Αποκριάτικα έθιμα … for to survive!!!

Το πιο κεφάτο θέμα μας ..οι Ακόκριες!!

Ο μικρός κουτσός Φλεβάρης μας μαθαίνει να παίζουμε τα παιχνίδια Χιονοπόλεμο, Κυφτό και Κυνηγητό αλλιώς!! Κι εμείς παίζουμε το Survivor …αλλιώς!!

Ιδέες από το παραμύθι «Τα παιχνίδια του Φλεβάρη»

Η τάξη μας γεμίζει με χρωματιστούς κλόουν που βλέπουν τον κόσμο ανάποδα!!

Ο Αρλεκίνος μας διηγείται την ιστορία του και εμείς ζωγραφίζουμε τη στολή του και μαζί και τις δικές μας!

«Ταξιδεύουμε» στην Ελλάδα και μαθαίνουμε τα έθιμα σε κάθε τόπο. Παίζουμε παντομίμα και οι μαθητές της πρώτης τάξης του Δημοτικού προσπαθούν να μαντέψουν ποιο έθιμο παίζουμε.

Book titled 'ΑπόκριεςΈθιμα και παραδόσεις'

Ακολουθεί ο χαρταετός …να μας μαγέψει με τα ταξίδια του … αλλά και να μας μάθει το όνομά του….

 

Τελειώνουμε με τα παιχνίδια μας … αποκριάτικα και όχι μόνο! Παίξαμε και τηλεοπτικά παιχνίδια και η Παρασκευή ήταν η καλύτερη μας μέρα!!

Κάντε κλικ εδώ

Καλή Σαρακοστή

Καλικαντζαρο μπερδέματα!!

Καλικαντζαρο…μπερδέματα …. κι ησυχία δεν έχουμε! Τρέχουμε να προλάβουμε… να στολίσουμε… να δοκιμάσουμε χορευτικά …να μάθουμε τραγούδια… να φτιάξουμε κουλούρια …να μάθουμε έθιμα …να φτιάξουμε γούρια … να δούμε πώς θα μας έρθει η κυρία Αναΐς σήμερα …γιατί μια μέρα … ένα δέμα  της ήρθε ουρανοκατέβατο και παραλίγο να μείνουμε με μια δασκάλα! Ευτυχώς όμως το απέφυγε, το έπιασε και μας το έφερε!

Μα αυτό δεν ήταν οποιοδήποτε δέμα …αυτό το δέμα  είναι από έναν τάρανδο του Αη- Βασίλη κι έχει μέσα ένα σωρό πράγματα!!!  Και δεν φτάνει μόνο αυτό …έχει κι οδηγίες ….κάνουμε καθημερινά ότι λέει και στο τέλος της μέρας το στέλνουμε στο ξωτικό Μπρόντη για να μας αξιολογήσει …. Αφήστε τα!! Πολλές δουλειές …πλησιάζουν οι γιορτές! Θα σας τα πούμε αναλυτικά μια άλλη φορά…

Προς το παρόν σας προσκαλούμε στην αυριανή μας γιορτή!!!

… θα σας πούμε μόνο το αγαπημένο μας τραγούδι, το οποίο θα τραγουδήσουμε και στη γιορτή μας!!

Ένα, ένα καλικαντζαράκι
τώρα μπαίνει μέσα από το τζάκι
γύρω του κοιτάζει και προσεκτικά
μπαίνει στην κουζίνα που είναι τα γλυκά

Τρώει, τρώει τα γλυκά με φούρια
κουραμπιέδες, πίτες και κουλούρια.

Φούσκωσε η κοιλίτσα, γέμισε καλά
μπαίνει στην κουζίνα κι  όλα τα σκορπά.
Ένα, ένα καλικαντζαράκι
τώρα βγαίνει μέσα από το τζάκι.

Χτύπησε η καμπάνα, ρόδισε η αυγή
απ την καμινάδα, ποιος θα πρωτοβγεί;

 

Μια παραμυθοσαλάτα … για το τέλος?

Το σκηνικό της παραμυθοσαλάτας

Το σκηνικό της παραμυθοσαλάτας

Μια φορά κι έναν καιρό …φέτος δηλαδή στο σχολείο μας ταξιδεύαμε συχνά μέσα στα παραμύθια. Πολλοί πιστεύουν ότι δεν κάνουμε και τίποτα άλλο στο νηπιαγωγείο… Εεε δεν θα χαλάσουμε σε κανέναν το χατίρι …

Εμείς, πάντως,  στο νηπιαγωγείο μαθαίνουμε με τα παραμύθια, ασκούμε τον προφορικό μας λόγο και βελτιώνουμε το λεξιλόγιο μας, ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας και τους άλλους, διασκεδάζουμε και δημιουργούμε…

Θα μπορούσαμε να σας γράψουμε πολλά για την ανεκτίμητη, πραγματικά,  αξία των παραμυθιών αλλά θα πούμε  μόνο στο ότι τα παραμύθια έχουν κοινές ιδέες που προέρχονται από την ανθρώπινη ψυχή και το ανθρώπινο σώμα … που παραμένουν ίδια παντού στο κόσμο και στον χρόνο. Έτσι αυτός ο αρχέτυπος χαρακτήρας και η συμβολική μορφή τους κάνει τα παραμύθια κατανοητά σε άτομα διαφορετικών ηλικιών, εποχών και πολιτισμών και γεφυρώνει όχι μόνο διαφορετικούς ανθρώπους και πολιτισμούς αλλά και το ένα επίπεδο κατανόησης με το επόμενο, ανάμεσα στους πολιτισμούς και ανάμεσα στον ίδιο τον άνθρωπο, τη φωτεινή και σκοτεινή του πλευρά, τις κοινωνικές, πνευματικές και συναισθηματικές του συγκρούσεις… γεγονός που το καθιστά  το κατάλληλο μέσο για έναν νηπιαγωγό.

Αν ήμουν καράβι ...

Αν ήμουν καράβι θα ΄θελα να ΄χα για πανί …

Στο νηπιαγωγείο ξεκινάμε με πρώτο στόχο τις ανθρώπινες αξίες …

η αρχή λοιπόν της οργανωμένης μάθησης ξεκινά  από τη μακραίωνη παράδοση των ανθρώπινων αξιών  … πανομοιότυπες στο χρόνο και στον κόσμο!  Στόχος απλός, κατανοητός  …αλλά ο πιο δύσκολος, ο πιο χρονοβόρος, ο πιο αναγκαίος!

Οι ανθρώπινες αξίες με όχημα το παραμύθι…. διδάσκονται , με βιωματικές  προσεγγίσεις δημιουργούν κοινωνικές πρακτικές, διαπαιδαγωγούν ηθικά και φωτίζουν την εφαρμογή των αξιών στην καθημερινή ζωή !

Σε αυτή τη λογική χτίστηκε και η σημερινή παράσταση που θα σας παρουσιάσουμε. Μια παραμυθοσαλάτα … ναι μια παραμυθοσαλάτα γιατί ότι σερβίρουμε στο νηπιαγωγείο πρέπει να στολίζεται με παιγνιώδη και χιουμοριστικό τρόπο.

Τα βασικά υλικά της παραμυθοσαλάτας μας  …τρία παραμύθια: Το χαρούμενο λιβάδι μιας ευαισθητοποιημένης νηπιαγωγού ,  Το δέντρο που έδινε ενός εμπνευσμένου αλλά αρχικά παρεξηγημένου λογοτέχνη κι Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας ενός κλασσικού παραμυθά. Το κλασσικό παραμύθι το αλλάξαμε λίγο όχι γιατί έχουμε κάτι με την παράδοση αλλά γιατί οι αξίες ..που λέγαμε ενώ είναι αναλλοίωτες στο χρόνο και τον χώρο συχνά καθορίζονται κι ακολουθούν τους κοινωνιολογικούς μετασχηματισμούς.

  • Στο χαρούμενο λιβάδι λοιπόν ζουν μια παρέα  μία παρέα από κίτρινες μαργαρίτες. Όταν ο αέρας φέρνει ένα σπόρο από μακριά …μια κόκκινη παπαρούνα τολμά να ξεφυτρώσει ανάμεσα τους… τα πράγματα κλονίζονται…  Μπορεί να ζήσει εκεί ένα τόσο διαφορετικό λουλούδι; Μα πώς αφού είναι άσχημο και έχει και το απαισιότερο χρώμα… Τη λύση δίνει μια μικρή μαργαρίτα που απλοϊκά αναρωτιέται …κι εμείς είμαστε διαφορετικές κι όμως ταιριάξαμε ..  κι έρχεται ο ήλιος που τα βλέπει όλα και δίνει το φως του σε όλους απλόχερα και χωρίς διακρίσεις να μας δώσει το πρώτο διαπολιτισμικό μάθημα και να μας πει ότι τα λιβάδια είναι πιο όμορφα ασπροκόκκινα.
  • Σε ίδιο λιβάδι ζει  Το δέντρο που έδινε,  ταγμένο για  προσφορά και  γενναιοδωρία, θα προσπαθεί άδολα να ικανοποιήσει κάθε ανάγκη του ανθρώπου ακόμα κι όταν γίνεται συνώνυμο με την πλεονεξία και  το ανικανοποίητο.
  • Τέλος σε αυτό το λιβάδι ζει μια οικογένεια τζιτζικιών και μια οικογένεια μυρμηγκιών κι είναι γείτονες. Μένουν στο ίδιο δέντρο. Τα τζιτζίκια τα κλαδιά του, μέσα στα φύλλα, και τα μυρμήγκια στις ρίζες του. Κάθε πρωί ξυπνούν και λένε καλημέρα. Μετά τα μυρμήγκια αρχίζουν τη δουλειά. Ψάχνουν  παντού φαγητό για το χειμώνα. Τα τζιτζίκια χορεύουν και τραγουδάνε.  Έρχεται ο χειμώνας, πέφτουν τα φύλλα από τα δέντρα, κάνει κρύο, τα μυρμήγκια είναι τακτοποιημένα στη φωλιά τους … και μια μέρα τα τζιτζίκια ζητάνε βοήθεια από τα μερμήγκια ….

Η εξέλιξη της ιστορίας ανήκει στα παιδιά και η απόφασή τους θα είναι η αξιολόγηση για το βασικότερο στόχο μας … οι αξίες στην κοινωνία μας!

xaro liba2Πηγές:

Το χαρούμενο λιβάδι

Το δέντρο που έδινε

Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας

Ιστορίες για να ονειρεύεσαι … Παιχνίδια για να μεγαλώνεις… Δάφνη Φιλίππου – Πόλα Καραντάνα, Εκδόσεις Καστανιώτη

Ετοιμάζοντας μια παραμυθο…σαλάτα!!!

Τα βασικά συστατικά της παραμυθοσάλατας μας είναι τρία παραμύθια: μιας εκπαιδευτικού, ενός σύγχρονου συγγραφέα που αρχικά παρεξηγήθηκε και ενός κλασσικού. Τί πιθανότητες έχουμε να πετύχει η συνταγή;

Η αλήθεια είναι ότι μας ενδιαφέρει περισσότερο το ταξίδι ..και το ταξίδι φτάνει στο τέλος του…!!

Εμείς θα εμπλουτίσουμε με μουσικές, χορούς, κέφι, συνεργασία και προσπάθεια …κι εσείς θα μας πείτε… η παραμυθοσαλάτα μας ετοιμάζεται …

Καρτούλα με τον ρόλο μου.

Καρτούλα με τον ρόλο μου.

Υλικά:

  • Το χαρούμενο λιβάδι

Είμαστε όλοι ίδιοι; Εμείς είμαστε οι καλύτεροι; Πώς αντιδρά μία παρέα από κίτρινες μαργαρίτες, όταν μια κόκκινη παπαρούνα τολμά να ξεφυτρώσει στον αγρό τους; Πώς αντιδρούμε εμείς, όταν κάποιος διαφορετικός από εμάς τολμά να συνυπάρξει δίπλα μας; Μια μικρή διαπολιτισμική ιστορία που ίσως. . . μας κάνει να δούμε τα πράγματα γύρω μας με άλλη ματιά. (από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

 

 

  • Το δέντρο που έδινε δείτε εδώ

ένα παραμύθι γεμάτο με δυνατά μηνύματα για την προσφορά, τη γενναιοδωρία, την πλεονεξία, την ακόρεστη μανία που οδηγεί στην ανικανοποίητη και αχόρταγη απαίτηση για όλο και περισσότερα, μέχρι που η ζωή φτάνει στο τέλος…

 

 

  • Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας

Ένα τζιτζίκι κι ένα μυρμήγκι είναι γείτονες. Μένουν στο ίδιο δέντρο. Το τζιτζίκι τα κλαδιά του, μέσα στα φύλλα, και το μυρμήγκι στις ρίζες του. Κάθε πρωί ξυπνούν και λένε καλημέρα. Μετά το μυρμήγκι αρχίζει τη δουλειά. Ψάχνει παντού φαγητό και την βάζει στην αποθήκη του. Το τζιτζίκι γελάει με το μυρμήγκι. «Γιατί δουλεύεις τόσο πολύ; Η ζωή είναι ωραία. Δε βλέπεις εμένα τι ωραία περνάω; Όλη μέρα κάθομαι και τραγουδάω!» το μυρμήγκι συνεχίζει τη δουλειά του. Έρχεται ο χειμώνας, πέφτουν τα φύλλα από τα δέντρα κάνει κρύο και μια μέρα το τζιτζίκι ζητάει βοήθεια από το γείτονα. «Έχεις λίγο φαγητό να μου δώσεις;» «Όλο το καλοκαίρι γελάς μαζί μου επειδή δουλεύω και δεν κάνεις τίποτα. Μόνο τραγουδάς. Τώρα λοιπόν, ….

 

(Τα παιδιά επιλέγουν τι πρέπει να κάνει το μυρμήγκι… αξιολόγηση και αναστοχασμός μαζί!!)

Εκτέλεση

Ελάτε από κοντά  … η παραμυθοσαλάτα θα είναι έτοιμη τη Δευτέρα στις επτά και μισή!!!

Μια παραμυθοσαλάτα έχει  πρόσκληση  ...στο πιάτο!! (πίσω είναι το κείμενο)

Μια παραμυθοσαλάτα έχει πρόσκληση …στο πιάτο!!
(πίσω είναι το κείμενο)

Απ’ το παραμύθι … στην παράσταση!

Στο σχολείο μας αποτελεί πια θεσμό, κάθε χρόνο να ανοίγουμε την πόρτα τις γιορτές με μια παράσταση! Μια θεατρική παράσταση από εμάς … για εμάς, τους γονείς μας, φίλους και συγγενείς!

Φέτος η χριστουγεννιάτικη παράστασή μας ξεκίνησε από το παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά «Φρικαντέλα, η μάγισσα που μισούσε τα κάλαντα».

frikante

Διαβάσαμε το παραμύθι, το αναλύσαμε, παίξαμε με τις σύνθετες λέξεις, ζωγραφίσαμε ότι μας άρεσε και αποφασίσαμε να το δραματοποιήσουμε.

 

Συζήτηση για τα καμώματα της μάγισσας!

Συζήτηση για τα καμώματα της μάγισσας!

Βρήκαμε τους ήρωες του παραμυθιού και το διασκευάσαμε στην τάξη προσθέτοντας ήρωες (μάγο και γατάκια). Επίσης αλλάξαμε το τέλος του με τα καλικαντζαράκια να βοηθούν τα παιδιά να βρουν τις φωνές του, λύση που βρήκαμε ιδανική διότι τα καλικαντζαράκια τρυπώνουν παντού – σύμφωνα με την παράδοση – έτσι θα μπορούσαν με ευκολία να μπουν στον πύργο και να βρουν τα μπαλόνια. Επίσης το τέλος μας άρεσε κι έτσι – όπως και στο παραμύθι του Τριβιζά – η Φρικαντέλα μας και ο Φρικαντέλος μας αγάπησαν καθετί καλό!!

 

Οι μάγοι μεταμορφώθηκαν ... κι έγιναν ημερολόγια!!

Οι μάγοι μεταμορφώθηκαν … κι έγιναν ημερολόγια!!

Στη συνέχεια διαλέξαμε μουσικές και τραγούδια. Φτιάξαμε μικρές και απλές χορογραφίες για τις χιονούλες, τους αφηγητές, τους μάγους, τα γατάκια, τα παιδιά και τα καλικαντζαράκια. Επίσης μάθαμε τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς για να πούμε στους μάγους μας. Μάθαμε ακόμα τα κάλαντα των βατράχων… και άλλων ζώων!

 

Τα κάλαντα των αγελάδων!!!

Τα κάλαντα των αγελάδων!!!

 

Κάλαντα βατράχων!!

Στιγμιότυπα από το παραμύθι μας σε κόμικ.

 

Μια μέρα η Φρικαντέλα έχασε το γοβάκι της και μεις το βρήκαμε και το κάναμε πρόσκληση!

prosklisiΚάναμε και μερικές πρόβες … κι όλα ήταν έτοιμα για την παράστασή μας.

Το σκηνικό έγινε από φελιζόλ με χάρτινες λεπτομέρειες και φιγούρες. Τα περισσότερα κουστούμια επιμελήθηκαν γιαγιάδες των νηπίων μας και τα υπόλοιπα από το βεστιάριο μας.

Το σκηνικό έγινε από φελιζόλ με χάρτινες λεπτομέρειες και φιγούρες. Τα περισσότερα κουστούμια επιμελήθηκαν γιαγιάδες των νηπίων μας (της Αγγελικής, της Σοφίας, της Τερψιχόρης) και τα υπόλοιπα από το βεστιάριο μας.

Tέλος η γιορτή μας βιντεοσκοπήθηκε και φωτογραφήθηκε από τον πατέρα της Αναστασίας και τον πατέρα της Ελένης. Οι φωτογραφίες χρησιμοποιήθηκαν από τις «εκδόσεις» μας και έγιναν κόμικ για την βιβλιοθήκη μας!

 

Η γιορτή μας έγινε νέο παραμύθι, η δική μας διασκευή της Φρικαντέλας του Ευγένιου Τριβιζά και εικονογραφήθηκε από τις φωτογραφίες μας!

Η γιορτή μας έγινε νέο παραμύθι, τη δική μας διασκευή της Φρικαντέλας του η οποία  εικονογραφήθηκε από τις φωτογραφίες μας!

Η κυρία μας, μας ευχαριστεί θερμά, εμάς και τους γονείς τους για τη συνεργασία καθώς το αποτέλεσμα μας αντάμειψε όλους και επιβεβαίωσε την άποψη για την αξία των παραμυθιών στην εκπαίδευση …κι όχι μόνο!!

 

Χριστουγεννιάτικα…

2015 fatni  (4)

“ Σκύψαν οι ουρανοί μπροστά στη φάτνη Σου,

τόνισ’ η πλάση το καινούργιο της τραγούδι,

 ήρθαν οι άγγελοι στη γη, μ’ ανθρώπους μίλησαν,

 άνθισε της αγάπης το λουλούδι”

2015  (1)

… κι έμπνευσε και μας ν’ αναζητήσουμε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων …

Αη- Βασίλης μολυβοθήκη και δεντράκι στολισμένο!

Αη- Βασίλης μολυβοθήκη και δεντράκι στολισμένο!

… κρυμμένο μέσα σε πλήθος λαμπερών στολιδιών και εθίμων …

Ευχετήρια κάρτα για τους γονείς μας

Ευχετήρια κάρτα για τους γονείς μας

… ξεχωρίζει και ταπεινά μας οδηγεί ….

Ημερολόγιο από τα χεράκια μας με την τεχνική της χαρτοπετσέτας!

Ημερολόγιο από τα χεράκια μας !

… με χαρά και αισιοδοξία να ευχηθούμε σε όλους καλή χρονιά με αγάπη!!!!

 

 

Ο εγωιστής γίγαντας και η δύναμη της αγάπης!

SKHNIKO

Ο εγωιστής γίγαντας ξανάρθε φέτος στο σχολείο μας … και έχτισε το κάστρο του στο αμφιθέατρο του σχολείο μας! Έφτιαξε κι έναν υπέροχο κήπο με πολλά δέντρα και πολύχρωμα λουλούδια!

Στη συνέχεια έφυγε και πήγε να επισκεφτεί ένα μάγο. Τότε ακριβώς βρήκαμε την ευκαιρία να τρυπώσουμε στον κήπο να παίξουμε χαρούμενα και ανέμελα! Όμως ο γίγαντας όταν γύρισε μας έδιωξε και έβαλε το Χιονιά και την Παγωνιά «…να χτίσουν ένα τοίχο πολύ ψηλό που δε χωράει σε ανθρώπινο μυαλό!»

tixo«Πάρτυ έκανε το χιόνι και η παγωνιά, η χαρά έφυγε πολύ, πολύ μακριά. Η σιωπή κυριαρχούσε με τη λύπη παρέα, στον κήπο του γίγαντα δεν ήταν πια ωραία!»

«Ώσπου …ένα πρωί μια παρέα ζουζουνιών ξεγλίστρησε από μια σχισμή στον τοίχο και με το χαρούμενο παιχνίδι τους έκανε την καρδιά του γίγαντα να ραγίσει και να αφήσει την ψυχή του η αγάπη να αγγίξει!»

Σ’ αυτό βοήθησαν οι μουσικές, τα τραγούδια, τα παιδιά, οι γονείς, ο σύλλογος γονέων … όλοι! Σας ευχαριστούμε όλους!!

Καλό καλοκαίρι και να θυμάστε ότι «η αξία δεν υπάρχει στα σμαράγδια και στο ασήμι, μα υπάρχει στις καρδιές, στης ψυχής την καλοσύνη» … κείμενο που βρήκαμε και χρησιμοποιήσαμε από ένα άλλο παραμύθι του Όσκαρ Ουάιλντ…

Γιατί τελικά … όλα είναι δυνατά ΟΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΑΠΗ …

… γι’ αυτό λοιπόν … ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΛΑΓΑ…

… και ολόκληρο το παραμύθι σε μια διασκευή με μουσική …

 

 

 

Τί είναι η πατρίδα;

Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν’ οι κάμποι;

Μην είναι τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά;

Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;

Μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά;

 Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι

και κάθε χώρα της με τα χωριά;

κάθε νησάκι της που αχνά προβάλλει,

κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;

Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα

αρχαία μνημεία της χρυσή στολή

που η τέχνη εφόρεσε και το καθένα

μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί; ….

Το ποίημα του Ιωάννη Πολέμη μας προβλημάτισε και μιαν ολόκληρη βδομάδα προσπαθήσαμε να βρούμε απαντήσεις!!

ΕΛΛΑΔΑ είναι οι κάμποι, τα βουνά, οι πόλεις, τα χωριά της…

Προετοιμάζουμε τη γιορτή μας για την εθνική επέτειο με γεωγραφική προσέγγιση!

Προετοιμάζουμε τη γιορτή μας για την εθνική επέτειο με γεωγραφική προσέγγιση!

ΕΛΛΑΔΑ είναι ο εθνικός μας ύμνος, η σημαία μας …

Παραρηρούμε τη σημαία και αντιστοιχούμε τις συλλαβές της φράσης "Ελευθερία ή Θάνατος" στις λουρίδες της

Παραρηρούμε τη σημαία και αντιστοιχούμε τις συλλαβές της φράσης «Ελευθερία ή Θάνατος» στις λουρίδες της

ΕΛΛΑΔΑ είναι η ιστορία μας … με ημερομηνίες ορόσημο…

stegani-ΜΟΤΙΒΟ

ΕΛΛΑΔΑ είναι οι παραδόσεις μας…

Ξεπατικώνουμε εικόνες από τα κεντήματα και ζωγραφίζουμε με κώδικα.

Ξεπατικώνουμε εικόνες από τα κεντήματα και ζωγραφίζουμε κουτάκια με κώδικα.

ΕΛΛΑΔΑ είναι οι χοροί και τα τραγούδια μας …

Ακούμε δημοτικά τραδούδια και χορεύουμε παραδοσιακούς χορούς.

Ακούμε δημοτικά τραδούδια και χορεύουμε παραδοσιακούς χορούς.

ΕΛΛΑΔΑ είναι η γλώσσα μας … κι εμείς τη μαθαίνουμε όσο πιο διασκεδαστικά μπορούμε!

Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα,

και κάτι που ‘χουμε μες την καρδιά

και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου

αχτίνα και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!

Περιμένοντας τον Αη-Βασίλη

Περιμένοντας τον Αη – Βασίλη, λοιπόν, μαθαίνουμε για τα έθιμα και τις παραδόσεις, τη θρησκεία μας, διαβάζουμε παραμύθια, συζητάμε και προβληματιζόμαστε  για την ύπαρξη του … και μόλις την Παρασκευή καμαρώσαμε τον κατά-δικό μας Αη- Βασίλη, τα εργατικά του Νανάκια, την όμορφη Νεράιδα του, τα έξυπνα Παιδιά, τις αέρινες  Χιονούλες, τη γλυκόκαρδη Παγωνιά και τον κατάλευκο Χειμώνα μας!

 imagesCAJUF46S

«Ο Άι Βασίλης αποτελεί σήμερα μια διεθνή λαογραφική μορφή η οποία διανέμει δώρα σε παιδιά και ενηλίκους που υπήρξαν «καλοί» κατά τη διάρκεια του χρόνου. Είναι κυρίαρχο πρόσωπο του εορτασμού της Πρωτοχρονιάς και των Χριστουγέννων.  Η γνωστή παρουσία του με κόκκινη στολή, λευκή γενειάδα, τα γυαλιά του, πάντα χαμογελαστός με το σάκο με τα δώρα, πάνω σε έλκηθρο που το σέρνουν ζωηρά τάρανδοι  αποτελεί σήμερα σε παγκόσμια κλίμακα τον πλέον αγαπημένο ήρωα των παιδιών τις ημέρες αυτών των εορτών ακόμη και σε χώρες μη Χριστιανικές.

Είναι ακριβώς ο ίδιος ο «Σάντα Κλάους» των Άγγλων, ο «Περ Νοέλ» των Γάλλων, ο «Σίντερ-Κλάας» των Ολλανδών, ο «Βάιναχτσμαν» των Γερμανών, ο «Λαμ-Κουνγκ-Κουνγκ» (= «ο Καλός γερο-πατέρας») των Κινέζων, ο «Χοτέισο» των Ιαπώνων και «Babbo Natale» των Ιταλών…»  (τα διαβάσαμε εδώ)

Σε αυτό το σημείο θα προσθέσουμε και τον πραγματικό Άγιο Βασίλη, τον Μέγα Βασίλειο, ο οποίος υπήρξε ως αληθινός άνθρωπος. Γεννήθηκε το 329 μ.Χ στην Νεοκαισάρεια του Πόντου από εύπορους γονείς, σπούδασε και στα 27 του χρόνια έγινε χριστιανός. Ταξίδεψε στους Άγιους Τόπους. Μοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς και ασκήτεψε στον Πόντο. Αργότερα, το 370 μ.Χ. χειροτονήθηκε επίσκοπος της Καισαρείας. Δημιούργησε την περίφημη «Βασιλειάδα», ένα συγκρότημα φιλανθρωπικών ιδρυμάτων. Η διδασκαλία του και τα συγγράμματά του τον έκαναν μεγάλο δάσκαλο της Ορθοδοξίας.

Ενδιαφέρουσες πληροφορίες … βρίσκουμε ομοιότητες και διαφορές …

Agios-Vasileios

…και συνεχίζουμε με τις παραδόσεις  και συγκεκριμένα για το έθιμο και την ιστορία της βασιλόπιτας.

b82088

Γιατί την Πρωτοχρονιά φτιάχνουμε βασιλόπιτα; Γιατί την κόβουμε στην αρχή του χρόνου και κρύβουμε μέσα σ’ αυτή το φλουρί; Πίσω από κάθε έθιμο υπάρχει μια ιστορία. Την ιστορία, λοιπόν, της πίτας του Αγίου Βασιλείου σας τη διηγείται σ’ αυτό το βιβλίο ένας παραμυθάς, που στη ψυχή του αντήχησαν οι ιστορίες παλιότερων παραμυθάδων και η αλήθεια της κρύβεται στα βάθη του χρόνου. Μιλά για τον Άγιο Βασίλειο, τη δύναμη της πραότητας και την αξία ενός αληθινού δώρου.

 

Τέλος … στην βιβλιοθήκη μας ανακαλύψαμε κι έναν ακόμα Αη – Βασίλη …

untitled

Στο παραμύθι αυτό ο Αϊ – Βασίλης ετοιμάζεται να μοιράσει τα δώρα. Όμως ο Ζημιάρης, ο πιο ζωηρός τάρανδος, έχυσε μελάνι στη σαπουνάδα, και η στολή του έγινε μπλε. Ο Αϊ-Βασίλης έμοιαζε τώρα πια με ναυτικό. Έτσι, για πρώτη φορά στη ζωή του θα προσπαθήσει να μεταφέρει με καράβι τα δώρα στα παιδιά. Μια μεγάλη τρικυμία τον καθυστερεί και δεν προλαβαίνει να μοιράσει τα δώρα σε κάθε σπίτι. Τα αφήνει στο λιμάνι με σημείωμα στους γονείς όπου τους ζητάει να τα βάλουν εκείνοι κάτω από το δέντρο…

… γι αυτό αν δούμε τους γονείς να βάζουν τα δώρα κάτω από το δέντρο να ξέρουμε ότι είναι η χρονιά του ΜΠΛΕ ΑΪ- ΒΑΣΙΛΗ!!

 

Το παραμύθι το αφιερώνουμε στη συμμαθήτρια μας η οποία γεμάτη σιγουριά και χωρίς καμιά αμφιβολία επιμένει:

«Ο Αη Βασίλης δεν υπάρχει. Αη-Βασίλης είναι ο μπαμπάς, η μαμά, ο παππούς, η γιαγιά, η νονά κι όποιος μας αγοράζει τα δώρα …και τα βάζει κρυφά κάτω από το δέντρο όταν κοιμόμαστε!!!»

Καλή σας νύχτα…

και μη ξεχάσετε να γράψετε και σεις γράμμα στον Αη- Βασίλη.
Όμως για δώρα μη ζητήσετε   παιχνίδια να σας στείλει.
Μονάχα αγάπη στην καρδιά κι ένα χαμόγελο στα χείλη!