Επειδή μένουμε στο σπίτι, μαζί με τους γονείς μας μήπως είναι μια καλή ευκαιρία να φτιάξουμε λιχουδιές;;
Οι Κυρίες σήμερα προτείνουν, να μετρήσετε τα υλικά και να ζυμώσετε τα πιο τέλεια μπισκότα με μαρμελάδα ή μερέντα, ότι σας αρέσει … !!
Συνταγή
Υλικά
1/2 κούπα σπορέλαιο
1/2 κούπα χυμό πορτοκάλι
1 κούπα ζάχαρη άχνη
1 κουταλάκι μπέικιν
λίγο αλάτι
Εκτέλεση
Βάζουμε σε ένα μπολ όλα τα υλικά εκτός από το αλεύρι και ανακατεύουμε καλά.
Στη συνέχεια ρίχνουμε το αλεύρι σιγά σιγά κοσκινισμένο, έως ότου δεν κολλάει η ζύμη μας.
Ανοίγουμε ένα φύλλο περίπου 0,5mm και κόβουμε με κουπατ ό,τι σχέδια θέλουμε ή με ένα φλιτζάνι του καφέ (εγώ έτσι τα έκανα).
Μετά τα βάζουμε σε ένα ταψί, σε λαδόκολλα και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς για 12-15 λεπτά.
Αφού κρυώσουν παίρνουμε ένα ένα τα πτι φουρ και βάζουμε μία μικρή ποσότητα στο κέντρο είτε μαρμελάδα της αρεσκείας μας είτε σοκολάτα, τα ενώνουμε και πιέζουμε ελαφρώς για να κολλήσουν. Αν θέλουμε μπορούμε να λιώσουμε λίγη κουβερτούρα με λίγο γάλα και να τα βουτήξουμε.
Κατά την 1η Απριλίου, συνηθίζεται να λέγονται καλοπροαίρετα ψέματα λόγω εθίμου.
Τα ψέματα της Πρωταπριλιάς είναι ένα έθιμο που μας έχει έρθει από την Ευρώπη. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε το έθιμο αυτό. Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες.
Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το έθιμο ξεκίνησε από τους Κέλτες. Λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης, οι Κέλτες, ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο “κώδικας δεοντολογίας” των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο.
Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και πιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η “1η Απριλίου”. Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.
Το έθιμο στην Ελλάδα
Το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας μια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χήρεψει γρήγορα.
Σύμφωνα με τον Έλληνα λαογράφο Λουκάτο το έθιμο αυτό αποτελεί ένα σκόπιμο “ξεγέλασμα των βλαπτικών δυνάμεων που θα εμπόδιζαν την όποια παραγωγή” όπως είναι η αρχή του μήνα τόσο για τον Μάρτιο, όσο και τον Απρίλιο υποχρεώνοντας πολλούς να λαμβάνουν διάφορα “αντίμετρα” (αλεξίκανα μέτρα). Επίσης και ο Έλληνας λαογράφος Γ. Μέγας συμφωνεί πως η πρωταπριλιάτικη “ψευδολογία” παραπλανά ελλοχεύουσες δυνάμεις του κακού, έτσι ώστε να θεωρείται από τον λαό ως σημαντικός όρος μαγνητικής ενέργειας (έλξης ή αποτροπής) για μια επικείμενη επιτυχία.
Πηγή:wikipedia.org
Ιστορίες με “ψευταράδες”
Κι ένα τραγουδάκι…όλο ψέματα
Προσπαθήστε να βρείτε τις 4 διαφορές ανάμεσα στους δύο ΠΙΝΟΚΙΟ
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.