«Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλάει ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των ελεύθερων αγωνιζομένων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζομένων Ελλήνων … Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Ελληνικέ λαέ, το Πολυτεχνείο θα μείνει το προπύργιο και η εστία του αγώνα. Όλος ο λαός να συσπειρώνεται γύρω από τους χώρους του Πολυτεχνείου, να παραμείνει στους δρόμους της Αθήνας και να κατέβει στους δρόμους κάθε μεγάλης πόλης της Ελλάδας. Το Πολυτεχνείο είναι οχυρωμένο με τα στήθη των φοιτητών… Ο αγώνας μας είναι κοινός. Είναι αγώνας αντιχουντικός. Είναι αγώνας αντιδικτατορικός. Είναι αγώνας αντιιμπεριαλιστικός. Κάτω η δικτατορία. Ζήτω η Δημοκρατία…».

Για μια ακόμα φορά αυτές οι φωνές ήχησαν μαγικές στα αυτιά των μικρών παιδιών και ξετύλιξαν το κουβάρι της ιστορίας. Της δημοκρατίας… Της δικτατορίας…

Μπορεί άραγε ένας γάτος να θέλει το καλό των ποντικών; Τι παθαίνουν οι ποντικοί όταν εμπιστεύονται τους «σωτήρες»; Πώς μια κοινότητα ή μια χώρα μπορεί να παραπλανηθεί και να οδηγηθεί στα όρια της ύπαρξής της; Ποιο είναι το τίμημα της ελευθερίας;

Παρακολουθήσαμε την παράσταση “Ντίλης ο Μεγαλοπρεπής” στο κινηματοθέατρο ΑΣΤΡΟΝ

Τα παιδιά ξεκαρδίστηκαν με τις περιπέτειες των ποντικιών και γνώρισαν μέσα από το έργο την αξία της ελευθερίας, της φιλίας, της συνεργασίας, της αλληλοβοήθειας, της συμπαράστασης.

Στα πλαίσια των εργαστηρίων δεξιοτήτων με τίτλο “Με τον ΚΟΚ οδηγό, με ασφάλεια κυκλοφορώ” και με αφορμή το σχέδιο δράσης του σχολείου “Ολοι μαζοί είμαστε πάντα πιο δυνατοί”  δημιουργήθηκε στο σχολείο μας ένα μικρό χωριό το οποίο στηθηκε στο προαύλειο.

Τα παιδιά δημιούργησαν ομάδες, συζήτησαν, σχεδίασαν το χωριό και ζήτησαν τη βοήθεια των μαμάδων και μπαμπάδων για την κατασκευή του.

Οταν δημιουργήθηκαν τα σπιτάκια αποφάσισαν πως θα πως θα τα τοποθετήσουν στην αυλή, διάλεξαν και τοποθέτησαν σήματα οδικής κυκλοφορίας, έφτιαξαν διαβάσεις , πλατείες και έφεραν στο σχολείο ποδήλατα και μηχανές.

Έφτιαξαν κανόνες για το παιχνίδι τους και συμφώνησαν οι “μεγάλοι” να βοηθούν τους “μικρούς”.

Ευχαριστήθηκαν το παιχνίδι, δέθηκαν περισσότερο μεταξύ τους, ενισχύθηκαν οι δεσμοί τους και τονώθηκε το αίσθημα του “ανήκειν”.

Ευχαριστούμε τους γονείς για την αμέριστη συμπαράστασή τους.

Αφού μιλήσαμε για το φθινόπωρο , τα παιδιά αποφάσισαν να φταίξουν μουστοκούλουρα.

Ζητήσαμε τη βοήθεια των μαμάδων του σχολείου που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα με μεγάλη χαρά.

Βρήκαμε συνταγή, μούστο, αγοράσαμε τα υλικά, σηκώσαμε τα μανίκια ζυμώσαμε και αρχίσαμε να πλάθουμε τα κουλούρια μας.

Θαυμάστε μας κατά το πλάσιμο γιατί κουλούρι δεν προλάβαμε να φωτογραφίσουμε. Έγιναν ανάρπαστα.

Τα παιδιά του σχολείου και φέτος γιόρτασαν την 28η Οκτωβρίου 1940 και τίμησαν τους Έλληνες που ηρωικά πολέμησαν για την πατρίδα μας.

Περήφανα,  κράτησαν την ελληνική σημαία, τραγούδησαν τον εθνικό ύμνο και κατέθεσαν στεφάνι στο μνημείο Ηρώων.

28η Οκτωβρίου