«Όταν οι μαθητές γράφουν λογοτεχνία για όσα τους πληγώνουν και τα νικούν»
ΤΟ ΡΙΖΙΚΑΡΙ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΠΟΡΕΙΑ ΝΟΥΒΕΛΑ
ΑΠΟ ΤΗ ΦΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΧΗ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ(1)
ΑΠΟ ΤΗ ΦΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΧΗ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ(2)
Φέτος υλοποιήθηκε στο μάθημα των Νέων Ελληνικών μια δημιουργική δράση με αφορμή δύο λογοτεχνικά κείμενα του σχολικού βιβλίου.
Μαθητές της Α και Β τάξης του σχολείου μας συμμετείχαν ενεργά σε ένα πρωτότυπο λογοτεχνικό project: τη συγγραφή δύο εφηβικών μυθιστορημάτων που βασίστηκαν σε κείμενα των σχολικών βιβλίων λογοτεχνίας. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, οι μαθητές απάντησαν σε ερωτήματα που ενσωματώθηκαν στην εξέλιξη της πλοκής, συμβάλλοντας έτσι – ο καθένας με τον δικό του τρόπο – στη διαμόρφωση των ιστοριών.
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΩΝ
Εμείς, οι μαθητές συμμετείχαμε, με απαντήσεις και προσωπικές ιδέες, στη διαμόρφωση δύο νουβελών που συγγράφηκαν από την καθηγήτρια φιλόλογο Ευριδίκη Παπαντωνίου, με στόχο να συνδεθεί η λογοτεχνία με τη δική μας ματιά, τη δική μας ευαισθησία και φωνή.
Εμείς συμβάλαμε σε μικρό αλλά ουσιαστικό βαθμό στην εξέλιξη της πλοκής, προσθέτοντας στοιχεία δημιουργικής σκέψης, ερμηνείας χαρακτήρων και ηθικών διλημμάτων. Με τον τρόπο αυτό βιώσαμε τη διαδικασία της γραφής όχι ως μάθημα, αλλά ως συμμετοχή σε ένα μεγαλύτερο αφήγημα.
Ξεκινήσαμε από λογοτεχνικά κείμενα που διαβάσαμε μαζί. Δεν μείναμε όμως στην κατανόησή τους. Θελήσαμε να ρωτήσουμε, να αμφισβητήσουμε, να ζωγραφίσουμε και να συνεχίσουμε τις ιστορίες. Να δούμε τι συμβαίνει «μετά». Να μπούμε στη θέση των ηρώων, να εξετάσουμε τις πράξεις τους, να αναζητήσουμε τη δικαιοσύνη, τη συγχώρεση, τη δύναμη της γνώσης και της αλλαγής.
Υπήρχε ηανάγκη να εκφραστούμε ελεύθερα,
να αποκτήσουμε φωνή μέσα στη μαθησιακή διαδικασία,
δουλέψαμε με αρχές βιωματικής μάθησης.
«Δεν ζητήθηκε από μας να γράψουμε σωστά.
Ζητήθηκε να γράψουμε αληθινά.»
Η δημιουργική γραφή έγινε έτσι ένα εργαλείο για να εκφραστούμε, να συνεργαστούμε, να ακούσουμε ο ένας τον άλλον και να ανακαλύψουμε ότι η λογοτεχνία δεν είναι κάτι μακρινό· είναι ένας ζωντανός τρόπος να κατανοούμε τον εαυτό μας και τον κόσμο.Έτσι προβάλλουμε μια μαθητική–λογοτεχνική πρωτοβουλία που στηρίχτηκε στην συνεργασία, στη δημιουργικότητα και στην αγάπη για τα γράμματα
Οι δύο ολοκληρωμένες νουβέλες:
- «Μαθήματα καρδιάς από τον Όσκαρ Ουάιλντ – Από τη φιλία στην ενοχή». Το 1ο βιβλίο ξεκίνησε με αφορμή τον πιστό φίλο του Οσκαρ Ουαιλντ, οπού είδαμε ότι ο μυλωνάς ποτέ δεν τιμωρήθηκε για την εγωιστική στάση του απέναντι στον τάχα φίλο του μικρούλη Χανς και θελήσαμε να βάλουμε τα πράγματα στη σωστή ηθικά θέση: να καταλάβει ο μυλωνάς τα τρομερά λάθη του και να μετανιώσει
- «Το ριζικάρι που άλλαξε πορεία». Το 2ο βιβλίο είναι κοινωνικό. Ξεκίνησε με αφορμή το κείμενο «Η Άννα του Κλήδονα του Παντελή Αξιώτη. Μερικές φορές η βία δεν αφήνει σημάδια στο σώμα. Αφήνει σημάδια στη μνήμη.
Εκεί είδαμε ότι το κορίτσι που δέχεται τη βία δεν επανέρχεται ενώ οι θύτες δεν κατανοούν το λάθος τους. Έτσι σκεφτήκαμε κι εδώ να ανυψώσουμε το θύμα να το μετατρέψουμε σε ένα κορίτσι δυνατό. Και τον θύτη να τον αναγκάσουμε να ζητήσει συγγνώμη μέσα από μια κατάσταση όπου θα νιώσει εν συναίσθηση , θα αναγκαστεί να νιώσει και στο εξής θα ξέρει ότι πρέπει να έχει αυτή την ικανότητα για πάντα ως οδηγό.
Παπαντωνίου Ευριδίκη ΠΕΟ2
