Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ

Ψάχνοντας στα αρχεία του σχολείου μας βρήκαμε πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες.
Κατ’αρχήν το σχολείο μας δεν λεγόταν Δημοτικό σχολείο Χωραφακίων αλλά Αρρεναγωγείο Χωραφακίων(εικόνα1).

Τα πιο παλιά αρχεία που βρήκαμε ξεκινούσαν από το 1907.Το πιο παλιό ενδεικτικό που φυλάσσεται στο αρχείο του σχολείου είναι της μαθήτριας Τσιτσιδάκη Ελένης (εικόνα2)

που το 1911 πήγαινε στην Δ’ τάξη. Διαβάζοντας το καταλάβαμε ότι για να πάρει   ένας μαθητής ενδεικτικό ή απολυτήριο εξεταζόταν δημόσια.

Μελετώντας το αρχείο του σχολείου μάθαμε ότι το σχολείο μας λειτούργησε κανονικά κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. ( Έγραψε Ο Μπουτσουκούρι Δαβίδ)

ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΠΟΥ ΔΙΔΑΞΑΝ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ

Στα αρχεία του σχολείου μας βρήκαμε ονόματα δασκάλων που δίδαξαν στο σχολείο μας. Φυσικά δεν τους βρήκαμε όλους ,μια και δεν υπάρχουν όλα τα σχολικά έτη. Μερικά από τα ονόματα σας παραθέτουμε παρακάτω.

Δάσκαλοι                   Σχολικά έτη

Ανδρουλιδάκη                1909-1910

Κυριακή Γαλάνη            1910-1911

Μαρία Μιχελιδάκη         1916-1917

Ξυπολιτάκη                    1918-1919

Π.Μαραγκουδάκη          1924-1925

Ψαλτοπούλου                 1928-1929

Αλέξανδρος Καλφάκης   1937-1938

Παυλίδου                       1938-1939

Μαραγκουδάκη              1941-1942

Μανωλικάκη                   1943-1944

Μανουσέλης                   1952-1953

Βενιεράκη                      1962-1963

Τζομπανάκης Στέλιος     Από το 1963-1972

Ανδρεαδακης                  1972-1974

Λαρεντζάκης Γιώργος     1976-1977

Ένας δάσκαλος θυμάται……

Στις 31 Μαΐου, 2009 ο κος Στέλιος Τζομπανάκης μας μίλησε για την θητεία του στο Δημοτικό σχολείο Χωραφακίων.

Υπήρξε δάσκαλος στο σχολείο από το 1963-1972. Θυμάται με νοσταλγία εκείνες τις μέρες. Ο ίδιος μας  δήλωσε ότι ήταν από τα καλύτερα χρόνια της θητείας του. Τα χρόνια εκείνα θυμάται ότι έμενε στο σχολείο όπως  ήταν επιβεβλημένο  και αυτό τον έκανε να δεθεί με τους κατοίκους περισσότερο.

 Στο σχολείο πήγαινε κάθε μέρα με γραβάτα κοστούμι όπως το επέβαλλε ο νόμος. Οι συνθήκες εργασίες ήταν πολύ δύσκολες τότε. Ήταν η περίοδος που υπήρχαν τα συσσίτια και είχε οργανώσει  ένα τέτοιο κοντά στο σχολείο.

Θυμάται τις σχολικές γιορτές που είχαν γίνει στο σχολείο.  Είχαν μεγάλη επιτυχία και ερχόταν πολλοί για να τις παρακολουθήσουν. Θυμάται ακόμα  μια ολάνθιστη  αμυγδαλιά στην αυλή του σχολείου που στις 10 ενός Γενάρη η ομορφιά της έφερε τους μαθητές και το δάσκαλο κάτω από τους κλώνους της για μια αναμνηστική φωτογραφία.

Συνέντευξη με έναν παλιό μαθητή 2008

Ο παππούς Μιχάλης Σκανδαλάκης είναι  παππούς μου από την μεριά του πατέρα μου. Φοίτησε και αυτός στο σχολείο που πηγαίνω και εγώ σήμερα. Σκέφτηκα λοιπόν να του πάρω μια συνέντευξη και να τον γυρίσω χρόνια πίσω όταν ήταν παιδί.

– Λοιπόν παππού, ξέρεις πότε χτίστηκε το σχολείο μας ;

 –         Χτίστηκε γύρω στο 1912.

–Μήπως θυμάσαι κανένα δάσκαλο που σου έκανε μάθημα;

-Θυμάμαι την κ.Παυλίδου και την κ. Λέλα από την Λαμία.

 -Πότε σου έκαναν αυτές μάθημα;

-Το 1937 και το 1938.

-Είναι αλήθεια ότι όλες οι τάξεις είχαν ένα δάσκαλο;

-Ναι. Όλα τα παιδιά ήμασταν σε μια αίθουσα και κάναμε μάθημα με ένα δάσκαλο. Οι μεγάλες τάξεις βοηθούσαν τις μικρές στα μαθήματα

-Τι μαθήματα κάνατε τότε;

-Τα μαθήματα που κάναμε δεν είχαν και μεγάλη διαφορά από τα δικά σας σήμερα.

-Τι παιχνίδια παίζατε τότε στην αυλή του σχολείου;

-Παίζαμε ένα παιχνίδι που λεγόταν αμάδες.

Βάζαμε δυο πέτρες την μια πάνω στην άλλη και με μια άλλη προσπαθούσαμε να τις χτυπήσουμε.

-Παππού, θυμάσαι μια σκανταλιά που έκανες μικρός στο σχολείο;

-Ήμουν πολύ καλό παιδί και δεν έκανα σκανταλιές. Στο σπίτι όμως ήμουν άτακτος.

-Τι έκανες δηλαδή;

-Μου άρεσε πολύ η βροχή. Όταν σταματούσε η βροχή, έβγαινα έξω και μόλις έβλεπα κάποιον να περνάει δίπλα από νερά πετούσα μια πέτρα και τον έβρεχα.

-Ήσουν καλός μαθητής στο σχολείο;

-Όχι και τόσο. Δύσκολα χρόνια τότε .Όταν πήγαινα εγώ στο δημοτικό είχαμε τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Καταλαβαίνεις….Πιο πολύ μας ένοιαζε να επιβιώσουμε

-Κατάλαβα, κατάλαβα.

-Εντάξει. Τελειώσαμε. Ευχαριστώ

Έγραψε ο Μιχάλης Σκανδαλάκης (εγγονός)