Φτάνουνε Χριστούγεννα... Σε πολλά μέρη του κόσμου οι άνθρωποι στολίζουν το Χριστουγεννιάτικο δέντρο , τραγουδούν, χαίρονται , ανταλλάσσουν δώρα. Η Ολίβια στόλισε και το δικό της και μας μαθαίνει όμορφα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια στην γλώσσα της και μας προτρέπει να παίξουμε παιχνίδια με τις νέες λέξεις που μάθαμε.
Decorating the Christmas tree
Jingle bells
We wish you
Παιχνίδια: Δημιουργός των παιχνιδιών η κ. Διαμαντέλλη Μαριάνθη
Τα παιδιά σήκωσαν τα μανίκια, έπλυναν χεράκια, διάβασαν την συνταγή της Ολίβια για τα Christmas Shortbread Cookies και έπιασαν δουλειά. Χτύπησαν τα υλικά, έπλασαν, έκοψαν όμορφα χριστουγεννιάτικα σχήματα, τα έψησαν και ….Νατα! Η χαρά στα προσωπάκια τους είναι η καλύτερη ανταμοιβή για εμάς.
Τα μπισκοτάκια της Αθανασίας , του Σταμάτη , του Πέτρου, της Ρέας, του Νεκτάριου, του Διονύση, της Βασιλικής του Κωνσταντίνου και του Νικόλα
Παιδιά ξέρετε πως λειτουργεί το σώμα μας; Που πηγαίνει το φαγητό αφού μπει στο στόμα μας; Πως αναπνέουμε ;Πως γίνεται η κυκλοφορία του αίματος; Από τ τι αποτελείται το αίμα; Πως στηριζόμαστε; Ποιες είναι οι πέντε αισθήσεις μας; Ας δούμε για όλα αυτά πατώντας πάνω στο σύνδεσμο.
Αγαπημένα μας παιδιά ήρθε η ώρα να γράψουμε γράμμα στον άγιο Βασίλη. Πάρτε ένα μεγάλο χαρτί φτιάξτε την πιο όμορφη ζωγραφιά σας για τον αγαπημένο σας άγιο, και ζητήστε να σας φέρει το δώρο που λαχταράτε. Και αν είσαστε καλά παιδιά όλο το χρόνο δεν θα σας αφήσει παραπονεμένους.
Μην ξεχάσετε να γράψετε το όνομά σας και να μας στείλετε τα γράμματά σας να τα δημοσιεύσουμε στο blog μας.
Ένα ηλιόλουστο πρωινό, σε εκείνο το μακρινό χωριό, το 1 το 2 και το 3 ξύπνησαν και σκέφτηκαν, ότι ήταν μία πολύ ωραία μέρα για ψάρεμα. Πήραν λοιπόν τα καλάμια τους και ξεκίνησαν για το ποτάμι.
Καθώς πλησίαζαν στο ποτάμι άκουσαν κάποιον να φωνάζει : ΒΟΗΘΕΙΑΑΑΑ!!! ΒΟΗΘΕΙΑΑΑ!!! Έτρεξαν γρήγορα και είδαν έναν κύριο μέσα στο ποτάμι τρομαγμένο να προσπαθεί να βγει αλλά να μην μπορεί γιατί δεν ήξερε κολύμπι. Κουνούσε τα χέρια του , κουνούσε τα πόδια του, αλλά βούλιαζε και φώναζε απεγνωσμένα.
Χωρίς να το σκεφτούν οι τρεις φίλοι, τέντωσαν τα καλάμια τους και είπαν: Πιάσου από τα καλάμια μας και θα σε τραβήξουμε έξω. Μην φοβάσαι! Ένα, δύο, τρία μέτρησαν και τον τράβηξαν έξω.
Σας ευχαριστώ , μου σώσατε τη ζωή. Θα είχα πνιγεί αν δεν ερχόσασταν την κατάλληλη στιγμή. Έσκυψα να πιω λίγο νερό, γλίστρησα και έπεσα στο ποτάμι.
-Χαρήκαμε πολύ που σε βοηθήσαμε είπε το 1.
– Ποιος είσαι; ρώτησε το 2.
-Τι έχεις στο σάκο σου; ρώτησε το 3 που ήταν και λίγο περίεργο.
–Είμαι το 4 το τρομερό
μπάλα παίζω δεν κολυμπώ.
Ψάχνω παρέα πως να το πω
να παίζω μόνος μου δεν μπορώ!
Αυτά είπε το 4 και έβγαλε από τον σάκο του 4 μπάλες.
-Θέλετε να παίξουμε μαζί; τους ρώτησε.
-Φυσικά και θέλουμε είπε το 1, το 2 και το 3.
Πήγαν στο κοντινό λιβάδι και έπαιξαν όλοι μαζί με τις τέσσερις μπάλες. Το 4 ήταν τόσο χαρούμενο που επιτέλους δεν έπαιζε μόνο του. 4 πουλάκια κάθισαν στο δέντρο και παρακολουθούσαν το παιχνίδι.
Πέρασαν τόσο καλά που δεν κατάλαβαν ότι είχε νυχτώσει. Κοίταξαν τον ουρανό και είδαν 4 αστέρια να πέφτουν.
-Πρέπει να κάνουμε μια ευχή είπε το 4.
Και όλοι έκαναν μια ευχή. Και ξέρετε τι ευχήθηκαν; Το 1,το 2 και το 3 ευχήθηκαν να μείνει το 4 μαζί τους. Και το 4; Και το 4 ευχήθηκε ακριβώς το ίδιο. Να μείνει μαζί με το 1, το 2 και το 3
Έτσι λοιπόν το 4 έμεινε στο μεγάλο κτήμα που χωρούσε και αυτόν και πολλούς άλλους ακόμα. Και στο κτήμα όλα τετραπλασιάστηκαν. Δηλαδή, τώρα στο κτήμα υπήρχαν 4 σπίτια, 4 αυτοκίνητα για να πηγαίνουν στην πόλη, 4 παγκάκια για να ξεκουράζονται, 4 δέντρα για να δροσίζονται κάτω από την σκιά τους και επιπλέον 4 μπάλες για να παίζουν. Τα 3 καπέλα τα πήρε ο αέρας μια μέρα που φύσαγε δυνατά και τα 3 καλάμια τα είχε παρασύρει το ποτάμι την ημέρα που έσωσαν το 4.
Κι έτσι περνούσαν ήρεμα και ωραία τις μέρες τους σε εκείνο το κτήμα, στο μακρινό αλλά πανέμορφο χωριό.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.