Βία και εκφοβισμός

Λόγος Διευθυντή για την Ημέρα ενάντια στη σχολική βία και εκφοβισμό 06/03/2026

Δράση μαθητών/τριών Α τάξης για την ημέρα κατά της σχολικής βίας

ΧΡΗΣΗ ΚΙΝΗΤΩΝ ΤΗΛΕΦΩΝΩΝ ΑΠΟ ΜΑΘΗΤΕΣ

Αγαπητοί γονείς/κηδεμόνες,
Αγαπητοί μαθητές,
Το σχολείο μας θα ήθελε να σας ενημερώσει και ταυτόχρονα να ευαισθητοποιήσει σχετικά με ένα ζήτημα που αφορά τη χρήση κινητών τηλεφώνων και εφαρμογών επικοινωνίας.
Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε περιστατικό ειρωνείας και διαδικτυακής διακίνησης φωτογραφίας μαθητή από συνομηλίκους, μέσω εφαρμογών κοινωνικής δικτύωσης και ομαδικών συνομιλιών. Αν και το περιστατικό συνέβη εκτός σχολικού χώρου, είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν εντάσεις μεταξύ μαθητών και να υπάρξουν έντονες αντιπαραθέσεις οι οποίες –ευτυχώς– δεν κορυφώθηκαν σε πράξεις βίας.
Θεωρούμε σημαντικό να τονίσουμε ορισμένα σημεία που αφορούν την προεφηβεία, την ανάγκη ένταξης σε ομάδες και τους κινδύνους του διαδικτύου.

1. Η προεφηβεία και κυρίως η εφηβεία είναι περίοδος αναζήτησης ταυτότητας και αποδοχής.
Τα παιδιά επιθυμούν να ανήκουν σε μια ομάδα και συχνά επηρεάζονται έντονα από τους συνομηλίκους τους. Αυτό μπορεί να τα οδηγήσει σε συμπεριφορές μίμησης ή σε πράξεις που δεν αντιλαμβάνονται πλήρως τις συνέπειές τους.

2. Η χρήση κινητών και social media απαιτεί ωριμότητα.
Φωτογραφίες, βίντεο και προσωπικά δεδομένα που κοινοποιούνται στο διαδίκτυο μπορούν εύκολα να διακινηθούν χωρίς έλεγχο.
Ακόμη και όταν ένα παιδί ανεβάζει κάτι «για αστείο», η αναδημοσίευση ή διακίνηση από άλλους μπορεί να προκαλέσει ντροπή, άγχος ή κοινωνικό αποκλεισμό.

3. Το διαδικτυακό πείραγμα μπορεί να μετατραπεί σε ψυχολογική επιβάρυνση.
Ακόμη και μια «πλάκα» μπορεί να βιωθεί ως ντροπιαστικό γεγονός, δημιουργώντας έντονη συναισθηματική φόρτιση και ανάγκη απόσυρσης ή άμυνας.

4. Χρειάζεται κοινή προσπάθεια σχολείου–γονέων.
Στόχος μας δεν είναι να κατηγορήσουμε κανένα παιδί, αλλά να προστατέψουμε όλα τα παιδιά, να καλλιεργήσουμε σεβασμό, ενσυναίσθηση και ασφαλή χρήση της τεχνολογίας.
Τι ζητάμε από τους γονείς
Να συζητήσουν με τα παιδιά τους για τους κινδύνους της διαδικτυακής έκθεσης.
Να υπενθυμίσουν ότι η κοροϊδία –δια ζώσης ή διαδικτυακή– έχει πραγματικές επιπτώσεις.
Να επιβλέπουν τη χρήση κινητών και τη συμμετοχή σε ομαδικές συνομιλίες.
Να ενισχύσουν την ενσυναίσθηση και τη σκέψη πριν από κάθε δημοσίευση ή διακίνηση περιεχομένου.

Τι ζητάμε από τους μαθητές
Να σέβεστε ο ένας τον άλλον και να σκέφτεστε πώς νιώθει ο συμμαθητής σας όταν μια φωτογραφία γίνεται αντικείμενο πειραγμάτων.
Να μην διακινείτε υλικό που μπορεί να φέρει άλλον σε δύσκολη θέση.
Να ζητάτε βοήθεια από τους δασκάλους και τη σχολική νοσηλεύτρια όταν κάτι σας ανησυχεί.
Να αποφεύγετε παρορμητικές αντιδράσεις και συμπεριφορές βίας.

Στόχος μας
Ένα σχολικό περιβάλλον όπου τα παιδιά νιώθουν ασφαλή, αποδεκτά και προστατευμένα, τόσο εντός όσο και εκτός σχολείου.
Η εφηβεία είναι μια ευαίσθητη περίοδος και χρειάζεται να τη γεφυρώσουμε με διάλογο, καθοδήγηση και αλληλοσεβασμό.
Σας ευχαριστούμε θερμά για τη συνεργασία.

Το σχολείο μας παραμένει στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω ενημέρωση ή υποστήριξη.

Ασφαλή Χρήση Κινητού & Καλή Συμπεριφορά

 “Σκέφτομαι πριν πατήσω!”

Μερικές φορές, κάτι που φαίνεται «πλάκα» online μπορεί να στεναχωρήσει έναν φίλο, να δημιουργήσει παρεξηγήσεις ή ένταση. Όλοι μπορούμε να μάθουμε και να βελτιωθούμε.

Πώς βοηθώ τον  ΕΑΥΤΟ μου

  • Σταματάω 10 δευτερόλεπτα πριν αντιδράσω.
  • Δεν μπαίνω σε «online καβγάδες».
  • Δεν χρειάζεται να απαντώ σε όλα.
  • Μιλάω σε έναν μεγάλο όταν κάτι με αγχώνει.

Πώς βοηθώ τους  ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ  μου

  • Δεν προωθώ φωτογραφίες χωρίς άδεια.
  • Δεν κάνω like σε κάτι που κοροϊδεύει άλλον.
  • Αν δω κάτι άσχημο, λέω “Δεν είναι σωστό”.
  • Γίνομαι ο φίλος που θα ήθελα να έχω.

Κανόνας 3 βημάτων: Σταματώ – Σκέφτομαι – Δρω

1 Σταματώ.: Σταματάω.

  1. Σκέφτομαι: Θα το ήθελα για μένα; Μπορεί να πληγώσει;
  2. Δρω : Επιλέγω αυτό που δεν βλάπτει.

Μικρή  δέσμευση

□ Σκέφτομαι πριν πατήσω “αποστολή”.

□ Δεν κοροϊδεύω φωτογραφίες ή λάθη άλλων.

□ Ζητάω βοήθεια όταν κάτι με πιέζει.

Θυμήσου

Δεν είμαστε τέλειοι. Είμαστε όμως εξαιρετικοί στο να μαθαίνουμε και να γινόμαστε καλύτεροι.

https://blogs.sch.gr/3dimspat/2025/11/13/enimerosi-gia-ti-chrisi-ton-kiniton-apo-mathites-tries/

ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ

Οι μαθητές /τριες της Ε’ και Στ’ τάξης του Σχολείου μας που φοιτούν στο ολοήμερο πρόγραμμα με την καθοδήγηση και το συντονισμό των εκπαιδευτικών ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ (Θεατρική Αγωγή), ΛΕΥΚΙΜΜΙΑΤΗ ΘΕΟΔΩΡΑ (Εικαστικά) και ΦΙΝΤΙΡΙΚΟΥ ΕΛΕΝΑ (Μουσική), δημιούργησαν ένα βίντεο με αφορμή την 6η Μαρτίου που έχει καθιερωθεί ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο
σχολείο, μια ημέρα αφιερωμένη στην πρόληψη και αντιμετώπιση της σχολικής βίας και του εκφοβισμού.

Πολλά συγχαρητήρια στους μαθητές/τριες μας για το πολύ εύστοχο και γεμάτο ευαισθησία βίντεο αλλά και στις εκπαιδευτικούς οι οποίες τους/τις καθοδήγησαν.

Ελπίζουμε να αποτελέσει ένα λιθαράκι στην αντιμετώπιση του φαινομένου του Σχολικού εκφοβισμού.

 

ΓΕΝΙΚΑ

Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying), όπως και ο όρος «θυματοποίηση» (victimization) χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν μια κατάσταση κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου.

Μορφές εκφοβισμού
• Σωματικός: φυσικός τραυματισμός ή απειλή τραυματισμού προς κάποιον. Εκδηλώνεται με σπρωξίματα, σκουντήματα, αγκωνιές, γροθιές και κλοτσιές, τρικλοποδιές, χτυπήματα με αντικείμενα, τσιμπήματα και δαγκωνιές, περιορισμό του άλλου μέσω σωματικών πρακτικών.

• Λεκτικός: συστηματική χρησιμοποίηση υβριστικών εκφράσεων, φραστικών επιθέσεων, προσβολών και απειλών, αγενών σχολίων και ειρωνείας, χρήση παρατσουκλιών.
• Εκφοβισμός με εκβιασμό: εκούσια απόσπαση χρημάτων ή προσωπικών αντικειμένων, η οποία συνοδεύεται από απειλές ή και τον εξαναγκασμό σε αντικοινωνικές πράξεις.
• Έμμεσος ή κοινωνικός: προσπάθεια για κοινωνική απομόνωση ή αγνόηση ατόμου, για άσκηση επιρροής στην ομάδα των συνομηλίκων ώστε να αισθανθούν αντιπάθεια για κάποιο συγκεκριμένο συμμαθητή τους, διάδοση κακόβουλων φημών και ψευδών.
• Ηλεκτρονικός: αποστολή απειλητικού ή υβριστικού υλικού μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, των υπηρεσιών MMS και SMS που παρέχουν τα κινητά τηλέφωνα και των διαδικτυακών τόπων κοινωνικής δικτύωσης, χρήση ή παραποίηση των προσωπικών δεδομένων κάποιου ατόμου, αποκλεισμός του από μια δικτυακή ομάδα, κλήσεις στο κινητό του από άγνωστο νούμερο.

• Ρατσιστικός: διάδοση αρνητικών σχολίων εξαιτίας της καταγωγής, της κοινωνικής τάξης, της οικονομικής κατάστασης, της διαφορετικότητας.
• Σεξουαλικός: υβριστικά σχόλια, σκίτσα και γκράφιτι με σεξουαλικό περιεχόμενο, ανήθικες χειρονομίες, ανεπιθύμητο άγγιγμα, μέχρι και σοβαρές σεξουαλικές επιθέσεις.

Κάποιες αποτελεσματικές πρακτικές, σε επίπεδο σχολείου και τάξης, για εφαρμογή μιας στρατηγικής ενάντια στη βία,  σε επίπεδο σχολείου είναι:

 

 

  • σύνταξη Διακήρυξης του σχολείου ενάντια στη βία: δικαιώματα-υποχρεώσεις-καθήκοντα για όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας
  • αύξηση της επίβλεψης του σχολικού χώρου
  • ευαισθητοποίηση και συνεργασία με τους γονείς, προκειμένου να σταματήσει ο κύκλος αναπαραγωγής και ενθάρρυνσης της ενδοσχολικής βίας
  • συζήτηση στην τάξη για τον ορισμό & τις μορφές της ενδοσχολικής βίας και του εκφοβισμού
  • συζήτηση για τις επιπτώσεις του εκφοβισμού
  • ενημέρωση σχετικά με το γιατί η ενδοσχολική βία και ο εκφοβισμός δεν είναι αποδεκτά από το σχολείο
  • τρόποι & προτάσεις για πρόληψη και αντιμετώπιση από τους μαθητές: σύνταξη των κανόνων της τάξης ενάντια στη βία
  • παροχή βοήθειας από μαθητές σε άλλους, για την επίλυση των συγκρούσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εκφοβισμό
  • προαγωγή των συνεργατικών αλληλεπιδράσεων
  • παροχή ευκαιριών για θετική έκφραση της επιθετικότητας (π.χ. μέσω των αθλημάτων).

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Κάθε μέλος της σχολικής κοινότητας έχει ρόλο και ευθύνη για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Ο βαθμός εμπλοκής κάθε μέλους, σχετίζεται τόσο με την ιδιότητά του, όσο και με τη σοβαρότητα, τη συχνότητα και την ένταση του περιστατικού εκφοβισμού. Άλλος είναι ο ρόλος και η ευθύνη του διευθυντή του σχολείου, άλλος του δασκάλου, άλλος των συμμαθητών, άλλος των γονιών.

Ωστόσο, θα πρέπει όλοι να συνεργαστούν σε ένα πλαίσιο παράλληλων δράσεων, διότι, αφού η αιτιολογία του εκφοβισμού είναι πολυπαραγοντική και η αντιμετώπισή του θα πρέπει να είναι πολυεπίπεδη.

• Διευθυντής:

  • Καταγραφή του περιστατικού, δίνοντας πληροφορίες για το πού και πότε συνέβη το περιστατικό, για το ποιοι συμμετείχαν, ποιοι παρατηρούσαν, τι μορφή εκφοβισμού ασκήθηκε και περιγράφοντας το τι ακριβώς έγινε.
  • Διατήρηση στο αρχείο καταγραφής των περιστατικών, ώστε να μπορούν να έχουν εύκολη πρόσβαση σε αυτό και τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα μέρη
  • Προσδιορισμός εάν πρόκειται για επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά παραβίασης των κανόνων ενάντια στη βία
  • Αν πρόκειται για επαναλαμβανόμενη εκφοβιστική συμπεριφορά, επικοινωνήστε με τους γονείς του παιδιού τηλεφωνικά και κανονίστε μια συνάντηση για να συζητήσετε
  • Καθορίστε τις συνέπειες για το παιδί που εκφοβίζει, ύστερα από τη συζήτηση με τους γονείς, το παιδί που εκφοβίζει, τα παιδιά-υποστηρικτές του παιδιού που εκφοβίζει, και τη Σχολική Επιτροπή
  • Σχεδιάστε τον τρόπο παρακολούθησης του προβλήματος ώστε να έχετε εποπτεία της εξέλιξης της κατάστασης

• Εκπαιδευτικοί:

  • Μιλήστε στο παιδί που εκφοβίζεται και ακούστε με προσοχή και σοβαρότητα αυτά που έχει να σας πει. Διαβεβαιώστε το παιδί ότι θα ανταποκριθείτε άμεσα για να το προστατεύσετε και ότι είστε διαθέσιμος να παράσχετε κάθε δυνατή βοήθεια. Πείτε στο παιδί, να σας κρατά ενήμερο σχετικά με οποιαδήποτε εξέλιξη
  • Συζητήστε με τους γονείς του παιδιού, εκφράστε τις ανησυχίες σας και δείξτε ότι είστε αποφασισμένος να αναλάβετε δράση
  • Εξακριβώστε ποιο παιδί είναι αυτό που εκφοβίζεται ή αυτό που εκφοβίζει
  • Εξακριβώστε αν υπάρχει ομάδα παιδιών η οποία ενθαρρύνει ή/και υποστηρίζει το παιδί που εκφοβίζει
  • Οδηγήστε το παιδί που εκφοβίζει στο γραφείο του Διευθυντή και συζητήστε σοβαρά μαζί του για το περιστατικό
  • Υποστηρίξτε το παιδί που εκφοβίζεται σε συνεργασία με τον Διευθυντή

• Συμμαθητές μέσα στην τάξη:

  • Προσδιορίστε ποιοι συμμαθητές σας ήταν παρόντες στο περιστατικό εκφοβισμού
  • Ξεκαθαρίστε αν συμμετείχαν ως ουδέτεροι παρατηρητές ή αν ενθάρρυναν το παιδί που εκφοβίζει
  • Συζητήστε μαζί τους για το ποια θα ήταν η κατάλληλη συμπεριφορά σε μια τέτοια περίπτωση (π.χ. να μιλήσουν σε κάποιον ενήλικα για να βοηθήσει) και για το ποιες ευθύνες έχουν όταν παρατηρούν να συμβαίνει περιστατικό εκφοβισμού
  • Συζητήστε σχετικά με το τι θα μπορούσαν να είχαν κάνει για να αποφευχθεί ο εκφοβισμός και να εξασφαλίσουν ένα ασφαλές περιβάλλον τόσο για τους ίδιους όσο και για τους συμμαθητές τους

 

• Γονείς παιδιού που εκφοβίζεται:

  • Συνεργαστείτε στενά με το σχολείο για να πληροφορηθείτε για την έκταση και τη σοβαρότητα του περιστατικού καθώς και για τους τρόπους αντιμετώπισής του
  • Παρέχετε στο παιδί σας υποστήριξη και ασφάλεια, χωρίς να το κατακρίνετε
  • Ακούστε προσεκτικά τι έχει να σας πει το παιδί σας για τα συναισθήματά του και για τις ανάγκες του
  • Παρακολουθείτε την εξέλιξη της κατάστασης αλλά και την υγεία του παιδιού σας
  • Αν το παιδί σας παραπονιέται για μεγάλο χρονικό διάστημα ότι έχει σωματικούς πόνους, αν παρατηρείτε ότι έχει δυσκολίες στον ύπνο ή αν αρνείται επίμονα να πάει στο σχολείο, επισκεφτείτε έναν ειδικό ψυχικής υγείας για παιδιά.

• Γονείς παιδιού που εκφοβίζει:

  • Συζητήστε με τον Διευθυντή του σχολείου για το περιστατικό εκφοβισμού που προκλήθηκε από το παιδί σας
  • Συνεργαστείτε με το σχολείο, για την αντιμετώπιση του προβλήματος του παιδιού σας σχετικά με τη βία
  • Συνεργαστείτε με τον Διευθυντή και τον δάσκαλο του παιδιού σας για την εφαρμογή των κανόνων, των συνεπειών και την πρόληψη τέτοιων συμπεριφορών
  • Παρακολουθήστε την εξέλιξη της κατάστασης και συνεργαστείτε στενά με το σχολείο. Παρατηρήστε αν το παιδί σας εμπλέκεται συχνά σε καβγάδες ή εκδηλώνει εκφοβιστική συμπεριφορά και με τα παιδιά της γειτονιάς ή και με εσάς στο σπίτι. Μιλήστε γι’ αυτά στο Διευθυντή και το δάσκαλο της τάξης και συνεργαστείτε μαζί τους για να πάρετε βοήθεια.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν κάποιες άμεσες δράσεις σε επίπεδο πρόληψης και αντιμετώπισης στις οποίες μπορεί να προβεί το σχολείο, από μόνες τους όμως δε μπορούν να δώσουν λύση στο πρόβλημα του εκφοβισμού και της βίας στο σχολείο.

Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα παρέμβασης, στο οποίο να συμμετέχει το σύνολο της σχολικής κοινότητας αλλά και ευρύτεροι κοινωνικοί φορείς, προκειμένου να υπάρξει αποτελεσματική πρόληψη και αντιμετώπιση του φαινομένου.

Πηγή: Δίκτυο κατά της βίας στο σχολείο


Λήψη αρχείου