52 χρόνια πέρασαν από την εξέγερση των φοιτητών στις 17 του Νοέμβρη 1973, μια κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση , όταν από τα χείλη των φοιτητών έβγαινε ηχηρό το σύνθημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία»!
Σήμερα, η εξέγερση του Πολυτεχνείου συνεχίζει ακόμη να εμπνέει, υπενθυμίζοντας ότι στη χώρα όπου γεννήθηκε η Δημοκρατία, δεν μπορεί παρά αυτή να αποτελεί μονόδρομο”, αλλά και ότι η συμμετοχή σημαίνει ενότητα και ενότητα σημαίνει δύναμη!
Η αρχή έγινε με την αφήγηση των γεγονότων μέσα από φωτογραφικό και ψηφιακό υλικό με το νήμα της ιστορίας να ξετυλίγεται.
Βιβλία από τη βιβλιοθήκη μας αποδείχτηκαν χρήσιμα, για να προσεγγίσουμε έννοιες αφηρημένες, όπως η «δημοκρατία» και η «δικτατορία», με τρόπο κατανοητό.
Διαβάζοντας το βιβλίο “Η κυρά Δημοκρατία”, της
Κωνσταντίνας Αρμενιάκου, μπήκαμε στη διαδικασία σύγκρισης
των δυο πρωταγωνιστικών προσώπων, της κυρά Δημοκρατίας και της κυρά Δικτατορίας, κατανοώντας πόσο σημαντικό είναι να μπορεί να επιλέγει ο λαός τον ηγέτη του και να εκφράζεται ελεύθερα.
Η αγαπημένη “Τενεκεδούπολη” της Ευγενίας Φακίνου, μας ξαναθύμισε τη δύναμη της ενότητας και συνειδητοποιήσαμε ότι όλοι μαζί, ενωμένοι, μπορούμε να καταφέρουμε πολλά και σημαντικά!
Επιπλέον τραγούδια που συνδέονται με την εξέγερση του Πολυτεχνείου έφεραν στο νου μας όλους αυτούς που – μέσα στη μαυρίλα της χούντας – αγωνίστηκαν για τη δημοκρατία. Με ένα από αυτά, «Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο», ασχοληθήκαμε και εικαστικά.
Μια ατομική εργασία/κατασκευή, «ταξίδεψε» στο σπίτι μεταφέροντας τη σημαντική αξία της μνήμης για όσους αγωνίστηκαν για τη δημοκρατία, την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
