46ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Η επέτειος του Πολυτεχνείου

Οι δασκάλες μας λένε ότι η επέτειος του πολυτεχνείου αποτελεί μια θαυμάσια ευκαρία να μιλήσουμε στο νηπιαγωγείο για την αξία της Δημοκρατίας και τους αγώνες για την κατάκτησή της! Ωστόσο η προσέγγιση των ιστορικών γεγονότων της 17ης Νοέμβρη 1973 είναι απαιτητική. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούμε αρχικά τα παραμύθια και συνέχιζουμε με εικαστικά, παιχνίδια, τραγούδια και φυσικά εκλογές!!

ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ - Βιβλία για παιδιά και νέους - Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ - Ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο - Βιβλια για όλους — Το αγαπημένο μας παραμύθι!!!

Διαβάσαμε το παραμύθι, εντοπίσαμε τους ήρωες, συζητήσαμε για την ιστορία, μιλήσαμε για το δίκαιο και το άδικο και φτιάξαμε το σκηνικό!! Οι δασκάλες μας έφτιαξαν τις κούκλες και τέθηκε το δίλημμα με ποιες κούκλες θα παίξουν κουκλοθέατρο. Με τις χάρτινες ή με τις ντενεκεδένιες? Και ξέρετε πως λύθηκε?

unnamed — Οι εκπρόσωποι των κουκλών και η καταμέτρηγση των ψήψων.

Μα, φυσικά με εκλογές!! Ορίστηκε η εφορευτική επιτροπή, στήθηκε το παραβάν … γιατί ξέρετε η ψήφος είναι μυστική… και ψηφίσαμε για πρώτη φορά!!!

Ο Σαρδέλας και η Μηλίτσα ζητούν από τον Λαδένιο να φύγει από την πόλη τους, δεν χρειάζονται κυβερνήτη με το ζόρι!!!

Έτσι λοιπόν οι Ντενεκεδένιοι ήρωες ζωντάνεψαν και μας διασκέδασαν ενώ παράλληλα ταυτιστήκαμε μαζί τους και όλοι μαζί φωνάζαμε να κάνουμε πίτα τον Λαδένιο που ήρθε να μας κυβερνήσει με το ζόρι!!! Αν θέλετε και εσείς να δείτε την ιστορία μπορείτε να με κλικ στο βίντεο!! Εμείς σας χαιρετούμε με ένα τραγούδι το οποίο μπορείτε να χορέψετε όπως κάναμε και μεις στη γιορτή της Ντενεκεδούπολης !!!

Καλή συνέχεια!!!

Ζήτω η Λευτεριά!!!

Την Παρασκευή πραγματοποιήθηκε η γιορτή μας για την επέτειο του 1940 όπου η μικρή και ανίσχυρη Ελλάδα ήρθε αντιμέτωπη με ισχυρούς και αδυσώπητους κατακτητές για να διεκδικήσει το δίκιο της. Ένας νάνος εναντίον γιγάντων…

Από το σχολικό ανθολόγιο

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας γίγαντας, ένας μεγάλος γίγαντας, τόσο μεγάλος όσο σαράντα εκατομμύρια άνθρωποι μαζί. Τον ίδιο καιρό κάπου κοντά στο γίγαντα, ζούσε ένας νάνος, ένας μικρός χαρούμενος νάνος. Νάνος και γίγαντας ζούσαν ο καθένας στον τόπο τους χωρίς να ενοχλεί ο ένας τον άλλον. Τους χώριζε άλλωστε ένα τεράστιο αυλάκι, μια θάλασσα. Ζούσαν ευτυχισμένοι… Και περνούσε ο καιρός. Ο νάνος κοίταζε τη δουλειά του και ο γίγαντας τη δικιά του και ζούσαν αγαπημένοι…

Ένα πρωί όμως ο μεγάλος γίγαντας φόρεσε ένα περίεργο καπέλο και μια ακόμη πιο περίεργη στολή. Φόρεσε και κάτι μεγάλες μπότες και μετά έκανε ένα μεγάλο πήδημα, έφτασε μπροστά στην πόρτα του μικρού νάνου και, βάνοντάς του μια λόγχη μπροστά στην κοιλιά του, είπε: «Ήρθα να σου πάρω το σπίτι παραδώσου!».

Ο μικρός νάνος στην αρχή το πέρασε για χωρατό. «Κοίτα χωρατατζής που ’ναι ο μεγάλος γίγαντας!» σκέφτηκε. Και φέρνοντας στο νου το γνωστό τους χαιρετισμό, του φώναξε:

– Γεια σου, γείτονα!

Ο γίγαντας όμως δεν καταλάβαινε πια από τέτοια.

Πίεσε τη λόγχη πάνω στην κοιλιά του μικρού νάνου και άγρια ξαναφώναξε:

–Παραδώσου!

Ο μικρός νάνος τότε κατάλαβε· κοίταξε λυπημένος κατάματα το μεγάλο γίγαντα και χωρίς κανένα φόβο τού είπε:

– Όχι, δεν παραδίνομαι!

Αμέσως μετά έτρεξε, έφτασε στο μικρό καλύβι του και σε λίγο ξαναγύρισε κρατώντας στα χέρια του μια σφεντόνα. Στάθηκε μπροστά στο γίγαντα και περίμενε.

Ο μεγάλος γίγαντας τα ’χασε για λίγο. Ύστερα χύθηκε πάνω στο μικρό νάνο θέλοντας να τον συντρίψει. Έγινε όμως κάτι απίστευτο. Ο μικρός νάνος νίκησε το μεγάλο γίγαντα! Ο μεγάλος γίγαντας το ’βαλε στα πόδια…

Έτσι οι Έλληνες του Σαράντα, όπως ο μικρός νάνος του παραμυθιού, όταν η Ιταλία ζήτησε να της παραδώσουν τη χώρα τους, απάντησαν όπως και κείνος, μ’ ένα θαρραλέο και αποφασιστικό ΟΧΙ!

Γαλάτεια Σουρέλη

Όμως δεν ήταν παραμύθι …

28η — Με κλικ στην εικόνα βλέπουμε το βίντεο

Αυτά έγιναν πριν χρόνια, πάνω στις Πίνδου τις κορφές με χιόνια!!! Σήμερα Ελλάδα, Γερμανία κι Ιταλία έχουν αγάπη και φιλία!!

Ευχόμαστε να μην ξαναπιάσει ασπίδα κανείς κι υποσχόμαστε να προστατεύουμε την Ελευθερία μας!!

ειρηνη — Με κλικ πάνω στην εικόνα ακούμε το τραγούδι

Ζήτω η Ελλάδα!! Ζήτω η Λευτεριά!!

Γλυκά λόγια και λόγια για …πέταμα!!

Η εβδομάδα μας κύλησε πολύ δημιουργικά. Oλοκληρώσαμε το βιβλίο των χρωμάτων και με μεγάλη χαρά το πήραμε στο σπίτι μας για να το διαβάσουμε στους δικούς μας!!

Συνεχίσαμε με ένα παραμύθι που μας εντυπωσίασε πολύ και μας βοήθησε να καταλάβουμε πως κάποιες λέξεις ομορφαίνουν την ζωή μας!!

“Υπάρχουν κάποιες λέξεις που δίνουν χρώμα στη ζωή μας. Είναι μικρές αλλά έχουν μεγάλη δύναμη. Άνοιξε τα φτερά σου και ψάξε να τις βρεις.” από το οπισθόφυλλο του βιβλίου!

https://www.youtube.com/watch?v=Q-sqaKsagHo

Διαβάσαμε το παραμύθι και απομονώσαμε τις λέξεις που δίνουν χρώμα στη ζωή μας και τις γράψαμε στις ζωγραφιές μας!

Αποφασίσαμε να τις βάλουμε σε ένα βάζο για να τις θυμόμαστε και να τις χρησιμοποιούμε συχνά.

20241004 131251 — Το βάζο με τα γλυκά λογάκια!!

Στη συνέχεια και με αφορμή κάποιες λέξεις που μας ενόχλησαν στο διάλειμμα κουβεντιάσαμε και διαπιστώσαμε ότι ήταν οι λέξεις αυτές βαριές σαν πέτρες και όταν τις λέμε πληγώνουμε τους άλλους … σαν να τους ρίχνουμε στο κεφάλι τεράστιες κοτρόνες!! Αποφασίσαμε να τις πετάξουμε στα σκουπίδια!!

20241004 131256 — Ο κάδος με τις άσχημες λέξεις που έχουμε ακούσει!!

Και μετά από αυτόν τον διαχωρισμό ήρθε η ώρα για το πρώτο μας πείραμα … μέσα από ένα παραμύθι φυσικά!!

Μια φορά κι έναν καιρό στο χωριό των Πιπερούληδων όλα ήταν ιδανικά κι όλοι ζούσαν αρμονικά, ο ένας δίπλα στον άλλον. Όλοι μιλούσαν ευγενικά και κανείς δεν πλήγωνε τον αλλό με βαριά λόγια σαν τεράστιες κοτρώνες!!!

Γεμίσαμε ένα μπολ με νερό και ρίξαμε πιπέρι: Είναι το χωριό όπου ζουν οι Πιπερούληδες. Πώς σας φαίνονται;

Ώσπου έφτασε ο κύριος Σαπούνης ο οποίος μιλούσε με αγένεια και λόγια που πληγώνουν.

Ρίχνουμε μια στάλα σαπούνι και βλέπουμε ότι οι Πιπερούληδες απομακρύνονται στα τοιχώματα του πιάτου!!

Γιατί έφυγαν όλοι από κοντά του; Τι έκανε; Μήπως τα λόγια του τρόμαζαν τους Πιπερούληδες;

Έπειτα ήρθαν οι Ζαχαρούληδες. (Ρίχνουμε ζάχαρη στο νερό και το πιπέρι συγκεντρώνεται γύρω της!)

Γιατί οι Πιπερούληδες πηγαίνουν κοντά στους Ζαχαρούληδες; Τι κάνουν; Με ποιο τρόπο μπορούμε να δείξουμε την αγάπη μας; Ποια λόγια διώχνουν και ποια φέρνουν κοντά τους φίλους μας;

Πριν σας αφήσουμε να σκεφτείτε και εσείς ποια λόγια σας φέρνουν κοντά και ποια σας απομακρύνουν από τους αγαπημένους σας θα σας δείξουμε και την πρώτη μας κατασκευή με ψαλίδι και πολλά χρώματα!!

και θα σας αφιερώσουμε ένα τραγούδι γεμάτο χρώματα που δεν προλάβαμε να μάθουμε!!

Καλό Σαββατοκύριακο!!!

Παίζουμε τα χρώματα αγόρια κοπελιές!!!

Η βδομάδα μας γέμισε με χρώματα, παιχνίδια και μελωδίες!! Κάναμε την πρώτη μας συνδιδασκαλία τραγουδώντας και χορεύοντας “Τα χρώματα … αγόρια, κοπελιές δίχως ζαβολιές!!!”

Αρχίσαμε να δημιουργούμε τα πρώτα μας έργα. Στην αρχή είμασταν κάπως διστακτικοί και νομίζαμε ότι δεν θα τα καταφέρουμε. Νιώθαμε σαν την Λία στο παραμύθι με τίτλο “Η Τέλεια”

Τελικά μοιάζουμε πολύ με την Λία. Οι δασκάλες μας βρήκαν τα έργα μας εξαιρετικά και η πρώτη έκθεση ζωγραφικής με τίτλο ” Μια μεγάλη τελεία” είναι έτοιμη!!

Κι ο Κόκκινος πάντα κοντά μας, να προσπαθεί να θυμηθεί τα χρώματα και ταυτόχρονα να μάθει τα ονόματά μας!! Μας συνήθισε τόσο που το Σαββατοκύριακο θα ένιωθε μοναξιά χωρίς εμάς γι αυτό αποφασίσαμε να τον πάρουμε μαζί μας!

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!!!