Ευχές πασχαλινές …με εικόνες μοναδικές!!

Φέτος στο σχολείο μας υπηρετεί ο κύριος Στέφανος, ο οποίος είναι δάσκαλος … και φωτογράφος! Εμείς πάλι βρήκαμε ευκαιρία να σας δείξουμε μερικές δράσεις με φωτογραφίες… δικές μας και του κυρίου Στέφανου τον οποίο ευχαριστούμε πολύ!!!

  Λαγός καλάθι με σκληρό χαρτόνι οντουλέ! ΛΕΠΤΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ για γερά … χέρια!!!

            ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ το πρόσωπο του λαγού                      Κάθε ένα προσωπάκι  …ξεχωριστό!!

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ: Κάθε λαγός με την τροφή του..

 

   ΓΡΑΦΗ: Κάθε παιδί γράφει μια ευχή …
               …στην πασχαλίτσα έχει κρυφτεί

 

    Μα ποιος βγαίνει απ’ τ΄αυγό;
  ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ το αυγό με μοτίβα!

        Καλή Ανάσταση σε όλους σας!

Πασχαλινές ιστορίες, δημιουργίες και …ευχαριστίες!!

ISTORIA ELENIS

Στο σχολείο μας δημιουργούμε με όπλα τη φαντασία μας και εργαλεία τη ζωγραφική και τη γλώσσα…

istoria an

?

?

?

istoria nik istoria st

?

 

?

?

 

… και η φαντασία μας συνεχίζεται …

... με έμπνευση από τα ρούχα μας...

… με έμπνευση από τα ρούχα μας…

… και φυσικά δε λείπουν τα καλαθάκια με κότες και κοτοπουλάκια…

 

Καλαθάκι για αβγά και λιχουδιές!

Καλαθάκι για αβγά και λιχουδιές!

"Κοίτα ποιος βγήκε απ' τ΄ αβγό"

«Κοίτα ποιος βγήκε απ’ τ΄ αβγό»

Με αφορμή το εξαιρετικό παραμύθι "Πασχαλιά και πασχαλίτσα"

Με αφορμή το εξαιρετικό παραμύθι «Πασχαλιά και πασχαλίτσα»

… και επιπλέον πολλές πολλές ευχές….

Πασχαλινή κάρτα

Πασχαλινή κάρτα

... και ευχές γραμμένες με το δικό μας τρόπο ...απ' τα χεράκια μας

… και στο εσωτερικό της κάρτας θερμές  ευχές γραμμένες με το δικό μας τρόπο …απ’ τα χεράκια μας

και φυσικά πολλές ευχαριστίες …ξανά και ξανά… γιατί αν και η σχολική χρονιά τελειώνει η ανταπόκριση στην πρωτοβουλία μας ήταν μεγάλη και αποδοτική!!

TAJH

 

Πάσχα στο Κοκκινοχώρι!

Γιορτή του παιδικού βιβλίου σήμερα και εμείς τιμήσαμε τη μέρα με το δικό μας παραμύθι!

Μοναδική ευκαιρία να συνδυάσουμε το Πάσχα με την Ημέρα του παιδικού βιβλίου «Το Κοκκινοχώρι» της Δέσποινας Στίκα δημοσιευμένο στο περιοδικό Σύγχρονο Νηπιαγωγείο, 2002. Ένα παραμύθι διαφορετικό …ένα παραμύθι δίχως τέλος!

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα χωριό που το λέγανε Κοκκινοχώρι. Σ’ εκείνο το χωριό όλοι οι κάτοικοι αγαπούσαν το κόκκινο χρώμα. Τα παιδιά έπαιζαν με κόκκινη μπάλα, οι αγρότες έβαζαν κόκκινα σαμάρια στα γαϊδούρια τους, οι γιαγιάδες φορούσαν κόκκινες ποδιές, στα φαγητά τους έριχναν κόκκινη σάλτσα και οι μαμάδες έμπλεκαν για τις κόρες τους κόκκινα σκουφιά. Το μόνο όνομα που είχε πέραση σ’ αυτό τον τόπο ήταν «Κοκκινοσκουφίτσα». Και για να μην μπερδεύονται μέσα σε τόσες Κοκκινοσκουφίτσες, συνήθιζαν να φωνάζουν καθεμιά μαζί με τα ονόματα του μπαμπά και της μαμάς της. «Κοκκινοσκουφίτσα της Μαρίας και του Τάκη», «Κοκκινο-σκουφίτσα του Άρθουρ και της Τζαίην», «Κοκκινοσκου-φίτσα του Εφραίμ και της Εσθήρ», «Κοκκινο­σκουφίτσα του Μανόλη και της Λίτσας» και λοιπά.

Τα επώνυμα τους ήταν σκέτο μπέρδεμα, γι’ αυτό και δεν τα χρησιμοποιούσαν. Ο κύριος Δήμαρχος καθότανε με τις ώρες και τα έγραφε στο μεγάλο βιβλίο της Δημαρχίας προσπαθώντας να τα βάλει σε αλφαβητική σειρά, πράγμα πολύ πολύ δύσκολο. Κοκκινάκης, Κόκκινος, Κοκκινωπός, Κοκκινάδης, Κοκκινόπουλος, Κοκκινόχρωμος, Κοκκινοκέφαλος, Κοκκινολεκές, Κοκκινολελές, Κοκκινομεζές, Κοκκινούλης, Κοκκινοπούλης, Κοκκινοσκούφης, Κοκκινοσκουφίδης, Κοκκίνης, Κοκκινοσκουφόπουλος, Κοκκινιάδης, Κοκκινομάγουλος. Κοκκινομάτης, Κοκκινόποδος κι εκατοντάδες άλλα κοκκινισμένα ονόματα χωρίς τελειωμό.

Οι πιο αγαπημένες τους στιγμές ήταν το δείλι και το γλυκοχάραμα, όταν τα συννεφάκια στον ουρανό έπαιρναν χρώμα κόκκινο, τα πιο λαχταριστά τους φρούτα ήταν το κεράσι και η φράουλα, τα πιο όμορφα λουλούδια τους ήταν οι παπαρούνες και τα κόκκινα τριαντάφυλλα κι από κρασί προτιμούσαν πάντα το κοκκινέλι.

Ονειρεύονταν μαγεμένες διακοπές στην Κοκκινιά, τα σαββατοκύριακα πήγαιναν εκδρομή στις Ερυθρές και για τα μπάνια τους ταξίδευαν μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα. Αντί για χελιδόνια περίμεναν κάθε άνοιξη τους κοκ­κινολαίμηδες, αντί για γρίπη συνήθιζαν ν’ αρρωσταίνουν από ερυθρά, μαγείρευαν μόνο κοκκινιστό, έφτιαχναν σαλάτες από κοκκινογούλια, στις γλάστρες τους έβαζαν κοκκινόχωμα και τις ντομάτες τους τις ήθελαν πάντοτε ώριμες.
Η πιο αγαπημένη τους γιορτή ήταν το Πάσχα. με τις κόκκινες λαμπάδες και τα κόκκινα αυγά. Μόλις έφτανε η Μεγάλη Εβδομάδα. οι Κοκκινοχωρίτισσες νοικοκυρές μάζευαν τόσα πολλά αυγά για να τα βάψουν, που δε χώρα­γαν στις κατσαρόλες του κάθε σπιτιού. Γι’ αυτό ο Δήμαρχος τέτοιες μέρες έβγαζε τα μεγάλα καζάνια της Δημαρχίας, στην κεντρική πλατεία κι άναβαν φωτιές μεγάλες για το βάψιμο των αυγών. Μετά οι νοικοκυρές τα γυάλιζαν με λάδι και ξύδι και τα τοποθετούσαν σε σειρές στα πάρκα και στα πεζοδρόμια. Τα έβαζαν προσεχτι­κά το ένα δίπλα στ’ άλλο, κι ύστερα στρώματα στρώματα το ένα πάνω στ’ άλλο κι έφτιαχναν μεγάλες πυραμίδες από κόκκινα αυγά. Τ ο Κοκκινοχώρι κάθε Πάσχα ήταν στολισμένο με κόκκινα αυγουλόβουνα. Κι όταν ακουγόταν το «Χριστός ανέστη…» αρχίζανε μάχες στους δρόμους με τα τσουγκρίσματα και τις ευχές. Ο τελικός νικητής έπαιρνε για βραβείο από τη Δημαρχία ένα χρυσό αυγό, επικοκκινισμένο!

Όταν υπάρχει Κοκκινοσκουφίτσα υπάρχει και… δάσος και… γιαγιά και… λύκος. Στο δάσος τους Κοκκινο-χωρίου, όμως. λύκοι δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα. Οι γιαγιάδες κατοικούσαν σε μικρά ξύλινα σπιτάκια μες στο δάσος, που τους είχε φτιάξει το ΚΑΠΗ της Δημαρχίας. Οι εγγονές τους τις επισκέπτονταν συχνά με τα καλάθια τους γεμάτα κρέας κοκκινιστό με τοματοπελτέ και κόκκινο πιπέρι, τοματοχυμό για την όρεξη, μαρμελάδα φράουλα και τάρτες από κεράσια για γλυκό. Το καλοκαίρι άλλαζαν το μενού με κοκκινόψαρο, ντομάτες γεμιστές, παντζάρια και κοκκινοράδlκα, όσο για φρούτο είχαν προτίμηση σε φέτες καρπουζιού… χωρίς τη φλούδα.

Ώσπου μια μέρα έφτασαν ένα κοπάδι πεινασμένοι λύκοι στο δάσος του Κοκκινοχωρίου! «Είμαστε οι πιο τυχεροί λύκοι του κόσμου!» σκέφτηκε ο 1ος που είδε τα κορίτσια με τα κόκκινα σκουφιά και τα γεμάτα καλάθια. «Απίστευτο! Είμαστε μέσα σ’ ένα δάσος από Κοκκινοσκουφίτσες!» «Καλά, λες» είπε ο 2ος λύκος. «Εγώ νόμιζα πως είχα αλληθωρίσει. Άλλες πάνε, άλλες έρχονται… Τσιμπιό­μουν στην αρχή, μήπως και βλέπω όνειρο από την πείνα!» «Και τώρα τι κάνουμε με τόσες Κοκκινοσκουφίτσες;» αναρωτήθηκε ο 3ος λύκος. «Εμείς ξέρουμε πώς να φερθούμε μόνο με τη μία!»

Στο σημείο η συγγραφέας απευθύνεται στα παιδιά «Μεγάλο μπέρδεμα παιδιά . Άκρη δε βρίσκω τώρα πια σ’ αυτό το παραμύθι. Βρίσκετε εσείς να υπάρχει κάποια λύση; Τι θα προτείνατε στους λύκους. Τι θα λέγα­τε στις Κοκκινοσκουφίτσες;» Και τα παιδιά δίνουν το δικό τους τέλος και ολοκληρώνουν το παραμύθι!

«Να κυνηγήσει ο καθένας ας από μία» είπε ο πρώτος λύκος.

«Μη λες ανοησίες, αμέσως θα μας καταλάβουν οι γονείς τους» απάντησε ο δεύτερος λύκος.

«Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να τις ξεγελάσουμε για να έρθουν μαζί μας» είπε ο τρίτος λύκος.

«Να μεταμφιεστούμε!» είπε ο μικρότερος λύκος.

«Καλή ιδέα!!» είπαν όλοι με μια φωνή

«Να φορέσουμε και μεις κόκκινα ρούχα και κόκκινα σκουφιά και να καλέσουμε τις κοκκινοσκουφίτσες στο δάσος για να τους μάθουμε καινούρια παιχνίδια»

«Καλή ιδέα, να πάμε και κομμωτήριο να κάνουμε τα μαλλιά μας κατσαρά!»

Έτσι κι έγινε. Οι λύκοι έγιναν κοκκινοσκουφίτσες με κατσαρά μαλλιά και κόκκινα φορέματα και κάπες. Όμως ξέχασαν να κρύψουν τις ουρές τους και με μιας τα κορίτσια του Κοκκινοχωρίου κατάλαβαν ότι κάτι περίεργο συμβαίνει και ζήτησαν βοήθεια από τους γονείς τους.

Οι κοκκινοχωρίτες έπιασαν τους λύκους. Οι λύκοι άρχισαν να κλαίνε. Τα κορίτσια έδειξαν κατανόηση και πρότειναν στους γονείς τους να κάνουν Πάσχα όλοι μαζί και να ξεχάσουν για λίγο τις διαφορές τους.

Μόλις το άκουσαν αυτό οι λύκοι κατενθουσιάστηκαν κι αμέσως υποσχέθηκαν ότι δε θα κυνηγήσουν ποτέ ξανά κοκκινοσκουφίτσες!

Κι έτσι γιόρτασαν όλοι μαζί το Πάσχα. Τσούγκρισαν κόκκινα αυγά, έφαγαν σουβλιστό κατσίκι και κοκορέτσι, ήπιαν κόκα κόλα και κοκκινέλι, χόρεψαν «τα κουκιά» και καλαματιανό κι έζησαν αυτοί καλά και μεις καλύτερα!

 

Καλό Πάσχα σε όλους

Καλό Πάσχα σε όλους

 

Πασχαλινά καλάθια

    
 
 

Σας καλησπερίζουμε με το παραμύθι « Μια έκπληξη για την μαμά κουνέλα» της Καρλότα Στάινερ   

θα το βρείτε στο σχολικό ανθολόγιο για το νηπιαγωγείο του ΟΕΔΒ ή θα μας ρωτήσετε να σας το αναδιηγηθούμε, μιας και το διαβάσαμε την τάξη μας, το επεξεργαστήκαμε – η κυρία επέμενε στα ονόματα των κουνελιών και μπέρδευε συνέχεια το πρώτο τους γράμμα – και στο τέλος το κάναμε δραματοποίηση.    

Μια έκπληξη για τη μαμά κουνέλα    

Ζούσαν στο κτήμα, κοντά στο δάσος, οχτώ μικρά κουνελάκια. Τέσσερα αγοράκια: Ο Ρόλης, ο Τρόλης, ο Μπόλης και ο Τζόλης και τέσσερα κοριτσάκια: η Ντόλη, η Μόλη, η Λόλη και η Πόλη. Έπαιζαν χαρούμενα και αγαπούσαν πολύ τη μητέρα τους.   

«Ξέρετε», είπε μια μέρα η Ντόλη στα αδερφάκια της, «αύριο γιορτάζει η μαμά. Είναι τα γενέθλια της. Πρέπει να τις κάνουμε ένα ωραίαο, α πολύ ωραίο δώρο».   

«Εγώ λέω», είπε ο Ρόλης, ¨να της κάνουμε δώρο ένα μεγάλο καλάθι».   

Τα κουνελάκια όλα, βρήκανε σωστή την ιδέα του Ρόλη και τρέξανε στο δάσος να κόψουνε κλαδάκια, για να πλέξουνε το καλάθι». «   

«Ωραίο είναι το καλάθι μας» είπε ο πηδηχτούλης ο Μόλης. «Μα δεν πάει να το δώσουμε άδειο. Κάτι πρέπει να βάλουυμε μέσα».   

«Να το γεμίσουμε αυγά» είπε η εξυπνούλα η Μόλη. «Πάμε στη φίλη μας τη Μαλάμω, την κότα, να την παρακαλέσουε, και θα μας δώσει».   

« Και πήγανε. Η φίλη τους η Μαλάμω, άμα άκουσε τι ήθελαν, πολύ χάρηκε, που ήταν τόσο ευγενικά παιδάκια.   

«Ελάτε μέσα στο σπιτάκι μου» τους είπε. Εκεί στη γωνιά έχω κάμποσα αυγά. Διαλέξτε και πάρτε».   

Και πήρε ο καθένας τους από ένα μεγάλο άσπρο αυγό. Τα έβαλαν όλα στο καλάθι. Μα πάλι δεν τους πολυάρεσε.   

«Έχω μια ιδέα» φώναξε ο μικρούλης ο Τρόλης.   

 «Να βάψουμε τα αυγά. Ο καθένας μας το δικό του, με διαφορετικό όμως χρώμα».   

…………….   

 

και να μην τα πολύ…γράφουμε  και χάνουμε χρόνο  … ρωτήστε μας θα σας το πούμε προφορικά!!!!!!   

Καιρός να φτιάξουμε και μεις τα δικά μας καλαθάκια:   

1. Καλαθάκια πήλινα   

 

 

Εικαστικά - πλαστική

2. Καλάθια χάρτινα   

 

Εξάσκηση λεπτής κινητικότητας - κόψιμο με ψαλίδι

3. Υφασμάτινο καλάθι στολισμένο με λουλούδια    

 

Αναφορά στα κάλαντα του Λαζάρου… αλλά και πολλά μαθηματικά αφού πρέπει να μετρήσουμε, να μοιράσουμε και να προσθέσουμε τις λιχουδιές που θα το γεμίσουν!   

Το Πάσχα έφτασε και σίγουρα κάποιο λαγουδάκι – σύμφωνα με το «ξενόφερτο» έθιμο –  θα έρθει στο σπίτι  σας …  

… για να φέρει ένα αυγουλάκι ( ή λαγουδάκι) με θερμές ευχές και για αυτό το Πάσχα!!!!!!!!!!   

  

   

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

 

  

 

  

 

 

«Πασχαλιά και Πασχαλίτσα»

Σήμερα στο σχολείο μας είχαμε προγραμματίσει και φτιάξαμε ένα μεγάλο παπί (δείτε προηγούμενη ανάρτηση)!

Γράψαμε τη λέξη ΠΑΠΙ και βρήκαμε σε τι μοιάζει με το ΠΑΣΧΑ.

Βρήκαμε κι άλλες λέξεις που μοιάζουν περισσότερο στη λέξη ΠΑΣΧΑ.

Ξέρετε που;

Σε ένα πανέμορφο, πανέξυπνο, πρωτότυπο πασχαλιατικό (κι όχι μόνο) παραμύθι!

Με θέμα την αληθινή αγάπη αλλά και την υιοθεσία!

Διαβάστε το κάνοντας κλικ εδώ

Δείτε το πως το εικονογραφήσαμε στο σχολείο μας

Κάντε το πασχαλινό δώρο … είναι τόσο «πολύτιμο»  χωρίς να είναι πανάκριβο!!!

Ανοιξιάτικα και πασχαλινά

Μόλις βγάλαμε τα σημαιάκια και τα γαλανόλευκα της 25ης Μαρτίου, η τάξη μας «άδειασε» πάλι.

Ώρα να την στολίσουμε ξανά!

Σιγά, σιγά άρχισαν να έρχονται διάφορα ζωάκια…

Ζέστανε και επιτέλους εμφανίστηκαν τα χελιδόνια!

  Τιτιβίζουν πάνω απ τα κεφαλάκια μας!

Τα χελιδόνια τιτιβίζουν πάνω απ τα κεφαλάκια μας! Ιδέα από το βουλγαρικό site που προτείνουμε …δεξιά

Ήρθε η άνοιξη λοιπόν…

Διαβάσαμε μια ιστορία από το ανθολόγιο μας και ζωγραφίσαμε.

Μάθαμε το αίνιγμα για το χελιδόνι και θυμηθήκαμε τι είναι αίνιγμα.

Αναζητήσαμε άσπρα και μαύρα αντικείμενα και διασκευάσαμε το αίνιγμα. Το γράψαμε, μπερδέψαμε τη σειρά των λέξεων, το ξαναφτιάξαμε σωστά, το είπαμε ψυθιριστά, αργά και γρήγορα…

Μαύρο σαν κινητό και άσπρο σαν γιαούρτι!

Μαύρο σαν μαρκαδόρος και άσπρο σαν γόμα!

 

Βρήκαμε κι άλλα: Μαύρο σαν πάνθηρα, σκοτάδι, ρόδες …. άσπρο σαν κρίνος, χιόνι, γάλα και άλλα πολλά.

Βρήκε και η κυρία κάποια: άσπρος σαν γλάρος και μαύρος σαν κότσυφας… από τα αγαπημένα της παραμύθια.

Κι όταν μας το διάβασε, καταλάβαμε γιατί…

Έτσι, μέρα με τη μέρα η τάξη μας «γεμίζει» με κάθε λογής ζωάκια.

Και καθώς πλησιάζει το Πάσχα, εμφανίζονται κι άλλα!!

Όμως, καθώς ήρθαν όλα μαζί  …. ανακατεύτηκαν. ..

Ώρα για μαθηματικά … σκέφτηκε η κυρία.

Βοηθάμε τα ζωάκια να βρουν την ομάδα τους

Βέβαια εδώ: στη φωτογραφία μας, μπερδεύονται με την καινούρια μας μοκέτα… αλλά για μας είναι παιχνιδάκι.

( Ευκαιρία να  ευχαριστήσουμε και διαδικτυακά … τη μαμά που μας δώρισε την καινούργια μας μοκέτα)

Μετράμε και γράφουμε πόσα είναι σε κάθε ομάδα… μη χάσουμε κανένα!

Λέμε και μια ιστορία: Οι άντρες λαγοί ! τσακώθηκαν και απομακρύνθηκαν μεταξύ τους, όμως ήρθαν οι λαγουδίνες και τους ζήτησαν να χορέψουν. Είναι τόσοι οι λαγοί όσες οι λαγουδίνες για να γίνουν ζευγάρια; Και τα κοκοράκια που σχηματίζουν σταυρό; …

…ήρθαν και 4 προβατάκια και τους έδειξαν ένα νέο παιχνίδι. Όμως είναι τόσα τα προβατάκια όσοι οι λαγοί ή τα κοκοράκια για να κάνουν ζευγαράκια;

Αρκετά με τα ζωάκια…  εύκολα βρήκαν τη θέση τους!!

Έφτασε Πάσχα λοιπόν!

Το Πάσχα είναι πολύ κοντά

και όπου να ναι θα ρθει κι η νονά…

 

Να τι μας έρχεται στο μυαλό όταν ακούμε ΠΑΣΧΑ

Να τι μας έρχεται στο μυαλό όταν ακούμε ΠΑΣΧΑ

Μιλήσαμε  για τη ζωή, την Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού.

Φτιάξαμε κάρτες και γράψαμε ευχές στους γονείς μας :

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Ετοιμάσαμε τα καλαθάκια μας:

«Αρνάκι άσπρο και παχύ»   τι σε περιμένει!;

 

Όμως κάποιος έσπασε τα αυγά*

Χμ! για να δω τι μπορώ να κάνω;

Γι αυτό αύριο θα βάψουμε τα δικά μας, με διάφορες τεχνικές! Να είναι καλά μια συνάδελφος της κυρίας που μας προτείνει πολλούς τρόπους να βάψουμε τα αβγά μας. Δείτε εδώ.

Ευχαριστούμε πολύ κυρία Olia… για όλα.

*Επίσης τα σπασμένα αυγά είναι ιδέα της νηπιαγωγού Ανθής Ζήση.  Ευχαριστούμε πολύ κυρία Ανθή και περισσότερο η δασκάλα μας γιατί χρησιμοποιώντας το υλικό σας κερδίζει πολύ χρόνο!

Αύριο, λοιπόν θα παίξουμε και θα πειραματιστούμε με αυγά και στο τέλος θα τα βάψουμε … κι αν προλάβουμε την Πέμπτη θα φτιάξουμε το παρακάτω παπί. Θα πούμε και για το γράμμα Π. Το γράμμα Κ το εμπεδώσαμε καλά. Φτιάξαμε και το παραμύθι του: «Το κοκκινοχώρι» της Δέσποινας Στίκα. Είναι υπο έκδοση, όταν θα είναι έτοιμο θα σας το παρουσιάσουμε.

Ιδέα της κυρίας Ειρήνης. Ευχαριστούμε!

Ιδέα της κυρίας Ειρήνης. Ευχαριστούμε!

… ΚΑΙ  ΜΕΤΑ   ΔΙΑΚΟΠΕΣ!!!!

ΚΑΛΟ  ΣΑΣ  ΒΡΑΔΥ