Ο μήνας Δεκέμβριος, ίσως, ο πιο αγαπημένος του χρόνου φέρνει πάντα πλούσια τα δώρα του. Και κάποια από αυτά είναι αγαπημένες ιστορίες,αληθινές αλλά και παραμυθένιες που πάντα θέλουν να ακούν, μικροί και μεγάλοι.
Ξεκινήσαμε με την αγαπημένη ιστορία “Συνέβη κάπου κάποτε” και ζωντάνεψε το θαυμαστό γεγονός της γέννησης του Θεανθρώπου. Εικόνες και γεγονότα ξετυλίχτηκαν και έγιναν αφορμή για συζήτηση με τα παιδιά σχετικά με το τι σημαίνει να γεννιέται ο γιος του Θεού και το νόημα της Αγάπης. Κατασκευάσαμε και κάρτα – αστέρι με τον νεογέννητο Χριστό.
Το Γίνε Αϊ Βασίλης με ήρωα τον Ορφέα που θέλει να γίνει Αϊ-Βασίλης και να πάει ο ίδιος στον Βόρειο Πόλο. Μαζί με τους γονείς του, φτιάχνει μια ξεχωριστή λίστα, τη λίστα ευχών του Αϊ-Βασίλη! Καλοσύνη. Χαρά. Παιχνίδι. Βοήθεια. Τραγούδι. Τα παιδιά έφτιαξαν σχοινί από χάντρες για να διακοσμήσουν το ημερολόγιο του νέου χρόνου και στο τέλος έγραψαν ένα καλό πράγμα που θα ήθελαν να χαρίσουν σε κάποιον (π.χ. αγκαλιά, χαμόγελο).
Το παραμύθι έδωσε στα παιδιά και στους δασκάλους την ευκαιρία να κάνουν πράξη την επιθυμία του ήρωα να μοιράσει απλόχερα καλοσύνη και οι γονείς να είναι οι πιο σημαντικοί υποστηρικτές της πράξης. Το σχολείο γέμισε τσάντες- προσφορές των γονέων για το κοινωνικό παντοπωλείο του Δήμου μας.
Η απλή αλλά μεστή ιστορία του Τίμου που γιορτάζει τα Χριστούγεννα άπλωσε τη ζεστασιά της οικογένειας και το μοίρασμα ενώ έγινε η αφορμή για ζωγραφική χριστουγεννιάτικου δέντρου με στολίδια, όπως το φαντάζεται κάθε παιδί.
Και βέβαια δεν θα μπορούσε να λείψει η Φρικαντέλα η γνωστή μικρή μαγισσούλα που κάθε φορά που άκουγε κάλαντα έκλεινε τ’ αυτιά της. Οι φωνές, τα τριγωνάκια και τα τραγούδια την έκαναν να γκρινιάζει και να κρύβεται στο σπιτάκι της. Μια μέρα όμως, όταν άκουσε τα κάλαντα να τραγουδιούνται απαλά μόνο για εκείνη, κατάλαβε ότι τα κάλαντα δεν είναι φασαρία αλλά τρόπος να δείχνουμε χαρά και αγάπη. Έτσι, τα Χριστούγεννα τα πέρασε τραγουδώντας μαζί με τους νέους της φίλους. Αφορμή για εκμάθηση καλάντων από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας.
Το “Αστέρι των Χριστουγέννων ” της Ευγενίας Φακίνου ξεδίπλωσε με το δικό του τρόπο την ιστορία της Γέννησης και ο μικρός άτακτος αστέρας Βιγαδεζή που παράκουσε τον μεγάλο δάσκαλο Αλταΐρ και κατάφερε να πλησιάσει τόσο τη γη και να γίνει ο οδηγός των Τριών Μάγων προς τη φάτνη του Θεανθρώπου,έγινε αφορμή για να μιλήσουμε για αστέρια μικρά και μεγάλα και να συνεχίσουμε και με άλλα υπέροχα βιβλία για τα αστέρια που μαγεύουν μικρούς και μεγάλους. Έτσι διαβάσαμε το “Ζωγράφισέ μου ένα αστέρι ” του Εric Carle και το “Ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι” του Ευγένιου Τριβιζά. Και βέβαια φτιάξαμε το δικό μας χρωματιστό, λαμπερό αστέρι στον Γαλαξία μας
.
Ένα ακόμη υπέροχο παραμύθι που με τρόπο “μαγικό” δείχνει πώς η δύναμη της προσφοράς πολλαπλασιάζει τη χαρά και την μοιράζει απλόχερα από χέρι σε χέρι. Ένα πολύ γλυκό βιβλίο που μας έκανε να σκεφτούμε πως αυτό που για μας μπορεί να είναι άχρηστο για κάποιους άλλους είναι πολύ σημαντικό. Οι εικόνες του έγιναν αφορμή για αναδιήγηση και εξάσκηση σε χρονικές ακολουθίες.
Το λεξικό του Άι Βασίλη είναι ένα υπέροχο αστείο λεξικό,ίσως το πιο ενδιαφέρον και ξεκαρδιστικό λεξικό που υπάρχει και μας έδωσε έμπνευση να φτιάξουμε το δικό μας ψηφιακό λεξικό για τον Άι Βασίλη με ιστορίες που σκαρφίστηκαν οι μικροί μαθητές.
Και το ψηφιακό λεξικό μας στο story jumber
Μιλήσαμε για πιθανότητες με το βιβλίο “Πώς κατεβαίνει ο Άγιος Βασίλης από τις καμινάδες” και αναρωτηθήκαμε τι είναι πιθανό και τι απίθανο να συμβαίνει με τις τόσο ευφάνταστες προοπτικές που παρουσιάζει το παραμύθι.
Το “Κύριε Άι Βασίλη” μας έκανε να αναρωτηθούμε αν ο Άι Βασίλης σταματάει στα κόκκινα φανάρια, αν ο αφαλός του είναι μπαλίτσα ή λακουβίτσα, αν ο αδελφός μου είναι ήσυχος ή άτακτος, αν φοβάται τα ύψη και πώς γίνεται να έχει μόνο ένα σκούφο. Φυσικό ήταν να “ανάψουν ” καβγάδες και διαξιφισμοί αφού οι απαντήσεις των παιδιών δεν ήταν πάντα οι ίδιες.
Το Χριστουγεννιάτικο χωριό της Καλοσύνης με τα μικρά όμορφα σπιτάκια του που φτιάχτηκε από τα μικρά χεράκια των παιδιών έκρυβε κάθε μέρα και μία πράξη καλοσύνης και με αυτές πέρασαν οι μέρες και γέμισε ο πίνακάς μας, που έγινε σημείο αναφοράς κάθε μέρα.
Το συννεφόλεξό μας με λέξεις που μας θυμίζουν τον Άι Βασίλη έγινε η γενειάδα του στην κατασκευή μας στολιδάκι κι εκεί κρεμάστηκε και το qr code για το ψηφιακό λεξικό του Άι Βασίλη.
Όλες οι κατασκευές μας
