Η βασιλόπιτα είναι μια παράδοση κάθε Πρωτοχρονιάς. Όλοι μας την έχουμε δοκιμάσει και σίγουρα κάθε φορά θέλουμε να κερδίσουμε το φλουρί που θα μας δώσει τύχη για τον χρόνο που θα ακολουθήσει. Για ποιο λόγο όμως, γίνεται αυτό το έθιμο, πως προέκυψε και πόσο παλιό είναι;
Η ιστορία της βασιλόπιτας ξεκινά πριν από περίπου 1.500 χρόνια στην πόλη Καισάρεια της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασιά. Εκείνη την εποχή, ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης της Καισάρειας και φρόντιζε να υπάρχει αρμονία μεταξύ των συμπολιτών του.
  Κάποια μέρα όμως, ο βασιλιάς Ουάλης, τύραννος της περιοχής, απαίτησε από τους κατοίκους της Καισάρειας να του δώσουν τους θησαυρούς τους. Είχαν μια μέρα διορία και αν δεν δεχόντουσαν, θα πολιορκούσε την πόλη. Ο Μέγας Βασίλειος προσευχόταν όλη τη νύχτα στο Θεό για να σωθεί η πόλη. Με την ανατολή του ήλιου, ο Ουάλης ξεκίνησε την πολιορκία, περικυκλώνοντας την Καισάρεια με τον στρατό του. Ωστόσο δεν δίστασε να μπει και στην πόλη με την ακολουθία του, ζητώντας να δει τον δεσπότη της περιοχής.
  Τότε ξαναζήτησε με μεγαλύτερο θράσος το χρυσάφι της πόλης. Ο Μέγας Βασίλειος του απάντησε ότι το μόνο που μπορούσε να βρει στην Καισάρεια ήταν φτώχεια και πείνα. Ο τύραννος, ακούγοντας αυτά τα λόγια, άρχισε να απειλεί τον δεσπότη, λέγοντάς του ότι θα τον εξορίσει μακριά από την πατρίδα του. Οι χριστιανοί της Καισάρειας, οι οποίοι αγαπούσαν πολύ τον Βασίλειο, αποφάσισαν να συγκεντρώσουν τα ελάχιστα χρυσαφικά που υπήρχαν στην κατοχή τους και να τα δώσουν στον Ουάλη, βοηθώντας έτσι τον δεσπότη τους. Παράλληλα, ο αδίστακτος βασιλιάς διέταξε τον στρατό του να επιτεθεί στον φτωχό λαό της πόλης.
  Ο Μέγας Βασίλειος, μετά από άλλη μια πολύωρη προσευχή, παρουσίασε ότι χρυσαφικά είχαν μαζευτεί σε ένα μικρό σεντούκι. Η παράδοση λέει ότι, τη στιγμή που ο τύραννος πήγε να ανήξει το σεντούκι και να αρπάξει το περιεχόμενό του, έγινε ένα θαύμα: έπειτα από μια λάμψη φωτός, ένας λαμπρός καβαλάρης όρμισε με τον στρατό του κατά τον Ουάλη και τους στρατιώτες του! Ο λαμπρός καβαλάρης, ο οποίος εξαφάνισε στην κυριολεξία τις δυνάμεις του Ουάλη, ήταν ο Άγιος Μερκούριος και οι στρατιώτες του ήταν οι άγγελοι. Έτσι σώθηκε η πόλη της Καισάρειας.
  Ο Μέγας Βασίλειος όμως, δεν πρόλαβε να νιώσει την χαρά της σωτηρίας! Αντίθετα ήταν σε δύσκολη θέση, επειδή έπρεπε να μοιράσει τα χρυσαφικά στους κατοίκους της πόλης δίκαια, δηλαδή το καθένα στον ιδιοκτήτη του. Μη γνωρίζοντας τι να κάνει, στράφηκε στο Θεό και ξαναπροσευχήθηκε. Έτσι, κάλεσε όλους τους διακόνους και τους βοηθούς του και τους ζήτησε να ζυμώσουν ψωμάκια, όπου στο καθένα θα υπήρχαν μέσα κάποια χρυσαφικά. Όταν αυτά ετοιμάστηκαν, τα μοίρασε σαν ευλογία στους κατοίκους της πόλης. Στην αρχή παραξενεύτηκαν, μα όταν κάθε οικογένεια έβρισκε μέσα στο ψωμί της χρυσαφικά, η έκπληξή τους γινόταν μεγαλύτερη. Το ψωμί αυτό, η βασιλόπιτα, ήταν ξεχωριστό επειδή έφερνε χαρά και ευλογία στους ανθρώπους μαζί. Από τότε φτιάχνουμε και εμείς την βασιλόπιτα με το φλουρί, την πρώτη μέρα του χρόνου, την ημέρα που τιμάται ο Άγιος Βασίλειος.
  Η βασιλόπιτα λοιπόν, είναι ένα έθιμο που μας θυμίζει την αγάπη του άγιου αυτού ανθρώπου.

 

 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ!

 

 

Πηγή: Βιβλίο μαθητή νεοελληνικής γλώσσας «Λέξεις… Φράσεις… Κείμενα», β΄ τεύχος, σελ. 39

3 Σχόλια “Η ιστορία της βασιλόπιτας”
  1. Ο/Η maria λέει:

    παράδοση κ.τ.λ

  2. Ο/Η motsenigos λέει:

    Χρόνια πολλά και σε σένα Απόστολε.

  3.  
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων