Παρατηρώντας τη γειτονιά μας

Στο πλαίσιο του προγράμματος «Το Παιδί, η Πόλη και τα Μνημεία», καθώς και του διαγωνισμού ρομποτικής «Μια βόλτα στην πόλη μας» που συμμετέχουμε, οργανώσαμε έναν σύντομο περίπατο στη γειτονιά μας. Καταρχάς, συζητήσαμε για το τί υπάρχει στη γειτονιά μας και τα καταγράψαμε. Έχουμε «σπίτια», «μαγαζιά», «σχολεία», «μετρό», «κάδους», αστυνομικό τμήμα», αγάλματα όπως του Ίκαρου, κ.α.

Τις εντυπώσεις μας τις ζωγραφίσαμε στο χαρτί και συγκρίναμε τα στοιχεία που είχε ζωγραφίσει ο καθένας

 

Συζητήσαμε και ζωγραφίσαμε με υπέροχα χρώματα το ποίημα «Η γειτονιά μου»

 

Στη συνέχεια, επεξεργαστήκαμε τον χάρτη της γειτονιάς μας στον διαδραστικό πίνακα και μάθαμε να ερμηνεύουμε τα σήματα στον χάρτη, όπως αυτό του μετρό, της στάσης του λεωφορείου κ.α.

Ήρθε η ώρα για μια εικονική περιήγηση! Περιηγηθήκαμε με αφετηρία το σχολείο μας ως το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και ως το άγαλμα του Ίκαρου στην πλατεία Μεταξουργείου. Όλα τα παιδιά ήξεραν και τα δυο σημεία γιατί, όπως, είπαν περνάνε συχνά από κει με τις οικογένειές τους.

 

Κι επειδή οι σωστοί ερευνητές κάνουν επί τόπια έρευνα, ήρθε η στιγμή του περιπάτου μας στη γειτονιά του σχολείου μας. Εξοπλιστήκαμε με το τάμπλετ μας, πήραμε τα ερωτηματολόγιά μας και ξεκινήσαμε!

Μόλις εντοπίζαμε κάτι που είχαμε στη λίστα του ερωτηματολογίου μας, κάναμε μια στάση και το τσεκάραμε. Είδαμε μπλε κάδο, στάση λεωφορείου, σχολεία, δέντρα…

 

Συναντήσαμε εργάτες του Δήμου Αθηναίων εν ώρα εργασίας και φωτογραφήσαμε τα έργα τους: τους τεράστιους σωλήνες, τα μηχανήματα, τα εργαλεία τους…

Είδαμε τις διαβάσεις τυφλών στο πεζοδρόμιο και συζητήσαμε για τη χρησιμότητά τους, τις διάφορες πινακίδες στο δρόμο όπως αυτή του Δήμου Αθηναίων πως απαγορεύονται τα σκυλιά στο μικρό παρκάκι, εντοπίσαμε το ταχυδρομικό κουτί αλλά και το ταχυδρομείο στο απέναντι πεζοδρόμιο, τον κάδο για τα μεγάλα απορρίμματα…

 

  

     

Αυτό που εντοπίζαμε συνέχεια γύρω μας ήταν τα διάφορα συνθήματα γραμμένα στους τοίχους των κτιρίων και τα γκράφιτι. Γι’ αυτό τα φωτογραφίσαμε με τα τάμπλετ μας!

 

 

Αυτό που μας άρεσε και ξεχωρίσαμε είναι μια πολύχρωμη ζωγραφιά στον τοίχο του συστεγαζόμενου 54ου Δημοτικού Σχολείου και πήραμε ιδέες και για τον δικό μας τοίχο!

 

Εντοπίσαμε και αγάλματα στην είσοδο του 42ου Γυμνασίου που βρίσκεται απέναντι από το Νηπιαγωγείο μας και εντυπωσιαστήκαμε!

Με την επιστροφή στην τάξη, ξεκίνησε η διαδικασία του απολογισμού. Ολοκληρώσαμε τις καταγραφές στις λίστες μας και διαπιστώσαμε πως γύρω από το σχολείο μας δεν υπάρχει παιδική χαρά, ούτε ένα πάρκο! Κάτι που δεν μας αρέσει καθόλου!

 

 

 

 

Εκδήλωση στην Τεχνόπολη

2. Προαγωγή της Μάθησης

Ως δράση ολοκλήρωσης του Προγράμματος Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης
«Το Παιδί, η Πόλη και τα Μνημεία»
είχαμε την χαρά να παραβρεθούμε στην εκδήλωση
που πραγματοποιήθηκε από τον Δήμο Αθηναίων στην Τεχνόπολη στο Γκάζι.

Με μεγάλο ενθουσιασμό ξεκινήσαμε από το σχολείο μας
και φτάσαμε στον χώρο…

Εκεί στον χώρο του Αμφιθεάτρου
είχαμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμε την δική μας δουλειά,
αλλά και να παρακολουθήσουμε τις εκπληκτικές δουλειές των άλλων σχολείων.

Μετά από ένα μικρό διάλειμμα για φαγητό…

…κατευθυνθήκαμε προς τον εκθεσιακό χώρο…
 
…όπου μπορέσαμε να θαυμάσουμε τα έργα όλων των μικρών και μεγάλων μαθητών
αλλά και να νιώσουμε περηφάνια για τα δικά μας.
 
Τέλος λίγο πριν επιστρέψουμε στο σχολείο μας
διασκεδάσαμε στον χώρο της Τεχνόπολης!

Η συγκεκριμένη εμπειρία μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις,
τις οποίες ζωγραφίσαμε με την επιστροφή μας στο Νηπιαγωγείο μας…

…και φυσικά με χαρά παραλάβαμε την βεβαίωση συμμετοχής μας!!!

 

Επίσκεψη στον πολυχώρο Μεταίχμιο

2. Προαγωγή της Μάθησης

Στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών δράσεών μας εκτός σχολείου πραγματοποιήσαμε άλλη μια διδακτική επίσκεψη… αυτή τη φορά στον πολυχώρο Μεταίχμιο όπου υλοποιήσαμε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα       «Φτιάξε το δικό σου βιβλίο».
 

«Τι μας έρχεται στο μυαλό όταν ακούμε τη λέξη βιβλίο;» μας ρώτησαν κι οι απαντήσεις έπεσαν βροχή: «εικόνες», «λέξεις», «εικονογράφος», «συγγραφέας»… φάνηκε αμέσως πόσο εξοικειωμένοι είμαστε με το συγκεκριμένο θέμα! Γι’ αυτό πήραμε πολλά μπράβο!

Στη συνέχεια, τα παιδιά γνώρισαν το «σπίτι του βιβλίου», τον εκδοτικό οίκο. Έμαθαν τα επαγγέλματα που σχετίζονται με την παραγωγή και την προώθηση του βιβλίου, τα αντικείμενα που χρησιμοποιούν….

 
 

Και ήρθε η ώρα να δημιουργήσουν τα δικά τους βιβλία με την τεχνική pop up! Χρησιμοποιήσαν μια απλή μέθοδο βιβλιοδεσίας και μια ποικιλία υλικών για να διακοσμήσουν τα εξώφυλλά τους. Ώρα για δημιουργία!
   

Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, ήρθε η ώρα του κολατσιού  σ’ έναν ιδιαίτερο χώρο… στον κήπο του Μεταίχμιου! Παρέα με ένα ξεχωριστό γλυπτό… μια αγελάδα!

Μια εντυπωσιακή εμπειρία στο κέντρο της Αθήνας!
 

Μια Βόλτα στο Μουσείο… (2)


Στο Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος υπάρχει το Μουσείο Ορυκτολογίας και Πετρολογίας
και η εκπληκτική επιστημονική του ομάδα μας περίμενε
για να μας δείξει τα φανταστικά τους εκθέματα και να μας λύσει κάθε απορία.


Αρχικά μας έδειξαν τα ηφαιστειογενή πετρώματα…
Μας μίλησαν για την Σαντορίνη, τα διαφορετικά πετρώματα που μπορούμε να βρούμε σε ένα ηφαίστειο και τις χρήσεις τους σήμερα.

Στην επόμενη «στάση» μάθαμε για τις χρήσεις των πετρωμάτων και των ορυκτών στην καθημερινή μας ζωή… Εντυπωσιαστήκαμε όταν διαπιστώσαμε σε πόσα πολλά αντικείμενα είναι κρυμμένα και πόσα συχνά τα χρησιμοποιούμε…

Σταματώντας να θαυμάσουμε λαμπερά ορυκτά και πολύτιμους λίθους…


…φτάσαμε στην αίθουσα με τους μετεωρίτες.

Εκεί μάθαμε τα πάντα για τους κομήτες και τους μετεωρίτες
και για την σημασία της ατμόσφαιρας για την προστασία του πλανήτη μας.

Επιπλέον μας δόθηκε η ευκαιρία να διαπιστώσουμε ότι τα πετρώματα και τα ορυκτά
μπορούν να έχουν οποιοδήποτε χρώμα μπορούμε να φανταστούμε…

… ότι έχουν παράξενα ονόματα, όπως το Μάτι της Τίγρης,


… και ότι μερικά απορροφούν το φως ή αντιδρούν σε αυτό…

Μετά από ένα μικρό διάλειμμα για φαγητό…

έφτασε η ώρα για μια μεγάλη έκπληξη.
Κάτσαμε στα θρανία μας…

και παρακολουθήσαμε έκπληκτοι…
Μια αληθινή έκρηξη ηφαιστείου!!!

Στην συνέχεια κατασκευάσαμε τα δικά μας ηφαίστεια!!!

Φυσικά από την αποστολή δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι φωτογράφοι – ρεπόρτερ
που φωτογράφησαν οτιδήποτε τους εντυπωσίασε…



καθώς και ευχάριστες εκπλήξεις,
όπως η δυνατότητα να θαυμάσουμε την στολή και τον εξοπλισμό ενός γεωλόγου…


Αφού ευχαριστήσαμε και αποχαιρετίσαμε τους ξεναγούς μας
επιστρέψαμε με τις καλύτερες εντυπώσεις στο σχολείο μας
και αποτυπώσαμε εικαστικά αυτό που μας άρεσε περισσότερο…


Και αφού ανακαλέσαμε τις μνήμες μας από το Μουσείο,
καταγράψαμε όλα τα αντικείμενα, που χρησιμοποιούμε καθημερινά και περιέχουν ορυκτά και πετρώματα…


και αποφασίσαμε να φτιάξουμε το δικό μας βιβλίο για να μην τα ξεχάσουμε ποτέ!

Κυνηγοί Αγαλμάτων…εν δράσει!

2. Προαγωγή της Μάθησης

3. Προαγωγή Τεχνών και Πολιτισμού

Η μέρα που όλοι περιμέναμε έφτασε
και το πούλμαν μας μετέφερε στο Ζάππειο…
Φορτωμένοι με τα υπάρχοντά μας,
τους χάρτες και τις φωτογραφικές μηχανές,
αλλά και την καλύτερη διάθεση
ξεκινήσαμε την περιπέτειά μας!!!

ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ: Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΞΟΘΡΑΥΣΤΗΣ
Το άγαλμα του Έρωτα του Γεωργίου Βρούτου
ήταν ο πρώτος μας σταθμός…

Αν και ο κήπος γύρω του δεν επέτρεπε να πλησιάσουμε πολύ κοντά
μπορέσαμε να το δούμε από μακριά από κάθε πλευρά…

και φυσικά να το φωτογραφήσουμε!

Παρατηρήσαμε με προσοχή την στάση του και τα φτερά του
και επισημάναμε ότι ήταν πιο γκρι και βρώμικος από την φωτογραφία…

ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ: Ο ΜΙΚΡΟΣ ΘΕΡΙΣΤΗΣ 
Με τον χάρτη στα χέρια ξεκινήσαμε να βρούμε τον Μικρό Θεριστή
του Δημήτρη Φιλιππότη.

Πλησιάζοντας διαπιστώσαμε ότι το άγαλμα που ψάχναμε
δεν μπορούσαμε να το δούμε από όλες τις πλευρές,
παρά μόνο από μπροστά…

Και τελικά το μικρό αγόρι δεν πήγαινε στην παραλία, ούτε κρατούσε την πετσέτα του,
αλλά θέριζε στάχυα!!!
Και έτσι συνεχίσαμε την διαδρομή μας…

ΤΡΙΤΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ: Ο ΑΓΓΕΛΟΣ
Λίγο πριν φτάσουμε στον τρίτο μας σταθμό,
ένα δέντρο κέντρισε το ενδιαφέρον μας και αποφασίσαμε να το μελετήσουμε…

Παρατηρήσαμε τις ρίζες του που φαινόντουσαν στο έδαφος,
αγγίξαμε τα κλαδιά του
και χαρήκαμε που είχαμε την ευκαιρία να αγκαλιάσουμε ένα τόσο μεγάλο δέντρο
στην καρδιά της Αθήνας!

Ο Άγγελος του Γεωργίου Βρούτου
ήταν αρκετά μικρότερος απ’ όσο περιμέναμε ότι θα είναι.

Για μια ακόμη φορά δεν μπορούσαμε να το πλησιάσουμε καθώς ήταν σε ένα ψηλό βάθρο
και γύρω από αυτό υπήρχαν λουλούδια και γρασίδι.
Διαπιστώσαμε ότι ο άγγελος τελικά κρατούσε στο χέρι του κάτι που έμοιαζε με λουλούδι,
αλλά η μεγαλύτερή μας έκπληξη δεν ήταν αυτή…
Δυστυχώς το άγαλμα ήταν καλυμμένο σε πολλά σημεία με τσίχλες,
γεγονός που μας στεναχώρησε και το θεωρήσαμε απαίσιο και αηδιαστικό!

Με μια μικρή στάση για να θαυμάσουμε ένα ζευγάρι παπαγάλων
που είχαν χτίσει την φωλιά τους πάνω σε ένα δέντρο…

φτάσαμε στον επόμενο σταθμό μας…
ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ: Ο ΜΙΚΡΟΣ ΨΑΡΑΣ
Το άγαλμα του μικρού ψαρά του Δημήτρη Φιλιππότη
μας επεφύλαξε μία τεράστια έκπληξη!

Βρισκόταν τοποθετημένο στην άκρη μίας λιμνούλας
γεμάτης με χελώνες του νερού!!!
Αν και μπορούσαμε να θαυμάσουμε το άγαλμα από κάθε του πλευρά
το αποφύγαμε, καθώς το μέρος είχε επιλεγεί από κάποιον άστεγο
για να φτιάξει δίπλα το κατάλυμά του…

Παρόλα αυτά διαπιστώσαμε ότι το μικρό αγόρι δεν αναζητούσε νερό για να πιει
ή να πλύνει τα ρούχα του, όπως είχαμε υποθέσει,
και ήταν καθαρό και κάτασπρο.

Ξεκινώντας για τον επόμενο σταθμό
με χαρά συναντήσαμε κάδους ειδικούς για την ανακύκλωση
και σταθήκαμε να τους φωτογραφήσουμε.

Λίγο πιο κάτω βρεθήκαμε μπροστά στο άγαλμα που αναζητούσαμε…
ΠΕΜΠΤΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ: Ο ΣΑΤΥΡΟΣ
Το μικρό αγόρι του Γ. Δημητριάδη
ήταν φτιαγμένο από σίδερο σε αντίθεση με όλα τα άλλα αγάλματα
που είχαμε ως τώρα επισκεφτεί!

Από το χέρι του που ήταν ψηλά υψωμένο
κάποτε μάλλον έτρεχε νερό,
δημιουργώντας ένα υπέροχο σιντριβάνι.
Σήμερα όμως παραμένει στεγνό
και λερωμένο από τις κουτσουλιές των πουλιών,
ενώ όπως επισημάναμε φαίνεται να είναι κριμένο στην άκρη του δρόμου
μη επιτρέποντας στον βιαστικό περαστικό να το παρατηρήσει.
Εντούτοις γύρω του υπάρχουν μεγάλα μεταλλικά παγκάκια
που ήταν ιδανικά για να ξεκουραστούμε κάτω από την σκιά των δέντρων,
αλλά και να παίξουμε μερικά παιχνίδια μιμούμενοι το άγαλμα…

Δίπλα σε αυτό παρατηρήσαμε έναν τεράστιο κορμό δέντρου
κομμένο σχεδόν από την ρίζα…
και αποφασίσαμε να παίξουμε με τον κορμό αυτό μαθηματικά παιχνίδια…
Πόσα άραγε παιδιά χρειάζονται για να τον αγκαλιάσουν
και πόσα μπορούν να σταθούν πάνω σε αυτόν;

Και έτσι ξεκινήσαμε για τον τελευταίο μας σταθμό…
ΕΚΤΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ: Ο ΞΥΛΟΘΡΑΥΣΤΗΣ
Ο Ξυλοθραύστης του Δημήτρη Φιλιππότη
βρίσκεται σχεδόν επάνω στον δρόμο
και όλα τα αμάξια που περνάνε από εκεί μπορούν να τον δουν.
Το μεγάλο άσπρο άγαλμα σπάει ξύλα,
όπως αρχικά είχαμε μαντέψει…

και αφού το περιεργαστήκαμε για λίγο
μπορέσαμε να εντωπίσουμε πάνω του την υπογραφή του γλύπτη…

Οι φούσκες comics που είχαμε μαζί μας
μας επέτρεψαν να δώσουμε φωνή στο άγαλμά μας…

που αναφώνησε «Πόσο δυνατός είμαι!» και μας διασκέδασε πολύ!

Έχοντας επιτύχει τους στόχους μας…
σταθήκαμε να φάμε το πρωινό μας

και αφού βεβαιωθήκαμε ότι ο τόπος παρέμεινε καθαρός
ξεκινήσαμε τον δρόμο της επιστροφής!!!

Επίσκεψη στην Παιδική Βιβλιοθήκη του Δήμου Αθηναίων

2. Προαγωγή της Μάθησης

Στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης με θέμα τη φιλαναγνωσία που υλοποιούμε φέτος στο νηπιαγωγείο μας, ενταγμένο στο πρόγραμμα Μαθαίνουμε Παρέα του Ιδρύματος Ι.Σ. Λάτση, αποφασίσαμε να επισκεφτούμε την Παιδική Βιβλιοθήκη του Δήμου Αθηναίων που βρίσκεται κοντά στο σχολείο μας και να παρακολουθήσουμε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ποιο είναι το δικό σου δέντρο;». Τα παιδιά ήταν πολύ ενθουσιασμένα, τόσο για την πρώτη μας έξοδο από το σχολείο όσο και για τον χώρο της βιβλιοθήκης που θα επισκεπτόμασταν. Στόχος μας, εκτός των άλλων, ήταν να πάρουμε ιδέες για να οργανώσουμε κι εμείς τη δικιά μας γωνιά βιβλιοθήκης στην τάξη μας. Κι οι προετοιμασίες ξεκίνησαν!

Προετοιμασία επίσκεψης στη βιβλιοθήκη

Αρχικά, προσπαθήσαμε να φανταστούμε πώς θα είναι ο χώρος της βιβλιοθήκης…»θα έχει βιβλία», «τραπέζια και καρέκλες», «δέντρα στην αυλή», ενώ αυτοί που ήδη την έχουν επισκεφτεί μας αποκάλυψαν πως έχει «μια κυρία να βοηθάει» και «μαξιλάρια συννεφάκια». Στη συνέχεια καταγράψαμε τους κανόνες που ισχύουν στη βιβλιοθήκη και καταλήξαμε πως είναι σχεδόν ίδιοι με αυτούς που έχουμε στην τάξη μας!
  

Ζωγραφίσαμε πώς φανταζόμαστε τον χώρο της Παιδικής Βιβλιοθήκης, ενώ υποθέσαμε πως θα έχει βιβλία με «πριγκίπισσες», «σούπερ ήρωες», «τρένα»…
  
Προκειμένου να είμαστε έτοιμοι να παρακολουθήσουμε το πρόγραμμα «Ποιο είναι το δικό σου δέντρο;»
συλλέξαμε όλες τις πληροφορίες που μπορούσαμε για τα δέντρα.

Και θυμηθήκαμε όλες τις ιστορίες, που ξέραμε για τα δέντρα,
αλλά και άλλες που ανακαλύψαμε με την έρευνά μας…
Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε η ιστορία «Το κωφό δέντρο», που παρακολουθήσαμε στην Νοηματική…

…και μας δόθηκε η ευκαιρία να μάθουμε την λέξη «δέντρο» στην Νοηματική γλώσσα.

Τέλος αποφασίσαμε να διηγηθούμε στην επίσκεψή μας και την δική μας ιστορία «Οι πειρατές της φιλίας»
και για αυτό κάναμε τις πρόβες μας στην «ανάγνωση».

Επίσκεψη στην Παιδική Βιβλιοθήκη του Δ. Αθηναίων

Η μεγάλη μέρα της επίσκεψης έφτασε και με συνοδεία ορισμένων γονέων ξεκινήσαμε την πορεία μας ως τη βιβλιοθήκη. Στον δρόμο παρατηρούσαμε τη γειτονιά μας, φωτογραφίζαμε ό,τι μας έκανε εντύπωση και φυσικά προσέχαμε πολύ τα φανάρια!
 

Φτάσαμε στον Σταθμό Λαρίσης και εντοπίσαμε, δίπλα από τη στάση του Μετρό, την προτομή του Γεώργιου Παπανικολάου. Συζητήσαμε για τον σπουδαίο αυτό γιατρό, κάναμε τις παρατηρήσεις μας για το μέρος όπου έχει τοποθετεί… 

και φτάσαμε στο καινούριο κτίριο της Παιδικής Βιβλιοθήκης του Δήμου Αθηναίων

Εντυπωσιασμένοι από τον υπέροχο χώρο, κάτσαμε αναπαυτικά και ακούσαμε προσεκτικά τις δυο εξαιρετικές κυρίες της βιβλιοθήκης που μας εξήγησαν τη λειτουργία της. Βέβαια, ως σωστοί «δημοσιογράφοι» δεν μπορούσαμε να κρατήσουμε τις απορίες μας και ξεκινήσαμε να κάνουμε τις ερωτήσεις που είχαμε καταγράψει στην τάξη… «Πώς βοηθάτε τα παιδιά να βρουν τα βιβλία;», «Πώς ξέρετε ποια είναι η θέση τους ακριβώς;» ήταν μερικές από τις ερωτήσεις που τους υποβάλλαμε. Οι κυρίες  μας απάντησαν σε όλες μας τις απορίες με μεγάλη προθυμία,  μας εξήγησαν τη διαφορά των βιβλίων για βρέφη και των βιβλίων για νήπια αλλά και μεγαλύτερα παιδιά,
    

Στη συνέχεια, η κυρία Στέλλα μας διάβασε το βιβλίο «Το δέντρο που έδινε» του Σελ Σιλβερστάιν και συζήτησε με τα παιδιά για τις εντυπώσεις τους. Κι επειδή το κείμενο αυτό μιλά για την αγάπη, ζωγραφίσαμε σε μια καρδιά αυτούς που αγαπούμε πολύ.
    

Κι επειδή είχαμε στη διάθεσή μας ελεύθερο χρόνο τον αξιοποιήσαμε με τον καλύτερο τρόπο… επιλέξαμε βιβλία της αρεσκείας μας, άλλοι κάθισαν αναπαυτικά κι άλλοι ξάπλωσαν για να διαβάσουν μόνοι τους ή με τους φίλους τους τα βιβλία που τους άρεσαν…
 

ενώ άλλοι φωτογράφιζαν σημεία του χώρου που τους άρεσαν, όπως τα «συννεφάκια», «τον αρκούδο πάνω στη βιβλιοθήκη», «τον μεγάλο πίνακα με τη μηλιά»…
  

και κάποιοι φωτογράφιζαν… αυτούς που φωτογράφιζαν

Κι όταν έφτασε η ώρα την αναχώρησης, μια έκπληξη περίμενε τις κυρίες στη βιβλιοθήκη! Ήταν σειρά τους να κάτσουν μαζί μας και να τους αφηγηθούμε εμείς την ιστορία που είχαμε γράψει και εικονογραφήσει στο σχολείο μας με τίτλο «Οι πειρατές της φιλίας». Μάλιστα, επιλέξαμε έναν πρωτότυπο τρόπο να τους την παρουσιάσουμε… με την ιαπωνική τεχνική αφήγησης kamishibai
   

Τέλος, και μια αναμνηστική φωτογραφία από την εξαιρετική εμπειρία μας!

Επεξεργασία της επίσκεψης στην τάξη μας

Επιστρέφοντας στο νηπιαγωγείο μας, είχαμε πολλά να πούμε και να κάνουμε!
Αφού ζωγραφίσαμε τις εντυπώσεις μας…

εκτυπώσαμε ορισμένες εικόνες από την Παιδική Βιβλιοθήκη για να τις παρατηρήσουμε καλύτερα, να τις σχολιάσουμε και να πάρουμε ιδέες για τη δική μας βιβλιοθήκη.

Οι ιδέες για το πώς να φτιάξουμε και τη δική μας γωνιά της βιβλιοθήκης στην τάξη μας έπεφταν βροχή: «να έχουμε κι εμείς μαξιλάρια», «να βάλουμε στα βιβλία αυτοκόλλητα χρωματιστά», «να τα χωρίσουμε στα ράφια» κι άλλες ιδέες που τις καταγράψαμε σε ιστόγραμμα

Κι έτσι ξεκινήσαμε να στήνουμε τη γωνιά της βιβλιοθήκης μας που θα παρουσιάσουμε ολοκληρωμένη σε άλλη ανάρτησή μας… αλλά ακολουθεί μια πρόγευση…