preload
 3ο Γυμνάσιο Γλυφάδας
Οκτ 21 01

Ο  Μορφωτικός Όμιλος Πετρούπολης υπό την αιγίδα του Ομίλου για την UNESCO ΤΛΕΕ, διοργάνωσε τον 13ο Πανελλήνιο Μαθητικό Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος 2021 στον οποίο διακρίθηκαν με ποιήματά τους  οι μαθήτριες του σχολείου μας:

Γιαννακοπούλου Δήμητρα Α’ έπαινος ποίησης

Γαβρά Ευφροσύνη-Μαρία Α’ έπαινος ποίησης

Ζώη Ευαγγελία Β’ έπαινος ποίησης

Συγχαρητήρια στις μαθήτριες και στην εκπαιδευτικό Παπαδημητρίου Ζαφειρία η οποία τις παρακίνησε να συμμετέχουν στο διαγωνισμό με τις δημιουργίες τους.

Γιαννακοπούλου Δήμητρα Β1

      Η δική μου γειτονιά
Αν ποτέ περάσεις απ’ τη δική μου γειτονιά
θα δεις τα δέντρα να σκύβουν και ν’ αγκαλιάζονται σφιχτά.
Οι ακτίνες του ήλιου το πρωί κάνουν γιορτή,
μόλις καταφέρουν να αγγίξουνε τη γη.
Θα αισθανθείς πως κάποιος σε παρακολουθεί
κι όπου κι αν στρέψεις το βλέμμα θα είναι πάντα εκεί.
Είναι το βουνό που στέλνει το αεράκι;
Φθινόπωρο, χειμώνα, άνοιξη, καλοκαιράκι…
Σε σπίτια βγαλμένα από άλλη εποχή
θα μυρίσεις το νυχτολούλουδο, ρόδο και γιασεμί.
Στέκουν δίπλα σε άχαρες, ψηλές κατασκευές
με «φροντισμένους» κήπους και τσιμεντένιες πυλωτές.
Στη γειτονιά μου μένουν άνθρωποι πολλοί
ξένοι, αταίριαστοι, διαφορετικοί…
Όμως, όταν ξυπνούν το πρωί
μοιράζονται την ίδια ανατολή.

Ευφροσύνη-Μαρία Γαβρά Β1

      Γειτονιές…
Στην παλιά μας γειτονιά
όλα τώρα έχουν αλλάξει.
Είχε σπίτια λιγοστά
με τα φώτα χαμηλά.
Παίζαν στο δρόμο τα παιδιά,
φωνές πολλές, κυνηγητά…

Οι άνθρωποι κουρασμένοι, μα χαμογελαστοί

απ’ τη δουλειά γυρνούσαν
υπερήφανοι κι αυτοί.

Τώρα κτήρια ψηλά τα’ χουν αντικαταστήσει

με παράθυρα κλειστά
κι οι φωνές έχουν σιωπήσει.
Το χαμόγελο έχει σβήσει,
τα κεφάλια είναι σκυφτά
κι η ζωή έχει γεμίσει
λύπη, βάσανα πολλά…

Ευαγγελία Ζώη Α3

      Ένα τραγούδι για το περιβάλλον
Πίσω στα χρόνια τα παλιά
μάλλον ζούσαν πιο καλά…
Αυτό μου λέει κι η γιαγιά,
πώς όλα μοιάζαν ζωγραφιά!
Τώρα σκουπίδια εδώ, σκουπίδια εκεί
είναι απλωμένα σε όλη τη Γη.
Το κλίμα αλλάζει κι η φύση ουρλιάζει!
Άραγε μήπως είναι αργά;
Τόσο εγώ όσο κι εσύ
κι όλοι οι άνθρωποι μαζί,
είναι ώρα, είναι καιρός,
τη Γη να σώσουμε αυτή τη στιγμή.
Τη θάλασσα να δούμε γαλανή,
να δώσουμε στον κόσμο μας

νέα πνοή!

Τα ποιήματα «Γειτονιές…» και «Η δική μου γειτονιά» εμπνεύστηκαν οι μαθήτριες μέσα από το μάθημα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Β’ Γυμνασίου. Το ποίημα «Ένα τραγούδι για το περιβάλλον» δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας Α’
Γυμνασίου. 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

 Φιλοξενείται από Blogs.sch.gr
Άνοιγμα μενού
Top
 
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων