Ένα μήνυμα που κάθε Ενήλικας πρέπει να γνωρίζει, γιατί τα Παιδιά παραδειγματίζονται από αυτό που Βλέπουν, όχι μόνο από αυτά που τους Λέγονται.
Πηγή: https://blogs.sch.gr/kyriakou/files/2011/01/otan_den_koitouses.pdf
Ένα μήνυμα που κάθε Ενήλικας πρέπει να γνωρίζει, γιατί τα Παιδιά παραδειγματίζονται από αυτό που Βλέπουν, όχι μόνο από αυτά που τους Λέγονται.
Πηγή: https://blogs.sch.gr/kyriakou/files/2011/01/otan_den_koitouses.pdf
Μαλαματένια λόγια
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Λάκης Χαλκιάς & Χαράλαμπος Γαργανουράκης & Τάνια Τσανακλίδου
Σταυρός του Νότου Live 8 Απρίλη 2012
Από την εμφάνιση του Γιάννη Χαρούλη στον Σταυρό του Νότου όπου βρέθηκαν η Νατάσσα Μποφίλιου και ο Χρήστος Θηβαίοςκαι ανέβηκαν στην σκηνή να μας χαρίσουν όμορφες στιγμές
Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχθές
τ’ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι
σου μάθαινε το αύριο και το χθες
μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη
με του καιρού δεμένος τις κλωστές
Τ’ αηδόνια σεχτηκιάσανε στην Τροία
που στράγγιξες χαμένα μια γενιά
καλύτερα να σ’ έλεγαν Μαρία
και να ‘σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά
κι όχι να ζεις μ’ αυτή την κομπανία
και να μην ξέρεις τ’ άστρο του φονιά
Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι
απ’ του καιρού την άγρια πληρωμή
στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι
τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή
και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει
και το μαράζι δίχως αφορμή
Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι
τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά
κι απ’ το παλιό μαρτύριο να ‘χει μείνει
ένα σκυλί τη νύχτα που διψά
γυναίκες στη γωνιά μ’ ασετυλίνη
παραμιλούν στην ακροθαλασσιά
Και στ’ ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια
θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή
πώς έγινε με τούτο τον αιώνα
και γύρισε καπάκι η ζωή
πώς το ‘φεραν η μοίρα και τα χρόνια
να μην ακούσεις έναν ποιητή
Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι
ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά
ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη
και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά
μαλαματένια λόγια στο χορτάρι
ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά
Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες
και ξημερώνοντας μέρα κακή[Παρασκευή]
τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες
με πήραν και με βάλαν σε κλουβί
και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες
παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί
Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια
κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής
περνούσα τα δικά σου δικαστήρια
αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις
να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια
και σαν κακούργο να με τιμωρείς
Πήρες την Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων;
Η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς και το Ίδρυμα Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης σας παρουσιάζουν την Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων, μία εκπτωτική κάρτα που παρέχει σημαντικές εκπτώσεις και οφέλη σε 4 εκατομμύρια νέους σε όλη την Ευρώπη!
Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων: αυστηρά μόνο για νέους!
Την Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων μπορούν να έχουν όλοι οι νέοι, ηλικίας 13 – 30 ετών. Ισχύει για ένα χρόνο, στοιχίζει 10 ευρώ και μπορείς να την ανανεώνεις κάθε χρόνο μέχρι να κλείσεις τα 30. Πρόκειται για εκπτωτική και όχι πιστωτική ή χρεωστική κάρτα.
Ανακάλυψε την Ευρώπη με την Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων!
Με την Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων μπορείς να απολαμβάνεις ειδικά προνόμια και αγαθά τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε 37 χώρες του εξωτερικού!
Κατάλογος εκπτώσεων
Ο κατάλογος είναι μεγάλος! Απλά δείχνεις την Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων και έχεις ειδική έκπτωση σε προϊόντα, και υπηρεσίες όπως:
Πολιτισμός: κινηματογράφοι, θέατρα, μουσεία, πολιτιστικές εκδηλώσεις, συναυλίες.
Καταστήματα: ρούχων, οπτικά, κομμωτήρια, ινστιτούτα αισθητικής, γυμναστήρια, κοσμηματοπωλεία, βιβλιοπωλεία, ποδήλατα, είδη σπιτιού/δώρων.
Διασκέδαση/Φαγητό: εστιατόρια, μπαρ, καφετέριες, club.
Εκπαίδευση: φροντιστήρια ξένων γλωσσών, σεμινάρια πληροφορικής.
Τουρισμός: ταξιδιωτικά πρακτορεία, ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, camping, ενοικιάσεις αυτοκινήτων.
Υπηρεσίες Υγείας
Διαδικασία απόκτησης της κάρτας
3 τρόποι:
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΑΡΤΑ ΝΕΩΝ:
ΙΔΡΥΜΑ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ
ΑΧΑΡΝΩΝ 417, 11143 ΑΘΗΝΑ
Για τους δύο παραπάνω τρόπους ο αιτών λαμβάνει ειδοποίηση από το ταχυδρομείο και εντός του χρονικού ορίου που αναφέρεται σε αυτήν, παραλαμβάνει την κάρτα πληρώνοντας 10 ευρώ. Σε περίπτωση που η κάρτα δεν παραληφθεί ο φορέας μας δεν θα προχωρά σε επαναποστολή της κάρτας εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις.
Περισσότερες πληροφορίες στα τηλέφωνα 210 – 2599422/444
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και
για το δίκαιο.
Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα
ματώσουν απ΄τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις
πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω από τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν΄αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη
ή το παιδί σου.
Δε θα διστάσεις.
Θ΄απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου
Θ΄απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.
Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς.
Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς έν΄ άστρο, να ονειρεύεσαι
είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ΄το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
Να την ακούς να σου λέει τα όνειρα της για το μέλλον.
Μα εσύ πρέπει να τ΄αποχαιρετήσεις όλ΄αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,
για όλα τ΄άστρα, για όλες τις λάμπες και
για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή
και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.
Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου
θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη .
Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα
θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο
απ΄τ΄άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.
Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν΄ ασπρίζουν
τα μαλλιά σου
δε θα γερνάς.
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό
γράμμα στη μάνα σου
Θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ΄αρχικά του ονόματος σου και μια λέξη :
Ειρήνη
σα ναγραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.
Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό
να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια
σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον.
Να μπορείς, απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που
τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
———————
Ο Τάσος Λειβαδίτης (1922-1988) ήταν γιος του Λύσανδρου Λειβαδίτη και της Βασιλικής Κοντοπούλου. Γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τις σπουδές του διέκοψαν η γερμανική κατοχή και η συνακόλουθη ένταξή του στην Αντίσταση και στράτευσή του στην ΕΠΟΝ. Κατά τη διάρκεια της κατοχής πέθανε ο κατεστραμμένος οικονομικά πατέρας του και το 1951, ενώ ο ποιητής ήταν εξορισμένος στη Μακρόνησο, η μητέρα του. Είχε τέσσερα μεγαλύτερα αδέρφια, μια αδερφή και τρεις αδερφούς. Ο πατέρας του ήταν μεγαλέμπορος και τα παιδικά χρόνια του ποιητή ήταν ευτυχισμένα.
Τέλειωσε το γυμνάσιο στην Αθήνα. Το 1946 παντρεύτηκε τη Μαρία Στούπα, παιδική του φίλη και πολύτιμη σύντροφο σε ολόκληρη τη ζωή του, με την οποία απέκτησαν μια κόρη τη Βάσω. Την ίδια χρονιά πραγματοποίησε και την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία με τη δημοσίευση του ποιήματός του Το τραγούδι του Χατζηδημήτρη στο περιοδικό Ελεύθερα Γράμματα. Το 1947 συνεργάστηκε στην έκδοση του περιοδικού Θεμέλιο. Την τετραετία 1948-1952 εξορίστηκε στο Μούδρο, τον Άη- Στράτη και τη Μακρόνησο μαζί με άλλους αριστερούς καλλιτέχνες και διανοούμενος, όπως ο Γιάννης Ρίτσος, ο Άρης Αλεξάνδρου, ο Μάνος Κατράκης και πολλοί άλλοι και συνέχισε να γράφει ποιήματα.
Το 1952 σημειώθηκαν οι εκδόσεις των έργων του Μάχη στην άκρη της νύχτας και Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας. Τρία χρόνια αργότερα οδηγήθηκε σε δίκη στο Πενταμελές Εφετείο με αφορμή την ποιητική συλλογή του Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου και αθωώθηκε πανηγυρικά. Σταθμό στην ποιητική του διαδρομή και σχηματικό ορόσημο της πορείας του προς τη δεύτερη, εσωτερικότερη και υπαρξιακής αγωνίας, φάση της δημιουργίας του αποτέλεσε κατά τους θεωρητικούς της λογοτεχνίας το βιβλίο του Οι γυναίκες με τ’ αλογίσια μάτια (1958 Το 1961 πήρε μέρος σε συναυλίες του Μίκη Θεοδωράκη ανά την ελληνική επαρχία, απαγγέλλοντας ποιήματά του και συνομιλώντας με το κοινό.
Την ίδια χρονιά συνεργάστηκε στο σενάριο με τον Κώστα Κοτζιά και έγραψε τους στίχους των τραγουδιών (η μουσική του Θεοδωράκη) για την ταινία του Αλέκου Αλεξανδράκη Συνοικία το όνειρο, που αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία του νεορεαλιστικού ελληνικού κινηματογράφου και απαγορεύτηκε από τη λογοκρισία.). Συνεργάστηκε με την εφημερίδα Αυγή (1954-1980 με μια διακοπή κατά την επταετία της δικτατορίας του Παπαδόπουλου), το περιοδικό Επιθεώρηση Τέχνης (1962-1966), όπου δημοσίευσε πολιτικά και κριτικά δοκίμια. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Παπαδόπουλου έμεινε άνεργος και ασχολήθηκε για βιοποριστικούς λόγους με μεταφράσεις και διασκευές λογοτεχνικών έργων σε διάφορα λαϊκά περιοδικά · παράλληλα στράφηκε με νοσταλγία προς το παρελθόν αδυνατώντας να δεχθεί τη σκληρότητα της πραγματικότητας της εποχής, στάση που αντικατοπτρίζεται στην ποίησή του αυτής της περιόδου με έμφαση στο Νυχτερινό επισκέπτη. Το 1986 εξέδωσε τη συλλογή του Βιολέτες για μια εποχή που θεωρήθηκε ως το κύκνειο άσμα του.
Ο Τάσος Λειβαδίτης πέθανε στην Αθήνα, στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο από ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής, σαν σήμερα, 30 Οκτωβρίου του 1988. Μετά το θάνατό του εκδόθηκαν χειρόγραφα ανέκδοτα ποιήματά του με τον τίτλο Χειρόγραφα του Φθινοπώρου. Τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο ποίησης στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας στη Βαρσοβία (1953 για τη συλλογή του Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου), το πρώτο βραβείο ποίησης του Δήμου Αθηναίων (1957 για τη συλλογή του Συμφωνία αρ.Ι), το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1976 για τη συλλογή Βιολί για μονόχειρα), το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1979 για το Εγχειρίδιο ευθανασίας). Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.
Στίχοι του μελοποιήθηκαν από το Μίκη Θεοδωράκη, το Μάνο Λοΐζο, το Γιώργο Τσαγγάρη και άλλους έλληνες συνθέτες. Η ποίηση του Τάσου Λειβαδίτη κυριαρχείται από την σπαρακτική υπαρξιακή του αγωνία, η οποία εκδηλώνεται αρχικά ως έκφραση τρυφερότητας και συμπόνιας στα πλαίσια του αισιόδοξου σοσιαλιστικού ρεαλισμού και στη δεύτερη φάση του έργου του ως εσωτερική αναδίπλωση και αναζήτηση του νοήματος της ζωής στο παρελθόν μετά από τη διάψευση των προσδοκιών και την προδοσία του καλλιτέχνη ως αγωνιστή για έναν καλύτερο κόσμο. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Τάσου Λειβαδίτη βλ. Αργυρίου Αλεξ., «Τάσος Λειβαδίτης», Η ελληνική ποίηση· Η πρώτη μεταπολεμική γενιά, σ.390-391. Αθήνα, Σοκόλης, 1982, Κουβαράς Γιάννης, «Χρονολόγιο Τάσου Λειβαδίτη (1922-1938)», Διαβάζω 228, 13/12/1989, σ.20-24 και Τσιριμώκου Λίζυ, «Λειβαδίτης Τάσος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό 5. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1986. (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).
Πηγή: http://tvxs.gr
![]()
Του Μπέντε
Ένα συγκλονιστικό μήνυμα του Charlie Chaplin που αποτελεί απόσπασμα από την τελευταία σκηνή της ταινίας «Ο μεγάλος Δικτάτωρ», την πρώτη ομιλούσα ταινία του Σαρλώ, γυρισμένη το 1940. Το μήνυμα αυτό τόσα χρόνια μετά παραμένει απίστευτα επίκαιρο για πάρα πολλές πτυχές της ανθρώπινης κοινωνίας. Στην ταινία αυτή ο Charlie Chaplin αναφέρεται στον Αδόλφο Χίτλερ, τον άνθρωπο που με τη δράση του και τις ιδέες του έχει πλήξει και συνεχίζει να πλήττει την ανθρωπότητα περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο στην ανθρώπινη ιστορία. Ως συνέπεια αυτής της δράσης μόνο στο ευρωπαϊκό πεδίο έχασαν τη ζωή τους τριάντα εκατομμύρια άνθρωποι. Είναι χωρίς αμφιβολία ο μεγαλύτερος εγκληματίας κατά της ανθρωπότητας, ο μεγαλύτερος εγκληματίας στην ανθρώπινη ιστορία. Αυτό το μήνυμα μας υπενθυμίζει την πραγματικότητα, την εποχή που οι «κρυφοί» υποστηρικτές του φέρνουν και πάλι εμμέσως τις ιδέες αυτές στην επιφάνεια, μας υπενθυμίζει και εξυψώνει το μεγαλείο της ανθρώπινης φύσης, το μεγαλείο της ανθρωπότητας!
“Λυπάμαι αλλά δεν θέλω να γίνω αυτοκράτορας. Δεν είναι δική μου υπόθεση. Δεν θέλω ούτε να κυβερνήσω, ούτε να κατακτήσω κανέναν. Θα ήθελα να βοηθήσω όλους τους ανθρώπους εάν είναι δυνατόν. Χριστιανούς, Μουσουλμάνους, Εβραίους, Ινδούς, μαύρους, λευκούς. Όλοι θέλουμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο, αυτή είναι η φύση των ανθρώπων. Να ζούμε με την ευτυχία του άλλου και όχι με τη δυστυχία του. Δεν θέλουμε ούτε να μισούμε, ούτε να περιφρονούμε ο ένας τον άλλο.
Στον κόσμο αυτό υπάρχει χώρος για όλους. Η καλή Γη είναι πλούσια και μπορεί να παρέχει για όλους. Ο τρόπος ζωής μπορεί να είναι ελεύθερος και ωραίος, αλλά έχουμε χάσει τον δρόμο μας. Η απληστία έχει δηλητηριάσει τις ψυχές των ανθρώπων, έχει φράξει τον κόσμο με μίσος, μας έχει γεμίσει με δυστυχία και αιματοχυσία. Αναπτύξαμε την ταχύτητα, αλλά κλειστήκαμε στον εαυτό μας. Οι μηχανές προσφέρουν αφθονία αλλά μας έχουν αφήσει στα θέλω. Οι γνώσεις μας, μας έχουν κάνει κυνικούς, η ευφυΐα μας, σκληρούς και αγενής. Σκεφτόμαστε πάρα πολύ αλλά αισθανόμαστε πολύ λίγο.
Περισσότερο από τις μηχανές χρειαζόμαστε την ανθρωπιά. Πιο πολύ από την ευφυΐα χρειαζόμαστε καλοσύνη και ευγένεια. Χωρίς αυτές τις αρετές η ζωή θα είναι βίαια και όλα θα χαθούν. Το αεροπλάνο και το ραδιόφωνο μας έχουν φέρει πιο κοντά. Η ίδια η φύση αυτών των εφευρέσεων φωνάζει για την καλοσύνη. Φωνάζει για την παγκόσμια αδελφοσύνη, για την ενότητα όλων μας.
Ακόμα και τώρα η φωνή μου φτάνει σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, εκατομμύρια απελπισμένους άνδρες, γυναίκες και παιδιά, θύματα ενός συστήματος που κάνει ανθρώπους να βασανίζουν και να φυλακίζουν ανθρώπους αθώους. Σε όσους με ακούνε, λέω: Μην απελπίζεστε. Η δυστυχία που υπάρχει δεν είναι παρά το πέρασμα της πλεονεξίας, η σκληρότητα αυτών που φοβούνται τον δρόμο της ανθρώπινης προόδου. Το μίσος των ανθρώπων θα περάσει και οι δικτάτορες πεθαίνουν. Και η δύναμη που πήραν από το λαό θα επιστρέψει στον λαό. Όσο άνθρωποι πεθαίνουν, η ελευθερία δεν θα σβήσει ποτέ!
Στρατιώτες! Μην δοθείτε στα θηρία, σε άτομα που σας περιφρονούν και σας υποδουλώνουν, που σας δυναστεύουν τις ζωές. Ανθρώπους που σας λένε τι να κάνετε, τι να σκέφτεστε και τι να νιώθετε. Που σας μεταμορφώνουν σε κοπάδι, σας αντιμετωπίζουν σαν βοοειδή, σας χρησιμοποιούν σαν πυρομαχικά. Μην δίνετε τη ζωή σας σε αυτά τα αφύσικα άτομα. Άτομα μηχανές, με μυαλά και καρδιές μηχανών. Δεν είστε μηχανές, δεν είστε βοοειδή, είστε άνθρωποι! Φέρετε την αγάπη της ανθρωπότητας στις καρδιές σας. Δεν μισείτε, μόνο αυτοί που τους έχουν στερήσει την αγάπη μισούν, αυτοί που έχουν στερηθεί και οι αφύσικοι.
Στρατιώτες! Μην αγωνίζεστε για τη σκλαβιά, αγωνιστείτε για την ελευθερία! Στο 17ο κεφάλαιο του ευαγγελίου του αγίου Λουκά γράφει: «η βασιλεία του θεού είναι μέσα στον άνθρωπο». Όχι σε έναν άνθρωπο, ούτε σε μια ομάδα ανθρώπων, αλλά σε όλους τους ανθρώπους! Σε εσάς! Εσείς οι άνθρωποι έχετε τη δύναμη, τη δύναμη να δημιουργήσετε μηχανές, την δύναμη να δημιουργήσετε την ευτυχία! Εσείς οι άνθρωποι έχετε την δύναμη να κάνετε τη ζωή ελεύθερη και όμορφη , να κάνετε αυτή τη ζωή μια θαυμάσια περιπέτεια!
Στο όνομα της δημοκρατίας, ας χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη, ας ενωθούμε όλοι! Ας αγωνιστούμε για ένα νέο κόσμο. Έναν αξιοπρεπή κόσμο, που θα δώσει σε όλους τους ανθρώπους ευκαιρίες και εργασία, θα σας δώσει το μέλλον, αλλά και ασφάλεια στα γηρατειά.
Με τις υποσχέσεις αυτών των πραγμάτων, θηρία έχουν ανέλθει στην εξουσία. Αλλά είπαν ψέματα. Δεν κράτησαν το λόγο τους. Ποτέ δεν θα το κάνουν. Οι δικτάτορες απελευθερώνουν τους εαυτούς τους αλλά υποδουλώνουν τους λαούς. Τώρα, ας αγωνιστούμε για να εκπληρώσουμε αυτή την υπόσχεση. Ας αγωνιστούμε για να ελευθερώσουμε τον κόσμο, να αποτινάξουμε τους εθνικούς φραγμούς, να απομακρύνουμε την απληστία, το μίσος και τη μισαλλοδοξία. Ας αγωνιστούμε για έναν κόσμο λογικό και δίκαιο, έναν κόσμο όπου η επιστήμη και η πρόοδος θα οδηγήσουν στην ευτυχία όλων των ανθρώπων! Άνθρωποι! Στο όνομα της δημοκρατίας, ας ενωθούμε όλοι!”
Ο Μητροπολίτης ασκεί αυστηρή κριτική και στους βουλευτές της Χρυσής Αυγής και στους πιστούς, που συμμετείχαν στα επεισόδια, οι οποίοι, όπως σημείωσε “είναι ικανοί να καταστρέψουν, να κτυπήσουν και πιθανώς να λιντσάρουν στο όνομα της πίστης. Τι θλιβερό. Αλλά και πόσο επίκαιρο. Ο Χριστός αποδοκιμάζει τη μέθοδο τους”!
Το επίμαχο απόσπασμα της ομιλίας του Μητροπολίτη Σιατίστης, Παύλου για τη Χρυσή Αυγή:
“Άφησα τελευταία τη “Χρυσή Αυγή” που στην πραγματικότητα είναι “μαύρη νύκτα”.
Είναι θλιβερό ότι κάποιοι “χριστιανοί αγωνιστές” ταυτίστηκαν με τη χρυσή αυγή για να υπερασπιστούν τον Χριστό.
Τον Χριστό που η “Χρυσή Αυγή” τον διώκει, τον προσβάλλει και τον εξευτελίζει καθημερινά και το πράττει στα πρόσωπα, των προσφύγων, των μεταναστών ακόμα και των παιδιών.
Ξεχάσατε αγαπητοί μου χριστιανοί το λόγο του Χριστού “εφόσον εποιήσατε, ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε;”.
Δεν είναι ο άνθρωπος εικόνα του Χριστού όποιος και εάν είναι; Δεν είναι ένας μετανάστης, ένας πρόσφυγας, ελάχιστος αδελφός του Χριστού;
Δεν είναι ο “πλησίον” της Παραβολής του Καλού Σαμαρείτη; Σύμφωνα λοιπόν με την χρυσαυγίτικη αντίληψη θα έπρεπε ο Σαμαρείτης βλέποντας τον πληγωμένο Ιουδαίο να τον πετάξει στα σκουπίδια, τότε θα ήταν “καλός”.
Κάθε εναγκαλισμός και χάϊδεμα χριστιανού η πολύ περισσότερο ιερωμένου προς την Χρυσή Αυγή δείχνει μπέρδεμα φρικτό και ακύρωση της πίστης.
Κανείς δεν μπορεί να παίζει “εν ου παικτοίς”. Ο λόγος του Θεού έχει απόλυτο και αιώνιο κύρος.
Είναι άλλο το θέμα των προσφύγων και των προβλημάτων που μια ανίκανη πολιτική ηγεσία άφησε να δημιουργηθούν και άλλο η απόλυτη αξία του ανθρώπινου προσώπου.
Δεν θα ακυρώσουμε την αλήθεια του Θεού για να λύσουμε τα προβλήματα μας. Αντιθέτως τα προβλήματα δημιουργήθηκαν γιατί την αλήθεια του Θεού την αντικαταστήσαμε με την αλαζονεία μας και την επιπολαιότητα μας.
Στώμεν λοιπόν καλώς! Στώμεν μετά φόβου! Η άκρη του κουβαριού είναι του Χριστού το θέλημα και όχι οι αυθαιρεσίες και οι εξυπνάδες των ανθρώπων”!
Πηγή: http://kartesios.com
Σε κάθε λύπη και χαρά και σε ό,τι φέρνει ο χρόνος, η μουσική είναι συντροφία και λύτρωσή και πόνος.
Σε κάθε ζήλια και θυμό, στο κλάμα στο σκοτάδι και στο δικό μας τον χαμό στο τέλος και στο δάκρυ.
Μόνο η μουσική μου κάνει αλήθεια ό,τι ψέμα τώρα και να ζω…
Βάλε μουσική χορεύοντας να φύγω, σε μια φιγούρα απλή και δυνατή το θέλω μου να κρύβω.
Ο,τι θες εσύ τα χέρια μου ανοίγω, να κάνω ένα βήμα και στρόφη χορεύοντας να φύγω….