Ο σχολικός εκφοβισμός δεν αποτελεί απλώς μια δύσκολη συμπεριφορά μεταξύ των παιδιών· είναι ένα ζήτημα που μας καλεί να σκεφτούμε βαθύτερα τις αξίες που θέλουμε να καλλιεργούμε στο σχολείο: την αποδοχή, τον σεβασμό και τη φροντίδα για τον άλλον.
Στο Νηπιαγωγείο, η πρόληψη ξεκινά από νωρίς, μέσα από την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης. Τα παιδιά μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα συναισθήματα των άλλων, να κατανοούν πώς μπορεί να νιώθει κάποιος που πληγώνεται και να αναπτύσσουν τη διάθεση να τον στηρίξουν.
Μέσα από το παιχνίδι, τη δημιουργική έκφραση και τον ανοιχτό διάλογο, τα παιδιά ανακαλύπτουν ότι η βία δεν οδηγεί σε λύσεις. Αντίθετα, η συνεργασία, η δύναμη της ομάδας και η αξία της φιλίας μπορούν να δημιουργήσουν ένα σχολικό περιβάλλον όπου κάθε παιδί αισθάνεται ασφαλές, αποδεκτό και σημαντικό.
Ξεκινήσαμε τις δραστηριότητες με την ανάγνωση του παραμυθιού : Η Μόνα σε καινούριο σχολείο.
Στη συνέχεια κάναμε μια ομαδική εργασία-αφίσα όπου ζωγραφίσαμε περιπτώσεις σχολικού εκφοβισμού στην αυλή του σχολείου και μιλήσαμε για λέξεις-πράξεις που μας ομορφαίνουν αλλά και μας πικραίνουν την καρδιά.
Η προσπάθειά μας κορυφώθηκε με τη δημιουργία ενός δικού μας τραγουδιού, που έγινε ο ύμνος της ομάδας μας.
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΑΣ
Στην αυλή του σχολείου κάποιος κάθεται σιωπηλός
το κεφάλι χαμηλώνει λες και φταίει αυτός
ένα σπρώξιμο μια λέξη που πονάει πιο πολύ
όμως κάποιος είναι κάπου που μπορεί να σου σταθεί
μίλα μη φοβάσαι μόνος σου δεν θα σαι
όταν λες αυτό που νιώθεις
η σκιά μην τρέμει σπάσε τη σιωπή…



































































































































