Κάθε μέρα αφού γίνει το ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης και γίνουν όλες οι δραστηριότητες για τα “ξωτικά” τα φώτα της τάξης σβήνουν …
τα φώτα του δέντρου αναμμένα …και ανοίγει η χριστουγεννιάτικη ιστορία της ημέρας!!
Το δώρο που δεν δόθηκε γιατί το ξωτικό …το κράτησε για τον εαυτό του…ήταν η αφορμή για μία παράσταση θεατρική από την ομάδα Κοπέρνικος με όμορφα μηνύματα προσφοράς, φιλίας αλλά και μεταμέλειας,
Η παράσταση ήταν κατάλληλα δομημένη για την ηλικία των Νηπίων και Προνηπίων με στιγμές γέλιου αλλά και στιγμές σκέψης για το τι είναι σωστό και τι λάθος.
Ο φυλλομετρητής σας δεν υποστηρίζει προβολή PDF. Κατεβάστε το αρχείο PDF.
Τα δικαιώματα των παιδιών…πόσα απλά και πόσο ουσιαστικά!
Το σπουδαιότερο όλων… όλα τα παιδιά του κόσμου να λαμβάνουν το” δικαίωμα στην αγάπη”
Ως ενήλικες δεν καταφέρνουμε να τους παραδώσουμε έναν καλύτερο κόσμο, τουλάχιστον ας τα αγαπάμε ολοκληρωτικά και με ανιδιοτέλεια ώστε να μπορέσουν ψυχικά να φτιάξουν ένα καλύτερο κόσμο..για τα δικά τους παιδιά
Ας σκεφτούμε στα αλήθεια αν όλα τα παιδιά του πλανήτη έχουν τα ίδια δικαιώματα και αν οι ενήλικες μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι τα βράδια…
Με το σύνθημα ΨΩΜΊ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, με τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, της Μαριάς Φαραντούρη και του Μ.Λο’ί’ζου ,με αγάπη για τη λέξη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και όλα τα καλά που κρύβει μέσα της αλλά και τους κινδύνους που καραδοκούν …όπως η Ρία- η κα Δικτατορία , τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με την ιστορία και τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.
Η πόρτα του Πολυτεχνείου, ο ραδιοφωνικός σταθμός, τα ειρηνικά συνθήματα, ο παλμός των φοιτητών και μετά το τανκς…και σιγή…
Το “κόκκινο γαρύφαλλο” για όλους όσους αγωνίστηκαν με ανιδιοτέλεια για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθερα…
Υποστηριζόμενο από blogs.sch.gr & Θέμα βασισμένο στο Lovecraft από τον Anders Norén