«Χαμόγελα ζεστά με δόντια αστραφτερά» – Μέρος πρώτο

Για μια ακόμη φορά ένα εξαιρετικό παραμύθι γίνεται αφορμή και αφετηρία στην τάξη μας…….

 dona

 

Κι επειδή μας άρεσε πολύ …πήγαμε στην «Παραμυθοχώρα» και το είδαμε σε μια ακόμα πιο εξαιρετική παράσταση με υπέροχες κούκλες και όχι μόνο!

 παραμυθο

 

Γυρνώντας την τάξη μας …φτιάξαμε τη δική μας κούκλα που θα μας βοηθήσει να βρούμε «μυστικά για χαμόγελα αστραφτερά» … σαν της Λουκίας του παραμυθιού!

 

«Πρώτο μυστικό …φαγητό υγιεινό»

 OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ομαδοποιούμε τις τροφές σε υγιεινές και ανθυγιεινές και εύκολα βρίσκουμε το δρόμο για γερά δοντάκια!

 δρομοσ

 

Δεύτερο μυστικό …στόμα καθαρό

Μαθαίνουμε να φροντίζουμε καθημερινά τα δόντια μας.

 odontob

 

Τρίτο μυστικό … πάω στον οδοντογιατρό!

 

Δεν χρειάστηκε!!! Είμαστε τυχεροί γιατί η γιαγιά του συμμαθητή μας, του Κωνσταντίνου Κ., είναι οδοντογιατρός κι ένα γράμμα ήταν αρκετό…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA 

Τετάρτη, πρωί – πρωί, η κυρία Όλγα ήταν στην τάξη μας, με τα εργαλεία της, τη μάσκα, την ποδιά της και διάθεση να απαντήσει στις αμέτρητες ερωτήσεις μας.

 odontiatros 1

 

 

 Κι εμείς όμως …κύριοι και κυρίες! Την υποδεχτήκαμε με πολύ χαρά, την ακούσαμε προσεκτικά και την ευχαριστήσαμε …εικαστικά!

 karta

 

και ότι μάθαμε το αναπαραστήσαμε … θεατρικά!

 

 OLYMPUS DIGITAL CAMERA

και τραγουδιστά…

και ψυχοκινητικά…

piaxnidi

και λογοτεχνικά … με αινίγματα, εκφράσεις και παροιμίες.

 papi

Το βρήκατε; Όχι; Ξανασκεφτείτε! Η απάντηση στο δεύτερο μέρος της ανάρτησής.

 

Καλό βράδυ!

 

 

Ψέματα και παραμύθια … του Αισώπου κάθε αλήθεια!!!!!!

Μπήκε  ο Απρίλης…

κι η βδομάδα μας ξεκίνησε με ψέμα στην αρχή,

συνεχίστηκε με του βιβλίου τη γιορτή

και θα κλείσει μ΄ επίσκεψη στη Λυρική Σκηνή

με μια Κοκκινοσκουφίτσα διαφορετική!

(…)

 

Ψέματα, λοιπόν: Γνωστό λαϊκό παιδικό τραγούδι

 Στραβός βελόνα γύρευε ολά ολά (2)
Μέσα σε αχυρώνα βάλτσι τσέλο βάλτι τσο (2)

Κι ο κουφός του έλεγε ολά ολά (2)
Πως άκουσε ένα κρότο βάλτι τσέλο βάλτι τσο (2)

Πολλά ψέματα είπαμε ολά ολά (2)
Ας πούμε και μια αλήθεια βάλτι τσέλο βάλτι τσο (2)

Ο κόκορας εγέννησε ολά ολά (2)
Σαράντα κολοκύθια βάλτι τσέλο βάλτι τσο (2)

Τα κολοκύθια είχαν νερό ολά ολά (2)
Και το νερό βατράχια βάλτι τσέλο βάλτι τσο (2)

 

Με ευκολία εντοπίσαμε τα ψέματα που έχει το τραγούδι. Δεν βρήκαμε μόνο το « Στραβός βελόνα γύρευε» γιατί δεν ξέραμε την λέξη «στραβός».

Στη συνέχεια αναζητήσαμε ψέματα στα παραμύθια του Αισώπου:

Στον Ψεύτη Βοσκό

Στην Αλεπού και τον Κόρακα

Στο Δελφίνι και τη Μαϊμού

Στην Αλεπού και τον Τράγο

Στην Αλεπού και τα σταφύλια

Στην Αλεπού και τον Πελαργό

 

Αλλά και στα κλασσικά μας παραμύθια:

Κοκκινοσκουφίτσα

Παπουτσωμένος Γάτος

και φυσικά στον Πινόκιο.  

Κλείνοντας καταθέσαμε τις δικές μας εμπειρίες και αναρωτηθήκαμε γιατί λέμε ψέματα…

Μετά από πολύ συζήτηση και με την βοήθεια των παραμυθιών συνειδητοποιήσαμε ότι ψέματα λέμε:

  • Για να γελάσουμε όπως ο ψεύτης βοσκός
  • Για να πάρουμε από κάποιον κάτι όπως η αλεπού απ το κοράκι.
  • Για να νομίζουν ότι είμαστε σπουδαίοι όπως η μαϊμού στο δελφίνι
  • Γιατί νιώθουμε άσχημα για κάτι όπως η αλεπού με τα σταφύλια που δεν μπορούσε να φτάσει
  • Για να βοηθήσουμε κάποιον όπως ο παπουτσωμένος γάτος το αφεντικό του
  • Για να κάνουμε κακό σε κάποιον όπως ο λύκος στην Κοκκινοσκουφίτσα
  • Γιατί είμαστε παιδιά και «μπερδευόμαστε» όπως ο Πινόκιο

 

Τα παραμύθια λοιπόν μας μαθαίνουν τόσα πολλά … ας είναι καλά οι παραμυθάδες, τους αξίζει μια γιορτή … του βιβλίου η γιορτή, στις 2 τ’ Απρίλη…

Στις 2 Απρίλη, λοιπόν,  γιορτάσαμε και μεις την παγκόσμια ημέρα βιβλίου διαβάζοντας και παίζοντας πολλά παραμύθια με ήρωα τον αγαπημένο πρωταγωνιστή πολλών παραμυθάδων … το λύκο. Τον παρεξηγημένο λύκο!!!

Η κοκκινοσκουφίτσα

Τα τρία γουρουνάκια αλλά και τα τρία μικρά λυκάκια

Τα επτά κατσικάκια  αλλά και τον Τράγο με τα επτά λυκάκια και τον Πριονόδοντο, τη Χοροπηδηχτούλα και τα επτά κατσικάκια

Έναν πολύ γλυκό λύκο κι έναν καλόκαρδο λύκο

και όλα μαζί στο παραμύθι ο Λύκος ξαναγύρισε.

 

Αύριο θα πάμε στην Εθνική Λυρική Σκηνή να δούμε σε όπερα την Κοκκινοσκουφίτσα γι αυτό σήμερα αφήσαμε τα παραμύθια και πιάσαμε τα μουσικά όργανα. Τα χωρίσαμε σε ομάδες (πνευστά, έγχορδα, κρουστά) είδαμε σε ποια θέση βρίσκονται στην ορχήστρα … να μαστε έτοιμοι για αύριο!

Για την Παρασκευή έχουμε βάλει το σελιδοδείχτη μας σε ένα ακόμα παραμύθι: Ο Πέτρος και ο Λύκος.

 http://www.youtube.com/watch?v=_Mb63Nxzq_Q με τη φωνή του Δημήτρη Χορν

http://www.youtube.com/watch?v=cYyxa5PMq1Y με τη φωνή του Πέτρου Φιλιππίδη

Μια βδομάδα, μια παραμυθοβδομάδα

με μουσική, θέατρο και εξυπνάδα ..

Και τι παραμυθάδες θα ήμασταν αν δεν γράφαμε και μεις το δικό μας παραμύθι…

«Τα ψέματα της Αλεπούς, η ιστορία ενός κοριτσιού με έναν γάτο, έναν σκύλο και έναν κόκορα κεφάτο!»

Οι «εκδόσεις» Ριζάκι, μας υποσχέθηκαν να το κάνουν κόμικ … αλλιώς θα το δείτε βίντεο με τις ζωγραφιές μας ..προσεχώς!

… κλείνοντας θα επισημάνουμε πως …  

Τα βιβλία δίνουν γνώση, συντροφιά,

σε μεγάλους και παιδιά,

είναι περιουσία πνευματική

σ όλον τον κόσμο, σ όλη τη γη!

Οι «μεγάλοι» αριθμοί με ένα λαϊκό παιχνίδι

 

Κλείνοντας την ενότητα με την διατροφή παίξαμε ένα παλιό λαϊκό παιχνίδι: την κολοκυθιά. Φτιάξαμε μια κολοκύθα, βρήκαμε τις οδηγίες του παιχνιδιού, τις τυπώσαμε, τις κολλήσαμε πάνω στην κολοκύθα και την πήραμε σπίτι με σκοπό να το παίξουμε με τους δικούς μας. Η κυρία μας έδωσε κι από ένα πατρόν μικρού κολοκυθιού για να φτιάξουμε το υλικό του παιχνιδιού ανάλογα με τον αριθμό των μελών της οικογένειας μας ή των φίλων μας που θα παίξουν το παιχνίδι.

Την περιγραφή του παιχνιδιού  την αναδημοσιεύουμε από εδώ http://www.stougiannidis.gr/hypoglossal/35.htm . (Αξίζει μια επίσκεψη θα διαβάσετε πολλές πληροφορίες για την κολοκυθιά και όχι μόνο).

Παιδικό παιχνίδι προσοχής και γρήγορης σκέψης. Τα παιδιά, σε αυτό το παιχνίδι , παίρνουν από ένα νούμερο. Είναι σημαντικό να θυμούνται ποιο νούμερο έχουν, για να μπορέσουν να κερδίσουν το παιχνίδι. Ο πρώτος ξεκινά λέγοντας: «Έχω μια κολοκυθιά που κάνει 4 κολοκύθια!». Τότε αυτός που έχει τον αριθμό 4, πρέπει να πει: «Και γιατί να κάνει 4» Οι άλλοι τον ρωτούν: «Και πόσα θες να κάνει;» και εκείνος τους λέει: «Να κάνει 3 κολοκύθια!». Οπότε το παιδί με τον αριθμό τρία πρέπει να απαντήσει και οι ίδιες ερωτήσεις γίνονται ξανά και ξανά, μέχρι κάποιο παιδί να μπερδευτεί και να πει το δικό του αριθμό ή κάποιον που δεν υπάρχει.

Στα «κολοκυθάκια» με τα οποία παίξαμε στο σχολείο μας αναγνωρίζουμε τους «μεγάλους» αριθμούς και μας βοηθούν να συνειδητοποιήσουμε  πως σχηματίζονται … άλλωστε σας έχουμε μιλήσει για το μάγειρά μας και τα κατορθώματά του!!

Σχηματισμός δεκάδων

Η κυρά Σαρακοστή και η προέλευση των τροφών

 

Με αφορμή ένα έθιμο παλιό,

μια κούκλα με αλεύρι και νερό,

μια φιγούρα ξεχωριστή

που ονομάζαν Σαρακοστή…

  

 
Η δικής μας Σαρακοστή στολισμένη με νηστίσιμες τροφές!

 

αναρωτηθήκαμε πολύ
που βρίσκει ο άνθρωπος τροφή…

 
Φυτικές, ζωικές και επεξεργασμένες τροφές

 

 

…όμως ξέρουμε καλά πως όλες τροφές
       δεν είναι  το ίδιο θρεπτικές…

Χαρούμενος και λυπημένος οργανισμός

 

 

… και για να μην μπερδεύομαστε πολύ

τι πρέπει να έχουμε στο πιάτο για φαϊ…

  

Ομαδοποποίηση τροφών

 

 

…φτιάχνουμε, στο σπίτι,  όλοι μαζί
την πυραμίδα την μεσογειακή!

Αποκριάτικα έθιμα

 
 
Πίνακας αναφοράς για τις Απόκριες
  

«Τα παιχνίδια του Φλεβάρη» είναι ένα παραμύθι που διαβάσαμε για να «χαιρετήσουμε» τον Κουτσοφλέβαρο αλλά και για να βρούμε αφορμή να ασχοληθούμε με την αγαπημένη γιορτή των μικρών αλλά και των μεγάλων..τις Αποκριές.      

Τι είναι απόκριες; τι σημαίνει η λέξη; τι συνηθίζουμε να κάνουμε; δηλαδή ποια είναι τα ήθη και ποια τα έθιμα στον τόπο μας αλλά και σε όλο τον κόσμο;
 
  •  Τις Απόκριες φοράμε μάσκες και ντυνόμαστε μασκαράδες… Είπαμε όλοι τι θα ντυθούμε, είδαμε πως μεταμφιέζονται οι Κουδουνάτοι στις Σέρρες αλλά και οι Γενίτσαροι με την Μπούλα στη Νάουσα. Μάθαμε ότι το πιο μεγάλο καρναβάλι στον κόσμο γίνεται στην μακρινή Βραζιλία ενώ στην Ελλάδα το μεγαλύτερο καρναβάλι γίνεται στην Πάτρα. Ακόμα εντυπωσιαστήκαμε από το καρναβάλι στην Βενετία …τόσο που αποφασίσαμε και μεις να φτιάξουμε φανταχτερές μάσκες:
 
Διαλέξαμε πατρόν, σχεδιάσαμε, κόψαμε και στολίσαμε όπως προτιμούσε ο καθένας μας!!!
 
  •  Μπορούμε να φτιάξουμε και μόνοι μας στολές ή να μας βοηθήσουν οι γονείς μας όπως τον Αρλεκίνο …στην Βενετία… Διαβάσαμε λοιπόν τον θρύλο του Αρλεκίνου. Την περίληψη του παραμυθιού την πήραμε από εδώ http://books.vres.gr/book.php?book_id=74949  » Ο Αρλεκίνος και η δύναμη της φαντασίας, της αγάπης, της αισιόδοξης στάσης απέναντι στη ζωή… Ένα αγόρι φτωχό που πιστεύει πως δεν μπορεί να συμμετέχει στο γλέντι της Αποκριάς, μόνο να κοιτάζει από μακριά τους άλλους με τις φανταχτερές και πλούσιες στολές τους να διασκεδάζουν. Όμως πίσω του στέκει η μητέρα του. Η αγάπη κι η έννοια της για το γιο της, άγρυπνοι φρουροί, θα διώξουν μακριά του τη στενοχώρια. Το μαγικό μπαούλο ανοίγει, τα πολύχρωμα κουρέλια ενώνονται και η μητέρα Φαντασία χαρίζει στο γιο της την πιο όμορφη αποκριάτικη στολή».

       

  • Παίζουμε χαρτοπόλεμο με σερπαντίνες και κομφετί.

 

  • Κάνουμε αστεία και διασκεδάζουμε όπως οι κλόουν

Χαρούμενοι, μοναδικοί και αστείοι κλόουν!!!!!!!

 

  • Χορεύουμε παραδοσιακά και άλλα τραγούδια.
 
  • Μαθαίνουμε ήθη και έθιμα απ όλη την Ελλάδα:
  •   

    Τζαμάλες από τα Γιάννενα

    Κάναμε αναπαράσταση του εθίμου στην τάξη και στη συνέχεια το ζωγραφίσαμε ... με εμμονή στη λεπτομέρεια!

     

     Γαϊτανάκι από τους πρόσφυγες της Μ.Ασίας. Τι είναι πρόσφυγες; … Ευκαιρία να απαντήσουμε και να μάθουμε για τους πρόσφυγες. Η πόλη μας, το Περιστέρι, χαρακτηρίστηκε από πολλούς προσφυγούπολη.        

        

    Δώδεκα πολύχρωμες κορδέλες κι ένα κοντάρι λέει το έθιμο. Εμείς διπλασιάσαμε τις κορδέλες για να χορέψουμε όλοι!!!!!!

     

        Κάνουμε φάρσες και αστεία… όπως στο Γαλαξίδι που παίζουν αλευροπόλεμο! 

         

    Σήμερα και χθες κάναμε μια μικρή παρένθεση λόγω της 25ης Μαρτίου αλλά από αύριο θα συνεχίσουμε τα αποκριάτικά μας …ως την Παρασκευή που θα κάνουμε το αποκριάτικο πάρτι μας όπου και πάλι θα χορέψουμε, θα παίξουμε και θα μάθουμε κι άλλα αποκριάτικα έθιμα όπως και πέρσι. Μπορείτε να δείτε το αποκριάτικο πάρτι στην περσινή μας ανάρτηση κάνοντας κλικ εδώ!!!!     

           

    Ως τότε να περνάτε καλά και να διασκεδάζετε!!!!!!!      

    «Ε, ρε, τι είναι η ατομική μπόμπα μπροστά στην ατομική πείνα» …ή Αφιέρωμα στον Καραγκιόζη!

    « πλησιάζουν οι απόκριες και στο σχολείο την Τρίτη είδαμε τον Καραγκιόζη στο έργο «Το καρναβάλι του Καραγκιόζη».    

    … επίσης σήμερα φτιάχνοντας το ημερολόγιο είδαμε ότι έχουμε δυο «σταθμούς» αυτόν το μήνα: τις Απόκριες – Καθαρή Δευτέρα και την  Επέτειο για την 25η Μαρτίου, τη γιορτή της Ρωμιοσύνης …    

    Από την μια οι παρατηρήσεις των παιδιών κι ο προγραμματισμός του μήνα  (με τι θα πρωτασχοληθούμε;) και από την άλλη η καθημερινότητα που πλέον  ζούμε … μας ώθησαν στη σημερινή ανάρτηση με θέμα τον Καραγκιόζη!    

    Ψάχνοντας το υλικό μας για τον Καραγκιόζη βρήκαμε ένα ενδιαφέρον άρθρο. Είναι από το περιοδικό ΕΝΝΕΑΔΑ / ΜΑΪΟΣ – ΙΟΥΝΙΟΣ 2001  και γράφει ο φιλόλογος Κώστας Αγγελόπουλος.  … Με κάθε επιφύλαξη για τα πνευματικά δικαιώματα θα θέλαμε το μοιραστούμε μαζί σας …    

    Σελίδα 18 λοιπόν …  ‘’ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ  – Ο καθρέπτης της ρωμιοσύνης    

      Το θέατρο Σκιών ψυχαγώγησε πολλές γενιές Νεοελλήνων. Καθώς έπεφτε το σκοτάδι, άναβε ο μπερντές του Καραγκιόζη κι αρχίζανε τα θαύματα. Ζωντάνευαν οι άψυχες φιγούρες, εκείνα τα «διονυσιακά χαρτονόμουτρα», και πιάναν τους χορούς και τα τραγούδια. Τι μουσικές λαϊκές, το φωνές μεσογειακές, τι σκέρτσα και καμώματα.    

     Όπα – όπα – όπα! Ε, ρε, γλέντια! Όξω φτώχια – μέσα λόρδα!    

     Η αυτού μεγαλειότης ο Καραγκιόζης! Κοντός, καμπούρης, καραφλός, χοροπηδάει ξυπόλητος και κουρελής κουνώντας την τεράστια κουλοχέρα του και, παμπόνηρος Ρωμιός, περιγελά τους πάντες και τα πάντα.   

     Πρόβαλε, ματάκια μου, κι ο τουρκοντημένος Χατζηαβάτης με τη γενειάδα του, άσπρο μου τριανταφυλλάκι, όλο τσαλίμια και γαλιφιές ο μαλαγάνας, μισοκακόμοιρος και κλαψιάρης, κόλακας και δουλοπρεπής.    

     Ροβόλησε κι ο Μπαρμπαγιώργος, σήκω Δημήτρω μ΄κι άλλαξε, βλάχος φουστανελάς, πανύψηλος, αγαθός και απονήρευτος, αχάλαστος από τα ήθη της Ογρώπης.    

     Εφτακε, ψυχούλα μου, κι ο Νιόνιος από το Ζάντε, το φιόρο του Λεβάντε, όμορφη που ναι η Κυριακή κι ο Άγιος να σημαίνει, ναίσκε, φρακοφορεμένος λιμοκοντόρος, ψευτοκόντες φραγκολεβαντίνος.    

     Εεεπ! Αριβάρισε κι ο Σταύρακας, ο κουτσαβάκης, με το μπαγλαμαδάκι του, κάτω στα λεμονάδικα γένηκε φασαρία, περπάτημα μονόπαντο και βαριό, σακάκι φορεμένο από το ‘να μανίκι, τζογαδούρα, καβουράκι, μπεγλέρι, αρειμάνιος μύσταξ, μάτι μοβόρικο, το οποίον μάγκες μου σεμνά.    

     Κι ο Μορφονιός  ο μαμμόθρεφτος, κι ο Εβραίος ο ξεβιδωμένος, πόσοι και πόσοι…   

     …. Ολόκληρος ο Πολιτισμός της ανατολικής Μεσογείου ζωντανεμένος στο πανί του ονείρου. Ρωμαίικα πράγματα, δικά μας, που γοητεύουν τον λαό.    

     Μα, τι άλλο θα μπορούσε να τον γοητεύσει από τα θεάματα; Αλλά, αυτό, με τις επιδερμικές επιθεωρήσεις, τα γλυκερά κωμειδύλλια και τα αφυδατωμένα μελοδράματα που ανεβάζει – σε μια προσπάθεια της ηγετικής τάξης να μας εξευρωπαΐσει με το στανιό…-, του είναι ξένο κι απόμακρο. Του γυρίζει, λοιπόν, τα νώτα ο κόσμος και στρέφεται στον Καραγκιόζη που τον εκφράζει, τον απογειώνει από τη μίζερη καθημερινότητα, τον συσπειρώνει, του σφυρηλατεί το ομαδικό «εγώ» και του τονώνει το εθνικό αίσθημα.    

     Ο Καραγκιόζης, όμως, δε σταματά εδώ: ασκεί κριτική και κάνει κοινωνικό έλεγχο. Η σάτιρά του είναι καυστική και βιτριολική. Μέσα από το καλαμπούρι, καταγγέλει την ακρίβεια, τα σκάνδαλα, την κοινωνική αδικία. Έτσι, «γίνεται καθρέπτης και ο ενισχυτής της λαϊκής δυσαρέσκειας, μια έκφραση εκτόνωσης, αλλά και χλευασμού και ενδόμυχης εξέγερσης» (Γιάννης Κιουρτσάκης,1983,σελ.76)   

     Αυτή η κοινωνική διαμαρτυρία τονίζεται, κυρίως μέσα από την πείνα του ξυπόλητου πρωταγωνιστή, την αιώνια συντρόφισσά του.    

     Ε, ρε, τι είναι η ατομική μπόμπα μπροστά στην ατομική πείνα!’’   

          

    Υλικό από διαφημιστικό έντυπο του Θιάσου Αθανασίου. Ευχαριστούμε για την παραχώρηση.

        

       

    Πριν την παράσταση…  

    συζητήσαμε για τον Καραγκιόζη. Σε άλλους άρεσε και σε άλλους όχι. Επίσης μερικοί από εμάς δεν είχαν ξαναδεί παράσταση Καραγκιόζη από κοντά. Περιγράψαμε τον Καραγκιόζη και τους άλλους ήρωες του θεάτρου σκιών.  Μιλήσαμε για το φως και τη  σκιά και τη σημασία τους στο Θέατρο Σκιών.   

    Το παιχνίδι των ερωτήσεων: Ποιος ήρωας του θεάτρου σκιών έχει μακρύ χέρι ή μεγάλη μύτη, ποιος φοράει φουστανάλα ή μπαλωμένα ρούχα κλπ

     

    Κατά τη διάρκεια της παράστασης…  

     γελάσαμε πολύ με τα αστεία και τις φάρσες του και όταν μας χρειάστηκε τον βοηθήσαμε… τελικά σε όλους μας άρεσε!!!!   

     Σημειώνουμε ότι η παράσταση έγινε στην μικρή μας τάξη και μας έκαναν παρέα και οι μαθητές του Α1.   

     Μόλις τελείωσε η παράσταση ο καραγκιοζοπαίχτης ή ο σκιοπαίχτης ας έλυσε κάποιες απορίες όπως:  

     Από προήλθε το όνομα Καραγκιόζης και τι σημαίνει;   

    • Πώς λένε τα παιδιά του Καραγκιόζη; Και γιατί άλλοι καραγκιοζοπαίχτες τα λένε όλα κολλητήρια ή κάποιοι το δεύτερο παιδί το λένε Σκορπιό (Πειραιώτικη Σχολή: Χαρίδημος κ.ά.) και άλλοι Κοπρίτη (Αθηναϊκή Σχολή: Σπαθάρης κ.ά.);
    • Επίσης μας μίλησε για την καταγωγή του Καραγκιόζη, την εξέλιξή του μέσα από τον «λαϊκό του δρόμο», τους ήρωες που προστέθηκαν όπως ο Νιόνιος – ο οποίος ήταν πραγματικά πρόσωπο και κάποιος καραγκιοζοπαίχτης των πρόσθεσε στους ήρωες του θεάτρου σκιών …

     Σε αυτό το σημείο θα σας παραθέσουμε πάλι ένα απόσπασμα από το ίδιο περιοδικό ΕΝΝΕΑΔΑ / ΜΑΪΟΣ – ΙΟΥΝΙΟΣ 2001  ‘’… Λένε πολλοί, και εύστοχα εκ πρώτης όψεως, γιατί ο πρωταγωνιστής του λαϊκού μας θεάτρου να σέρνει απάνω του μια τούρκικη ονομασία, γιατί δηλαδή να λέγεται Καραγκιόζης και όχι Πειναλέων για παράδειγμα. Μήπως αυτό αποδεικνύει την Οθωμανική προέλευσή του; Αγνοούν όμως  κάτι πολύ σημαντικό: την άγραφη συμφωνία των λαών για ανταλλαγή και επικοινωνία. Οι Τούρκοι πρωτοδανειστήκανε  το όνομα από την παράδοση του ελληνισμού που σαν απόηχος πλανιόταν στο πολυεθνικό Βυζάντιο. Από τον 4ο αιώνα π.χ. ο έχων «μέλαν όμμα» υποδηλώνει στην αττική διάλεκτο τον εμβριθή και καλλιεργημένο, δηλαδή τον έξυπνο και ικανό. Αυτός είναι και ο λόγος που ο πρωταγωνιστής του οθωμανικού Θεάτρου Σκιών ονομάστηκε Karagoz (Μαυρομάτης). ‘’   

       

     Επίσης ο Καραγκιοζοπαίχτης μας μίλησε για το επάγγελμά του και μας είπε ότι είναι το μοναδικό θέατρο στον κόσμο που όλες τις φωνές τις κάνει ένας άνθρωπος. 

    • Μας πρότεινε να δούμε το ντοκιμαντέρ του θιάσου του, το οποίο πήρε βραβείο στο Σικάγο και τιμητική διάκριση στην Χαλκίδα.

      Μετά την παράσταση…   

      φτιάξαμε και μεις τον δικό μας καραγκιόζη και τον πήραμε σπίτι.   

    Ο δικός μας Καραγκιόζης!

     

    Την επόμενη μέρα το πρωί είχαμε προγραμματίσει να μιλήσουμε για τις Απόκριες με αφορμή το Καρναβάλι του Καραγκιόζη όμως η συζήτηση έμεινε … στον Καραγκιόζη και τα κατόρθωμα του.   

    Μιλήσαμε αναλυτικά για την προσωπικότητα του Καραγκιόζη και την γενναιότητά του.   

    Είπαμε απίστευτα πράγματα… 

    • Ότι ήταν γενναίος γιατί δεν στενοχωριόταν που ήταν ξυπόλητος και φτωχός.
    •  Ότι είναι γενναίος σαν την αμυγδαλιά που δεν φοβάται το χειμώνα και ανθίζει πρώτη – πρώτη προμηνύοντας την άνοιξη.
    •  Τον θαυμάσαμε επειδή είναι πάντα χαρούμενος και ξέρει ότι τα λεφτά δεν σε κάνουν πραγματικά πλούσιο.
    •  Επίσης τον θαυμάζουμε που κάνει συνέχεια αστεία στους φίλους του.  
    •  Ότι το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι να γελάμε με τους φίλους μας.
    •  Ακόμα μας άρεσε που ο Καραγκιόζης ξεγελούσε τον πασά.
    •  Και η κυρία δεν πίστευε ότι ο Πασάς μας θύμισε τον Λαδένιο από την Ντενεκεδούπολη, το παγώνι από τα Βραχιόλια των πουλιών και πολλούς Κακούς των Παραμυθιών και της Ιστορίας!

       

    Κι εδώ θα κλείσουμε πάλι παραθέτοντας απόσπασμα από το ίδιο περιοδικό ΕΝΝΕΑΔΑ / ΜΑΪΟΣ – ΙΟΥΝΙΟΣ 2001  … ‘’… Έτσι λοιπόν ο πασάς αποτελεί την πάσης φύσεως αυθαίρετη εξουσία, ο Βεληγκέκας τη σιδηρά κατάσταση που την υποστηρίζει, οι τούρκοι αξιωματικοί και όλη η οθωμανική κουστωδία τις μύγες που εμπορεύονται με γάντι και υψηλή διαλεκτική την αδικία. Είναι με λίγα λόγια πρόσωπα διαχρονικά και πολυεθνικά, αν θέλετε. Τώρα, αν το ελληνικό Θέατρο Σκιών καλά και ντε θέλει να τους ονομάζει Οθωμανούς και όχι Άγγλους, Γάλλους, Αμερικανούς, αυτό συμβαίνει, γιατί το επιβάλλει η παράδοση. Όσοι μπορούν και επικοινωνούν με την ουσία ξέρουν να ταυτίζουν την τυραννία με τα πραγματικά της πρόσωπα. Στην τέχνη ο συμβολισμός είναι τροφή και όχι τροχοπέδη. Και τι άλλο από τέχνη είναι το Θέατρο Σκιών; ‘’( Περιοδικό ΕΝΝΕΑΔΑ/ΜΑΪΟΣ – ΙΟΥΝΙΟΣ 2001 σελίδα 17)   

      Προτάσεις   

     Περισσότερες πληροφορίες για τον Καραγκιόζη μπορείτε να βρείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση του θιάσου που μας παρουσίασε την παράσταση: http://www.karagiozis.gr/  

    Ακόμα σας προτείνουμε να επισκεφτείτε στο Εργαστήριο – Μουσείο Θεάτρου Σκιών «Χαρίδημος» . Πληροφορίες http://www.cityofathens.gr/katoikoi/texnes-politismos/xoroi-politismoy/moyseia/moyseio-theatro-skion-xaridimos  

        

     

        

        

    «Ο Άη-Βασίλης δεν υπάρχει κυρία… είναι ψέματα!;»

    Μες τον πυρετό της χρυσόσκονης και τις πρόβες για την χριστουγεννιάτικη γιορτή μας προκύπτουν πολύ σοβαρότερα  θέματα και απορίες που πρέπει οπωσδήποτε να επιλύσουμε.

    Αρχικά  βεβαιωθήκαμε ότι δεν υπάρχουν στα αλήθεια καλικαντζαράκια, είναι ένα έθιμο … από την παράδοσή μας. Είναι μια όμορφη και διασκεδαστική ιστορία που μας αρέσει να την ακούμε, να την ζωγραφίσαμε, να παίζουμε και να τραγουδάμε «Το καλικαντζαράκι».

    Στη συνέχεια μιλήσαμε για τον Αη – Βασίλη …. Υπάρχει; Δεν υπάρχει; Μας αρέσει να βρίσκουμε δώρα στο δέντρο μας; Θέλουμε να ρθει τη γιορτή μας; Θέλουμε να υπάρχει;

    Η κυρία μας το συζήτησε και με τους γονείς μας όταν συναντήθηκαν για να οργανώσουν την χριστουγεννιάτικη γιορτή μας ….

    Να σας πούμε την αλήθεια … μπερδεμένα μας τα λέει η κυρία!

    Αλλά δεν μας πειράζει … στην γιορτή μας θα ρθει και μάλιστα θα μας φέρει και δώρα!

    Αν αναρωτιέστε και εσείς για την «ύπαρξη» του Αη-Βασίλη μπορείτε να διαβάσετε το παρακάτω άρθρο που αναδημοσιεύουμε από http://mikroimegaloi.gr/content/%CE%B7-%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B1%CE%B7-%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B7 και μας το προώθησε η μαμά του Έκτορα.

    Η αλήθεια για τον Αη-Βασίλη

    24/11/2011

    By

    Όταν διαβάσαμε αυτό το συγκινητικό γράμμα που έγραψε μία μαμά στην κόρη της δίνοντάς της απάντηση στο ερώτημα αν υπάρχει Αη-Βασίλης, ξέραμε ότι έπρεπε να το μεταφράσουμε και να το βάλουμε και εδώ. Γιατί η μέρα που και τα δικά μας παιδιά θα μας ρωτήσουν αν υπάρχει Άη-Βασίλης πλησιάζει… 

    Πριν από λίγους μήνες, η Νεράιδα των δοντιών πιάστηκε στα πράσα. Άφησε ένα σημείωμα για την Alice στον υπολογιστή της, η Lucy το είδε και έκανε το συσχετισμό. Η Νεράιδα των δοντιών μετάνιωσε για την ανάγκη της να γράφει σημειώματα με περίπλοκες γραμματοσειρές και προσπάθησε να βρει τρόπο να τα καλύψει, αλλά η Lucy δεν ξεγελάστηκε.

    Προς τιμή της, κράτησε το μυστικό από τη μικρή της αδελφή η οποία δεν είχε χάσει ακόμα δόντι και δικαιούταν να ξυπνήσει κι εκείνη με λεφτά κάτω από το μαξιλάρι της.

    Αλλά η Νεράιδα των δοντιών ήξερε ότι δε θα έπαιρνε καιρό μέχρι να ξεσκεπαστεί και ο Αη-Βασίλης. Δεν ήξερε πότε ή πώς, αλλά ήξερε ότι οι μέρες μαγείας στο σπίτι, κάποιου συγκεκριμένου είδους μαγείας τουλάχιστον, έφταναν στο τέλος τους.

    Και η Νεράιδα των δοντιών – εννοώ τον εαυτό μου – ήταν πολύ στεναχωρημένη για το αναπόφευκτο το οποίο τελικά συνέβη την προηγούμενη εβδομάδα.

    Η Lucy κι εγώ ανταλλάσσουμε σημειώματα από τότε που ξεκίνησε η σχολική χρονιά. Μιλάμε για ένα σωρό πράγματα – σπορ, βιβλία που θέλουμε να διαβάσουμε, περιπέτειες που θέλουμε να ζήσουμε, ακόμα και ιστορίες από τότε που πήγαινα εγώ στην Τρίτη τάξη. Ως επί το πλείστον όμως τα θέματα ήταν ανάλαφρα. Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα.

    ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΩ, είπε, χρησιμοποιώντας κεφαλαία για έμφαση. ΕΙΣΑΙ Ο ΑΗ-ΒΑΣΙΛΗΣ; ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.

    Τι κάνεις όταν το παιδί σου, σου ζητάει την αλήθεια; Τη λες φυσικά, κάνοντας ό,τι μπορείς για να βρεις ένα τρόπο για να κρατήσεις τουλάχιστον ανέγγιχτο κάποιο ποσοστό μαγείας.

    Να τι έγραψα:


    Αγαπητή Lucy,

    Ευχαριστώ για το γράμμα σου. Έκανες μία πολύ καλή ερώτηση: «Είσαι ο Αη-Βασίλης;»

    Ήξερα ότι ήθελες να μάθεις την απάντηση σε αυτή την ερώτηση εδώ και καιρό, και έπρεπε να σκεφτώ προσεκτικά τι θα πω.

    Η απάντηση είναι όχι. Δεν είμαι ο Αη-Βασίλης. Κανείς δεν είναι ο Άη-Βασίλης.

    Είμαι εκείνη που γεμίζει τις κάλτσες σου με δώρα όμως. Επίσης εγώ επιλέγω και τυλίγω τα δώρα που μπαίνουν κάτω από το δέντρο, όπως έκανε και η μαμά μου για μένα, και όπως έκανε και η δική της η μαμά. (Και ναι, ο μπαμπάς βοηθάει επίσης.)

    Φαντάζομαι ότι κάποια μέρα θα κάνεις το ίδιο για τα δικά σου τα παιδιά και το ξέρω ότι θα σου αρέσει να τα βλέπεις να τρέχουν κάτω στις σκάλες το πρωινό των Χριστουγέννων. Θα σου αρέσει να τα βλέπεις να κάθονται κάτω από το δέντρο και τα προσωπάκια τους να φωτίζονται από τα Χριστουγεννιάτικα φωτάκια.

    Αυτό όμως δε θα σε κάνει Άη-Βασίλη.

    Ο Άη-Βασίλης είναι μεγαλύτερος από οποιονδήποτε και η δουλειά του υπάρχει πολύ περισσότερο από όσο ζούμε εμείς. Αυτό που κάνει είναι απλό, αλλά έχει μεγάλη δύναμη. Διδάσκει παιδιά να πιστεύουν σε κάτι που δεν μπορούν να δουν ή να αγγίξουν.

    Είναι μεγάλη δουλειά και πολύ σημαντική. Στη ζωή σου χρειάζεσαι την ικανότητα να πιστεύεις: Να πιστεύεις στον εαυτό σου, στους φίλους σου, στα ταλέντα σου και στην οικογένειά σου. Επίσης θα χρειαστεί να πιστέψεις σε πράγματα που δεν μπορείς να μετρήσεις ή να κρατήσεις στα χέρια σου. Να, μιλάω για την αγάπη, τη μεγάλη δύναμη που θα φωτίσει τη ζωή σου από μέσα προς τα έξω, ακόμα και κατά τη διάρκεια των σκοτεινότερων, ψυχρότερων στιγμών.

    Ο Αη-Βασίλης είναι δάσκαλος και είμαι μαθήτριά του και τώρα κι εσύ ξέρεις το μυστικό του πώς τα καταφέρνει να κατέβει από όλες αυτές τις καμινάδες την παραμονή των Χριστουγέννων: έχει βοήθεια από όλους τους ανθρώπους που έχει γεμίσει την καρδιά τους με χαρά.

    Με γεμάτες καρδιές, άνθρωποι σαν τον μπαμπά κι εμένα βοηθάμε όλοι τον Αη-Βασίλη για να κάνει μία δουλειά που αλλιώς θα ήταν αδύνατη.

    Έτσι λοιπόν, όχι δεν είμαι ο Αη-Βασίλης. Ο Αη-Βασίλης είναι αγάπη και μαγεία και ελπίδα και ευτυχία. Είμαι στην ομάδα του, και τώρα είσαι κι εσύ.

    Σε αγαπώ και πάντα θα σε αγαπώ,

    Μαμά

    …. και κυρία Ελένη

    Αίσωπος και Αισώπειοι μύθοι

     

     

       

    Ο μεγαλύτερος αρχαίος έλληνας μυθοποιός μονοπώλησε το ενδιαφέρον μας την εβδομάδα που πέρασε!   

    Με αφορμή την προγραμματισμένη παράσταση κουκλοθεάτρου που παρακολουθήσαμε στην τάξη μας από την θεατρική ομάδα «Ονειρόδραμα» θυμηθήκαμε αρχικά ποια παραμύθια έχουμε διαβάσει ως τώρα:   

    1. Η Αλεπού και τα σταφύλια
    2. Ο Τζίτζικας και ο Μέρμηγκας
    3. Ο Τράγος και η Αλεπού
    4. Ο Λαγός και η Χελώνα
       

    Προσθέσαμε και μερικά ακόμα που εντοπίσαμε στη βιβλιοθήκη μας και αφού επεξερ 

     

    γαστήκαμε τον τίτλο και το όνομα του συγγραφέα (μιλήσαμε για μια ακόμη φορά για την ορθογραφία των «μεγάλων» μια και Ε ακούγαμε στον Αίσωπο και Ε δεν βλέπαμε) , παίξαμε ένα απλό παιχνίδι μνήμης. Η κυρία σκέπαζε με ένα σεντόνι τα βιβλία, κάναμε τα μαγικά μας και εξαφανιζόταν ένα και εμείς έπρεπε να βρούμε πιο έλειπε. Τώρα ξέρουμε ποιους Αισώποιους μύθους έχουμε στη βιβλιοθήκη μας!   

    Στη συνέχεια μιλήσαμε για τον Αίσωπο και τη ζωή του. Επίσης μάθαμε τι είναι λαικό παραμύθι και πως διασώθηκαν πολλά λαϊκά παραμύθια!   

    Πληροφοφορίες  για τον Αίσωπο και τη ζωή βρήκαμε εδώ: http://gym-melit.flo.sch.gr/library/aisopos/ais_fast.htm και τις αναδημοσιεύουμε:   

    Αίσωπος Αρχαίος Έλληνας μυθοποιός του οποίου αμφισβητείται η ύπαρξη. Για τη ζωή του δεν υπάρχουν ακριβείς και συγκεκριμένες πληροφορίες. Η γέννησή του τοποθετείται τον 7ο αιώνα π.Χ , η δράση του όμως τον 6ο και ως τόπος καταγωγής του αναφέρεται η Φρυγία, ενώ σύμφωνα με άλλους γεννήθηκε στη Σάμο ή την Θράκη, τις Σάρδεις ή την Αίγυπτο. Όπως γίνεται και με τον Όμηρο πολλές πόλεις και χώρες ερίζουν θέλοντάς τον δικό τους. Όλα τα σημεία της γής που επισκέφθηκε. Ένα είναι σίγουρο, πως ήταν παθιασμένος ταξιδευτής, όπως και ο Καζαντζάκης   

    Ο Αίσωπος αρχικά ήταν δούλος και μέσω του δουλεμπορίου αγοράστηκε από τον Σάμιο φιλόσοφο Ξάνθο. Στη συνέχεια ο Ξάνθος τον πούλησε στον επίσης Σάμιο σοφό Ιάδμονα. Ο Ιάδμων, εκτιμώντας τα πνευματικά χαρίσματα του Αισώπου και κυρίως την σοφία και την ευφυία του, το απελευθέρωσε.   

    Σύμφωνα με τον Πλούταρχο ήταν άσχημος, τραυλός, καμπούρης, κοντόλαιμος, στραβοπόδης με μύτη πλακουτσωτή και κεφάλι τριγωνικό.   

    Μεταγενέστερες μαρτυρίες αναφέρουν τον Αίσωπο να παίρνει μέρος στο συμπόσιο των επτά σοφών και να ελέγχει με την ευφυολογία και τη σοφία του τους λόγους των επτά σοφών. Επίσης τον φέρουν στις Σάρδεις στην Αυλή του Κροίσου του οποίου ήταν ευνοούμενος και σύμβουλος.   

    Σύμφωνα με την παράδοση ο Αίσωπος στάλθηκε από τον Κροίσο με προσφορές δώρων στο ναό του Απόλλωνα, στους Δελφούς, όπου, βλέποντας τις απάτες των εκεί ιερέων και την απληστία τους, τους κατηγόρησε με σαρκαστικό τρόπο. Εκείνοι, τότε, αποφάσισαν να τον θανατώσουν με δόλο. Πήραν λοιπόν από το ιερό του ναού «φιάλην χρυσήν» και την έκρυψαν μέσα στις αποσκευές του. Ύστερα τον κατηγόρησαν για κλέφτη και ιερόσυλο. Έτσι, με τη σκηνοθετημένη αυτή κατηγορία τον καταδίκασαν σε θάνατο και τον σκότωσαν ρίχνοντας τον στον γκρεμό από την κορυφή του Παρνασσού Υάμπεια.   

    Αμέσως μετά τον θάνατό του έπεσε πείνα και δυστυχία στον τόπο.   

     

    Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ο Αίσωπος ήταν πολύ γνωστός «λογοποιός». Εκτός από τους μύθους γνώριζε και διηγούνταν και πολλά αστεία ή ανέκδοτα   

    Άλλοι υποστηρίζουν ότι ο ίδιος δεν δημιούργησε μύθους αλλά τους συγκέντρωσε, τους συμπλήρωσε και τους τελειοποίησε. Αυτοί προέρχονταν είτε από τους αρχαιότερους Έλληνες είτε από άλλους λαούς όπως τους Φρύγες. Δεν αποκλείεται βέβαια να επινόησε και ο ίδιος μερικούς από αυτούς. Πάντως, τους χρησιμοποίησε πολύ στη ζωή του, με τόση δεξιότητα και επιτυχία, ώστε να συνδεθεί τελικά το όνομά του με αυτούς   

    Η πρώτη Συλλογή των Αισωπείων μύθων προέρχεται από τον 4ο αιώνα π.Χ από τον Δημήτριο τον Φαληρέα. Η συλλογή αυτή δεν σώζεται. Όλες οι σωζόμενες σήμερα συλλογές είναι πολύ μεταγενέστερες και προέρχονται από τον 1ο ή 2ο αιώνα και εξής.   

    Ο Αίσωπος θεωρείται ο ιδρυτής του λογοτεχνικού είδους που ονομάζεται παραβολή ή αλληγορία   

    Οι Αισώπειοι μύθοι είναι σύντομα αφηγήματα με θέματα φανταστικά ή πραγματικά από την καθημερινή ζωή ή το φυσικό κόσμο, δοσμένα με εύθυμο τρόπο ή σκωπτικό, ακόμα και κωμικό, που καταλήγουν σε ένα «επιμύθιο» με χαρακτήρα γνωμικό και διδακτικό. Οι διηγήσεις είναι αλληγορικές και αφορούν συνήθως τα ζώα.   

    Οι Αισώπειοι μύθοι ήταν γραμμένοι σε πεζό λόγο. Ως γνωστό, μέχρι τότε μόνο ο έμμετρος λόγος, η ποίηση, εθεωρείτο το μοναδικό εκφραστικό είδος για τους συγγραφείς.   

    Ιδεολογία των «Αισωπικών» μύθων είναι η αποδοκιμασία του κακού στις πιο αντιπροσωπευτικές μορφές του: της βίας, της αυθαιρεσίας, της απάτης, της προδοσίας, της ματαιοδοξίας, της αλαζονείας, της ψευδολογίας, της πλεονεξίας, της πονηριάς. Η αποδοκιμασία επιχειρείται άλλοτε με αναφορά στη θεία δίκη, άλλοτε με πειστικές υποδείξεις, πιο συχνά όμως με τη διαπίστωση του παραλογισμού του κακού, με τη γελοιοποίηση του καθώς και με τη φιλοσοφική ενατένιση της ζωής.   

         

     

     

       

    Μύθοι του Αισώπου    

    Για να διαβάσετε μερικούς από τους μύθος μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ: http://www.matia.gr/7/78/7804/7804_2.html   

    «Τα δικά μας σχέδια»   

    Εμείς στο σχολείο μας αποφασίσαμε  να μάθουμε περισσότερα για τον Αίσωπο και τα παραμύθια του.   

    Πιο συγκεκριμένα:   

    1. Θέλουμε να μάθουμε για τη ζωή του και να βρούμε φωτογραφίες.   

    2. Θέλουμε να μάθουμε όλες τις ιστορίες του.   

    3. Θέλουμε να κάνουμε δραματοποίηση κάποιες ιστορίες.   

    3. Θέλουμε να τον ζωγραφίσουμε και να τον φτιάξουμε κούκλα.   

    4. Να παίξουμε κουκλοθέατρο.   

    5. Να φέρουμε ιστορίες και παραμύθια από το σπίτι και να φτιάξουμμε στη βιβλιοθήκη τη γωνιά του Αισώπου.   

    6. Να βρούμε πληροφορίες και βίντεο στο «ιντερνέτ».   

    7. Να φτάξουμε παιχνίδια.   

    8. Να φτιάξουμε τα δικά μας παραμύθια.   

     
     

       

    Κουκλοθέατρο με 4 μύθους του Αισώπου στο σχολείο μας    

    Ο ΛΑΓΟΣ ΚΑΙ Η ΧΕΛΩΝΑ

     

    Ο ΨΕΥΤΗΣ ΒΟΣΚΟΣ

      

    ΟΙ ΔΥΟ ΔΟΥΛΕΣ

     

       

    Η ΑΛΕΠΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΜΜΕΝΗ ΟΥΡΑ

     

     Στη συνέχεια αναρωτηθήκαμε τι είναι μύθος και τι όχι…   

    και η συζήτηση συνεχίστηκε με αλήθειες και ψέματα και έφτασε ως και τα καλικαντζαράκια…   

    ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ή ΕΙΝΑΙ ΜΥΘΟΣ;;;;;   

    Θα το ανακαλύψουμε αυτήν την εβδομάδα στο νηπιαγωγείο μας…. έχουμε καταστρώσει ολόκληρο σχέδιο …   

    … θα σας το πούμε τις επόμενες μέρες για να προσπαθήσετε και σεις να βρείτε τι είναι μύθος και τι αλήθεια!!!!!!!   

     

      

    Καρποί και σπόροι

     

      

    Καρποί και σπόροι το θέμα μας την εβδομάδα που μας πέρασε και το σχολείο μας γέμισε με μήλα, αχλάδια, ρόδια, καρύδια, κάστανα, καλαμπόκι … αλλά και κουκουνάρια και κυπαρισσόμηλα από τα δέντρα της αυλής μας.   

    Τα παρατηρήσαμε, τα περιγράψαμε, παίξαμε παιχνίδια και τα δοκιμάσαμε … όμως πώς «έφτασαν τα χέρια μας;»   

    «Πώς γεννήθηκαν;»   

          

    Ώρα μαθηματικών

      

       

    «Τι χρειάζονται για να μεγαλώσουν;»   

     
    Πίστευε και μη, ερεύνα … έλεγαν παλιά και μεις αυτό κάναμε! Για να δούμε είναι αλήθεια ότι ο σπόρος για να μεγαλώσει θέλει ήλιο, χώμα και νερό;

      

    «Πώς έφτασαν σε εμάς;»   

     
     
    Επιτραπέζιο παιχνίδι

      

    «Ποιο λουλούδι μας δίνει καρπούς;»  

     

    "Να το πάρει το ποτάμι;" ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ ή ΗΛΙΑΝΘΟΣ ή ΗΛΙΟΣ ... Πλούσια η ελληνική γλώσσα! Ευκαρία να πούμε σύνθετες και συνώνυμες λέξεις!

     

    Ας πούμε κι έναν τραγουδάκι:   

    "Μέσα σ' ένα μιλαράκι ζούσε ένα σκουληκάκι..."

     

    Ας  δούμε πως γράφονται … παίζοντας  ένα ντόμινο!   

       

    Ώρα για λαϊκά κλιμακωτά παραμύθια … κατάλληλα για μαθηματικά (διαδοχή, σειροθέτηση, τακτικοί αριθμοί)  και  αναφορά στη λαϊκή παράδοση     

    1. Η κόκκινη κοτούλα της Ζ.Σαρρή    

    2. Το γογγυλάκι του Αλέξ Τολστόι σε απόδοση του Γ.Ρίτσου … το δραματοποιήσαμε, το εικονογραφήσαμε … και αναμένουμε τη δημοσίευσή του!    

     Και μια πιο σύγχρονη πρόταση … για το σπίτι, για να συνεχίζουμε μαζί με τους γονείς μας!   

    3. Οι νεράιδες μας μιλούν για την γενναιοδωρία  

    Και η βδομάδα μας τελείωσε με … προβολή ταινίας!  Cinema χωρίς  ποπ – κορν γίνεται; Δεν γίνεται!  

     Φτιάξαμε λοιπόν: Βρήκαμε μια συνταγή, γράψαμε τα υλικά και τα σκευή και σε πολύ λίγο ήταν έτοιμα!  

      

    Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!

    Παγκόσμια ημέρα αποταμίευσης

    Παγκόσμια ημέρα αποταμίευσης χθες και εμείς είχαμε πάει επίσκεψη!

    Είχαμε την πρώτη μας έξοδο από το νηπιαγωγείο:

    Στο Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης, ένα μουσείο διαφορετικό το οποίο εκθέτει αποκλειστικά έργα παιδιών από 4 έως 14 ετών. Θα σας πούμε άλλη φορά περισσότερα…

    … γιατί σήμερα έγινε κάτι σημαντικό στο σχολείο μας! Καθώς γυρίσαμε το πρωί πάνω στο γραφείο της κυρίας βρήκαμε την αλληλογραφία. Ανάμεσα στα άλλα γράμματα ήταν κι έναν γράμμα από τα νανάκια….

    Ναι! το γράφει είναι απ τα νανάκια!!!

    Φυσικά βιαστήκαμε να το ανοίξουμε …

    Ζητήσαμε από την κυρία να μας το διαβάσει αμέσως … και να μην τα πολυλογούμε τα νανάκια μας έγραφαν ότι αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα, τους τελείωσαν τα υλικά στο εργαστήρι και δεν έφτιαξαν παιχνίδια για όλα τα παιδιά του κόσμου. Είναι απελπισμένα και ζητούν βοήθεια …  μήπως έχουμε κάποια ιδέα να τα λύσουν το τεράστιο πρόβλημά τους .

    Αυτό ήταν … συμφορά!!!!!!  Ελλιπής χρηματοδότηση ακόμα και στον Αη-Βασίλη…

    Όμως εμείς δεν θα το αφήσουμε να περάσει έτσι…. σκεφτήκαμε πολλές ιδέες, συζητήσαμε αν κάποιες απ αυτές ήταν εφικτές αποφασίσαμε να κάνουμε τα πάντα για τα μικρά μας νανάκια.

    Θα οργανωθούμε εμείς τα παιδιά και να μαζέψουμε χρήματα να τα στείλουμε στα νανάκια για να λύσουν το πρόβλημα τους….

    Όμως που θα βρούμε τα χρήματα, ποιος θα μας τα δώσει, πόσα θα μας δώσει, κι αν δε περισσεύουν…

    «Να πάρουμε απ’ τον κουμπαρά μας προτείναν πολλά παιδιά».

    Να την η ευκαιρία να μάθουμε όλοι τι είναι κουμπαράς, τι είναι αποταμίευση, γιατί κάνουμε αποταμίευση, τι είναι κέρμα, τι χαρτονόμισμα αλλά και γιατί πολλοί κουμπαράδες έχουν σχήμα γουρουνιού.  Η απάντηση βρίσκεται εδώ!

    Συζητήσαμε, συζητήσαμε … και αποφασίσαμε να φτιάξουμε τον κουμπαρά της τάξης. Φυσικά θα έχει σχήμα γουρουνιού!

    Τεχνική παπιέ μασέ: μπαλόνι, εφημερίδες και ατλακόλ

    Τεχνική παπιέ μασέ

    Κάθε Δευτέρα θα βάζουμε από ένα κέρμα. Αύριο θα γράψουμε γράμμα στους γονείς μας για να τους ενημερώσουμε για την απόφασή μας αυτή και να τους ζητήσουμε την βοήθεια τους!

    Στη συνέχεια διαβάσαμε το παραμύθι του Αίσωπου «Ο τζίτζικας και ο Μέρμηγκας», είδαμε την ιστορία σε ένα μικρό βίντεο και διαπιστώσαμε ότι και τα ζώα κάνουν «αποταμίευση».

    Τέλος μάθαμε την παροιμία «Φασούλι, το φασούλι γεμίζει το σακούλι».  Την γράψαμε, βρήκαμε από πόσες λέξεις αποτελείται, πόσες λέξεις έχει δυο φορές, ποιες λέξεις μοιάζουν στον «ήχο» τους. Στο τέλος ήρθε η γνωστή νεράιδα ΜΠΕΡΔΕΓΟΥΕΪ μπέρδεψε τις λέξεις και η παροιμία μας δεν έβγαζε νόημα. Εμείς όμως βάζαμε τις λέξεις στη σωστή σειρά και το νόημα ήταν μια χαρά!

    Αύριο θα την γράψουμε σε ένα καδράκι για να την θυμόμαστε…

    και θα φτιάξουμε έναν κουμπαρά για να αποταμιεύουμε και στο σπίτι.

    Κουμπαράς χελωνίτσα
    «Αργά,  μα σταθερά γεμίζω με λεφτά»


    Θα σας χαιρετήσουμε με ένα αστείο … μόνο για μεγάλους όμως!

    Αφού δεν μπορούμε να αποταμιεύσουμε .................... ας γελάσουμε τουλάχιστον!!