Αρχεία για ‘Αγωγή υγείας’


Βήματα για τη Ζωή…

To κλασσικό τμήμα  εφαρμόζει φέτος τα Βήματα για τη Ζωή

Εδώ η αφίσα μας!!!DSCN2871

Είναι ένα πρόγραμμα ατομικών και κοινωνικών δεξιοτήτων για το νηπιαγωγείο που έχει επιμεληθεί η Νάντια Κουρμούση και ο Βασίλης Κούτρας. Είναι επίσημο αξιολογημένο πρόγραμμα, ενταγμένο στο πρόγραμμα σπουδών του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και υποστηρίζεται από τον Ο.Κ.Α.Ν.Α και τη UNICEF
Πρόκειται για ένα πρόγραμμα κοινωνικοσυναισθηματικής μάθησηςκαι προαγωγής ψυχικής υγείας, που στόχο έχει:

  • την καλλιέργεια και την ανάπτυξη δεξιοτήτων φιλίας,
  • την ανάπτυξη συνεργασίας και ικανότητας για συγκέντρωση προσοχής,
  • την καλλιέργεια αυτοεκτίμησης,
  • την αποφυγή θυματοποίησης, καθώς και λεκτικής και σωματικής επιθετικότητας,
  • την ανάπτυξη ικανοτήτων αναγνώρισης και διαχείρισης συναισθημάτων,
  • την ανάπτυξη ικανότητας επίλυσης προβλημάτων και
  • την ανάπτυξη ενσυναίσθησης

Σκοπός και Στόχοι του Προγράμματος είναι:                                                

1.Να μάθουν τα παιδιά το «πως» και όχι το «τι» να σκέφτονται,
2.Να αναπτύξουν τις ατομικές και κοινωνικές τους δεξιότητες, με έμφαση στη διαχείριση συναισθημάτων και στην επίλυση προβλημάτων.
3.Να υιοθετήσουν τα παιδιά κοινωνικά αποδεκτές συμπεριφορές,
4. Να επιλέγουν να χρησιμοποιούν τις διδαγμένες δεξιότητες στις ανάλογες κοινωνικές περιστάσεις
5.Να κάνουν εκτίμηση καταστάσεων και να προβαίνουν σε υλοποίηση της καλύτερης ιδέας για την επίλυση των προβλημάτων τους.

Το υλικό του προγράμματος αποτελείται:
1.Από το εγχειρίδιο του εκπαιδευτικού.
2.Γαντόκουκλες
Α) Το κουνελάκι της ησυχίας.Β)Το ζωηρό βαταχάκιΓ)Τη Μελίτσια την καμηλοπάρδαλη Δ)Γκίλμπο ο μικρός πίθηκος.
-Μάσκες συναισθημάτων και
-Εικόνες μαθημάτων που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια των μαθημάτων και παρουσιάζουν ιστορίες ανάλογες με τις εμπειρίες των παιδιών και αποτελούν αντικείμενο συζήτησης και κατανόησης εννοιών.

Έναρξη του προγράμματοςΓια την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, το πρόγραμμα χρησιμοποιεί το αξίωμα του βοηθού.

Ο ¨Βοηθός¨, ένα παιδί το οποίο είναι το τιμώμενο πρόσωπο και  βοηθάει όπου χρειαστεί. Αφού φτιάξαμε τη γωνιά του βοηθού, φτιάχνουμε και τον πίνακα που θα αναρτάται το υλικό που θα φέρνει από το σπίτι του για να μας παρουσιάσει τον εαυτό του.

Βοηθός θα γίνεται ένα παιδί κάθε βδομάδα μετά από κλήρωση που θα κάνει ο προηγούμενος βοηθός. Τα ονόματα των παιδιών βρίσκονται στο βάζο που λέει ¨Όχι¨. Έτσι η επιλογή είναι τυχαία και τα παιδιά δεν θα μπερδεύονται Ο βοηθός έχει και κάτι που θα τον διακρίνει… Φοράει μια κονκάρδα ή ένα καπέλο.

Επειδή, λοιπόν, ο βοηθός έχει πολύ σημαντικό ρόλο, βοηθάει σε ότι χρειάζεται για τη διδασκαλία του προγράμματος, στο τέλος της εβδομάδας του δίνουμε ένα βραβείο ή δίπλωμα,  και μια λίστα φιλοφρονήσεων, που αποτελεί και το βραβείο του βοηθού και μετά το τέλος της θητείας του το παίρνει σπίτι του.

Φιλοφρονήσεις

Ενδεικτική λίστα φιλοφρονήσεων: Είσαι πολύ καλή που μας βοηθάς, είσαι πολύ ευγενική, σε ευχαριστούμε που μοιράστηκες μαζί μας τα παιχνίδια, είσαι πολύ όμορφος κ.αΌλες οι προηγούμενες δραστηριότητες αποτελούν την

πρώτη ενότητα  του Προγράμματος, όπου αρχικά παρουσιάζονται ο τρόπος που πρέπει τα παιδιά να μάθουν να κάθονται στον κύκλο, οι δίκαιοι τρόποι για την επιλογή αρχηγού σε παιχνίδια, στη δημιουργία ζευγαριών και ομάδων και στην τήρηση της σειράς.
Δραστηριότητες που έχουν στόχο να βοηθήσουν στην ομαλή ένταξη των παιδιών  στη νέα κατάσταση, τη γνωριμία μεταξύ τους και τη στήριξη της δημιουργίας φιλικών σχέσεων

Οι γαντόκουκλες
Βασικό υλικό του προγράμματος, αποτελούν και οι γαντόκουκλες, οι οποίες χρησιμοποιούνται για να εισάγουν αλλά και να επιδείξουν τον τρόπο χρήσης των εννοιών  και των δεξιοτήτων που  παρουσιάζονται  στα μαθήματΟι  ήρωες των σεναρίων του προγράμματοςείναι το ζωηρό βατραχάκι, Η Μελίτσια  η καμηλοπάρδαλη   και ο Γκίλμπο ο μικρός πίθηκος.Υπάρχει και το  κουνελάκι  της ησυχίας που με τη βοήθειά του τα παιδιά εξωτερικεύουν τα συναισθήματά τους. Κάθε παιδί που παίρνει το λόγο παίρνει στην αγκαλιά του το κουνελάκι.Πρέπει όμως να μιλάμε με ηρεμία γιατί το κουνελάκι μας είναι φοβιτσιάρικο Στη συνέχεια θα ασχοληθούμε με τα συναισθήματα, και τη διαχείριση τους.Βασικές επιδιώξεις θα είναι  η ανάπτυξη της ικανότητας αναγνώρισης και διαχείρισης συναισθημάτωνη απόκτηση της ικανότητας άρνησης Η ικανότητα της αξίας της αυτοφροντίδας  και η  ανάπτυξη δεξιοτήτων ενσυναίσθησης.Τα συναισθήματα που πραγματεύεται το Πρόγραμμα είναι η χαρά, η λύπη, ο φόβος, ο θυμός, η εσωστρέφεια, η περηφάνια,η απογοήτευση, η αγάπη, το μίσος ,η ζήλεια, η ανυπομονησία, η αίσθηση της αδικίας.

Στα μαθήματα αυτής της εβδομάδας ασχοληθήκαμε με τους κανόνες και ετοιμάσαμε το συμβόλαιο της τάξης και τα παιδιά πήραν και έντυπο για να φτιάξουν με τους γονείς τους το συμβόλαιο του σπιτιού.

friendship worksheet1

 

Διαχείριση της αναμονής-Επιστολή

Αγαπητοί γονείς,fa868de9dfd30944c4930cbbe10eb9e9

Σήμερα, κατά τη διάρκεια της ώρας του Προγράμματος μιλήσαμε για την αναμονή και για τους τρόπους διαχείρισης της.

Τα μικρά παιδιά είναι ανυπόμονα και αυτό δυσκολεύει τα πράγματα καθώς είναι αρκετές οι φο­ρές που χρειάζεται να περιμένουν είτε στο σχολείο είτε και στο σπίτι: Περιμένουν τη σειρά τους για ένα παιχνίδι, περιμένουν στην ουρά, περιμένουν για το λεωφορείο, και περιμένουν για τους γονείς τους.

Η αναμονή αυτή μπορεί να φαίνεται εύκολη για μερικά παιδιά τα οποία είναι περισσότερο υπο­μονετικά και ήσυχα εκ φύσεως. Για κάποια άλλα παιδιά η αναμονή μπορεί να είναι πολύ σκληρή. Ενδέχεται να αναστατωθούν, να στενοχωρηθούν ή ακόμη και να ταραχθούν. Μπορούν, ωστόσο, να μάθουν τρόπους που θα τα βοηθήσουν να χειριστούν καλύτερα την αναμονή.

Στην τάξη τα παιδιά έχουν μάθει, όπως σας έχουμε γράψει και σε προηγούμενη επιστολή, τρό­μους, για να ηρεμούν. Έχουν εξασκηθεί στο να αναγνωρίζουν το πως νιώθουν τοποθετώντας τα χέρια τους πάνω στην κοιλίτσα τους. Στη συνέχεια, έχουν διδαχθεί, να επιλέγουν έναν από τους ακόλουθους τρόπους για να ηρεμούν:

  • Παίρνουν αναπνοές με την κοιλίτσα τους.
  • Μετρούν φωναχτά μέχρι το 10.
  • Σκέφτονται κάτι άλλο με το οποίο θα μπορούσαν να ασχοληθούν.

Εσείς μπορείτε να θυμίζετε στο παιδί σας να χρησιμοποιεί έναν από αυτούς τους τρόπους, για να ηρεμεί και στο σπίτι, όταν δυσκολεύεται να περιμένει.

Ένας άλλος τρόπος, για να βοηθήσετε το παιδί σας να χειριστεί την αναμονή την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να περιμένετε, είναι να σκεφθείτε και να βρείτε μαζί τρόπους με τους οποίους η αναμονή θα μπορούσε να γίνει πιο ευχάριστη και να κυλήσει με γρηγορότερους ρυθμούς. Για παράδειγμα: η αναμονή σε μια ουρά είναι μια καλή ευκαιρία να κουβεντιάσετε για το σχολείο ή για γεγονότα που δεν είχατε ακόμη προλάβει να συζητήσετε.

Κάποιοι ενήλικες μερικές φορές επιλέγουν αστείους τρόπους, για να διασκεδάζουν τα παιδιά τους. Μερικοί χτυπούν τα δάχτυλα τους με ρυθμό ή σιγοτραγουδούν τραγούδια. Εσείς ίσως προ­τιμήσετε να λύσετε αινίγματα, να κάνετε τεστ παρατήρησης του χώρου ή να παίξετε ένα παιχνίδι ερωτήσεων. Οι διαδρομές με το αυτοκίνητο μπορούν να γίνουν πολύ πιο ευχάριστες, όταν εφευ­ρίσκετε παιχνίδια, για να παίζετε στο δρόμο: παρακινείτε τα παιδιά να μετρούν τα φορτηγά, τα κόκκινα αυτοκίνητα, ή τα άσπρα σπίτια που βλέπουν.

Εάν το γνωρίζετε από πριν και μπορείτε να υπολογίσετε το χρόνο που θα χρειαστεί να περιμένετε με το παιδί σας  πάρτε μαζί σας κάτι για να ασχοληθεί, όπως μπογιές και χαρτί ή ένα βιβλίο που του αρέσει να του διαβάζετε.

Σ» αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρουμε ότι για τα παιδιά δεν είναι δύσκολες μόνο οι δυσάρε-

στες αναμονές. Τους είναι εξίσου δύσκολο να περιμένουν και για τα ευχάριστα πράγματα στη ζωή τους, όπως μια γιορτή ή ένα πάρτυ. Εσείς μπορείτε να τα βοηθήσετε όχι μόνο να απολαύσουν την περίοδο αναμονής, αλλά και να μάθουν από αυτή. Η προσδοκία τους μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν αφορμή για να τους διδάξετε πράγματα για το πέρασμα του χρόνου και για τις έννοιες της ημέρας, της εβδομάδας και του μήνα. Ένα ημερολόγιο με κολλημένα χρωματιστά αυτοκόλλητα στις ξεχωριστές ημέρες, θα τα βοηθήσει στην κατανόηση των μονάδων του χρόνου. Καθώς οι ημέρες αυτές θα πλησιάζουν, η λαχτάρα των παιδιών μπορεί να μετατραπεί σε προθυμία για βοήθεια στην προετοιμασία, πράγμα που θα κάνει το γεγονός, όταν έρθει, ακόμα πιο ξεχωριστό: Για παράδειγμα, η κατασκευή Χριστουγεννιάτικων στολιδιών, γλυκών ή φαγητών, ή οι αγορές δώρων, είναι κάποια από τα πράγματα στα οποία τα παιδιά μπορούν να συμμετέχουν.

Ένας καλός τρόπος, για να εξασκήσετε τα παιδιά σας στην αναμονή, είναι να τους επιτρέπετε, όποτε αυτό είναι δυνατόν, να σας συνοδεύουν στο σούπερ μάρκετ, ή στην τράπεζα, ή σε υπηρεσίες, όπου χρειάζεται να περιμένετε στην ουρά ή να πάρετε αριθμό προτεραιότητας. Βάλτε τα παιδιά σας να πάρουν το χαρτάκι και να περιμένουν στην ουρά όσο εσείς θα τακτοποιείτε κάτι άλλο (πάντα σε απόσταση που να μπορείτε να τα επιβλέπετε). Με αυτό τον τρόπο θα τα βοηθήσετε να αντιληφθούν πόσο ωφέλιμο είναι να ξέρεις να περιμένεις και ότι η αναμονή συμβάλλει και στο δικό μας, αλλά και στο κοινό καλό.

.                                                                                                                                                 Με εκτίμηση

Ένα πολύ όμορφο βιβλιαράκι  μας έφερε σήμερα η Ελένη στο νηπιαγωγείο! Το βιβλίο ΝΙΩΘΩ ΑΝΥΠΟΜΟΝΗΣΙΑ!niwthw-anupomonisis της συγγραφέως Joy Berry η οποία είναι εκπαιδευτικός και σύμβουλος γονέων, και  ασχολείται με την αρμονική ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών. Τα βιβλία της, γραμμένα με χιούμορ αλλά και ωριμότητα, βοηθούν τα μικρά παιδιά να χειρίζονται δύσκολες προσωπικές καταστάσεις, να αναλαμβάνουν ευθύνες και να δίνουν λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητάς τους, ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τη ζωή.

 

Ανυπόμονος….Βήματα για τη ζωή.


can-stock-photo_csp21302614

Στο επόμενο μάθημα θα ασχοληθούμε με τον ανυπόμονο!Όταν περιμένουμε κάτι με λαχτάρα και                                                    πολλές φορές δεν μπορεί να γίνει αμέσως, αισθανόμαστε ανυπόμονοι

Γλωσσικές έννοιες που θα μας απασχολήσουν: Ανυπόμονος, Ανυπομονώ, Ανυπομονησία,                                                        Λαχτάρα, Περιμένω, Παραχωρώ τη σειρά μου.

 

ανυπομονηΣτόχοι Να κατανοήσουν τα παιδιά το συναίσθημα της ανυπομονησίας.

Να αντιληφθούν ότι πρόκειται για ένα χρονικό διάστημα, το οποίο τους προκαλεί ένταση.
Να προβληματιστούν για το τι μπορούν να κάνουν να διαχειριστούν το συναίσθημα αυτό.
Δραστηριότητες.

Περνώντας το Κουνελάκι της ησυχίας από αγκαλιά σε αγκαλιά, καλούμε τα παιδιά να θυμηθούν και να μας διηγηθούν ένα περιστατικό που τα έκανε να αισθάνονται ανυπόμονα. Πώς το αντιμετώπισαν;

Στο «λεξικό των συναισθημάτων» που ετοιμάσαμε από την αρχή της χρονιάς, λέμε στα παιδιά να γράψουν τη λέξη Ανυπόμονος και να ζωγραφίσουν την αναμονή ή ό,τι τους κάνει ανυπόμονους.Αυτό το ζωγραφίζουν και σε ατομικό έντυπο.Ένα ωραίο παραμύθι για  ανάγνωση ή ακρόαση είναι ο γνωστός μύθος του Αισώπου  Η κότα που γεννούσε τα χρυσά αυγά!

  

Θα πούμε γνωμικά και παροιμίες…

►        Όποιος βιάζεται σκοντάφτει.

►        Αγάλι-αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι.

►        Όποιος γνωρίζει να υπομένει, πάντα κερδισμένος βγαίνει.

►        Όποιος έχει υπομονή, βλέπει όσα επιθυμεί. Κι όποιος δεν ξέρει να υπομένει, χάνει ό,τι περιμένει.

►        Άνθρωπος χωρίς υπομονή, λυχνάρι δίχως λάδι.

 

 

Το μεγάλο χελιδόνι και το μικρό αδελφάκι.Ένα υπέροχο παραμύθι για τη ζήλεια ανάμεσα στα αδελφάκια!

Swallows

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα χελιδόνι-μπαμπάς και μια χελιδόνα-μαμά. Οταν το φθινόπωρο έπιασαν τα πρώτα κρύα αποφάσισαν να ταξιδέψουν και να πάνε σε πιο ζεστά μέρη. Έτσι έφτασαν σε μια χώρα με καταγάλανο ουρανό και λαμπερό ήλιο, βρήκαν ένα πολύ όμορφο σπίτι και σκέφτηκαν να χτίσουν εκεί τη φωλιά τους. Σε μια απόμερη γωνιά,κάτω από μια καγκελωτή στέγη, άρχισαν να κουβαλούν με το ράμφος τους τα υλικά και να χτίζουν. Κουβαλούσαν χώμα, που με το σάλιο τους γινόταν λάσπη και το ανακάτευαν με ξερά μικρά φύλλα, στάχια, σανό και άλλα, και μέσα το έστρωναν με πούπουλα από τα φτερά τους. Όταν το τέλειωσαν κάθησαν και το θαύμασαν. Έγινε πραγματικά πολύ ωραίο. Μέσα εκεί πέρασαν πολλές όμορφες μέρες. Τώρα είπαν, που έχουμε τόσο ωραίο σπιτικό γιατί να μην κάνουμε κι ένα παιδάκι;
Η μαμά-χελιδόνα έκανε λοιπόν το πρώτο αυγουλάκι της και κάθησε και το ζέστανε, ώσπου ξεμύτησε ένα μικρό χελιδονάκι. Ο μπαμπάς-χελιδόνι έφερνε τροφή για τη μαμά και το μικρούλη. Γρήγορα το μικρό χελιδονάκι ξεπετάχτηκε και άρχισε να πετάει, στην αρχή με τη βοήθεια της μαμάς και του μπαμπά. Και όταν μεγάλωσαν αρκετά οι μικρές μαύρες σαν ψαλίδι φτερούγες του, άρχισε να πετάει πια μόνο του. Οι γονείς του το καμάρωναν. Μα το χελιδονάκι άρχισε να στεναχωριέται που ήταν έτσι μόνο του. Και τι δεxelidoni barn-swallow-29748ν θα” δινε για να” χει κι άλλο ένα αδερφάκι να παίζει μαζί του, να του διηγείται αυτά που έβλεπε στα μακρινά του ταξίδια και να μοιράζεται τις σκανταλιές του. Τότε οι γονείς, για να το ευχαριστήσουν, σκέφτηκαν να του κάνουν κι ένα αδερφάκι. Κάθησε πάλι η μαμά χελιδόνα έκανε ένα αυγουλάκι, το ζέστανε και βγήκε ένα άλλο μικρούτσικο χελιδονάκι. Το πρώτο χελιδόνι χάρηκε όταν το είδε, αλλά δεν μπορούσε ακόμα να παίξει μαζί του, ήταν πολύ μικρό. Έπρεπε κι αυτό να το φροντίσουν οι γονείς, όπως είχαν κάνει και με το πρώτο τους παιδάκι. Να του μάθουν πώς να κάνει τα πρώτα του φτερουγίσματα, πώς να βρίσκει την τροφή του. Η μαμά περνούσε πολλές ώρες μαζί του για να του μαθαίνει πράγματα. Αυτό όμως δεν καλοάρεσε στο μεγάλο χελιδονάκι και άρχισε να στεναχωριέται. Έβλεπε πως μέσα στη φωλιά δεν υπήρχε χώρος γι αυτόν και η μητέρα του ήταν απασχολημένη όλο με το μικρό, αυτόν ούτε που τον κοίταζε. Και το κακό ήταν που νόμιζε πως αυτόν δεν τον αγαπούσε πια η μητέρα του.

_Τώρα εσύ είσαι μεγάλο, του έλεγε, πέτα και φέρε και κανένα σκουληκάκι για να το μοιραστείς με το αδερφάκι σου.
Αυτό δεν το είχε σκεφτεί όταν ζητούσε ένα αδερφάκι. Το ήθελε για σύντροφο στα παιχνίδια του και όχι συνέχεια η μητέρα να το κρατάει στην αγκαλιά της, κι από πάνω να μοιράζεται κιόλας με το μικρό ότι κατάφερνε να πιάσει με τον κόπο του. Τι δηλαδή, θα” ρθει τώρα αυτό το νιάνιαρο να του πάρει τη θέση του; Αυτό πήγαινε πολύ. Έπρεπε με κάθε τρόπο να το διώξει. Δεν θα μοιραζόταν αυτός την αγάπη των γονιών του μ’ αυτό το ξεπουπουλιασμένο μικρό, το άνοστο και άχρηστο αδερφάκι, που δεν ήξερε ακόμα να πετάει και να κυνηγάει την τροφή του, κι ούτε καλά καλά να παίζει ήξερε. Έβραζε από θυμό κι αγανάκτηση κάθε φορά που το έβλεπε στην αγκαλιά της μητέρας του. Η αγκαλιά αυτή ήταν άλλοτε καταδική του και η μαμά ήταν μοναδικά δική του. Άρχισε να κλαίει με το παραμικρό και να κάνει πείσματα, να μη θέλει να πάει να κυνηγήσει, να τσακώνεται με τα άλλα χελιδόνια της γειτονιάς. Αυτό στενοχωρούσε πολύ τη μητέρα και τον πατέρα.
_Περίμενε, του έλεγαν, θα μεγαλώσει κι αυτό και τότε θα δεις τι καλά που θα παίζετε και πόσο ωραία ταξίδια θα κάνετε οι δυο σας. Είναι ωραίο πράγμα να έχεις ένα αδερφάκι συντροφιά στα παιχνίδια και στα ταξίδια σου και να σε βοηθάει στις δύσκολες στιγμές. Αλλά το μεγάλο χελιδόνι δεν ήθελε να τα ακούσει αυτά. Δεν είχε υπομονή να περιμένει. Αυτό ήθελε να διώξει τώρα το μικρό, να μην το βλέπει και να πικραίνεται. Πως θα το πετύχαινε όμως, που η μητέρα το φύλαγε καλά; Μια μέρα βρήκε την ευκαιρία!Η μητέρα έπρεπε να βγει κι αυτή έξω να πάει να φέρει φαγητό για το μικρό. Άφησε λοιπόν τον μεγάλο να το προσέχει. Ο μεγάλος στην αρχή το χάιδεψε λιγάκι και μετά του λέει:
_Έλα να πετάξουμε και μεις έξω και να δούμε ποιος θα παραβγεί στο πέταγμα.
Ο μικρός του απάντησε κλαψουρίζοντας:
_Δεν μπορώ ακόμα να πετάξω, πρέπει κάποιος να με κρατάει.

λήψη (1)
Ο μεγάλος δεν κρατιόταν πια, έδωσε μια σπρωξιά στο μικρό και τον έβγαλε έξω από τη φωλιά με τη βία. Ο μικρούλης έκανε στην αρχή μερικά απελπισμένα φτερουγίσματα, μετά έχασε την ισορροπία και έπεσε φαρδύς πλατύς πάνω στη χωματένια αυλή.
Ο μεγάλος τα έχασε, ταράχτηκε μόλις τον είδε ακίνητο. Έτρεξε κοντά του, τον σήκωσε στις φτερούγες του και τον πήγε στη φωλιά τους. Ευτυχώς που το χώμα ήταν μαλακό και χτύπησε λίγο μόνο το ποδαράκι του. Η μανούλα κι ο πατερούλης, όταν γύρισαν, ταράχτηκαν κι αυτοί πολύ με τα καμώματα του μεγάλου, αλλά δεν είπαν τίποτα, δεν τον μάλωσαν, δεν τον έδειραν, μόνο έπεσαν σε μεγάλη συλλογή. Γιατί τάχα, αναρωτήθηκαν, ο μεγάλος μας γιος φέρθηκε τόσο άπονα και τόσο άκαρδα; Θα μπορούσε να του είχε κάνει μεγάλο κακό. Σιγά σιγά άρχισαν να καταλαβαίνουν.
_Α! είπε η μητέρα, είχε μάθει να είναι μόνος του και να έχει όλα τα χάδια και την προσοχή δική του. Είναι δύσκολο τώρα να τα μοιράζεται αυτά με άλλους. Αμα νιώθουμε έτσι άσχημα τότε δεν κάνουμε σωστά πράγματα. Το ίδιο νομίζω πως γίνεται και με τους ανθρώπους.
Ίσως να μην του εξηγήσαμε καλά πως εμείς δεν πάψαμε να τον αγαπάμε όπως και πρώτα. Φταίω όμως κι εγώ, είπε η μητέρα. Από τη στιγμή που γεννήθηκε το μωρό, όλο αυτό προσέχω. Στο μεγάλο δε δίνω καμιά σημασία. Όλο <<κάνε αυτό>>, κι όλο <<πήγαινε πιο πέρα>>, <<φέρε μου εκείνο>>, κι όλο τέτοια. Αντί να του πω ότι, όχι μόνο τον αγαπάω όπως και πρώτα, αλλά τώρα καμαρώνω κιόλας, που με βοηθάει να μεγαλώσουμε το μικρό.
_Κι εγώ φταίω, είπε ο πατέρας. Κάθε βράδυ που έρχομαι στο σπίτι μας, όλο <<τι κάνει το μωρό μας>> ρωτάω.
Κι όμως είναι το πρώτο μας παιδί, το καμάρι μας, που έμαθε να πετάει τόσο γρήγορα και να κάνει τόσα πράγματα για μας. Εξήγησαν λοιπόν στο παιδί τους πως είχαν τα πράγματα και του ζήτησαν να τους συγχωρέσει που του φέρθηκαν έτσι. Το μεγάλο χελιδόνι τα άκουσε όλα αυτά και αναθάρρησε. <<Λες να μ’αγαπάνε και μένα σαν και πρώτα; αναρωτήθηκε. Λες να μ’έχουν το ίδιο όπως και το μικρό;
_Γιατί όχι, είπε μια φωνή μέσα του. Και βέβαια σ’αγαπάνε το ίδιο. Αλλά προσέχουν και βοηθάνε τώρα το μικρό γιατί δεν μπορεί μόνο του. Οπως πρόσεχαν και σένα όταν ήσουνα μωρό.
Τώρα το χελιδόνι σκέφτηκε: <<Εγώ θα το φροντίζω από δω και πέρα, κι εγώ θα του φέρνω τα πιο καλά και νόστιμα έντομα για να μεγαλώσει γρήγορα και να παίζουμε>>
Έτσι κι έγινε. Και από εκείνη την στιγμή, με τη βοήθεια των γονιών του, άρχισε να νιώθει σαν μεγάλος. Είχε τώρα κάτι πολύ σοβαρό να κάνει :να φροντίζει το αδερφάκι του και να γίνει κι αυτός χρήσιμος σαν τον πατέρα και τη μητέρα του.  Αλήθεια, τι ωραία που είναι να κάνει κανείς διάφορα πράγματα και να τα καταφέρνει σαν να” ναι μεγάλος!!!

 

Επιστολή- Ζήλεια

blog-εικόνα-ζήλια-στα-αδέρφια fighting_custom-b2684a0659d057bcd504db29d422b8a99ff63aa4-s6-c30

Το συναίσθημα της ζήλειας, είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα όπως όλα τα συναισθήματα που έχουν τα μικρά παιδιά. Τα μικρά παιδιά μπορεί να ζηλεύουν για δύο, συνήθως, λόγους:

  • Λόγω της έντονης επιθυμίας για αντικείμενα (συνήθως παιχνίδια) που βλέπουν να έχουν άλλα παιδιά
  • Λόγω της ανησυχίας και του φόβου ότι τα σημαντικά πρόσωπα στη ζωή τους όπως εσείς, μπορεί να αγαπούν περισσότερο από εκείνους κάποιον άλλο (συνήθως νέο αδελφάκι).

Στην πρώτη περίπτωση τα πράγματα είναι απλά, καθώς το παιδί που ζηλεύει είναι πιθανό να διεκ­δικήσει το αντικείμενο του πόθου του, να έρθει σε σύγκρουση με το άλλο παιδί που το έχει και να λυθεί η αντιπαράθεση με τους τρόπους που μαθαίνουμε σε αυτό το Πρόγραμμα, ή κάποια στιγμή να ξεχαστεί, που είναι και το πιο σύνηθες.

Τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα στη δεύτερη περίπτωση, όπου το παιδί δοκιμάζεται καθημερι­νά με έντονα και βασανιστικά συναισθήματα ζήλειας. Όταν γεννιέται ένα καινούργιο μωρό στην οικογένεια, τα πράγματα αλλάζουν για όλα τα μέλη, και, φυσικά, για το προηγούμενο παιδί. Το να δείξει ζήλια είναι κάτι φυσιολογικό και αναμενόμενο. Το παιδί, βλέποντας την προσοχή και τη φροντίδα που δίδεται στο νέο μέλος της οικογένειας από τους γονείς, τη συγχέει με την αγάπη και φοβάται μήπως δεν το αγαπούν πια.

Αυτό που πρέπει να το βοηθήσετε να καταλάβει είναι όχι ότι το αγαπάτε περισσότερο, αλλά ότι η αγάπη δεν αλλάζει, όταν τα μέλη της οικογένειας αυξάνονται. Η αγάπη δεν είναι μια τούρτα που κόβεται σε κομμάτια και τελειώνει.

Εξηγείστε του ότι με τον ίδιο, ακριβώς, τρόπο φροντίζατε και το ίδιο όταν ήταν μωρό (και ότι πιθανά αφιερώνατε και περισσότερο χρόνο σε εκείνο, εφόσον δεν είχατε άλλο παιδάκι). Μην παραλείπετε, μάλιστα, να του αφιερώνετε χρόνο δείχνοντας του φωτογραφίες του από όταν ήταν μωρό, και περιγράφοντας του με λεπτομέρειες πώς το φροντίζατε. Κατόπιν, μπορείτε να ζητήσετε και τη «σημαντική» βοήθεια του για την φροντίδα του νέου μέλους.

Εάν τα παιδιά σας είναι και τα δύο αρκετά μεγάλα, για να καταλαβαίνουν και κρίνετε ότι υπάρχει ζήλια και ένταση ανάμεσα τους, μπορείτε να τα βοηθήσετε με τους εξής τρόπους:

  • Βεβαιωθείτε ότι κανένα από τα παιδιά σας δεν ασκεί βία στο άλλο με κανένα τρόπο, ούτε σωματικά αλλά ούτε και λεκτικά.
  • Αποφεύγετε να βάζετε «ταμπέλες» στα παιδιά σας. ακόμα και αν πρόκειται για «καλές» ταμπέλες γιατί αυτό θα πυροδοτήσει αντιζηλίες ανάμεσα τους.
  • Προσπαθήστε να μην έχετε «πιο αγαπημένο» παιδί. Δίνετε αξία σε καθένα από τα παιδιά σας για τα μοναδικά του χαρακτηριστικά.

Σε καμία περίπτωση μην συγκρίνετε τα δύο παιδιά μεταξύ τους. Όπως έχουμε ήδη πει και σε προηγούμενη επιστολή. εάν πρόκειται να κάνετε μια σύγκριση, αυτή θα είναι για τις επιδόσεις του  παιδιού σε σχέση με παλαιότερες δικές του.

► Αποδεχθείτε σαν φυσιολογικό το γεγονός ότι τα αδέλφια θα θυμώνουν κάποιες φορές το ένα με το άλλο και θα μαλώνουν, αλλά θυμηθείτε ότι συχνά θα αλληλοϋποστηριχθούν απέναντι σε άλλα εκτός της οικογένειας άτομα.

  • Μην παίζετε πάντα το ρόλο του διαιτητή ή του δικαστή. Δίνετε στα παιδιά σας λίγο χρόνο και ενθάρρυνση, ώστε να προσπαθήσουν να συνεργαστούν και να λύσουν το πρόβλημα τους μόνα τους.
  • Μάλιστα, είναι καλό, σε τέτοιου είδους περιπτώσεις να τα αντιμετωπίζετε ως ομάδα λέ­γοντας για παράδειγμα: οι δυο σας είστε πολύ καλή ομάδα και μπορείτε σίγουρα να βρείτε τρόπο να λύσετε το θέμα μόνοι σας.
  • Βρείτε κάποιο τρόπο, για να τους επιβραβεύσετε ως ομάδα, αν το κατορθώσουν.
  • Εάν διαπιστώσετε ότι δεν μπορούν (αν δηλαδή υπάρξει λεκτική ή σωματική βία), τότε προσπαθήστε να κατευθύνετε την προσοχή τους αλλού.

Με εκτίμηση


Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων