Αρχική » Άρθρα με ετικέτα 'Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής'

Αρχείο ετικέτας Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής

Translate

Kατηγορίες

Απρίλιος 2024
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

O καιρός στον Πειραιά

O καιρός στον Πειραιά

Ψηφιακός παιδότοπος

Ψηφιακός παιδότοπος

Λογισμικό Ζωγραφικής

Λογισμικό Ζωγραφικής

Ώρα για παραμύθι

Ώρα για παραμύθι

Γνωρίστε το νέο κόμβο του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου για παιδιά

European Radio Logo

Σελίδες

21 Ιουνίου Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής

Μουσική

Ζωγραφιά σε ένα αρχαίο ελληνικό αγγείο απεικονίζει μάθημα μουσικής (αι. 510 π.Χ.)

Ως μουσική ορίζεται η τέχνη που βασίζεται στην οργάνωση ήχων με σκοπό τη σύνθεση, εκτέλεση και ακρόαση/λήψη ενός έργου. Με τον όρο μουσική εννοείται επίσης και το σύνολο ήχων από το οποίο απαρτίζεται ένα μουσικό κομμάτι. Η παγκόσμια ημέρα μουσικής καθιερώθηκε το 1982 με πρωτοβουλία του τότε Γάλλου υπουργού πολιτισμού Jack Lang και υπό την αιγίδα του δήμου του Παρισιού. Γιορτάζεται στις 21 Ιουνίου

Γνωστή και ως Απολλώνια Τέχνη, η μουσική παίρνει το όνομά της από τις εννέα Μούσες της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. Καθ’ αυτή την έννοια, η μουσική διέφερε σημασιολογικά της σημερινής χρήσης του όρου, και περιελάμβανε το σύνολο των τεχνών που βρίσκονταν υπό την προστασία των Μουσών. Στην Αρχαία Ελλάδα, ο όρος μουσική εννοούσε την Ποίηση, το Μέλος και τον Χορό ως μια αδιάσπαστη ενότητα τεχνών η οποία καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα στο Θέατρο, ενώ τη θεωρία της Μουσικής εξέφραζε ο κλάδος της Αρμονικής. Ο διαχωρισμός αυτός υιοθετήθηκε και αναπτύχθηκε από τον δυτικοευρωπαϊκό πολιτισμό. Έτσι σήμερα μπορούμε να πούμε ότι η μουσική ως τέχνη, έρχεται να καλύψει την ανάγκη του ανθρώπου να εκφράσει με τους ήχους, τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις ψυχικές του καταστάσεις.

Τόσο ο ορισμός της μουσικής, όσο και σχετικά με τη μουσική θέματα όπως η εκτέλεση, η σύνθεση και η σπουδαιότητά της, διαφέρουν από πολιτισμό σε πολιτισμό και ανάλογα με το κοινωνικό πλαίσιο. Η ερώτηση ‘τι είναι μουσική;’ έχει γίνει θέμα συζητήσεων – μεταξύ λογίων και μη -, έχει δεχτεί πληθώρα απαντήσεων, όμως καμία δεν ερμηνεύει το φαινόμενο της εν λόγω τέχνης σε καθολικό, διαπολιτιστικό επίπεδο. Μεταξύ άλλων, λεξικοί ορισμοί ορίζουν τη μουσική ως ‘τέχνη και επιστήμη των ήχων’ ενώ το Βρετανικό Λεξικό της Οξφόρδης εξηγεί πως πρόκειται για “μια από τις καλές τέχνες που ασχολείται με το συνδυασμό ήχων με σκοπό την ομορφιά ως προς τη φόρμα και την έκφραση των σκέψεων και συναισθημάτων.”  Ένας συχνόχρηστος ορισμός προέρχεται από τον μουσικοσυνθέτη Έντγκαρ Βαρές (Edgar Varese), ο οποίος χαρακτηρίζει τη μουσική ως ‘οργανωμένο ήχο’. Ωστόσο, ο Αμερικανός εθνομουσικολόγος Μπρούνο Νετλ αναφέρει πως “πολύ λίγοι λαοί έχουν έννοιες αντίστοιχες με αυτή της Ευρωπαϊκής ‘μουσικής’.”

Ιστορία
Η μουσική χρονολογεί και εξελίσσει την ιστορία της ως παράλληλη μ’ εκείνη της Γλώσσας, κατ’ ουσίαν ως παράλληλη με την ανθρώπινη εξέλιξη. Καθώς ο έναρθρος λόγος ως ηχητικό μέσο δεν δύναται να αποδώσει το φάσμα των αποχρώσεων των κειμενικών, προσωπικών ανθρώπινων σκέψεων και συναισθημάτων ο άνθρωπος ανέπτυξε ένα νέο ηχητικό μέσο έκφρασης: τον Μουσικό Λόγο. Καθώς η Γλώσσα χρησιμοποιείται στην έκφραση παραστάσεων και εννοιών, στην ονομασία των πραγμάτων, έτσι, και η Μουσική, αποδεικνύεται ως απαραίτητη ανάγκη της ζωής στη διερμηνεία της ανθρώπινης ύπαρξης στο σύνολο των εκφάνσεων της.

Προϊστορική εποχή
Εικασίες για τη μουσική αυτής της εποχής βασίζονται σε ευρήματα που προέρχονται από διάφορους παλαιολιθικούς αρχαιολογικούς χώρους, όπως οστά με επιμήκεις τρύπες – αυτά έχουν θεωρηθεί ως αυλοί που παίζονται με τρόπο παρόμοιο με αυτό του Ιαπωνικού οργάνου shakuhachi. Μουσικά όργανα, όπως αυλοί με επτά τρύπες και έγχορδα όργανα έχουν βρεθεί σε αρχαιολογικούς χώρους του πολιτισμού της κοιλάδας Ίντους. Η Ινδία έχει μία από τις παλαιότερες μουσικές παραδόσεις του κόσμου – αναφορές στην ινδική κλασσική μουσική (μάργκα) μπορούν να βρεθούν σε αρχαίες ιερές γραφές της Ινδουιστικής παράδοσης. Οι αρχαιότερες συλλογές προϊστορικών μουσικών οργάνων έχουν βρεθεί στην Κίνα και χρονολογούνται μεταξύ των 7000 και 6600 π.Χ.

Μουσική στην Αρχαιότητα
Στην Αρχαία Ελλάδα
Κατά την αρχαϊκή και κλασική εποχή, ο όρος μουσική εννοούσε τον μουσικά προκαθορισμένο στίχο, όπως εμφανιζόταν στα διάφορα ποιητικά είδη και κυρίως στη λυρική ποίηση. Με τη σημερινή σημασία του όρου, η ενότητα μουσικής και λόγου άρχισε να κλονίζεται κατά το δεύτερο μισό του 5ου αιώνα π.Χ. και σε αυτό συνέτειναν διάφοροι παράγοντες όπως η εισαγωγή καινοτομιών στη σύνθεση του μέλους, η εκτεταμένη ανάπτυξη της δεξιοτεχνικής οργανικής εκτέλεσης, οι μεταβολές στον τρόπο εκφοράς της γλώσσας και η μετέπειτα απώλεια της προσωδίας της.

Η μουσική της Αρχαίας Ελλάδας ήταν ένα μείζον κομμάτι του αρχαιοελληνικού θεάτρου – μεικτές χορωδίες τραγουδούσαν για διασκεδαστικά, εορταστικά και πνευματικά δρώμενα. Χρησιμοποιούνταν μουσικά όργανα όπως, μεταξύ άλλων, ο αυλός, η λύρα, και ιδιαίτερα η κιθάρα. Η μουσική ήταν σημαντικό μέρος της αρχαιοελληνικής παιδείας, όπου τα αγόρια ξεκινούσαν μουσικές σπουδές από έξι χρονών. Η αρχαιοελληνική μουσική θεωρία περιελάμβανε τους τρόπους, οι οποίοι αποτέλεσαν βάση για τη δυτική θρησκευτική και κλασσική μουσική, κι επίσης χρησιμοποιούνται εκτενώς στη τζαζ. Αργότερα, η αρχαιοελληνική μουσική δέχτηκε επιρροές από τη Ρωμαϊκή και Βυζαντινή αυτοκρατορία, καθώς και από τη μουσική της ανατολικής Ευρώπης.

Σε άλλους αρχαίους πολιτισμούς
Η Ινδική κλασσική μουσική είναι μια από τις παλαιότερες μουσικές παραδόσεις του κόσμου. Από τον πολιτισμό της κοιλάδας Ίντους (Indus) έχουν διασωθεί γλυπτά που αναδεικνύουν χορευτικές δραστηριότητες, καθώς και μουσικά όργανα όπως το φλάουτο με επτά τρύπες. Διαφόρων ειδών έγχορδα όργανα και τύμπανα έχουν βρεθεί σε ανασκαφές που έχουν γίνει στα Harrapa και Mohenjo Daro από τον Μόρτιμερ Ουίλερ. Το ιερό κείμενο Rigveda περιέχει στοιχεία που βρίσκονται στη σημερινή Ινδική μουσική, με μουσική σημειογραφία που υποδηλώνει το μέτρο και τον τρόπο της ψαλμωδίας. Η Ινδική κλασσική μουσική (ή μάργκα) είναι μονοφωνική και βασίζεται σε μια μελωδική γραμμή – ή ράγκα – που οργανώνεται ρυθμικά μέσω των τάλα. Η ινδουιστική μουσική επηρεάστηκε από περσικές πρακτικές εκτέλεσης των Αφγανών Mughal.

Η Κινέζικη κλασσική μουσική – η παραδοσιακή τέχνη ή αλλιώς αυλική μουσική της Κίνας – έχει ιστορία με εύρος περίπου τριών χιλιάδων χρόνων. Περιλαμβάνει αυτούσια συστήματα μουσικής σημειογραφίας, μουσικές τονικότητες και τονικά ύψη, όργανα, μουσικά είδη και στυλ. Η κινέζικη μουσική είναι πεντατονική-διατονική και έχει κλίμακες με δώδεκα φθόγγους, όπως οι αντίστοιχες του δυτικοευρωπαϊκού συστήματος.

Μεσαίωνας
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα (500 – 1400), το μοναδικό ευρωπαϊκό ρεπερτόριο που διασώζεται και χρονολογείται πριν τις αρχές του 8ου αιώνα είναι το μονοφωνικό λειτουργικό τραγούδι της Ρωμαϊκής Καθολικής Εκκλησίας, της οποίας η κύρια παράδοση ονομάζεται Γρηγοριανό Μέλος. Παράλληλα με τις εκκλησιαστικές και ιερές παραδόσεις, υπήρχε μια ζωντανή παράδοση λαϊκών τραγουδιών με μη-θρησκευτικού χαρακτήρα (αγγλ., secular song).

Κατά την Αναγεννησιακή περίοδο (1400 – 1600), ένα μεγάλο μέρος της διασωθείσας μουσικής της Ευρώπης του 14ου αιώνα είναι λαϊκά τραγούδια. Από τα μέσα του 15ου αιώνα, η πολυφωνία χρησιμοποιούταν από συνθέτες και τραγουδιστές σε θρησκευτικές συνθέσεις. Διακεκριμένοι συνθέτες της περιόδου θεωρούνται οι Παλεστρίνα, Τόμας Μόρλεϋ (Thomas Morley) και Ορλάντο ντι Λάσσο.

Τον ενδέκατο αιώνα, ο Βενεδικτίνος μοναχός Γκουίντο ντ’ Αρέτσο,(Guido d’Arezzo,(995 – 1050) καθιέρωσε ένα σύστημα καταγραφής της μουσικής, βασιζόμενο σε οριζόντιες γραμμές και τετράγωνα σύμβολα τα οποία σημείωναν τη σχέση της εκάστοτε νότας με μια κεντρική. Το σύστημα αυτό θεωρείται ως ο πρόδρομος του πενταγράμμου που επικρατεί στη Δυτική μουσική σημειογραφία μέχρι σήμερα.

Κλασική μουσική
Στη δυτική Ευρώπη, η μουσική εξελίχθηκε από τη μονοφωνία ως την πολυφωνία και την ομοφωνία, από την εξάρτησή της στο ποιητικό – κυρίως θρησκευτικού αρχικά περιεχομένου – κείμενο, έως την ανεξαρτητοποίηση της από τη γλώσσα μέσω της ενόργανης μουσικής, από τις πρώτες προσπάθειες για δημιουργία ενός ορθολογικού συστήματος σημειογραφίας από τον Βοήθιο κατά τον 5ο αιώνα, μέχρι την τονική μουσική και από εκεί στην ατονικότητα στις αρχές του 20ου αιώνα. Στον δυτικοευρωπαϊκό χώρο επινοήθηκε επίσης και τελειοποιήθηκε σειρά από συστήματα Μουσικής Σύνθεσης, όπως η Αντίστιξη ή Κοντραπούντο, η Φούγκα, η Αρμονία, ο Δωδεκαφθογγισμός ή Σειραϊσμός.

Παραγωγή
Μουσικά όργανα
Τα μουσικά όργανα είναι μηχανικές κατασκευές που αποσκοπούν πρωτίστως στη δημιουργία ήχων. Τα μουσικά όργανα κατηγοριοποιούνται με διάφορους τρόπους, όπως ανάλογα με τη μέθοδο παραγωγής ήχου (χορδόφωνα, μεμβρανόφωνα, αερόφωνα), είτε με τον τρόπο παιξίματος (κρουστά, πνευστά, νυκτά) είτε βάσει του υλικού κατασκευής (ξύλινα, χάλκινα κλπ). Υπάρχουν πολλές μέθοδοι κατηγοριοποίησης, με πιο διαδεδομένη αυτή των Χόρνμποστελ και Σακς (en:Hornbostel-Sachs) . Κριτήρια της κατηγοριοποίησης των οργάνων με αυτή την μέθοδο, είναι, πρωτίστως, ο τρόπος παραγωγής του ήχου και, δευτερευόντως, ο τρόπος παιξίματος και η κατασκευή του οργάνου.

Οι πέντε βασικές κατηγορίες οργάνων κατά Χόρνμποστελ και Σακς, είναι οι εξής:

Ιδιόφωνα
Στα ιδιόφωνα (αυτόφωνα) (ομάδα κρουστών) ο ήχος παράγεται μέσω της δόνησης του ίδιου του σώματός τους λ.χ. μεταλλόφωνο

Μεμβρανόφωνα
Τα μεμβρανόφωνα (ομάδα κρουστών) φέρουν στρογγυλές μεμβράνες προς κρούση λ.χ. τύμπανο

Χορδόφωνα
Στα χορδόφωνα ο ήχος δημιουργείται θέτοντας τεντωμένες χορδές σε ταλάντωση, λ.χ. βιολοντσέλο Χωρίζονται σε τέσσερις επιμέρους κατηγορίες, βάση του τρόπου παιξίματος τους:

Mε τσίμπημα (νύξη)
Με χτύπημα με ραβδάκια ή σφυράκια
Με τρίψιμο με δοξάρι ή τροχό
Με συνήχηση ελεύθερων χορδών
Αερόφωνα
Στα αερόφωνα ο ήχος δημιουργείται από αέρα που ταξιδεύει μέσα σε όργανο με σωληνοειδές σχήμα, π.χ. κλαρινέτο.

Ηλεκτρόφωνα
Τα ηλεκτρόφωνα παράγουν ήχο μέσω ηλεκτρονικού κυκλώματος λ.χ. συνθετητές.

Ο κλάδος της μουσικής επιστήμης που ασχολείται με τη μελέτη των μουσικών οργάνων ονομάζεται οργανολογία.

Σύνθεση μουσικής
Υπό τις ως άνω θεωρήσεις, τα ηχητικά στοιχεία γίνονται μουσική μόνον χάρη στην οργάνωσή τους από κάποιον άνθρωπο να αποφασίσει ως προς την οργάνωση κάποιων συγκεκριμένων ή μη ήχων που θα επιλέξει, μέσα σε ένα δεδομένο χρονικό διάστημα.

Ο τρόπος με τον οποίον οργανώνει ο άνθρωπος το ηχητικό υλικό ούτως ώστε να παραγάγει μουσική, εξαρτάται από την αλληλεπίδρασή του με το φυσικό, κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον, από φυσικούς νόμους όπως η συμμετρία, η περιοδικότητα, η επανάληψη, η ταλάντευση, η ηχώ, και πιθανόν από ποικίλους άλλους αστάθμητους παράγοντες.

Λήψη
Ακοή
Η μουσική γίνεται αντιληπτή μέσω της ακοής, η οποία εκτείνεται στον άνθρωπο από τα 20 έως και 20.000 (Hertz). Αυτό σημαίνει πως ένας συνθέτης έχει στη διάθεσή του για τη σύνθεση ενός κομματιού, ήχους που ταλαντώνονται σε συχνότητες εντός αυτού του φάσματος.

Δεν λείπουν, ωστόσο, και κομμάτια μουσικής που χρησιμοποιούν υπέρηχους (άνω των 20 KHz) αλλά και υπόηχους (κάτω των 20 Hz) – ειδικά οι δε γίνονται αισθητοί με το σώμα του ακροατή και χρησιμοποιούνται πολύ συχνά σε σύγχρονα κομμάτια ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής.

Κριτική αποδοχή
Κοινωνική Λειτουργία
Η στενή σχέση που είχε και διατηρεί ο άνθρωπος με τη μουσική επιβεβαιώνεται από το πλήθος καταγεγραμμένων ιστορικά συνθέσεων που εκφράζουν την κάθε περίσταση της ζωής: θρησκευτικοί ύμνοι, χοροί, τραγούδια φυσιολατρικού περιεχομένου, μοιρολόγια, νανουρίσματα, εμβατήρια, πολιτικά τραγούδια, τραγούδια της τάβλας, του γλεντιού, αναφερόμενα στις χαρές και στις λύπες από τη γέννηση ως το θάνατο του ανθρώπου, έως μνημειώδη παγκόσμια έργα υψηλής διανοητικής σύλληψης. Την αξία της Μουσικής αντελήφθησαν και εξύμνησαν μεγαλοφυΐες του πνεύματος όπως ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Πυθαγόρας, ο Ρομαίν Ρολάν, ο Καρτέσιος, ο Γκαίτε, ο Μπετόβεν, ο Βάγκνερ, ο Στραβίνσκι κ.α., καθώς φυσικά και οι λαοί μέσω της παραδοσιακής τους τραγουδοποιίας. Ενώ προαπαιτείται η κατάκτηση ειδικών γνώσεων προκειμένου να μελετηθεί, να αναλυθεί και, κατ’ επέκταση, να κατανοηθεί ένα μουσικό έργο, εντούτοις, το μόνο που χρειάζεται για την αισθητική απόλαυσή της είναι η διάθεση για ακρόασή του. Η τέρψη αυτή που εξάγει ο ακροατής από το μουσικό έργο εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από τον μουσικό και ευρύτερο καλλιτεχνικό πολιτισμό της ιδιαίτερης καταγωγής και διαμονής του καθώς και από τα μουσικά ύφη και είδη με τα οποία είναι προσωπικά εξοικειωμένος. Δύο ακροατές με διαφορετικό μουσικό και πολιτισμικό υπόβαθρο, επί παραδείγματι ένας Γερμανός και ένας Ινδός, θεωρείται δύσκολο να εξάγουν τα ίδια αισθητικά συμπεράσματα ακούγοντας την 9η Συμφωνία του Μπετόβεν ή μια ινδική ράγκα.

Ως τέχνη, η μουσική δεν ανήκει πλέον μόνο σε υψηλά κοινωνικά στρώματα. Κάθε άνθρωπος μπορεί και δικαιούται να αναπτύξει το μουσικό του αισθητήριο αρκεί, να στρέψει το ενδιαφέρον του και να αφιερώσει τον απαιτούμενο χρόνο και διάθεση να ακούσει συγκεντρωμένος μια απ’ τις σπουδαιότερες κατακτήσεις της ανθρώπινης εξέλιξης, τη Μουσική.

Εκπαίδευση
Η μουσική εκπαίδευση, τόσο στο περιεχόμενό της όσο και στον τρόπο διδασκαλίας, ποικίλει ευρέως σε μορφή – από ιδιαίτερα μαθήματα, βιβλία και μεθόδους, μέχρι πανεπιστημιακές σπουδές και διαδικτυακά σεμινάρια, ο ενδιαφερόμενος έχει στη διάθεσή του μια πληθώρα επιλογών.

Ενδεικτικά, ορισμένοι πανεπιστημιακοί κλάδοι της μουσικής επιστήμης είναι οι:

Μουσικολογία,
Εθνομουσικολογία,
Μουσική Παιδαγωγική,
Μουσική Ψυχολογία,
Νευροψυχολογία της Μουσικής,
Ιστορία της μουσικής,
Μουσική και τεχνολογία (λ.χ., ηχοληψία, παραγωγή, ανάπτυξη μουσικών εφαρμογών, προγραμματισμός ψηφιακών επεξεργαστών DSP, κ.α.),
Σύνθεση,
Οργανοπαιξία

Τεχνολογία
Αναφέρεται στη σχέση που έχει η μουσική με ορισμένους τομείς της τεχνολογίας. Η πιο συνηθισμένη σχέση όταν μιλάμε για μουσική τεχνολογία είναι η χρήση των υπολογιστών. Από τις πολλές εφαρμογές των ηλεκτρονικών υπολογιστών στη μουσική ξεχωρίζουν οι παρακάτω: σύνθεση έργων, δημιουργία καινούριων ηχοχρωμάτων, επεξεργασία πληροφοριών, επεξεργασία ηχητικού υλικού, επεξεργασία γραφών και εκτύπωση.

Ενδεικτικά, ορισμένες υπολογιστικές εφαρμογές παρατίθενται παρακάτω με βάση τη λειτουργία τους:

Εργοσταθμοί Ψηφιακού Ήχου: Cubase, Sonar, Cakewalk, Pro Tools, SADiE και πολλά άλλα
Επεξεργαστές Ψηφιακού Ήχου: Metasynth, Atmogen, Wavelab, Spear
Γραφικά Περιβάλλοντα Προγραμματισμού: Pure Data, Max/MSP, Pluggo, AudioMulch
Γλώσσες προγραμματισμού: SuperCollider, CSound, Chuck
Σύνθεση μουσικής σε μορφή παρτιτούρας: Sibelius, Finale, Aria Maestosa

πηγή: Βικιπαίδεια

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής (21 Ιουνίου), οι Υπεύθυνες Πολιτιστικών Θεμάτων των Δ/νσεων Α/θμιας Εκπαίδευσης της Αττικής, προτείνουν το παρακάτω  εκπαιδευτικό υλικό.

Πατήστε πάνω στον παρακάτω σύνδεσμο να δείτε την παρουσίαση

Η ΜΟΥΣΙΚΗ σε ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ

 

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Πατήστε στους συνδέσμους, να επιλέξετε τραγούδι

Στη συναυλία (στίχοι – μουσική: Τατιάνα Ζωγράφου – ερμηνεία: Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Λάρισας)

https://safeYouTube.net/w/kY6K

DO-RE-MI (Richard Rogers, Oscar Hammerstein II, Julie Andrews)

https://safeYouTube.net/w/HjtL

DOREMI (ελληνικοί στίχοι: Παύλος Μάτεσις, ερμηνεία: Αλίκη Βουγιουκλάκη)

https://safeYouTube.net/w/2ztL

Τραγούδι «Μουσική» από το βιβλίο και CD «Κάποτε στη Μελωδιούπολη» (Μουσική, στίχοι – ενορχήστρωση: Γιώργος Κωνσταντινίδης, Αναστασία Παπαδημητρίου, τραγούδι: Χαρά Μπιρμπίλη 

https://safeYouTube.net/w/RntL

Όλα είναι μουσική (Μουσική: Άγγελος Αγγέλου Στίχοι: Έμη Σίνη Τραγούδι: Παντελής Ραβδάς) από την παράσταση «Απαγορεύεται η μουσική» της ομάδας Κοπέρνικος, που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

https://safeYouTube.net/w/SotL

Viva viva la musica (κανόνας  του Michael  Praetorius)

https://safeYouTube.net/w/ontL

Μάθημα σολφέζ (στίχοι: Σέβη  Τηλιακού, μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος, ερμηνεία: Πασχάλης, Μπέσυ Αργυράκη, Robert Williams, Μαριάννα Τόλη)

https://safeYouTube.net/w/njtL

Η ιστορία του έρωτα και της μουσικής (στίχοι-μουσική: Κώστας Καλδάρας, ερμηνεία: Ελένη Τσαλιγοπούλου)

https://safeYouTube.net/w/RhtL

Βάλε μουσική (στίχοι: Ελεάνα Βραχάλη, μουσική: Μ. Χατζηγιάννης, ερμηνεία: Δέσποινα Ολυμπίου)

https://safeYouTube.net/w/AitL

Αδιέξοδο  (στίχοι-μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης, ερμηνεία: Αλκίνοος Ιωαννίδης, Ελευθερία Αρβανιτάκη και Διονύσης Σαββόπουλος)

https://safeYouTube.net/w/CptL

 

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Πατήστε πάνω σε όποιον σύνδεσμο σας ενδιαφέρει

Μελοδύσσεια: μια μουσική ιστορία για νέους, εκπαιδευτική εφαρμογή από τη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη Λίλιαν Βουδούρη και το Σύλλογο Οι Φίλοι της Μουσικής

Η ιστορία της Μουσικής σε επτά λεπτά: μία ταινία του ισπανού καλλιτέχνη Pablo Morales de los Rios): μια ταινία στην οποία ο πολυσχιδής καλλιτέχνης (ζωγράφος, γραφίστας, σκιτσογράφος, σκηνοθέτης, συγγραφέας) διηγείται την ιστορία της Μουσικής, εικονογραφώντας την με το χέρι, σκιτσάροντας σημαντικά πρόσωπα που την όρισαν υπό τους ανάλογους ήχους

Η μουσική στις πρωτόγονες κοινωνίες – Ιστορία της Μουσικής #1: μία σύντομη ταινία από το κανάλι στο youtube Science Behind Music, που αναφέρεται στις απαρχές της ιστορίας της μουσικής και τον ρόλο της μουσικής στους πρωτόγονους πολιτισμούς.

 Από πού πήραν τα ονόματά τους οι νότες :μία σύντομη ταινία από το κανάλι στο youtube Science Behind Music για το πώς πήραν τα ονόματά τους οι νότες της δυτικής μουσικής.

Κίνα, Ινδία, Αίγυπτος, Μεσοποταμία, Μέση Ανατολή – Σας αρέσει η μουσική; : Ταινία της εκπαιδευτικής τηλεόρασης

Αρχαία Ελλάδα, Ρώμη, Βόρεια Ευρώπη – Σας αρέσει η μουσική; Ταινία της εκπαιδευτικής τηλεόρασης

Αφρική, Νότια Αμερική – Σας αρέσει η μουσική; Ταινία της εκπαιδευτικής τηλεόρασης

100 χρόνια ροκ μουσικής σε λιγότερο από ένα λεπτό  Ένας διαδραστικός χάρτης για την εξέλιξη της ροκ μουσικής. Πατώντας πάνω σε κάθε είδος μπορείτε να ακούσετε αντιπροσωπευτικό δείγμα του είδους που επιλέξατε ενώ κάτω δεξιά εμφανίζεται και ο τίτλος του τραγουδιού και ο καλλιτέχνης που το ερμηνεύει. Σχεδιάστηκε από τον Brittany Klontz για το ConcertHotels.com.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Η Μουσική και ο χορός στην Αρχαία Ελλάδα (υλικό για εκπαιδευτικούς και μαθητές από τον κόμβο του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού με θέμα: «Ακολούθησε τον Οδυσσέα» )

Η ενότητα περιγράφει τη διαδρομή της μουσικής και του χορού στην αρχαία Ελλάδα και το ρόλο που διαδραμάτιζαν σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας. Κύριος στόχος είναι να οδηγήσει τους μαθητές σε ένα ταξίδι στο μουσικό πολιτισμό της αρχαιότητας. Για το σκοπό αυτό η θεματική περιέχει πλοηγούς – τις Μούσες, πλούσιο οπτικό υλικό, πληροφοριακά κείμενα, παρουσίαση μουσικών οργάνων, παιχνίδια γνώσεων αλλά και φύλλα εργασίας προκειμένου ο μαθητής-επισκέπτης της Πύλης να αποκομίσει μια ευχάριστη μαθησιακή εμπειρία

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΒΙΒΛΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Α. Βιβλία με θέμα τη μουσική

Αδελφοί Γκριμ, Οι μουσικοί της Βρέμης (κυκλοφορεί σε διάφορες εκδόσεις).

Αμπάντο, Κ. (1995). Το σπίτι των ήχων, Κρήτη: Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης (μτφρ: Κ. Σαριδάκη).

Γκέρτσου-Σαρρή, Α. (1997). Απόλλων-Μαρσύας. Αθήνα: Κέδρος.

Γκέρτσου-Σαρρή, Α. (1997). Αρίων. Αθήνα: Κέδρος.

Γκέρτσου-Σαρρή, Α. (1997). Ερμής-Αμφίων. Αθήνα: Κέδρος.

Γκέρτσου-Σαρρή, Α. (1997). Ορφέας. Αθήνα: Κέδρος.

Γραμματικάκη, Μ. (2013). Το μαγικό βιολί. Αθήνα: Καλέντη.

Δαρλάση, Α. (2014). Το παλιόπαιδο. Αθήνα:  Πατάκης.

Ηλιόπουλος, Β. (2008).  Παίξ’ το ανάποδα. Αθήνα: Πατάκης.

Θεοδωράκη, Μ. (2003). Το παιδί με το ακορντεόν. Αθήνα:  Ελληνικά Γράμματα.

Κύρδη, K. (2016). Ορφέας και Ευρυδίκη. Αθήνα: Μεταίχμιο.

Κωνσταντινίδης, Γ. (2007). Η Σιρεφά και οι χαμένες νότες. Αθήνα: Άγκυρα.

Κωνσταντινίδης, Γ. (2011). Κάποτε στη Μελωδιούπολη: Μια ιστορία για τη μουσική, τη διαφορετικότητα και την αποδοχή. Αθήνα: Άγκυρα.

Λυρατζή, Μ. (2009). Ο αυλός. Αθήνα: Πατάκης.

Μαυρολέων, Μ. (2011). Ένα πού κι ένα πώς=2 μαγικές ιστορίες. Εκδόσεις Εύμαρος.

Μουρίκη, Κ. & Κυρίτση-Τζιώτη, Ι. (2015). Ερωτόκριτος. Αθήνα: Διάπλαση.

Νευροκοπλή, Β. (2008). Το παραμύθι της μουσικής. Αθήνα: Λιβάνη.

Παπαθεοδώρου, Β. (2009). Στη διαπασών. Αθήνα: Καστανιώτης. (προτείνεται για εφήβους και ενήλικες).

Πούλος, Κ. (2015 ). Το τραγούδι των σειρήνων. Αθήνα: Μεταίχμιο.

Πριοβόλου, Ε. (2010). Τσόκο Μπλοκ. Αθήνα: Καστανιώτης.

Rao, Sirish (2011). Οι μουσικοί του δάσους  (μετάφραση Χαρά Γιαννακοπούλου). Καλαμάτα : Κόκκινο, 2011.

Σολέ, Μ. (1994). Η τσιγγάνικη φλογέρα. Αθήνα: Καστανιώτης (μτφρ: Μ. Ντεκάστρο).

Σπίλμαν, Β. (2002). Ο πιανίστας. Αθήνα: Μεταίχμιο (μτφρ: Ζ. Μαυροειδή) (προτείνεται  για εφήβους και ενήλικες).

Σπύρου, Δ. (2011). Η μουσική που σταμάτησε τον πετροπόλεμο. Αθήνα:  Πατάκης.

Ο αυλητής του Χάμελιν (λαϊκό παραμύθι) , Κέδρος, 1993.

Τουμπακάρη, Ν. (2013). Ένα βιολί διηγείται. Αθήνα: Καλειδοσκόπιο.

Τσιρίδης, Π. (2010). Ο κώδικας του κοντού δράκου.  Αθήνα: Πατάκης

Φον Τραπ, Μ. (2006). Η μελωδία της ευτυχίας (διασκευή: Μ. Παππά). Αθήνα: Παπαδόπουλος.

Φον Τραπ, Μ. (2015). Η μελωδία της ευτυχίας (διασκευή: Ν. Χούνος). Αθήνα: Άγκυρα.

Χορτιάτη, Θ. (2009). Ο δάσκαλος με το βιολί και το αστέρι. Αθήνα: Άγκυρα.

Β. Βιβλία βασισμένα σε όπερες/ για την όπερα

Γιούλα, Μ. (διασκευή) (2018). Ο κουρέας της Σεβίλλης. Αθήνα: Διάπλαση.

Dapporto, G. (2005). Οι γάμοι του Φίγκαρο  Αθήνα : Modern Times (μτφρ: Μ. Σπηλιοπούλου)  (Σειρά: Μεγάλες Όπερες από τη Σκάλα του Μιλάνου: Όπερα για Παιδιά · 4 · Όπερα για Παιδιά).

Gelli, P. (2005) Ριγκολέτο. Αθήνα : Modern Times (μτφρ: Μ. Σπηλιοπούλου)  (Σειρά: Μεγάλες Όπερες από τη Σκάλα του Μιλάνου: Όπερα για Παιδιά · 1 · Όπερα για Παιδιά).

Gelli, P. (2005) Τροβατόρε. Αθήνα : Modern Times (μτφρ: Μ. Σπηλιοπούλου)  (Σειρά: Μεγάλες Όπερες από τη Σκάλα του Μιλάνου: Όπερα για Παιδιά · 2 · Όπερα για Παιδιά).

Κολέτ, Γ. (2012). Το παιδί και τα μάγια. Αθήνα: Fagotto (μτφρ:Ε. Κοψαλίδου).

Λακόμπ, Μπ. (διασκευή). Μαντάμ Μπάτερφλαϊ. Πάτρα: Κόκκινη Κλωστή Δεμένη (μτφρ: Ε. Γεροκώστα).

Μάρα, Ε. (διασκευή)  (1994). Ο μαγεμένος αυλός. Αθήνα: Κέδρος.

Μάρα, Ε. (διασκευή)  (1994). Λα Τραβιάτα. Αθήνα: Κέδρος.

Μάρα, Ε. (διασκευή) (1995). Κάρμεν. Αθήνα: Κέδρος.

Μάρα, Ε. (διασκευή)(1997). Ο κουρέας της Σεβίλης. Αθήνα: Κέδρος.

Ξανθούλης, Ν. (2009). Ψήνεσαι για όπερα;  Έκδοση Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Parravicini, Anna (2005). Ο κουρέας της Σεβίλλης.  Αθήνα : Modern Times (μτφρ: Μ. Σπηλιοπούλου (Σειρά: Μεγάλες Όπερες από τη Σκάλα του Μιλάνου: Όπερα για Παιδιά · 3 · Όπερα για Παιδιά).

Ρουγγέρη, Κ. (2017). Ο μαγικός αυλός. Αθήνα: Ψυχογιός.

Ρουγγέρη, Κ. (2016). Ο κουρέας της Σεβίλλης . Αθήνα: Ψυχογιός.

Γ. Μουσικά παραμύθια

Αδελφοί Κατσιμίχα (2013). Η αγέλαστη πολιτεία και οι Καλικάντζαροι. Αθήνα: Μετρονόμος.

Κοροβέσης, Π. (2018). Η συνέλευση των ζώων : Μουσικό παραμύθι . Αθήνα : Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων (μουσική Γ. Κουρουπός).

Κυπουργός, Ν. & Μοσχόπουλος, Θ. (2013). Σιωπή ο βασιλιάς ακούει. Αθήνα: Μικρή Άρκτος.

Μάγος, Κ. & Γκανάτσιου, Γ. (2009).  Ένας γάτος μια φορά (μουσική: Τ. Ζωγράφου), Αθήνα: Εν πλω.

Προκόφιεβ, Σ. Ο Πέτρος κι ο λύκος (κυκλοφορεί σε πολλές εκδόσεις).

Σαιν-Σανς, Το καρναβάλι των ζώων (κυκλοφορεί σε διάφορες διασκευές).

Δ. Βιβλία εμπνευσμένα από μουσική για μπαλέτο

Η λίμνη των κύκνων σε μουσική Π. Ι. Τσαϊκόφσκυ [κυκλοφορεί σε διάφορες διασκευές ενδεικτικά: Καραϊσκου, Χ. (2017).  Η λίμνη των κύκνων. Αθήνα: Διάπλαση].

Περό Σ. (διασκευή: Μάρα, Ε).  (1990). Η ωραία κοιμωμένη. Αθήνα: Κέδρος (μουσική: Π. Ι. Τσαϊκόφσκυ).

Σαίξπηρ, Ο. (διασκευή: Μάρα, Ε.) (1995). Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Αθήνα: Κέδρος (μουσική: Σ. Προκόφιεβ).

Χόφμαν. Ο καρυοθραύστης [κυκλοφορεί σε πολλές διασκευές) ενδεικτικά: Καραϊσκου, Χ.  (2017). Ο καρυοθραύστης. Αθήνα: Διάπλαση] (μουσική: Π. Ι. Τσαϊκόφσκυ).

Ε. Βιογραφίες

Ekker, E. (2005). Αμαντέους Μότσαρτ : Ένα μουσικό βιβλίο με εικόνες (μτφρ: Μ. Αγγελίδου). Αθήνα : Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Fang – Ping L. (2006). Μότσαρτ, ο αγαπημένος των Θεών. Αθήνα:  Πατάκης (μτφρ: Μ. Καρακώστα).

Θεοδωράκη, Μ. (2018). Βάρκα στο γιαλό-τα άγνωστα παιδικά χρόνια του Μ. Θεοδωράκη. Αθήνα: Μίνωας

Kent J. (2019). Αμαντέους Μότσαρτ. Αθήνα: Διόπτρα, (μτφρ: Β. Κατσαρού).

Μαυρώνα, Μ. (2007). Μότσαρτ και Μότσαρτ. Αθήνα: Νικολαΐδης Μ. – Edition Orpheus.

Meritxell,  M. (2006). Με λένε Μότσαρτ. Αθήνα: Καστανιώτης (μτφρ: S. Xavier, Κ. Τζωρίδου).

Μπογδάνη-Σουγιούλ, Δ. (2005). Μαρία Κάλλας. Αθήνα: Πατάκη.

O’Connor J. (2016). Ποιος είναι ο Μπομπ Ντύλαν. Αθήνα: Πατάκης (μτφρ: Α. Γουναροπούλου).

Πούλος, Κ. (2004). Μαρία Κάλλας.  Αθήνα: Παπαδόπουλος.

ΣΤ. Βιβλία εμπνευσμένα από τραγούδια

Θεοδωράκη, Μ.  (2010). Το σύννεφο έφερε βροχή-βασισμένο στο ομώνυμο τραγούδι σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι. Αθήνα: Διάπλαση

Θεοδωράκη, Μ. (2010).  Όμορφη πόλη. Αθήνα: Διάπλαση.

Ζ. Σειρά: Παραμύθια που χορεύουν 

(Εκδόσεις: Κέδρος, διασκευή Μάρα, Ε.)

  • Η ιεροτελεστία της άνοιξης (μουσική: Ι. Στραβίνσκυ).
  • Ο Μαθητευόμενος μάγος. Τιλ Οϊλενσπίγκελ (μουσική: Π. Ντυκά, Ρ. Στράους).
  • Ο τσάρος Σάλταν (μουσική: Ν. Ρ. Κόρσακοφ)
  • Πετρούσκα- Το όνομα του Ρόδου (μουσική: Ι. Στραβίνσκυ, Βέμπερ)
  • Το πουλί της φωτιάς, (μουσική: Ι. Στραβίνσκυ)
  • Χίλιες και μια νύχτες- Σεχραζάτ-Σεβάχ ο θαλασσινός (μουσική: Ν. Ρ. Κόρσακοφ)

Πλούσιο υλικό για μαθητές 

εδώ

 

 

 

Αγαπητοί γονείς και φίλοι, σας καλωσορίζουμε στον δικτυακό τόπο του σχολείου μας.
Το 3ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά είναι ένα ανθρώπινο, σύγχρονο σχολείο, που στοχεύει στη διαμόρφωση των ενεργών πολιτών του αύριο παρέχοντας στους μαθητές του τα εφόδια που χρειάζονται, για να καλλιεργήσουν πολύπλευρα την  προσωπικότητά τους, αλλά και ικανότητες που θα τους βοηθήσουν να υλοποιήσουν τις προσδοκίες και τα όνειρά τους.
Επιδίωξή μας είναι η παροχή ίσων ευκαιριών σε όλους τους μαθητές και η ενθάρρυνση συμμετοχής τους σε βιωματικές δράσεις συνύπαρξης και συνεργασίας, καθώς ζητούμενο δεν είναι μόνο η γνώση, αλλά και η ευρύτερη παιδευτική καλλιέργεια τους με αξίες και ιδανικά. Έτσι προτρέπουμε τα παιδιά να γίνουν πυρήνες δράσης και έκφρασης, ανάλογα με τις κλίσεις και τις δεξιότητες που τα διακρίνει, αναδεικνύοντας τα ταλέντα και την ενέργεια που κρύβουν μέσα τους.   
Καλή περιήγηση…
      Η Διευθύντρια και 
  Ο Σύλλογος Διδασκόντων

Το Χαμόγελο του Παιδιού

Το Χαμόγελο του Παιδιού

Εικονική περιήγηση στο Μουσείο της Ακρόπολης

Εικονική περιήγηση στο Μουσείο της Ακρόπολης

Μουσείο Μπενάκη

Μουσείο Μπενάκη

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών

Μουσείο Γουλανδρή

Μουσείο Γουλανδρή

Μουσείο Δελφών

Μουσείο Δελφών

Περιήγηση στα Μουσεία του κόσμου

Περιήγηση στα Μουσεία του κόσμου
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση