Οι ετοιμασίες μας για την λήξη του σχολικού έτους και την αποχαιρετιστήρια γιορτή μας γέμισε το πρόγραμμα της εβδομάδας!! Είμαστε έτοιμοι και σας προσκαλούμε!!!
Με του ονείρου το καράβι θα σας ταξιδέψουμε σε όσα μάθαμε και βιώσαμε ετούτη τη χρονιά μέσα από μουσικές και μικρά κείμενα!!
Με γράμματα και αριθμούς
Με χρώματα και ζωγραφιές … το ουράνιο τόξο θα φανεί!!!
Τα τζιτζίκια θα έρθουν πάλι να μας πάρουν το κεφάλι!!
Γιατί ήρθε το καλοκαίρι κι έφτασε η ώρα για διακοπές!!!!!!!!!!!
Αποχαιρετούμε τους φίλους και δεν θα ξεχάσουμε “Ποτέ, ποτέ, ποτέ” ότι περάσαμε ΜΑΖΙ!
Βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα και ήρθε ο καιρός να μάθουμε για τις εποχές!!
Ο Χειμώνας, λοιπόν, με τους τρεις μήνες του φέρνει χιόνια και βροχές, μπουμπουνητά και αστραπές φέρνει όμως χαρές και πολύ πολύ μεγάλες γιορτές. Η παγωνιά συνοδεύει τον Χειμώνα, είναι σαν να λέμε η γυναίκα του. Εμάς βέβαια μας βοηθάει να θυμηθούμε τα γράμματα που “φωνάζουν”!!!
Αν ο Χειμώνας χρειαζόταν ένα σύμβολο αυτό θα ήταν σίγουρα ο Χιονάνθρωπος!! Και τα δυο τμήματα συμφωνήσαμε σε αυτό!!
Φτιάξαμε χιονάνθρωπους με διάφορους τρόπους
Μάθαμε να τους ζωγραφίζουμε με μαρκαδόρους και τέμπερες
Τους ντύσαμε σε επιτραπέζιο παιχνίδι!! Και έφτασε η ώρα να ντυθούμε και μεις!!
Στ0 ένα τμήμα χρωματίσαμε τα ρούχα του χειμώνα στο άλλο τμήμα τα χωρίσαμε σε ομάδες! Στο τέλος τα φορέσαμε και…
…τα τραγουδήσαμε με μιμικές κινήσεις!!!
Όμως από την καθημερινή χρήση λερώθηκαν … και αναγκαστήκαμε να βάλουμε μπουγάδα!!
Διασκεδάσαμε πολύ και εξασκηθήκαμε στην λεπτή κινητικότητα!! Είμαστε έτοιμοι να το βοηθήσουμε και στο σπίτι απλώνοντας τα ρούχα, ταξινομώντας τις κάλτσες κατά ζεύγη! Και οπωσδήποτε τα γάντια σας … για να μη χάσετε κανένα γιατί ποτέ δεν ξέρετε τι μπορεί να συμβεί!!
Η ενότητα με τον χειμώνα θα συνεχιστεί για να δούμε πως τον αντιμετωπίζουν τα αγαπημένα μας ζώα.
Παράλληλα ετοιμάζουμε την γιορτή μας με την παράσταση που θα παρουσιάσουμε στους αγαπημένους μας! Βρίσκουμε όμως πάντα χρόνο για παιχνίδι και ζωγραφική!!
Ανυπομονούμε για την γιορτή αλλά περισσότερο για το αν έλαβε τα γράμματα μας ο Αη- Βασίλης!!!
Η εβδομάδα μας κύλησε πολύ δημιουργικά. Oλοκληρώσαμε το βιβλίο των χρωμάτων και με μεγάλη χαρά το πήραμε στο σπίτι μας για να το διαβάσουμε στους δικούς μας!!
Συνεχίσαμε με ένα παραμύθι που μας εντυπωσίασε πολύ και μας βοήθησε να καταλάβουμε πως κάποιες λέξεις ομορφαίνουν την ζωή μας!!
“Υπάρχουν κάποιες λέξεις που δίνουν χρώμα στη ζωή μας. Είναι μικρές αλλά έχουν μεγάλη δύναμη. Άνοιξε τα φτερά σου και ψάξε να τις βρεις.” από το οπισθόφυλλο του βιβλίου!
https://www.youtube.com/watch?v=Q-sqaKsagHo
Διαβάσαμε το παραμύθι και απομονώσαμε τις λέξεις που δίνουν χρώμα στη ζωή μας και τις γράψαμε στις ζωγραφιές μας!
Αποφασίσαμε να τις βάλουμε σε ένα βάζο για να τις θυμόμαστε και να τις χρησιμοποιούμε συχνά.
Το βάζο με τα γλυκά λογάκια!!
Στη συνέχεια και με αφορμή κάποιες λέξεις που μας ενόχλησαν στο διάλειμμα κουβεντιάσαμε και διαπιστώσαμε ότι ήταν οι λέξεις αυτές βαριές σαν πέτρες και όταν τις λέμε πληγώνουμε τους άλλους … σαν να τους ρίχνουμε στο κεφάλι τεράστιες κοτρόνες!! Αποφασίσαμε να τις πετάξουμε στα σκουπίδια!!
Ο κάδος με τις άσχημες λέξεις που έχουμε ακούσει!!
Και μετά από αυτόν τον διαχωρισμό ήρθε η ώρα για το πρώτο μας πείραμα … μέσα από ένα παραμύθι φυσικά!!
Μια φορά κι έναν καιρό στο χωριό των Πιπερούληδων όλα ήταν ιδανικά κι όλοι ζούσαν αρμονικά, ο ένας δίπλα στον άλλον. Όλοι μιλούσαν ευγενικά και κανείς δεν πλήγωνε τον αλλό με βαριά λόγια σαν τεράστιες κοτρώνες!!!
Γεμίσαμε ένα μπολ με νερό και ρίξαμε πιπέρι: Είναι το χωριό όπου ζουν οι Πιπερούληδες. Πώς σας φαίνονται;
Ώσπου έφτασε ο κύριος Σαπούνης ο οποίος μιλούσε με αγένεια και λόγια που πληγώνουν.
Ρίχνουμε μια στάλα σαπούνι και βλέπουμε ότι οι Πιπερούληδες απομακρύνονται στα τοιχώματα του πιάτου!!
Γιατί έφυγαν όλοι από κοντά του; Τι έκανε; Μήπως τα λόγια του τρόμαζαν τους Πιπερούληδες;
Έπειτα ήρθαν οι Ζαχαρούληδες. (Ρίχνουμε ζάχαρη στο νερό και το πιπέρι συγκεντρώνεται γύρω της!)
Γιατί οι Πιπερούληδες πηγαίνουν κοντά στους Ζαχαρούληδες; Τι κάνουν; Με ποιο τρόπο μπορούμε να δείξουμε την αγάπη μας; Ποια λόγια διώχνουν και ποια φέρνουν κοντά τους φίλους μας;
Πριν σας αφήσουμε να σκεφτείτε και εσείς ποια λόγια σας φέρνουν κοντά και ποια σας απομακρύνουν από τους αγαπημένους σας θα σας δείξουμε και την πρώτη μας κατασκευή με ψαλίδι και πολλά χρώματα!!
και θα σας αφιερώσουμε ένα τραγούδι γεμάτο χρώματα που δεν προλάβαμε να μάθουμε!!
Η βδομάδα μας γέμισε με χρώματα, παιχνίδια και μελωδίες!! Κάναμε την πρώτη μας συνδιδασκαλία τραγουδώντας και χορεύοντας “Τα χρώματα … αγόρια, κοπελιές δίχως ζαβολιές!!!”
Αρχίσαμε να δημιουργούμε τα πρώτα μας έργα. Στην αρχή είμασταν κάπως διστακτικοί και νομίζαμε ότι δεν θα τα καταφέρουμε. Νιώθαμε σαν την Λία στο παραμύθι με τίτλο “Η Τέλεια”
Τελικά μοιάζουμε πολύ με την Λία. Οι δασκάλες μας βρήκαν τα έργα μας εξαιρετικά και η πρώτη έκθεση ζωγραφικής με τίτλο ” Μια μεγάλη τελεία” είναι έτοιμη!!
Κι ο Κόκκινος πάντα κοντά μας, να προσπαθεί να θυμηθεί τα χρώματα και ταυτόχρονα να μάθει τα ονόματά μας!! Μας συνήθισε τόσο που το Σαββατοκύριακο θα ένιωθε μοναξιά χωρίς εμάς γι αυτό αποφασίσαμε να τον πάρουμε μαζί μας!
Το σχολείο μας ξεκίνησε και είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι!! Την πρώτη μέρα παίξαμε πολλά παιχνίδια γνωριμίας για να μάθουμε τα ονόματα των συμμαθητών μας!!
Συνεχίσαμε γνωρίζοντας τα υλικά και τις γωνιές του νηπιαγωγείου μας!! Πρώτα – πρώτα μάθαμε πως να χρησιμοποιούμε του μαρκαδόρους από την γωνιά της ζωγραφικής!! Μάλιστα, ένας μαρκαδόρος βγήκε από το κουτί του και μας έμαθε τραγουδώντας πως να τον χρησιμοποιούμε σωστά!! Τον ακούσαμε με μεγάλη προσοχή και στο τέλος του αφιερώσαμε την πρώτη μας ζωγραφιά!!!
Το τραγούδι το βρήκαν οι δασκάλες μας στο διαδίκτυο και χρησιμοποιήθηκε για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Είναι από το βιβλίο της Μαρτίδου Ραχήλ, Ένας μαρκαδόρος μια φορά βγήκε από το κουτί του και είπε γεια, εκδόσεις Οσελότος, 2013
Ένας μαρκαδόρος μια φορά…
βγήκε απ’ το κουτί του κι είπε γεια!
Είμαι εδώ μαζί σας με χαρά,
πάρτε με στα χέρια, φτιάξτε ζωγραφιά!
“Ένα μόνο θα σας πω, ακούστε με λιγάκι,
να’ μαι σκεπασμένος πάντα με καπάκι!
Όταν θα με παίρνεις κι όταν θα μ’ αφήνεις,
προσοχή μεγάλη πρέπει να μου δίνεις!”
Ένας μαρκαδόρος μια φορά…
βγήκε απ’ το κουτί του κι είπε γεια!
Πιάσε με στο χέρι, φτιάξτε ζωγραφιά
χρώμα να γεμίσει η τάξη σας παιδιά!
“Ένα μόνο θα σας πω, ακούστε με λιγάκι
να’ μαι σκεπασμένος πάντα με καπάκι!
Όταν θα με παίρνεις κι όταν θα μ’ αφήνεις,
προσοχή μεγάλη πρέπει να μου δίνεις!”
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.ΕντάξειΔιαβάστε περισσότεραΜη αποδοχή
