Με μεγάλη υπερηφάνεια και ενθουσιασμό τα παιδιά μας γιόρτασαν την επέτειο του ΟΧΙ.

Όλοι μαζί παρακολουθήσαμε ένα αληθινό παραμύθι για έναν γίγαντα και ένα νάνο και μάθαμε ότι η δύναμή μας βρίσκεται στην ψυχή μας και όχι στο σώμα μας.

Τα παιδιά χωρισμένα σε τρεις ομάδες και ύστερα από ένα γράμμα που έλαβαν ανέλαβαν δράση.

Η πρώτη ομάδα ζωγράφισε τη ζωή του Έλληνα στρατιώτη στα χιονισμένα βουνά της Πίνδου.

Η δεύτερη ομάδα ζωγράφισε τι θα έστελνε στο φαντάρο που πολεμάει στο μέτωπο και η τρίτη ομάδα ανέλαβε να αποτυπώσει την ειρήνη.

Το δέντρο της ειρήνης

Δέμα στον στρατιώτη

Τα συναισθήματα του στρατιώτη

Η ιδέα για τη δραστηριότητα είναι της συναδέλφου Αθηνάς Βελέντζα.

Οι κατασκευές μας

Την προηγούμενη μέρα φτιάξαμε δύο δάφνινες ανθοδέσμες και τα παιδιά ζωγράφισαν για εκείνους που πολέμησαν. Τις τοποθετήσαμε στο ηρώο της πόλης μας για να τους τιμήσουμε. Αναβάλλαμε τον περίπατό μας στο μνημείο της πλατείας μας για την 25η Μαρτίου, αφού η μέρα ήταν βροχερή και δεν μπορέσαμε να  το επισκεφθούμε με τα παιδιά.

Στα πλαισια της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Προγραμματισμού, γίναμε μέλος της Συμμαχίας της συναδέλφου Μαρίνας Ζαχαρία και πραγματοποιήσαμε κι εμείς τις δραστηριότητες που θέμα είχαν τον “Κλέφτη των φύλλων”

Διαβάσαμε το παραμύθι και τα παιδιά προσπάθησαν με απλές εντολές να βοηθήσουν τον Σκίουρο να βρει τα φύλλα που έχασε.

Ξεκινήσαμε να εξασκούμαστε με απλές εντολές κατεύθυνσης στο χώρο και εφαρμόσαμε αντίστοιχες με την μπουλντόζα του Μπάρμπα από τη γνωστή ταινία cars. Όταν νιώσαμε έτοιμοι συνεχίσαμε με το ρομπότ bee-bot και ακολουθώντας τον αλγόριθμο που σχηματίσαμε οδηγήσαμε τη μελισσούλα στο τέλος της διαδρομής.

Τα παιδιά εξασκούνται να δίνουν αλλά και να ακολουθούν εντολές κατεύθυνσης, να οργανώνουν μία διαδρομή με τη σωστή σειρά, να προβλέπουν τα αποτελέσματα των εντολών τους, και να συνεργάζονται

Το υλικό των καρτών και η δραστηριότητα είναι της συναδέλφου Μαρίνας Ζαχαρία από Εδώ

Διαβάσαμε δύο αγαπημένα βιβλία που μας θύμισαν πόσα θαυμαστά μπορούν να δημιουργήσουν τα χέρια μας. Δημιουργήσαμε το δεντράκι με τα φθινοπωρινά, βαμένα παλαμάκια μας και συμφωνήσαμε ότι τα χέρια μας μόνο θα δημιουργούν και θα σκορπάνε αγάπη, αγκαλιές και χάδια.

Χρωματίσαμε και τα δικά μας χεράκια με τα πιο ωραία χρώματα επειδή τα χέρια μας αγαπάνε και δε χτυπάνε

Φθινοπώριασε και σκεφτήκαμε να τιμήσουμε την εποχή με το δικό μας τρόπο.

Φτιάξαμε στεφάνια   με   φύλλα  φθινοπωρινά.

Με φυσικά υλικά του φθινοπώρου καλλιεργούμε τη λεπτή κινητικότητα, τον συντονισμό ματιού–χεριού και τη συγκέντρωσή μας, παίζοντας και δημιουργώντας με φύλλα, καρπούς και σπόρους.

Φτιάξαμε και τα σκαντζοχοιράκια μας

Και βέβαια τόσα φύλλα πρέπει να σκουπιστούν.

Γιόρταζε και η Μυρτούλα μας και το δώρο της ήταν φθινοπωρινοί βολβοί που βέβαια φυτέψαμε στην αυλή μας.

Ευχαριστούμε πολύ!!!

Με βοηθό το λιοντάρι της Έλλης στο αγαπημένο παιδιό παραμύθι ” Πώς να κρύψεις ένα λιοντάρι στο σχολείο” βρήκαμε κι εμείς κρυψώνες για το μικρό μας λιονταράκι μέσα στην τάξη μας και εξερευνήσαμε τις γωνιές μας μέσα στην τάξη μας.

Μιλήσαμε για έννοιες χώρου και εξασκηθήκαμε ζωγραφίζοντας κρυψώνες μέσα, έξω αλλά και πάνω ή κάτω.

Παίξαμε και παιχνίδια μέσα στην τάξη ψάχνοντας όλοι μαζί να βρούμε το λιοντάρι περνώντας από

ψηλά χορτάρια, φανταστικές γέφυρες, ψηλά βουνά, ποτάμια, μέχρι που το βρήκαμε μέσα στη σπηλιά του. Η ιδέα του παιχνιδιού από το elniplex.

Πρώτες μέρες στο σχολείο και στην παρέα μας ήρθε να μας συστηθεί η Μαυρούλα. Η μικρή μαύρη γατούλα που όπως όλα τα μικρά πλάσματα νιώθει ανησυχία για  κάθε τι καινούργιο και προσπαθεί να  τα αποφύγει με μικρές “ζαβολιές”  Το παραμύθι ξεδιπλώθηκε στα μάτια των παιδιών και εκείνα  ταυτίστηκαν με τα συναισθήματα της συμπαθητικής γάτας που για να νιώσει ασφάλεια αποφασίζει να πάρει μαζί της στο σχολείο, το ζωάκι της τον μικρό Φαγκρή, έναν ποντικό. Εκεί η δασκάλα θα της μάθει ότι είναι καταπλητκική όπως και όλες οι γάτες συμμαθητές της αλλά και η Μαυρούλα με τον Φαγκρή θα μάθουν στις άλλες γάτες ότι ένας “αιώνιος”  εχθρός μπορεί να γίνει κάποια στιγμή φίλος μας.

Εξαιρετικό παραμύθι για τις πρώτες μέρες στο σχολείο αλλά και για την αυτοεκτίμηση και το σεβασμο στο διαφορετικό.

Τα παιδιά ζωγράφισαν τη Μαυρούλα και τον φίλο της και όλοι μαζί προσπαθήσαμε να ανακαλύψουμε τη διαδρομή της Μαυρούλας, από το σπίτι της για το γατοσχολείο.

Στήσαμε μία διαδρομή με πέρασμα από το φανταστικό πάρκο της γειτονιάς, αποφύγαμε τις νερολακούβες, ισορροπήσαμε στον μαντρότοιχο σαν αληθινές γάτες, τρυπώσαμε από την πόρτα, ακολουθήσαμε τις γατίσιες πατημασιές των γατοσυμμαθητών μας και φτάσαμε στο αγαπημένο μας γατοσχολείο.