• φοιτούν κανονικά στο σχολείο
• συμμετέχουν σε δραστηριότητες
• αναπτύσσονται ισότιμα και δημιουργικά

• Μένουμε ψύχραιμοι και διατηρούμε ηρεμία στον χώρο.
• Απομακρύνουμε αντικείμενα γύρω από το παιδί για να αποφευχθεί τραυματισμός.
• Αν είναι δυνατό, τοποθετούμε το παιδί στο πλάι (πλάγια θέση ασφαλείας).
• Χαλαρώνουμε σφιχτά ρούχα (π.χ. γιακά, κασκόλ).
• Χρονομετρούμε την κρίση.
• Παραμένουμε δίπλα στο παιδί μέχρι να συνέλθει πλήρως.
• Ενημερώνουμε άμεσα τη Διεύθυνση του σχολείου και τη Σχολική Νοσηλεύτρια.
• Όταν το παιδί επανέλθει, το καθησυχάζουμε με ήρεμο και υποστηρικτικό τρόπο.

• Δεν πανικοβαλλόμαστε και δεν φωνάζουμε.
• Δεν βάζουμε τίποτα στο στόμα του παιδιού.
• Δεν προσπαθούμε να κρατήσουμε ή να σταματήσουμε τις κινήσεις του σώματος.
• Δεν δίνουμε νερό, φαγητό ή φάρμακα κατά τη διάρκεια της κρίσης.
• Δεν αφήνουμε το παιδί μόνο του μετά την κρίση.

• η κρίση διαρκεί πάνω από 5 λεπτά
• επαναλαμβάνεται χωρίς το παιδί να έχει συνέλθει
• πρόκειται για πρώτη κρίση
• υπάρχει τραυματισμός

Γιατί το δημοκρατικό σχολείο πρέπει να είναι και αυστηρό σχολείο

Το δημοκρατικό σχολείο παρεξηγείται συχνά ως «χαλαρό» σχολείο. Όμως η δημοκρατία δεν ταυτίζεται με την ασυδοσία· αντίθετα, προϋποθέτει κανόνες, όρια και ευθύνες. Ένα σχολείο που θέλει να διαπαιδαγωγεί δημοκρατικούς πολίτες οφείλει να είναι ταυτόχρονα και αυστηρό — όχι τιμωρητικό, αλλά σταθερό και δίκαιο.

Η αυστηρότητα στο δημοκρατικό σχολείο δεν είναι μορφή αυταρχισμού· είναι μορφή σεβασμού προς το παιδί. Τα σαφή όρια δημιουργούν ασφάλεια, οι κανόνες διαμορφώνουν χαρακτήρα και η συνέπεια καλλιεργεί την αίσθηση ευθύνης. Χωρίς αυτά, η «ελευθερία» μετατρέπεται σε σύγχυση και τελικά σε αδικία προς τους πιο αδύναμους μαθητές.

Η δημοκρατία δεν μαθαίνεται με συνθήματα αλλά με καθημερινή άσκηση πειθαρχίας: να σέβεσαι τον άλλον, να περιμένεις τη σειρά σου, να τηρείς τον λόγο σου, να αποδέχεσαι τις συνέπειες των πράξεών σου. Αυτά δεν διδάσκονται σε ένα σχολείο χωρίς απαιτήσεις.

Ένα πραγματικά δημοκρατικό σχολείο είναι απαιτητικό σχολείο. Θέτει όρια για να προστατεύει, οργανώνει για να συμπεριλαμβάνει και επιμένει για να μορφώνει. Γιατί η ελευθερία όταν δεν συνοδεύεται από παιδεία και κανόνες, δεν ενισχύει το σχολείο· το αποδυναμώνει.

Τηλέμαχος Κουντούρης-Πρόεδρος της Πανελλήνιας Επιστημονικής Ένωσης Διευθυντών/ντριών Σχολικών Μονάδων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης

——————————————————————————————————————————————————————————————————

ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ: ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΓΟΝΕΑ-ΠΑΙΔΙΟΥ

από τον Βασιλόπουλο Γρηγόριο-Ραφαήλ, Ψυχολόγο

Το ταξίδι γονέα – παιδιού

————————————————————————————————————————————————————————–

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΗΠΙΟΥΣ ΜΥΙΚΟΥΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

• Ο μυς κουράζεται, “σφίγγει” ή διατείνεται περισσότερο από όσο μπορεί να αντέξει.
• Εμφανίζεται ευαισθησία, πόνος σε κίνηση, μικρό πρήξιμο ή δυσκολία στο πλήρες τέντωμα/λύγισμα.
• Τα παιδιά το περιγράφουν συχνά ως «είμαι πιασμένος», «με τραβάει», «πονάω λίγο όταν τεντώνομαι».

• Εφαρμόζουμε πάγο τυλιγμένο σε πετσέτα για 10–15 λεπτά,
• 3–4 φορές μέσα στην ημέρα,
• ιδανικά μέσα στο πρώτο 24ωρο.
  Ο πάγος μειώνει το πρήξιμο και ανακουφίζει από τον πόνο.

• Εφαρμόζεται μετά τον πάγο, εφόσον δεν υπάρχει αλλεργία.
• Βοηθά στη μείωση της ενόχλησης και χαλαρώνει τον μυ.

• Ζεστή κομπρέσα για 10 λεπτά 1–2 φορές τη μέρα, εφόσον έχει φύγει το πρήξιμο.
• Απαλές διατάσεις χωρίς πόνο, για να χαλαρώσει ο μυς.
• Συνέχιση χρήσης Arnica εάν χρειάζεται.
• Ήπια δραστηριότητα (περπάτημα, τέντωμα), αλλά όχι κανονική προπόνηση αν υπάρχει ακόμα πόνος.

• κινείται χωρίς πόνο,
• μπορεί να τεντώσει/λυγίσει το μέλος κανονικά,
• δεν υπάρχει ευαισθησία στο άγγιγμα.

• αν ο πόνος επιμένει πάνω από 4–5 ημέρες,
• αν υπάρχει εμφανές πρήξιμο ή δυσκολία στη βάδιση,
• αν το παιδί δεν μπορεί να σηκώσει/κουνήσει το μέλος,
• αν ο πόνος είναι έντονος από την πρώτη στιγμή.

—————————————————————————————————————————————————————————–

Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΧΟΛΕΙΟΥ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ 

Αγαπητοί γονείς/κηδεμόνες,

η συνεργασία ανάμεσα στην οικογένεια και το σχολείο θα μπορούσε να ειπωθεί ότι  έχει καθοριστική σημασία για την ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού αλλά και για την εύρυθμη λειτουργία της σχολικής μονάδας.

Οι  λόγοι για τους οποίους αυτή η συνεργασία είναι τόσο σημαντική είναι οι παρακάτω:

1. Σταθερότητα και συνοχή στην εκπαίδευση

Όταν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί συνεργάζονται, το παιδί λαμβάνει ομοιόμορφα μηνύματα και αρχές τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο. Αυτό συμβάλλει σε ένα σταθερό  περιβάλλον μάθησης.

2. Καλύτερη κατανόηση των αναγκών του παιδιού

Η συνεργασία επιτρέπει στους δασκάλους να γνωρίζουν καλύτερα το παιδί (χαρακτήρας, δυσκολίες, ενδιαφέροντα) και στους γονείς να κατανοούν την πρόοδο ή τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει στο σχολείο.

3. Ενίσχυση της αυτοπεποίθησης του παιδιού

Όταν το παιδί βλέπει πως οι γονείς του ενδιαφέρονται για το σχολείο και συνεργάζονται με τους δασκάλους, νιώθει ότι η προσπάθειά του έχει αξία και αυξάνεται η αυτοεκτίμησή του.

4. Πρόληψη προβλημάτων συμπεριφοράς και μάθησης

Η άμεση επικοινωνία μεταξύ σχολείου και οικογένειας βοηθά στην έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών ή κοινωνικών προβλημάτων.

5. Καλλιέργεια θετικών στάσεων προς τη μάθηση

Με την υποστήριξη των γονιών και τη συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς, το παιδί αναπτύσσει θετική στάση απέναντι στη γνώση και το σχολείο, κάτι που μπορεί να το βοηθήσει σε όλη του τη ζωή.

Με βάση τα παραπάνω η συνεργασία ανάμεσα στην οικογένεια και το σχολείο δεν είναι απλά επιθυμητή αλλά   απαραίτητη για μια ουσιαστική και αποτελεσματική εκπαιδευτική πορεία του παιδιού.

Από τη Διεύθυνση του Σχολείου