Γνωρίζουμε την πόλη μας!

2. Προαγωγή της Μάθησης

5. Εξοικονόμηση Ενέργειας και Μετακινήσεων

Έχοντας ήδη ολοκληρώσει την γνωριμία με τη γειτονιά μας σειρά έχει η πόλη μας και φυσικά η δημιουργία του περιβαλλοντικού μας μονοπατιού.
Αρχικά μιλήσαμε για την επιλογή της «σωστής» διαδρομής… Το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας μας βοήθησε να κατανοήσουμε πόσο σημαντικό είναι να επιλέξουμε σωστά το μονοπάτι μας. Γιατί αν η ηρωίδα του παραμυθιού είχε επιλέξει τον σύντομο δρόμο σίγουρα θα είχε φτάσει νωρίτερα (και ασφαλέστερα) στον προορισμό της,
αλλά δεν θα είχε θαυμάσει τις ομορφιές του δάσους.


Μελετώντας τον χάρτη της περιοχής μας
και ανακαλώντας όλα όσα συναντάμε καθημερινά στις βόλτες μας
αποφασίσαμε ότι η διαδρομή θα πρέπει να περιλαμβάνει τον Σταθμό των τρένων (Σταθμός Λαρίσσης) και το Πάρκο που έχει απέναντι με τα γήπεδα μπάσκετ.
Δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε από τον περίπατο αυτό το παλιό Φρουραρχείο, που τώρα λειτουργεί ως Κέντρο Αλληλεγγύης
αλλά και την καινούρια Παιδική Βιβλιοθήκη του Δήμου Αθηνών.


Και αφού σχεδιάσαμε το περιβαλλοντικό μας μονοπάτι, αποφασίσαμε να το διαβούμε και να καταγράψουμε την εικόνα της πόλης μας…
(Οι μαθητές είχαν στην διάθεσή τους φωτογραφικές μηχανές, ώστε να αποθανατίζουν στην διάρκεια της διαδρομής όλα τα σημεία που ήδη είχαμε αναφέρει, αλλά και όσα τους έκαναν εντύπωση).

Έτσι διαπιστώσαμε…

…ότι πολύ συχνά τα μηχανάκια παρκάρουν στο πεζοδρόμιο
(και χρειάζεται να κατέβουμε στον δρόμο για να περάσουμε)…


…ότι οι άνθρωποι γράφουν στους τοίχους
(και κάνουν τα σπίτια να δείχνουν άσχημα)


…ότι τα πεζοδρόμια είναι γεμάτα λακκούβες

…και ότι πολλές φορές οι περιφράξεις
δημιουργούν παγίδες από κοφτερά σύρματα.

Βέβαια εντοπίσαμε και πολλά ωραία σημεία στην διαδρομή μας.
Οι καινούριες στάσεις ενημερώνουν τους επιβάτες για την ώρα άφιξης του λεωφορείου…

…ενώ η Πλατεία Λαρίσης έχει αρκετούς χώρους για να παίζουμε.

Σε πολλά σημεία είδαμε κάδους ανακύκλωσης,
όπως και δημόσια πλυντήρια στο Κέντρο Αλληλεγγύης (Παλιό Φρουραρχείο)…

…και ο Σταθμός του τρένου είναι εντυπωσιακός…

…ενώ τέλος μαγευτήκαμε τόσο από τον εξωτερικό χώρο, όσο και από τον εσωτερικό
της Παιδικής Βιβλιοθήκης του Δήμου Αθηνών.


Και έτσι έχοντας μελετήσει προσεχτικά όλη την διαδρομή,
σημειώσαμε στην διαδρομή μας τα πιο σημαντικά σημεία, που επισημάναμε…


Θυμηθήκαμε τη διαδρομή μας και κολλήσαμε σε χρονολογική σειρά έξι βασικά σημεία που συναντήσαμε

           …μιλήσαμε για τα θετικά και αρνητικά της πόλης μας και αποφασίσαμε να τα σχολιάσουμε με τη μορφή κόμικ                                        σε μια αφίσα-χάρτη

 


Μιλώντας για το παρελθόν διαπιστώσαμε ότι η Πλατεία Βάθη,
όπως και όλο το κέντρο της Αθήνας,
διέφερε αρκετά από την σημερινή εποχή.
Συλλέξαμε πληροφορίες και φωτογραφίες και εντοπίσαμε τις διαφορές ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.


Αναφερθήκαμε στο πόσο πυκνοκατοικημένη είναι η περιοχή σήμερα σε αντίθεση με το παρελθόν, παρατηρήσαμε τους χωματόδρομους της παλιάς Αθήνας και τα τραμ,
ενώ διαπιστώσαμε ότι τα παλιά σπίτια παραμένουν στην θέση τους,
όμως σήμερα είναι βρώμικα και εγκαταλελειμμένα.

Τεράστια εντύπωση μας έκανε ο Σταθμός Λαρίσης, ο οποίος γύρω του είχε χωράφια και λίγα δέντρα και σε τίποτα δεν θυμίζει τον σημερινό σταθμό των τρένων.

Μη καταφέρνοντας να βρούμε κάποιο λογοτεχνικό κείμενο για την Πλατεία Βάθη
(και κανένα κατάλληλο για την ηλικία των μαθητών μας τραγούδι ή ποίημα)
αποφασίσαμε να εντοπίσουμε τον λόγο, που επιλέχτηκε το συγκεκριμένο όνομα για την περιοχή μας.
Η επικρατέστερη εκδοχή αναφέρει ότι η Πλατεία Ανεξαρτησίας, που είναι γνωστή ως Πλατεία Βάθη, πήρε το όνομά της από τα λιμνάζοντα άλλοτε ύδατα του χείμαρρου Κυκλοβόρου,
που έρεε στη σημερινή οδό Μάρνης. Η πλατεία ήταν γνωστή για τις λεύκες και συγκεκριμένα για μία τεράστια, που σκίαζε ολόκληρη την τριγωνική πλατεία και η οποία κόπηκε το 1926.
Με αυτές τις πληροφορίες στην διάθεσή μας
και με την φαντασία μας για οδηγό,
αποφασίσαμε να φανταστούμε πώς θα ήταν η περιοχή μας σήμερα
αν οι άνθρωποι δεν είχαν παρέμβει τόσο πολύ στην φύση.

Χωριστήκαμε σε ομάδες και ξεκινήσαμε την δουλειά…

Η περιοχή μας θα είχε ένα ποτάμι και μια λίμνη,
γέφυρες και χώρο για παιχνίδι,
ψηλά δέντρα, αγάλματα και σιντριβάνια
και ένα σωρό μικρά ζωάκια (σκιουράκια, σκαντζόχοιρους, χελώνες) και πουλιά
που θα κατοικούσαν στα δέντρα.


Οι δημιουργίες τους απεικονίζουν το κέντρο της Αθήνας,
όπως μάλλον θα το θέλαμε όλοι μας!

Σειρά είχε η αναζήτηση των στοιχείων στον… αέρα!
Μελετήσαμε την κλίμακα ποιότητας του αέρα (http://www.airthess.gr/Limits)
και σκεφτήκαμε όλα αυτά που μολύνουν καθημερινά την ατμόσφαιρα…

Μετά την καταγραφή διαπιστώσαμε ότι μάλλον η ποιότητα αέρα είναι κακή έως πολύ κακή.
Αν δεν ήταν δεν θα ζητούσαν από τις ειδήσεις να μην βγαίνουν όσοι έχουν πρόβλημα έξω τις ζεστές μέρες, διαπίστωσε ένας μαθητής μας
για να συμφωνήσει κάποιος άλλος ότι δεν θα μας ζητούσαν να μην ανάβουμε τα τζάκια στο κρύο.

Και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε εμείς για αυτό;
Για αρχή να περπατάμε περισσότερο… έτσι συμφωνήσαμε όλοι να μην χρησιμοποιούμε άσκοπα τα αμάξια και να αγαπάμε περισσότερο τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

Αφήστε μια απάντηση