Και κάπως έτσι…
Φτάσαμε στο τέλος. Μια σχολική χρονιά γεμάτη φωνές, γέλια, κλάματα, τετράδια που γέμισαν, μολυβιές και χρώματα.
Τη σχολική χρονιά που πέρασε δε μάθαμε μόνο μαθηματικά και γραμματική.
Μάθαμε να ζητάμε “συγγνώμη”, να λέμε “ευχαριστώ”, να μοιραζόμαστε το κολατσιό και την καρδιά μας, να πέφτουμε και να σηκωνόμαστε ξανά.

Η πόρτα του σχολείου κλείνει, όμως τα μυαλά και οι καρδιές μας μένουν ανοιχτά και ανυπομονούν για τον Σεπτέμβρη.
Καλό Καλοκαίρι σε μικρούς και μεγάλους!
Καλή αντάμωση!

Η ζωή λένε μοιάζει με τη θάλασσα. Ήρεμη καμιά φορά, φουρτουνιασμένη άλλες… Μα πάντα γεμάτη εκπλήξεις.
Και τώρα πια, εσείς, τα παιδιά της Στ’ Δημοτικού, στέκεστε στην ακροθαλασσιά μιας μεγάλης αλλαγής.

Πίσω σας, η αμμουδιά των παιδικών χρόνων, γεμάτη παιχνίδια, γέλια, πρώτες φιλίες και σκανταλιές.
Μπροστά σας, το κύμα του Γυμνασίου. Δυνατό, άγνωστο, με βάθος και ορίζοντα που δε φαίνεται ακόμα καθαρά.
Αυτό το κύμα δεν έρχεται για να σας τρομάξει.
Έρχεται για να σας πάρει αγκαλιά και να σας ταξιδέψει. Θα σας σηκώσει λίγο ψηλά, θα σας βρέξει με εμπειρίες, θα σας δείξει νέες όχθες και θα σας αλλάξει.
Αρκεί να αφεθείτε με θάρρος, πίστη και όνειρο.
Κρατήστε τις αναμνήσεις σας σαν κοχύλια στις τσέπες, στηρίξτε τα πόδια σας γερά στην άμμο και αφεθείτε να αρμενίσετε.
Καλή πλεύση στο Γυμνάσιο. Η καρδιά μας πάντα θα χτυπά σαν φάρος πίσω σας.