46ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Ζήτω η Λευτεριά!!!

Την Παρασκευή πραγματοποιήθηκε η γιορτή μας για την επέτειο του 1940 όπου η μικρή και ανίσχυρη Ελλάδα ήρθε αντιμέτωπη με ισχυρούς και αδυσώπητους κατακτητές για να διεκδικήσει το δίκιο της. Ένας νάνος εναντίον γιγάντων…

Από το σχολικό ανθολόγιο

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας γίγαντας, ένας μεγάλος γίγαντας, τόσο μεγάλος όσο σαράντα εκατομμύρια άνθρωποι μαζί. Τον ίδιο καιρό κάπου κοντά στο γίγαντα, ζούσε ένας νάνος, ένας μικρός χαρούμενος νάνος. Νάνος και γίγαντας ζούσαν ο καθένας στον τόπο τους χωρίς να ενοχλεί ο ένας τον άλλον. Τους χώριζε άλλωστε ένα τεράστιο αυλάκι, μια θάλασσα. Ζούσαν ευτυχισμένοι… Και περνούσε ο καιρός. Ο νάνος κοίταζε τη δουλειά του και ο γίγαντας τη δικιά του και ζούσαν αγαπημένοι…

Ένα πρωί όμως ο μεγάλος γίγαντας φόρεσε ένα περίεργο καπέλο και μια ακόμη πιο περίεργη στολή. Φόρεσε και κάτι μεγάλες μπότες και μετά έκανε ένα μεγάλο πήδημα, έφτασε μπροστά στην πόρτα του μικρού νάνου και, βάνοντάς του μια λόγχη μπροστά στην κοιλιά του, είπε: «Ήρθα να σου πάρω το σπίτι παραδώσου!».

Ο μικρός νάνος στην αρχή το πέρασε για χωρατό. «Κοίτα χωρατατζής που ’ναι ο μεγάλος γίγαντας!» σκέφτηκε. Και φέρνοντας στο νου το γνωστό τους χαιρετισμό, του φώναξε:

– Γεια σου, γείτονα!

Ο γίγαντας όμως δεν καταλάβαινε πια από τέτοια.

Πίεσε τη λόγχη πάνω στην κοιλιά του μικρού νάνου και άγρια ξαναφώναξε:

–Παραδώσου!

Ο μικρός νάνος τότε κατάλαβε· κοίταξε λυπημένος κατάματα το μεγάλο γίγαντα και χωρίς κανένα φόβο τού είπε:

– Όχι, δεν παραδίνομαι!

Αμέσως μετά έτρεξε, έφτασε στο μικρό καλύβι του και σε λίγο ξαναγύρισε κρατώντας στα χέρια του μια σφεντόνα. Στάθηκε μπροστά στο γίγαντα και περίμενε.

Ο μεγάλος γίγαντας τα ’χασε για λίγο. Ύστερα χύθηκε πάνω στο μικρό νάνο θέλοντας να τον συντρίψει. Έγινε όμως κάτι απίστευτο. Ο μικρός νάνος νίκησε το μεγάλο γίγαντα! Ο μεγάλος γίγαντας το ’βαλε στα πόδια…

Έτσι οι Έλληνες του Σαράντα, όπως ο μικρός νάνος του παραμυθιού, όταν η Ιταλία ζήτησε να της παραδώσουν τη χώρα τους, απάντησαν όπως και κείνος, μ’ ένα θαρραλέο και αποφασιστικό ΟΧΙ!

Γαλάτεια Σουρέλη

Όμως δεν ήταν παραμύθι …

28η — Με κλικ στην εικόνα βλέπουμε το βίντεο

Αυτά έγιναν πριν χρόνια, πάνω στις Πίνδου τις κορφές με χιόνια!!! Σήμερα Ελλάδα, Γερμανία κι Ιταλία έχουν αγάπη και φιλία!!

Ευχόμαστε να μην ξαναπιάσει ασπίδα κανείς κι υποσχόμαστε να προστατεύουμε την Ελευθερία μας!!

ειρηνη — Με κλικ πάνω στην εικόνα ακούμε το τραγούδι

Ζήτω η Ελλάδα!! Ζήτω η Λευτεριά!!

Χρόνος είναι και κυλάει…

Οι δασκάλες μας λένε ότι ο χρόνος είναι μια δύσκολη έννοια και δεν είμαστε έτοιμοι να τον κατακτήσουμε ακόμα!! Το τελευταίο μάλιστα το λένε και σπουδαίοι παιδαγωγοί, δάσκαλοι των δασκάλων μας!!

Εμείς πάλι δεν πολυκαταλαβαίνουμε τι εννοούν μ΄όλα αυτά αλλά κάθε μέρα που περνάει όλο και κάτι μαθαίνουμε γι’ αυτόν τον κύριο, τον γέρο χρόνο!!

Στην μια τάξη φτιάξαμε μια ομαδική αφίσα με τα παιδιά του και τα εγγόνια του και πάνω σε αυτήν την αφίσα βάλαμε τις φωτογραφίες με τα γενέθλιά μας στον αντίστοιχο μήνα.

Στην άλλη τάξη οι μήνες ταξιδεύουν σε ένα τρένο με μηχανοδηγό τον παππού τους τον χρόνο και εμείς μπαίνουμε στο αντίστοιχο βαγόνι των γενεθλίων μας!! Οι γονείς των μηνών, οι εποχές πετούν ψηλότερα με αεροπλάνο και εποπτεύουν τα παιδιά τους από μακριά, αφήνοντας τα να δρουν με ελευθερία και ασφάλεια ταυτόχρονα … στα όρια των σιδηροδρομικών γραμμών τα οποία έχουν ήδη δημιουργήσει. Τα όρια πάντα βοηθούν στο δρόμο κι αποτρέπουν πιθανό εκτροχιασμό!!

Κι έτσι μπορούμε κάθε μέρα να “διαβάζουμε” την ημερομηνία ξεκινώντας από το όνομα της ημέρας που έχουμε!! Εάν δεν μας πιστεύετε μπορείτε να μας ακούσετε πατώντας πάνω στους σταυρούς του μαυροπίνακα στην παρακάτω εικόνα.

Άνοιγμα σε νέο παράθυρο

Θα μας ρωτούσατε: Μα πώς καταφέραμε να τα μάθουμε όλα αυτά σε τόσο λίγο χρόνο; …. Εεε αφήστε μας να έχουμε τον τρόπο μας!!! Αστειευόμαστε φυσικά!!! Δεν θα το πιστέψετε αλλά τα αστεία και το χιούμορ μας αρέσει και το πιο σημαντικό μας κάνει να γελάμε και να διώχνουμε το άγχος με αποτέλεσμα να μαθαίνουμε καλύτερα!! Αλλά για το χρόνο η πιο αποτελεσματική μέθοδος είναι το τραγούδι και οι προσωποποιήσεις …. αλλά πάλι άρχισαν τα ακαταλαβίστικα, γι΄αυτό ας περιοριστούμε σε ένα ακόμη τραγούδι … με προσωποποιήσεις!!!

Καλό Σαββατοκύριακο!!!

Μαθαίνω το όνομά μου!!

Ήρθε η ώρα να σας συστηθούμε!!! Στο σχολείο μας είμαστε 2 τμήματα.

Το 1ο τμήμα έχει 22 παιδιά και είμαστε στην πράσινη στήλη όταν είμαστε σχολείο και στην γαλάζια όταν είμαστε σπίτι!!

462686257 8181693105262538 4377056799438006662 n — Το Παρουσιολόγιο μας όπου κάθε πρωί βρίσκουμε το όνομά μας και το μεταφέρουμε από την στήλη “σπίτι” στην στήλη “σχολείο!”

Το 2ο τμήμα έχει 21 μαθητές και κάθε μέρα όταν ερχόμαστε σχολείο βρίσκουμε τον πύραυλο με το όνομά μας, το τοποθετούμε στον αστροναύτη μας και 3, 2, 1 το ταξίδι στη γνώση ξεκινά!!

paroysiologio — “Διαβάζουμε” το όνομά στο συννεφάκι του αστροναύτη μας και ταυτίζουμε το όνομα στον πύραυλο. Αν είναι ολόιδιο τότε είναι το δικό μας όνομα!

Με αυτόν τον τρόπο αναγνωρίζουμε το όνομά μας και σταδιακά τα γράμματα της Αλφαβήτας!!

onoma gramma — Το αρχικό γράμμα κάθε ονόματος έγινε κούκλα!

Ξεκινάμε από το αρχικό γράμμα στο όνομά μας και στα ονόματα των φίλων μας!! Παίζουμε πολλά παιχνίδια και καθημερινά γίνεται αναφορά στα γράμματα με παιγνιώδη τρόπο και κυρίως με τρόπο που να έχει νόημα και ενδιαφέρον για μας!!

462747783 8181693305262518 1018629742942101186 n — Βάζω τόσα αστεράκια στο καδράκι μου όσα τα γράμματα του ονόματός μου!!

Κι έτσι καθένας από εμάς μπορεί σιγά – σιγά και καθημερινά να βάζει την υπογραφή του σε κάθε έργο του, σε κάθε δημιουργία και θα δείτε θα μάθουμε να γράφουμε και να αναγνωρίζουμε γράμματα και λέξεις στο … Πι και Φι!!!

Καλό Σαββατοκύριακο!!!

Γλυκά λόγια και λόγια για …πέταμα!!

Η εβδομάδα μας κύλησε πολύ δημιουργικά. Oλοκληρώσαμε το βιβλίο των χρωμάτων και με μεγάλη χαρά το πήραμε στο σπίτι μας για να το διαβάσουμε στους δικούς μας!!

Συνεχίσαμε με ένα παραμύθι που μας εντυπωσίασε πολύ και μας βοήθησε να καταλάβουμε πως κάποιες λέξεις ομορφαίνουν την ζωή μας!!

“Υπάρχουν κάποιες λέξεις που δίνουν χρώμα στη ζωή μας. Είναι μικρές αλλά έχουν μεγάλη δύναμη. Άνοιξε τα φτερά σου και ψάξε να τις βρεις.” από το οπισθόφυλλο του βιβλίου!

https://www.youtube.com/watch?v=Q-sqaKsagHo

Διαβάσαμε το παραμύθι και απομονώσαμε τις λέξεις που δίνουν χρώμα στη ζωή μας και τις γράψαμε στις ζωγραφιές μας!

Αποφασίσαμε να τις βάλουμε σε ένα βάζο για να τις θυμόμαστε και να τις χρησιμοποιούμε συχνά.

20241004 131251 — Το βάζο με τα γλυκά λογάκια!!

Στη συνέχεια και με αφορμή κάποιες λέξεις που μας ενόχλησαν στο διάλειμμα κουβεντιάσαμε και διαπιστώσαμε ότι ήταν οι λέξεις αυτές βαριές σαν πέτρες και όταν τις λέμε πληγώνουμε τους άλλους … σαν να τους ρίχνουμε στο κεφάλι τεράστιες κοτρόνες!! Αποφασίσαμε να τις πετάξουμε στα σκουπίδια!!

20241004 131256 — Ο κάδος με τις άσχημες λέξεις που έχουμε ακούσει!!

Και μετά από αυτόν τον διαχωρισμό ήρθε η ώρα για το πρώτο μας πείραμα … μέσα από ένα παραμύθι φυσικά!!

Μια φορά κι έναν καιρό στο χωριό των Πιπερούληδων όλα ήταν ιδανικά κι όλοι ζούσαν αρμονικά, ο ένας δίπλα στον άλλον. Όλοι μιλούσαν ευγενικά και κανείς δεν πλήγωνε τον αλλό με βαριά λόγια σαν τεράστιες κοτρώνες!!!

Γεμίσαμε ένα μπολ με νερό και ρίξαμε πιπέρι: Είναι το χωριό όπου ζουν οι Πιπερούληδες. Πώς σας φαίνονται;

Ώσπου έφτασε ο κύριος Σαπούνης ο οποίος μιλούσε με αγένεια και λόγια που πληγώνουν.

Ρίχνουμε μια στάλα σαπούνι και βλέπουμε ότι οι Πιπερούληδες απομακρύνονται στα τοιχώματα του πιάτου!!

Γιατί έφυγαν όλοι από κοντά του; Τι έκανε; Μήπως τα λόγια του τρόμαζαν τους Πιπερούληδες;

Έπειτα ήρθαν οι Ζαχαρούληδες. (Ρίχνουμε ζάχαρη στο νερό και το πιπέρι συγκεντρώνεται γύρω της!)

Γιατί οι Πιπερούληδες πηγαίνουν κοντά στους Ζαχαρούληδες; Τι κάνουν; Με ποιο τρόπο μπορούμε να δείξουμε την αγάπη μας; Ποια λόγια διώχνουν και ποια φέρνουν κοντά τους φίλους μας;

Πριν σας αφήσουμε να σκεφτείτε και εσείς ποια λόγια σας φέρνουν κοντά και ποια σας απομακρύνουν από τους αγαπημένους σας θα σας δείξουμε και την πρώτη μας κατασκευή με ψαλίδι και πολλά χρώματα!!

και θα σας αφιερώσουμε ένα τραγούδι γεμάτο χρώματα που δεν προλάβαμε να μάθουμε!!

Καλό Σαββατοκύριακο!!!