Στα πλαίσια του εργαστηρίου δεξιοτήτων:  “Δε με νοιάζει που διαφέρεις, Θες να γίνουμε φίλοι;” τα παιδιά παρατηρούν πίνακες ζωγραφικής (πορτραίτα). Εντοπίζουν κοινά σημεία και διαφορές, ταξινομούν. Στο τέλος περιγράφουν τα συναισθήματα που νιώθουν βλέποντας τους πίνακες- πορτραίτα.

Με μεγάλη χαρά υποδεχθήκαμε στο σχολείο μας την ψυχολόγο από το Κέντρο Πρόληψης ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ η οποία είχε σχεδιάσει πολύ όμορφες δραστηριότητες για ένα εργαστήρι συναισθημάτων με τα παιδιά του σχολείου μας.

Το εργαστήρι ενθουσίασε τα παιδιά τα οποία συμμετείχαν με μεγάλη χαρά. Αντιλήφτηκαν ότι τα συναισθήματα υπάρχουν ανεξάρτητα από το αν
τα εκφράζουμε, τα αγνοούμε ή τα κρύβουμε.

Μετά το εργαστήριο συζητήσαμε και συμφωνήσαμε ότι:

Το να αντιλαμβανόμαστε και να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας έχει μεγάλη σημασία για μια ζωή με αρμονία και ποιότητα.

Υπάρχουν ευχάριστα και δυσάρεστα συναισθήματα και έχουμε ανάγκη να τα βιώνουμε όλα.

Αναγνωρίζουμε τα συναισθήματά μας και τα συναισθήματα των άλλων.

Βιώνουμε τα συναισθήματά μας και τα εκφράζουμε με λόγια και όχι με σιωπή και ανοχή.

Όταν βιώνουμε τα συναισθήματά μας ωριμάζουμε και γινόμαστε δυνατοί και αυτόνομοι.

Οι δράσεις του εργαστήριου συναισθημάτων εντάχτηκαν στα πλαίσια του εργαστηρίου δεξιοτήτων αλλά και του σχεδίου δράσης «Όλοι μαζί είμαστε πάντα πιο δυνατοί» που εκπονεί το σχολείο το 2022-2023.

Ευχαριστούμε πολύ το Κέντρο Πρόληψης ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ.

Είμαστε διαφορετικοί αλλά είμαστε και μοναδικοί !

Κάθε άνθρωπος από τη φύση του έχει ικανότητες και αδυναμίες, που τον κάνουν ξεχωριστό.

Διαφορετικότητα στη γλώσσα, στα έθιμα, τις ιδέες, την καταγωγή,  το χρώμα. Διαφορετικότητα στο οικογενειακό περιβάλλον αλλά και στο κοινωνικό του κάθε ανθρώπου.

Τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας προσέχουν πρώτα τα σωματικά χαρακτηριστικά των άλλων όπως το ύψος, το πάχος, το χρώμα του δέρματος, τις σωματικές αναπηρίες και ιδιαιτερότητες,

Μεγαλώνοντας αρχίζουν να αντιλαμβάνονται κι άλλα χαρακτηριστικά, όπως τις δυσκολίες που έχει ένα παιδί στη μάθηση, τη ντροπή, ποιος είναι καλός στα αθλήματα, στη ζωγραφική κ.α.

Οι αντιλήψεις του κάθε παιδιού διαμορφώνονται σε όλη την πορεία της ανάπτυξης του. Το παιδί,  εκτός από μόρφωση και γνώσεις, είναι σημαντικό να αποκτήσει αξίες, ιδανικά και ενσυναίσθηση, δηλαδή να συναισθάνεται τους άλλους  στην κοινωνική και συναισθηματική του ζωή.

Σημαντικό ρόλο στην ανατροφή των παιδιών παίζουν φυσικά οι γονείς, η οικογένεια αλλά και  το σχολείο οι εκπαιδευτικοί.

Στα πλαίσια του εργαστηρίου δεξιοτήτων αλλά και του σχεδίου δράσης «Όλοι μαζί είμαστε πάντα πιο δυνατοί» που εκπονεί το 2022-2023 τα παιδιά παίζουν παιχνίδια που , συμβάλουν στη βελτίωση των διαπροσωπικών σχέσεων, την καλλιέργεια δημοκρατικών στάσεων και αξιών (ισότητα, αλληλεγγύη κ,α)

Δημιουργούν προϋποθέσεις για αποδοχή της διαφορετικότητας του εκάστοτε συμμαθητή, ενισχύουν την μεταξύ τους επικοινωνία και εμπιστοσύνη.

Επιδιώκουν τη διαμόρφωση τρόπων διαχείρισης των εντάσεων και των συγκρούσεων,την καλλιέργεια των ιδιαίτερων κλίσεων και των δεξιοτήτων των μαθητών, με σκοπό την προετοιμασία τους για την ενεργό συμμετοχή τους στα κοινά ως υπεύθυνων και δημοκρατικών πολιτών.

Να και το δέντρο της ομάδας. Κάθε χεράκι αποτυπώνει τι είναι αυτό που κάνει κάθε παιδί χαρούμενο και διαφορετικό.

Μια ακόμα δραστηριότητα με την τεχνική της ρουτίνας σκέψης «δημιουργικές συγκρίσεις». Συγκρίναμε δυο έργων ζωγραφικής με εντελώς διαφορετική αισθητική: Έργα δύο ζωγράφων: του Γ. Γαϊτη και του του Αrthur Elsley. Τα νήπια περιέγραψαν τα έργα και εντόπισαν τις διαφορές τις οποίες κατέγραψε η νηπιαγωγός στον πίνακα. Συζήτησαν για τα αισθήματα που ένιωθαν οι άνθρωποι σε κάθε έργο και επέλεξαν σε ποιο έργο θα ήθελαν να ζουν και γιατί. Ανέλαβαν να αναπαραστήσουν τα πρόσωπα των έργων και στο τέλος ζωγράφισαν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο μια εκδοχή του κάθε πίνακα.

Το κομμάτι της αναπαράστασης τους άρεσε τόσο πολύ που αποφάσισαν να βρουν και άλλους πίνακες στο διαδίκτυο και να αναπαραστήσουν τους ήρωες τους

Τα παιδιά σκόρπισαν στο πάτωμα τόσα χαρτιά όσα και τα παιδιά και έβαλαν δίπλα τη μολυβοθήκη τους. Έβαλαν μουσική και κινούνταν ανάμεσα στα χαρτιά χωρίς να αγγίζει το ένα το άλλο. Στο πρώτο μέρος του παιχνιδιού όταν η μουσική σταματούσε η νηπιαγωγός έδειχνε ένα παιδί κι έλεγε στην ομάδα να ακολουθήσουν όλοι τον τρόπο που κινείται αυτό. Στο δεύτερο μέρος όταν τελείωνε η μουσική κάθε παιδί έπρεπε να σταθεί ακίνητο με το δικό του τρόπο. Μετά το παιχνίδι συζητήσαμε για το πότε ένιωσαν τα παιδιά καλύτερα: όταν όλα έπρεπε να κάνουν τις ίδιες κινήσεις ή όταν έκαναν κινήσεις ελεύθερα; Πότε ένιωθαν πιο άνετα; Πως ένιωσαν στο πρώτο μέρος του παιχνιδιού και πως στο δεύτερο; Στο τέλος επαναλάβαμε το παιχνίδι αλλάτώρα όταν η μουσική σταματούσε τα παιδιά κάθονταν δίπλα από τη μολυβοθήκη τους και ζωγράφιζαν ότι τους έρχονταν στο μυαλό για τη διαφορετικότητα. Οι φωτογραφίες αποτελούν ένα μικρό δείγμα της δουλειάς τους.

Δευτέρα, 16-01-2023. Σήμερα κόψαμε την πίτα μας. Τα παιδιά αγωνιούσαν για το ποιος θα κερδίσει το φλουρί.

Καλή χρονιά παιδιά !!! Κατερίνα μου, πάντα τυχερή και ευτυχισμένη!!!

Το 2ο22 τελείωσε με τον πιο ευχάριστο τρόπο. Τα παιδιά, πρωταγωνιστές των ημερών, κάλεσαν όσους αγαπούν στη γιορτή που με πολλή αγάπη και μεράκι σχεδίασαν. Οι γονείς, αρωγοί του σχολείου, συμπαραστάτες στο έργο μας οργάνωσαν δράσεις που θα ευχαριστούσαν και θα διασκέδαζαν τα παιδιά. Καλή χρονιά με υγεία και ευτυχία!!!

Τα παιδιά φέτος αποφάσισαν να προσφέρουν και αυτά δώρα για τα Χριστούγεννα. Συζήτησαν, μεταξύ τους και με τις εκπαιδευτικούς, τι ήθελαν να προσφέρουν και σε ποιόν. Αποφάσισαν να συγκεντρώσουν πράγματα το Χαμόγελο του παιδιού. Συζήτησαν τι θα μπορούσαν να δωρίσουν και άρχισαν να τα συγκεντρώνουν στο σχολείο. Όταν πλησίαζαν τα Χριστούγεννα πήραμε τηλέφωνο στο σπίτι του Χαμόγελου του παιδιού στην Κυλλήνη και ήρθαν και παρέλαβαν τα πράγματα.

Ευχαριστούμε τους γονείς για τη συμπαράσταση τους.

Τα παιδιά ταχυδρόμησαν και φέτος τα γράμματά τους στον Άγιο Βασίλη. Επισκέφτηκαν το ταχυδρομείο της πόλης μας , οπου με μεγάλη χαρά ανακάλυψαν ότι υπάρχει κουτί στο οποίο συγκεντρώνονται τα γράμματα.

Στη βόλτα μας αυτή μας συνόδευσαν οι γονείς.

Πέμπτη 15-12-2022. Επίσκεψη στο φούρνο για να μάθουμε πως γίνονται οι ζύμες, Γευτήκαμε κουραμπιέδες, μελομακάρονα αλλά και κουλούρια. Τα παιδιά επέλεξαν μόνα τους αυτή τη δραστηριότητα μετά από συζήτηση. Ψήφισαν τις δραστηριότητες που ήθελαν να υλοποιήσουν πριν τα Χριστούγεννα και τις πρότειναν στις νηπιαγωγούς αλλά και στους γονείς που με χαρά τις στήριξαν.

Φέτος για πρώτη φορά αποφασίσαμε να στείλουμε πρόσκληση στο Αστυνομικό Τμήμα Ανδραβίδας Κυλλήνης στα Λεχαινά.

Ήταν μια απόφαση των παιδιών του σχολείου, την οποία πήραν στα πλαίσια του εργαστηρίου δεξιοτήτων με θέμα ” Με τον ΚΟΚ οδηγό, με ασφάλεια κυκλοφορώ”  αλλά και δουλεύοντας από την αρχή της χρονιάς το σχέδιο δράσης του σχολείου ” Όλοι μαζί είμαστε πάντα πιο δυνατοί”. Η Αστυνομία και οι Αστυνομικοί είναι ένα θέμα που προκαλεί διάφορα συναισθήματα στα παιδιά. Πολλά παιδιά είπαν οτι λατρεύουν τους αστυνομικούς και θέλουν να γίνουν αστυνομικοί ενώ άλλα εξέφρασαν το φόβο τους για τον αστυνομικό. Συζήτησαν, ψήφισαν λοιπόν και αποφάσισαν να ανακαλύψουν μόνοι τους το έργο του αστυνομικού.

Πραγματικά η παρουσία των αστυνομικών στο σχολείο ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία για τα παιδιά.

Η επίσκεψη είχε σαν αποτέλεσμα τα παιδιά να αντιληφθούν την αξία των κανόνων στη ζωή μας και να εκτιμήσουν το έργο των αστυνομικών.

Ευχαριστούμε πολύ το Αστυνομικό τμήμα Ανδραβίδας Κυλλήνης και τους αστυνομικούς που αφιέρωσαν μέρος του πολίτιμου χρόνου τους στο σχολείο μας.

«Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλάει ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των ελεύθερων αγωνιζομένων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζομένων Ελλήνων … Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Ελληνικέ λαέ, το Πολυτεχνείο θα μείνει το προπύργιο και η εστία του αγώνα. Όλος ο λαός να συσπειρώνεται γύρω από τους χώρους του Πολυτεχνείου, να παραμείνει στους δρόμους της Αθήνας και να κατέβει στους δρόμους κάθε μεγάλης πόλης της Ελλάδας. Το Πολυτεχνείο είναι οχυρωμένο με τα στήθη των φοιτητών… Ο αγώνας μας είναι κοινός. Είναι αγώνας αντιχουντικός. Είναι αγώνας αντιδικτατορικός. Είναι αγώνας αντιιμπεριαλιστικός. Κάτω η δικτατορία. Ζήτω η Δημοκρατία…».

Για μια ακόμα φορά αυτές οι φωνές ήχησαν μαγικές στα αυτιά των μικρών παιδιών και ξετύλιξαν το κουβάρι της ιστορίας. Της δημοκρατίας… Της δικτατορίας…