Τι σημαίνει να ακούς τους ήχους δέκα φορές πιο δυνατά; Πώς είναι να προσπαθείς να επικοινωνήσεις και να νιώθεις ότι κανείς δεν σε καταλαβαίνει;
Στις 2 Απριλίου τιμάται η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού, όμως ολόκληρος ο Απρίλιος έχει καθιερωθεί διεθνώς ως μήνας αφιερωμένος στην ευαισθητοποίηση και την αποδοχή. Στο σχολείο μας πιστεύουμε ότι η πραγματική αποδοχή και συμπερίληψη δεν έρχεται μέσα από θεωρίες, αλλά μέσα από το βίωμα. Για τον λόγο αυτό, στις 27, 28 και 29 Απριλίου, προσπαθήσαμε μαζί με τους μαθητές μας να δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια των αυτιστικών φίλων μας.
Αισθητηριακή υπερφόρτωση: Προσπαθήσαμε να διαβάσουμε ενώ γύρω μας υπήρχε φασαρία και ενόχληση με φτερά. Το αποτέλεσμα; Εκνευρισμός και αναστάτωση. Έτσι ακριβώς νιώθει ένα αυτιστικό παιδί όταν το περιβάλλον του γίνεται «θορυβώδες» για τις αισθήσεις του.
Επικοινωνία με εικόνες και αναγνώριση συναισθημάτων: Γνωρίσαμε το σύστημα PECS (επικοινωνία μέσω εικόνων), το οποίο χρησιμοποιούν τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού που στερούνται προφορικού λόγου για να εκφράσουν τις ανάγκες τους. Παράλληλα, προσπαθήσαμε να μαντέψουμε συναισθήματα πίσω από μια μάσκα, κατανοώντας πόσο δύσκολο είναι για τα παιδιά αυτά να «διαβάσουν» τα πρόσωπα και τις προθέσεις των άλλων.
Η παγίδα της κυριολεξίας: Ζωγραφίσαμε την «καρδιά περιβόλι» και το «ρίχνει καρέκλες» κυριολεκτικά! Μάθαμε ότι για έναν αυτιστικό φίλο μας οι μεταφορές συχνά δεν υπάρχουν. Οι λέξεις λένε πάντα την απόλυτη αλήθεια.
Το παιχνίδι που άλλαξε: Αλλάξαμε τους κανόνες στο παιχνίδι «Αγαλματάκια ακούνητα» χωρίς καμία προειδοποίηση. Η σύγχυση και η αδικία που νιώσαμε, μας έδειξαν γιατί ένας αυτιστικός άνθρωπος μπορεί να πανικοβληθεί όταν αλλάζει απότομα η ρουτίνα του.
Σκοπός αυτών των βιωματικών δράσεων ήταν να προσφέρουμε στους μαθητές μας τα εργαλεία να κατανοήσουν τη διαφορετικότητα όχι ως θεωρία, αλλά ως μια ζωντανή πραγματικότητα που αξίζει τον σεβασμό μας.
