Αφιέρωμα στον Σαρωνικό μας!

Συνέντευξη με τον παίκτη Δημήτρη Ανταλή

Ο «Σαρωνικός» είναι ο αθλητικός και ποδοσφαιρικός σύλλογος της Αίγινας. Ιδρύθηκε το 1930 και τη σεζόν 2008-09 αναδείχθηκε πρωταθλητής στον 9ο όμιλο της Δ’ Εθνικής Κατηγορίας και έτσι βρέθηκε στην Γ’ Εθνική. Τερμάτισε όμως στην 16η θέση, η οποία οδήγησε στον υποβιβασμό στην Δ’ Εθνική. Το χρώμα της στολής είναι μπλε με άσπρο.

Ακολουθεί συνέντευξη με τον δεκαεξάχρονο παίκτη της ομάδας του Σαρωνικού, Δημήτρη Ανταλή. Ο Δημήτρης πριν δύο χρόνια ξεκίνησε τη συνεργασία του με την ομάδα, ενώ παλαιότερα έπαιζε στους Μυρμιδόνες, μία εξίσου καλή ομάδα με έδρα την Αίγινα.

Ποια τα αισθήματα και η στάση σου ως προς την ομάδα;

Τα αισθήματα που νιώθω για την ομάδα και εκείνης για εμένα είναι αμοιβαία. Έχω δεθεί με την ομάδα και αυτή μαζί μου. Μου συμπεριφέρονται πολύ καλά και δεν υπάρχει λόγος να μη νιώθω ωραία. Όπως όλοι οι συμπαίκτες μου, παρόλο που βρίσκονται λιγότερο από έναν χρόνο σ’ αυτήν, έχουν δεθεί με την ομάδα και την αγαπάνε.

Πώς και πότε αποφάσισες να συμμετάσχεις σε αυτήν;

Από μικρός μου άρεσε το ποδόσφαιρο και δεν το κοίταζα απλά σαν χόμπι. Αγωνιζόμουν στον Μυρμιδόνα και πριν από ένα χρόνο περίπου μου έγινε πρόταση από τον Σαρωνικό να συνεχίσω εκεί και χωρίς να το πολυσκεφτώ δέχτηκα την πρόταση και αγωνίστηκα πρώτη φορά στη Δ’ Εθνική σημειώνοντας πολλές συμμετοχές.

Σε ποια θέση παίζεις και σε ποια θέση θα σου άρεσε να παίξεις;

Παίζω αριστερό μπακ και χαφ. Δεν έχω κάποια ιδιαίτερη θέση που να μου αρέσει, αλλά προτιμώ να παίζω χαφ. Παίζω όπου με χρειαστεί ο προπονητής μου. Δεν έχω πρόβλημα είτε μου πει να παίζω τερματοφύλακας, είτε επιθετικός, είτε αμυντικός ή κάτι άλλο. Έχει χρειαστεί πολλές φορές να αλλάξω θέση στο παρελθόν.

Πώς είναι η συνεργασία μεταξύ σας; Υπάρχει ανταγωνισμός;

Ανταγωνισμός υπάρχει σίγουρα, αλλά στα πλαίσια του ποδοσφαίρου. Έξω από την προπόνηση, είμαστε μια οικογένεια που δύσκολα βρίσκεις σε αυτές τις κατηγορίες. Το καλό είναι ότι όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας, ακόμα και οι καινούργιοι παίχτες που πιο παλιά είχαν υπάρξει συμπαίκτες με πολλούς από την ομάδα. Ανταγωνισμός υπάρχει στο ότι πρέπει να κερδίσεις μια θέση στην ομάδα και να παίζεις, αλλά μέχρι εκεί. Δεν υπάρχουν κόντρες, ούτε αντιπαλότητες. Η συνεργασία μας είναι άψογη. Οι μεγαλύτεροι βοηθάνε τους μικρότερους, έτσι ώστε να γίνουν καλύτεροι. Ο ένας βοηθάει τον άλλο και πάνω από όλα βάζουμε την ομάδα.

Πώς αντιμετωπίζετε τις νίκες σας και πώς τις ήττες σας;

Παραμένουμε ομάδα. Στις χαρές και τις λύπες παραμένουμε ενωμένοι. Κάθε νίκη είναι σημαντική για να πετύχουμε τον στόχο μας που είναι οι 3 πρώτες θέσεις. Όσο πιο ψηλά φτάσουμε, τόσο το καλύτερο. Στις νίκες πανηγυρίζουμε και είμαστε όλοι χαρούμενοι. Στις ήττες απλά είμαστε στεναχωρημένοι και προσπαθούμε να βρούμε τα λάθη μας, ώστε στο επόμενο παιχνίδι να παίξουμε καλύτερα και να κερδίσουμε. Συνεχίζουμε να προσπαθούμε για το καλύτερο. Δεν τα βάζουμε εύκολα κάτω. Κάθε παιχνίδι είναι δύσκολο και προσπαθούμε να το κατακτήσουμε. Πετυχαίνουμε μια νίκη, την ξεχνάμε και κοιτάμε το επόμενο παιχνίδι. Έχουμε μια ήττα, κοιτάμε τι φταίει, το δουλεύουμε, το ξεχνάμε και συνεχίζουμε. Το κάθε παιχνίδι το κοιτάμε ξεχωριστά και αφήνουμε τα αποτελέσματά του πίσω μας.

Σου έχει συμβεί κάποιο ατύχημα κατά τη διάρκεια του αγώνα;

Δυστυχώς, μου έχει συμβεί και μάλιστα πρόσφατα σε αγώνα ποδοσφαίρου της μικτής νέων Πειραιά ενάντια στην αντίστοιχη της Αθήνας. Όλα πήγαιναν καλά, όταν σε μια φάση έρχομαι κοντά με τον αντίπαλο και πέφτουμε κάτω. Ενώ ήμασταν πεσμένοι και οι δύο, εκείνος σηκώθηκε και με κλότσησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου, με αποτέλεσμα να χτυπήσει το πρόσωπο μου στο έδαφος και να σπάσω τη μύτη μου. Στην αρχή με είδε ο γιατρός και έκρινε ότι έχω απλά ένα μικρό χτύπημα και έτσι συνέχισα κανονικά τον αγώνα. Όμως, στην επόμενη φάση ξαναχτύπησα στο ίδιο σημείο και άρχισα να ζαλίζομαι. Με είδε ο γιατρός και επιβεβαίωσε ότι έσπασε η μύτη μου. Όταν φτάσαμε στο 2ο ημίχρονο, βγήκα αλλαγή και πήγα κατευθείαν στο νοσοκομείο γιατί ήταν σοβαρό το χτύπημα και χρειάστηκαν 3 ώρες χειρουργείο. Ευτυχώς, δεν μου έχει συμβεί κάποιο άλλο σοβαρό ατύχημα.

Παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή σου το ποδόσφαιρο; Γιατί ναί, γιατί όχι;

Από μικρή ηλικία μού άρεσε το ποδόσφαιρο και καθώς περνούσε ο καιρός το κοίταζα όλο και πιο επαγγελματικά. Το ποδόσφαιρο παίζει μεγάλο ρόλο στη ζωή μου, αφού θέλω να γίνω επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και να παίξω σε μεγάλες ομάδες. Είναι δύσκολο και απαιτεί πολλές θυσίες για να γίνεις ποδοσφαιριστής, αλλά αν το θες πραγματικά αξίζει ο κόπος. Το ποδόσφαιρο πρέπει να το θες και να σου αρέσει και να μην το βλέπεις σαν αγγαρεία. Θέλει πολύ δουλειά και μεγάλη σοβαρότητα. Εγώ δουλεύω καθημερινά όσο πιο καλά μπορώ, ώστε να πετύχω το στόχο μου που είναι να παίξω μπάλα σε μεγάλες ομάδες της Α’ Εθνικής. Τα βήματα πρέπει να γίνονται σιγά σιγά και σταθερά. Προς το παρόν όμως κοιτάω να παίξω καλά στην ομάδα όπου είμαι και κάθε μέρα να γίνομαι καλύτερος, ώσπου να φτάσω στο επίπεδο που επιθυμώ.

Τι συμβουλές θα έδινες στους μικρότερους που θέλουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο;

Θα τους συμβούλευα, αν θέλουν να δουν επαγγελματικά το ποδόσφαιρο, να είναι σοβαροί και να το κάνουν με θέληση και πάθος. Πρέπει να κάνουν πολλές θυσίες, να έχουν το κεφάλι κάτω και να μην παίρνουν τα μυαλά τους αέρα με το παραμικρό. Να μην τα παρατήσουν όταν δουν τα δύσκολα και να παλέψουν μέχρι το τέλος.

Τη συνέντευξη πραγματοποίησε η μαθήτρια της Γ΄ Γυμνασίου

Βασιλική Κλειδωνιάρη