επισήμως ανήλθαν σε 34 άτομα. Στην ανάκριση που διενεργήθηκε το φθινόπωρο του 1975 εναντίον των πρωταιτίων της καταστολής εντοπίστηκαν 21 περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού. Ωστόσο, τα θύματα πρέπει να ήταν πολύ περισσότερα, διότι πολλοί βαριά τραυματισμένοι, προκειμένου να διαφύγουν τη σύλληψη, αρνήθηκαν να διακομιστούν σε νοσοκομείο.
Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος κήρυξε στρατιωτικό νόμο, αλλά στις 25 Νοεμβρίου ανατράπηκε με πραξικόπημα. Πρόεδρος ορίστηκε ο αντιστράτηγος Φαίδων Γκιζίκης και πρωθυπουργός της νέας κυβέρνησης ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος. Όμως ο ισχυρός άνδρας του νέου καθεστώτος ήταν ο διοικητής της Στρατιωτικής Αστυνομίας, ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης, που επέβαλλε ένα καθεστώς σκληρότερο από εκείνο του Παπαδόπουλου.

Η δικτατορία κατέρρευσε στις 23 Ιουλίου του 1974, αφού είχε ήδη προηγηθεί η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Ο Γκιζίκης και ο αντιστράτηγος Ντάβος, διοικητής του Γ’ Σώματος Στρατού, κάλεσαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να επιστρέψει στην Ελλάδα για να επαναφέρει τη δημοκρατική διακυβέρνηση.

Πηγή: http://www.madata.gr

Μία πολύτιμη πηγή πληροφόρησης για τον κόσμο του Βυζαντίου είναι ανοικτά προσβάσιμη για κάθε πολίτη, εκπαιδευτικό, μαθητή, φοιτητή ή φορέα που ενδιαφέρεται για τον βυζαντινό πολιτισμό, στη νέα διαδικτυακή πύλη www.exploringbyzantium.gr.

Ο ψηφιακός πολυχώρος που ολοκλήρωσε πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Κέντρο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων (ΕΚΒΜΜ), εμπνευσμένος από τον περίπλοκο κόσμο και την τεράστια πολιτιστική παράδοση του Βυζαντίου, μεταφέρει τους επισκέπτες του σε μαγικές ψηφιακές διαδρομές, ήχους, εκπαιδευτικά παιχνίδια και εικόνες με επίκεντρο τη ζωή στο Βυζάντιο.

Στη  νέα διαδικτυακή πύλη  υπάρχουν θεματικές ενότητες μέσα από τις οποίες οι χρήστες αποκτούν διανθισμένη πληροφορία για την καθημερινή ζωή των πολιτών του Βυζαντίου, τα ήθη και έθιμα, την Επιστήμη και Τεχνολογία στο Βυζάντιο, τα μνημεία, την κοινωνική ζωή, τις μορφές επικοινωνίας, τις οικιακές και δημόσιες δραστηριότητες των Βυζαντινών κ.ά.  

Κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα για να παίξετε, να δημιουργήσετε, να ανακαλύψετε ….

Ο Νοέμβριος είναι ο ενδέκατος μήνας του Γρηγοριανού Ημερολογίου, με διάρκεια 30 ημερών. Η ονομασία του ετυμολογείται από τη λατινική λέξη November, η οποία προέρχεται από το αριθμητικό novem, εννέα, επειδή στο αρχαίο δεκάμηνο ρωμαϊκό ημερολόγιο ο Νοέμβριος ήταν ο ένατος κατά σειρά μήνας. Στη συνέχεια, με την προσθήκη του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου, το ρωμαϊκό ημερολόγιο έγινε δωδεκάμηνο. Ο Νοέμβριος μετακινήθηκε στην ενδέκατη θέση, αλλά διατήρησε την παλιά του ονομασία.

Στην αρχαία Αθήνα ο Νοέμβριος ισοδυναμούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Πυανοψιώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Μαιμακτηριώνα. Την περίοδο αυτή οι Αθηναίοι γιόρταζαν τα:

• Απατούρια, κατά τη διάρκεια των οποίων οι νεαροί Αθηναίοι (Κούροι) εγγράφονταν στη φρατρία (ή φατρία=ευρύτερη οικογένεια), όπου ανήκαν, μία τελετή που παραλληλίζεται με τη βάπτιση των Χριστιανών. Ο πατέρας του παιδιού ήταν υποχρεωμένος να θυσιάσει αρνί ή κατσίκι και να δώσει μισή δραχμή στον ιερέα που θα τελούσε τη θυσία. Το εορταστικό τραπέζι, που ακολουθούσε, περιείχε κρέας, πίτες και κρασί.
• Χαλκεία, κατά τα οποία οι σιδεράδες της πόλης τιμούσαν τον προστάτη Θεό τους Ήφαιστο.
• Μαιμακτήρια, για να τιμήσουν τον θεό των καιρικών συνθηκών, Δία τον Μαιμάκτη, δηλαδή τον θυελλώδη και να του ζητήσουν ήπιο καιρό, σε μια εποχή που το κρύο δυνάμωνε. Από το προσωνύμιο αυτό του Δία πήρε το όνομά του τόσο η γιορτή, όσο και ο μήνας.

Στο λαϊκό καλεντάρι ο Νοέμβριος ονομάζεται:

• Σποριάς και Μεσοσπορίτης, λόγω της σποράς δημητριακών και οσπρίων.
• Βροχάρης για τις βροχές του.
• Ανακατωμένος, λόγω των ακατάστατων καιρικών συνθηκών.
• Κρασομηνάς, επειδή ανοίγουν τα καινούργια κρασιά.
• Αϊ Ταξιάρχης, Αρχαγγελίτης, Αρχαγγελιάτης, Αϊ Στράτης και Αϊ Στράτηγος, από την εορτή των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ στις 8 Νοεμβρίου.
• Αγιομηνάς, από την εορτή του Αγίου Μηνά (11 Νοεμβρίου).
• Φιλιππιάτης, από την εορτή του Αγίου Φιλίππου (14 Νοεμβρίου).
• Αντριάς, από την εορτή του Αγίου Ανδρέα (30 Νοεμβρίου).

Από την εορτή του Αγίου Φιλίππου (14 Νοεμβρίου) έως τα Χριστούγεννα (25 Δεκεμβρίου) η Εκκλησία επιβάλλει την τήρηση νηστείας, το γνωστό Σαρανταήμερο, ενώ μία ακόμη γιορτή σηματοδοτεί εκκλησιαστικά τον Νοέμβριο: Τα Εισόδια της Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου), που μας θυμίζουν την έλευση της νεαρής Μαρίας (μετέπειτα Θεοτόκου) στο Ναό και την αφιέρωσή της στο Θεό από τους γονείς της Ιωακείμ και Άννα.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr

27 Οκτωβρίου 1940: θα τη θυμάται αυτή τη μέρα ο Πέτρος γιατί πέθανε το τριζόνι του.
Θα τη θυμάται γιατί την επομένη ακούει τη φωνή της μητέρας του να λέει: «Σήκω… έγινε πόλεμος. δεν ακούς τις σειρήνες;»
Όταν οι Ιταλοί έφτασαν στο κατώφλι της Ελλάδας, ο Πέτρος ήταν εννιά χρονών, είχε μια χελώνα για κατοικίδιο, αγαπούσε με πάθος τις αμερικάνικες ταινίες και γνώριζε τον πόλεμο μόνο μέσα από τα βιβλία. Τώρα όμως τον βιώνει κάθε μέρα, μαζί με τους γονείς του, τον παππού του και τη μεγαλύτερη αδελφή του, την Αντιγόνη, αρχίζοντας έναν μεγάλο περίπατο – μια βόλτα στην Αθήνα της Κατοχής, στα δύσκολα εκείνα χρόνια της πείνας, των συσσιτίων, του φόβου, των διωγμών.
Με οδηγό τους αγαπημένους του ήρωες από την ελληνική ιστορία και την εφηβεία προ των πυλών ο Πέτρος, με την αδελφή του και τους φίλους του, δε διστάζει να πάρει μέρος στην Αντίσταση, έχοντας πάντα για σύνθημα ένα τραγούδι:
Πάντα μπροστά μας,
για μια καινούρια ζωή…

Πάτα κλικ εδώ ή στην εικόνα για να ακούσεις και να ξεφυλλίσεις ένα απόσπασμα από το βιβλίο.

Πηγή: https://blogs.sch.gr/persidou/