50 πλεονεκτήματα (υπέρ) της μετακίνησης με ποδήλατο

Στα πλαίσια της παγκόσμιας ημέρας περιβάλλοντος που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Ιουνίου, σας παραθέτουμε τα πλεονεκτήματα χρήσης ποδηλάτου:

1.Τα ποδήλατα αυξάνουν την κινητικότητα για αυτούς που δεν έχουν πρόσβαση σε μηχανοκίνητη μετακίνηση
2. Τα ποδήλατα αυξάνουν την κινητικότητα για αυτός που δεν έχουν μπορούν να οδηγήσουν αυτοκίνητο
3. Τα ποδήλατα αυξάνουν την κινητικότητα για αυτούς που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά στη μηχανοκίνητη μετακίνηση.
4. Τα ποδήλατα αυξάνουν την κινητικότητα για αυτούς που δεν θέλουν να οδηγήσουν μηχανοκίνητα οχήματα.
5. Η ποδηλασία είναι ο πιο αποδοτικός τρόπος μετακίνησης που εφευρέθηκε ποτέ.
6. Με την ποδηλασία αθλείσαι
7. Γλυτώνεις χρήματα που θα ξόδευες για μετακίνηση
8. Μειώνει το στρες
9. Η ποδηλασία είναι θεραπευτική για το Μυαλό και το Πνεύμα
10. Η ποδηλασία είναι θεραπευτική για το Σώμα
11. Η μετακίνηση σας θα είναι το καλύτερο κομμάτι της ημέρας σας αντί το χειρότερο
12. Η ποδηλασία αυξάνει την αυτοεκτίμηση
13. Γλιτώστε τα χρήματα για το γυμναστήριο, αθληθείτε πηγαίνοντας στη δουλειά σας
14. Η ποδηλασία είναι ευεργετική για το Σώμα
15. Η ποδηλασία έχει πολύ χαμηλό αντίκτυπο στο περιβάλλον
16. Το να ποδηλατείς στη γειτονιά σου είναι ένας πολύ καλός τρόπος να συναντήσεις τους γείτονες σου
17. Η συντροφικότητα των ποδηλατών είναι ένας θαυμάσιος τρόπος να συναντήσεις έναν ευγενικό/α ξένο/η με παρόμοια ενδιαφέροντα
18. Οι ποδηλάτες μπορούν να αγνοούν τις ενημερώσεις για την κίνηση στους δρόμους
19. Αισθανθείτε την ευχαρίστηση που προσφέρει να προσπερνάτε ένα μποτιλιάρισμα από τη λεωφοριολωρίδα
20. Προβλέψιμοι χρόνοι μετακίνησης
21. Ευκολότερο παρκάρισμα
22. Πραγματικά τζάμπα παρκάρισμα
23. Μετακίνηση πόρτα πόρτα, δεν χρειάζεται να παρκάρεις 8 στενά παρακάτω.
24. Μειώνει τη ζήτηση για χώρους πάρκινγκ
25. Μειώνει την κατανάλωση ενέργειας
26. Επιβραδύνει το Φαινόμενο του θερμοκηπίου
27. Μειώνει τη ρύπανση του αέρα –οι ποδηλάτες δεν έχουν εξατμίσεις
28. Μειώνει τη ρύπανση των υδάτων –τα ποδήλατα δεν στάζουν υγρά φρένων, αντιψυκτικά, λάδια κλπ
29. Μείωση της ηχορύπανσης –ακόμα και χωρίς σιγαστήρα τα ποδήλατα είναι ήσυχα
30. Μειώνει τη φθορά των δρόμων – παρόλο που ο ποδηλάτης αισθάνεται ότι σηκώνει το βάρος του κόσμου στους ώμους του
31. Ένα ταξίδι 6 χιλιομέτρων γλυτώνει τον αέρα που αναπνέουμε από 6.5 κιλά ρύπους
32. Το 40% όλων των μετακινήσεων είναι σε μια απόσταση το πολύ 4 χιλιομέτρων από το σπίτι.
33. Προλαμβάνεις και διαμαρτύρεσαι για τους εγκεκριμένους φόνους (ανθρωποκτονίες από μηχανοκίνητα) υπεύθυνων πολιτών
34. Το μικρό μέγεθος των ποδηλάτων μειώνει τη κυκλοφοριακή συμφόρηση
35. Πάνω από 30% της ατμοσφαιρικής ρύπανσης προέρχεται από τα αυτοκίνητα
36. Μειώνει την ανάγκη για να περισσότερο μπετό και άσφαλτο
37. Είναι πιο εύκολο να αλλάζεις τη διαδρομή σου με το ποδήλατο
38. Η ποδηλασία βελτιώνει την καρδιοαγγειακή υγεία
39. Περισσότερος μυικός τόνος, αύξηση της ωστικής μάζας, πιο καθαρό δέρμα
40. Οι πιο υγιής άνθρωποι έχουν μικρότερα έξοδα υγείας
41. Οι νέοι ποδηλάτες μπορούν να περιμένουν να χάσουν 6 κιλά τον πρώτο χρόνο ποδηλασίας
42. Η άσκηση αυξάνει την διάθεση σας να κάνετε πράγματα
43. Η ποδηλασία σου δίνει περισσότερο αέρα από ότι η σάουνα και μπορείς ακόμα να ιδρώσεις και να καθαρίσεις τους πόρους σου
44. Η ποδηλασία είναι μια άδεια να ντύνεσαι περίεργα και να αισθάνεσαι ωραία
45. Η αστική ποδηλασία σε διατηρεί ταπεινό (χωρίς έπαρση)
46. Η ποδηλασία είναι μια δραστηριότητα ζωής (για όλη σου τη ζωή)
47. Την ποδηλασία μπορείς να την απολαύσεις σε μια μεγάλη ποικιλία τόπων
48. Την ποδηλασία μπορείς να την απολαύσεις σε μια μεγάλη ποικιλία κλιμάτων
49. Το ποδήλατο είναι ένα σπουδαίο μέσο για να δεις τον κόσμο
50. Η ποδηλασία είναι απόλαυση

πηγή :http://www.podilates.gr

Θέλω τη μαμά μου!- ‘Οταν η εξάρτηση κρατάει κάτι παραπάνω

«Δεν κάνει τίποτα χωρίς εμένα, δεν μπορεί λεπτό μακριά μου», ακούμε συχνά από μητέρες που μερικές φορές λαμβάνουν αυτή τη συμπεριφορά του παιδιού τους ως υπερβολική αγάπη, ενώ στην ουσία είναι υπερβολική εξάρτηση.

Η ανιψιά μου είχε φτάσει στο σημείο να την επιπλέατε από το νερό που ήθελε για να ξεδιψάσει μέχρι να πηγαίνει μαζί της στην τουαλέτα… Μια φοβία ότι θα χάσει τη μαμά της!

Δεν θα ξεχάσω εκείνη τη μέρα που είχαμε πάει μέχρι την παιδική χαρά μαζί και μέχρι να φύγουμε είχε ξεσηκώσει τον κόσμο. Μάλιστα μια ηλικιωμένη με μάλωσε διότι νόμιζε ότι είχα χτυπήσει το μωρό. Κι αυτή η ανιψιά μου ούρλιαζε λες και την έσφαζαν… Ιφιγένεια «εν παιδία παίζει»!

Δεν εννοούσα να αντιληφθώ πόσο δύσκολο είναι για ένα μωρό να απογαλακτιστεί. Είναι γεγονός ότι κατηγορούσα την αδελφή μου, «μαμάκια το έχεις καταντήσει το παιδί!» Άραγε ήταν υπερβολική αγάπη ή κάποιου είδους φοβία. Αυτό το γρίφο προσπαθούσα να λύσω…

Η εξάρτηση αυτή είναι επιθυμητή και άκρως φυσιολογική αλλά για συγκεκριμένο-οριοθετημένο χρονικό διάστημα.

Η εξάρτηση λοιπόν του παιδιού από τη μητέρα πρέπει σταδιακά να ελαττωθεί ώστε το παιδί να κόψει τον «ψυχολογικό ομφάλιο λώρο», να ανεξαρτητοποιηθεί και να εξελιχθεί σε μια αυτόνομη και ολοκληρωμένη προσωπικότητα.

Ένα μωρό όταν γεννιέται είναι αδύνατο να φροντίσει τον εαυτό του. Η παρουσία και η φροντίδα της μητέρας δεν είναι απλά επιθυμητή αλλά απαραίτητη για την επιβίωση του. Συμπεριφορές όμως που είναι φυσιολογικές για ένα παιδί ενός έτους δεν είναι φυσιολογικό να παρατηρούνται σε ένα 5χρονο παιδί.

Ο άνθρωπος δε μένει στάσιμος, μεγαλώνοντας κατακτά ανώτερα επίπεδα νόησης, ωριμότητας και μια πιο σφαιρική εικόνα της πραγματικότητας. Το ανθρώπινο γένος είναι το μοναδικό είδος που περνά από τις πιο πολύπλοκες μορφές εξέλιξης τόσο στο γνωστικό όσο και στο συναισθηματικό επίπεδο.

Κάποιες φορές όμως οι συγκυρίες και τα όσα βιώνει το παιδί μπορεί να λειτουργήσουν ανασταλτικά στην ανεξαρτητοποίηση του. Για το φαινόμενο αυτό θα μιλήσουμε παρακάτω, για τις ενδείξεις του και τι συμβαίνει με τα «εξαρτημένα» παιδιά.

Τι γίνεται όταν παιδιά ηλικία τριών ετών και πάνω εμφανίζουν συμπεριφορά υπερ-εξάρτησης με τη μητέρα;

– Το παιδί δεν κάνει τίποτα μόνο του. Για την ολοκλήρωση οποιασδήποτε διαδικασίας, συνηθισμένης ή μη το παιδί ζητά τη βοήθεια των ενηλίκων, ακόμη και όταν αυτή είναι περιττή.

– Προσπαθεί συνεχώς να εξασφαλίζει σωματική επαφή με τη μητέρα. Δεν εννοούμε φυσιολογικές εκδηλώσεις αγάπης πχ. μια αγκαλιά κάποιες στιγμές της ημέρας, αλλά για μια αγκαλιά κατά τη διάρκεια όλης της ημέρας!

– Προσπαθεί να είναι πάντα το επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Με τη συμπεριφορά του θέλει να κερδίζει συνεχώς την προσοχή των ενηλίκων.

– Συνεχής αναζήτηση επιβεβαίωσης από τους γονείς. Το παιδί δεν πιστεύει στις δυνάμεις του και νιώθει έντονα την ανάγκη συναισθηματικής υποστήριξης και ενθάρρυνσης για κάθε του πράξη.

– Ανικανότητα, υπερβολική άρνηση στο να μείνει μόνο του. Αντιδρά, δεν θέλει να μείνει ούτε λεπτό χωρίς την παρουσία κάποιου προσώπου από το οικογενειακό περιβάλλον.

– Η σχέση των γονιών με το παιδί, θέλει «χτίσιμο». Το σημείο που πρέπει να προσέξει κανείς είναι ότι ακόμη και από την βρεφική ηλικία εξηγούμε στα παιδιά και δεν τα βομβαρδίζουμε με πολλές εναλλαγές.

Και σε ένα μωρό λέμε «η μαμά θα πάει σε μία δουλειά και αργότερα θα είναι πάλι μαζί σου». Με την επανάληψη, το παιδί βιώνει μια κατάσταση και σιγά-σιγά την κατανοεί.

Ακόμη και όταν είστε στο σπίτι με το παιδί, αφήστε το για λίγο χρόνο να παίζει μόνο του. Μην του το επιβάλλετε, αλλά όταν βλέπετε ότι παίζει ήρεμα, μην διακόπτετε την ροή του παιχνιδιού.

Φροντίστε να μην «κοροϊδεύετε» το παιδί. Μην του λέτε ότι…έρχεστε αμέσως και ξαφνικά εξαφανίζεστε αφήνοντας σε κάποιον άλλο την φροντίδα του.

Έτσι το παιδί θα έχει ανασφάλεια και δεν θα ξέρει τι και πότε να πιστέψει! Καλύτερα φεύγοντας να του λέτε «ξέρω ότι θα περάσεις καλά» ακόμη και εάν γκρινιάζει με την αναχώρηση σας. Θα δείτε πως αυτή η γκρίνια δεν θα κρατήσει πολύ καιρό. Να είστε σταθεροί και ψύχραιμοι.

Εν τέλει, δώστε χρόνο και χώρο στο παιδί να αναπτυχθεί και χτίστε μαζί του μια σχέση που σαν στόχο δεν θα έχει την εξάρτηση από καμία πλευρά, αλλά την σωστή επικοινωνία και την συναισθηματική ασφάλεια.

Πηγή : zougla

Αντώνης Κανάκης: Πρωταγωνιστεί σε διαφήμιση κατά της βίας στα σχολεία

Ο Αντώνης Κανάκης πρωταγωνιστεί σε διαφήμιση κατά της βίας στα σχολεία… Η Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφηβου (Ε.Ψ.Υ.Π.Ε) ιδρύθηκε το 1991 στο πλαίσιο της προσπάθειας για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση στην Ελλάδα. Είναι μη κυβερνητική οργάνωση με τη νομική μορφή του επιστημονικού μη κερδοσκοπικού Σωματείου. Στα μέλη της περιλαμβάνονται έγκριτοι επιστήμονες με πολύχρονη και διακεκριμένη θητεία στον τομέα της ψυχικής υγείας του παιδιού και του εφήβου, με μεγάλη κλινική εμπειρία και σημαντικό εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο. Πηγή : news-piper             

ΟΙ ΒΑΘΜΟΙ… άλλοτε και τώρα

Βρε πως αλλάζουν οι καιροί…

Δείτε με προσοχή το σκίτσο (κάντε κλικ πάνω του)!

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

Ως Τρεις Ιεράρχες αναφέρονται οι τρεις επιφανείς άγιοι και θεολόγοι της χριστιανικής θρησκείας, προστάτες των γραμμάτων και των μαθητών, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Βασίλειος ο Μέγας και ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός ή Γρηγόριος ο Θεολόγος.

Αναδείχθηκαν οι περισσότεροι σημαντικοί εκκλησιαστικοί πατέρες και άγιοι. Η σοφία και η δράση τους έδωσε σ’ αυτούς τον τίτλο των μεγίστων φωστήρων, όπως ψέλνεται και στο τροπάριο τους: «Τους τρεις μεγίστους φωστήρας της τρισηλίου θεότητος…».

Και οι τρεις έδειξαν προσήλωση στη χριστιανική θρησκεία κι η ζωή τους ήταν γεμάτη από τους αγώνες τους γι’ αυτή. Τα συγγράμματά τους, αλλά και η προφορική τους διδασκαλία έδωσαν δόξα και αίγλη στη χριστιανική παιδεία.

Γαλουχημένοι με τα βαθιά νοήματα της θρησκείας και άριστοι γνώστες της αρχαίας ελληνικής σοφίας, συνδυάζουν τις γνώσεις τους αυτές και προσφέρουν τις πρώτες βάσεις στη διαμόρφωση της ελληνοχριστιανικής παιδείας και του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού. Για τη μεγάλη προσφορά τους στα γράμματα ανακηρύχτηκαν άγιοι προστάτες των γραμμάτων, των μαθητών και γενικά της σπουδάζουσας νεολαίας.

Για τη σοφία τους και τη χριστιανική τους ζωή, η ορθόδοξη Εκκλησία τους ονόμασε αγίους και γιορτάζουν ο καθένας ξεχωριστά. Αλλά επειδή δημιουργήθηκε μια διαφωνία μεταξύ των χριστιανών για το ποιος από τους τρεις πρόσφερε τα περισσότερα, αποφασίστηκε και καθιερώθηκε από τα τέλη του 4ου αιώνα να υπάρχει και για τους τρεις μια κοινή γιορτή στις 3ο Ιανουαρίου κάθε έτους. Κι επειδή είναι και προστάτες των γραμμάτων, καθιερώθηκε αυτή η γιορτή να είναι και γιορτή των γραμμάτων και της ελληνοχριστιανικής παιδείας. Η καθιέρωση αυτή έγινε μετά την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό και από το 1842 η γιορτή καθιερώθηκε ως εκπαιδευτική από τη σύγκλητο του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η γιορτή αυτή επεκτάθηκε και στα γυμνάσια και στα δημοτικά σχολεία που την ημέρα αυτή αργούν και οργανώνουν διάφορες εκδηλώσεις και τελετές στη μνήμη των Αγίων.

ΠΗΓΗ: http://el.wikipedia.org

ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ

Οδηγίες για πετυχημένα -αισθητικά και οικονομικά- κάλαντα από έμπειρους του είδους…

► Πρέπει τη μέρα που λένε τα κάλαντα να σηκώνεσαι νωρίς το πρωί και να ξεκινάς. Δεν πρέπει με τίποτα να αργήσεις!

► Να πηγαίνετε το πρωί στα μαγαζιά για να λέτε τα κάλαντα πρώτοι απ’ όλους!

► Θα ήταν καλύτερα να παίρνατε ένα μουσικό όργανο μαζί σας (κιθάρα, λύρα). Έστω πάρτε ένα τρίγωνο! Να μην είστε συνηθισμένοι…

► Να λέτε τα κάλαντα όσο γίνεται πιο δυνατά.

► Μην πηγαίνετε δεύτερη φορά σε ένα γνωστό ή σε ένα μαγαζί. Δεν είναι ωραίο…

► Δεν πρέπει, όταν λέμε τα κάλαντα, να ερχόμαστε στο σπίτι για να μετράμε τα χρήματα. Έτσι χάνουμε πολύτιμο χρόνο και αργούμε.

► Μπορείτε να πάρετε ένα βοηθό για να σας αναπληρώνει ή να τα λέτε μαζί.

► Να ζητάτε ευγενικά, κι όχι επίμονα, να τα πείτε. Όταν μπαίνετε σε ένα κατάστημα να λέτε πάντα και χαρούμενα «να τα πούμε». Αν σας απαντήσουν «ναι», να τα πείτε μέχρι το τέλος. Αν σας απαντήσουν «όχι» ή «μας τα είπαν άλλοι», να φύγετε γρήγορα χωρίς να πείτε τίποτα (να μη χάνετε και χρόνο).

► Πρέπει να ξέρετε όλα τα κάλαντα απέξω μέχρι το τέλος με κάθε λεπτομέρεια και όχι να κολλάτε και να αρχίζετε τα «εεε».

► Αν ζεις και στη Σητεία και σε χωριό, φρόντισε να προλάβεις «να τα πεις» και στα δυο.

► Να πηγαίνετε σε χωριά που δεν έχουν πολλά παιδιά. Εκεί δεν υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός.

► Πηγαίνετε την εποχή που οι αγρότες έχουν πάρει την επιδότηση από το λάδι κι όταν οι συνταξιούχοι έχουν πληρωθεί.

► Στο τέλος να λέτε πάντα: «ευχαριστούμε πολύ!».

Γεωργία Αλεβίζου, Μιχάλης Θαλασσινός, Νικόλας Κουνδουράκης, Ασάν Μπραούση

ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ 2ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΗΤΕΙΑΣ (2009-2010) «ΕΙΜΑΙ… ΚΑΛΛΩ ΠΑΙΔΙ;», ΦΥΛΛΟ 1, ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009.

ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΟΥ ΑΪ-ΒΑΣΙΛΗ

Αν ο Άγιος Βασίλης μπορεί να φέρει ό,τι δώρο φανταστείς, τι θα ήθελες να φέρει σ’ εσένα, στην οικογένειά σου, στο σχολείο μας, στην Ελλάδα και στον κόσμο ολόκληρο;

σ’ εμένα:

-Θα ήθελα να μου φέρει την εξυπνάδα για να γράφω σε όλα τα τεστ 10.

-Ένα Mp4, μια φωτογραφική μηχανή ή ένα laptop (ολοκαίνουριο!).

-Να μου φέρει ένα παιχνίδι της Hannah Montana.

-Θα ήθελα μια κιθάρα ή έναν υπολογιστή.

-Τα πιο τέλεια ρούχα του κόσμου!

στην οικογένειά μου:

-Ένα σκύλο ή ένα χαμστεράκι ή ένα παπαγάλο.

-Θα ήθελα να μου γράφει ο αδερφός μου τις εργασίες.

-Θα ήθελα να μη δουλεύουν οι γονείς μου.

-Ένα τριώροφο μεγάλο σπίτι με πισίνα, κήπο, ζώα και παιχνίδια.

-Καινούριες αδερφές.

-Θα ήθελα οι γονείς μου να μού αγοράζουν ό,τι θέλω και να μη με βάζουν τιμωρία.

στην τάξη μας, το Ε΄1:

-Θα ήθελα να φέρει μια τηλεόραση SONY, που όταν ο κύριος μιλά, εμείς να μην τον ακούμε αλλά να βλέπουμε «χαζά» έργα.

-Θα ήθελα να βάψει την τάξη μας.

-Ένα πίνακα αφής, μια τηλεόραση πλάσμα και πολλούς υπολογιστές.

-Πιο λίγα μαθηματικά και πιο λίγη ιστορία.

στο σχολείο μας, το 2ο Δ.Σ. Σητείας:

-Να φέρει ένα χώρο για γυμναστική, ένα κολυμβητήριο κι ένα γυμναστήριο.

-Θα ήθελα να «φυτρώσει» ένα γήπεδο ποδοσφαίρου σαν το Καραϊσκάκη.

-Να βάλουν μια τηλεόραση πλάσμα 1.000 ιντσών έξω στην αυλή.

-Να φέρει «τσουρλιστές» καρέκλες και καινούρια θρανία.

στην Ελλάδα:

-Να φέρει καινούριους νόμους.

-Θα ήθελα να μας φέρει τον πύργο του Άιφελ και τη Ντίσνεϊλαντ.

-Να είχαμε όλοι την υγεία μας.

-Το Μουντιάλ.

στον κόσμο ολόκληρο (σ’ όλη τη Γη):

-Να υπάρχει ειρήνη, χαρά, ρούχα και φαγητό για όλους!

-Ένα καλύτερο περιβάλλον.

-Να ήτανε όλα τα κράτη ενωμένα.

Επιμέλεια: όλες οι μαθήτριες και ο μαθητές του Ε΄1

ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ 2ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΗΤΕΙΑΣ (2009-2010) «ΕΙΜΑΙ… ΚΑΛΛΩ ΠΑΙΔΙ;», ΦΥΛΛΟ 1, ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ;

Υπάρχει ή δεν υπάρχει; Ποιος φέρνει τα δώρα της Πρωτοχρονιάς;

♥ Δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης. Τα δώρα τα φέρνουν οι γονείς μας, όταν εμείς λείπουμε από το σπίτι. Μιχάλης Κακουράκης

♥ Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης, γιατί μια φορά οι γονείς μου, όταν νόμιζαν ότι κοιμόμουν, σηκώθηκαν και έβαλαν τα δώρα κάτω από το δέντρο ενώ εγώ τους κοιτούσα. Μαρία Ζερβάκη

♥ Πιστεύω ότι υπάρχει Άγιος Βασίλης, επειδή όταν μου έφερε το δώρο είχα βάλει κάμερες στο σπίτι μου για να δω ποιος θα μου το φέρει. Έτσι είδα τον Άγιο Βασίλη να έρχεται μασώντας μια τσίχλα. Δε φτάνει που την μασούσε αλλά του έπεσε και στο δώρο μου. Ειρήνη Μαρκάκη

♥ Ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει. Οι γονείς φέρνουνε τα δώρα. Φιλίτσα Κρητικού, Μαρία Δανδουλάκη, Γιώργος Βασιλάκης

♥ Νομίζω ότι υπάρχει Άγιος Βασίλης, γιατί πρώτα αφήνω να κοιμηθούν οι γονείς μου και μετά εγώ… Αναστασία Ανδρουλιδάκη

♥ Δεν υπάρχει, γιατί τα ραντάρ θα εντόπιζαν το έλκηθρό του… Γεωργία Αλεβίζου

♥ Υπάρχει Άγιος Βασίλης, επειδή το λέω εγώ! Βασίλης Δερμιτζάκης

♥ Υπάρχει γιατί ποιος θα μας έτρωγε στο μπαλκόνι τις λιχουδιές; Γιώτα Φυγετάκη

♥ Είναι ένα παραμύθι. Γιάννης Μελάκης

♥ Τον είδα από τις κάμερες. Άφησε το δώρο μου και καθώς έφευγε του έπεσε μια τσίχλα που μασούσε και κόλλησε πάνω στο δώρο μου… Εύη Κοξαράκη

♥ Άλλοι λένε ότι υπάρχει κι άλλοι ότι δεν υπάρχει. Κάθε χρόνο πάντως η γυναίκα του βάζει τη στολή του στο πλυντήριο χωρίς να υπολογίζει σωστά τη θερμοκρασία. Έτσι τη μια γίνεται στενή και μικρή και την άλλη πιο μεγάλη από τα ρούχα του ελέφαντα… Μιχάλης Θαλασσινός

♥ Υπάρχει. Πέρσι κατέβηκε από το τζάκι του σπιτιού μου. Είχε μάλιστα μαυρίσει λες και ήταν κάρβουνο. Είχε μαυρίσει και το δωρο μου και του ζήτησα να μου φέρει άλλο… Ασάν Μπραούση

ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Ο Άγιος Βασίλης ή Αϊ-Βασίλης αποτελεί σήμερα μια διεθνή λαογραφική μορφή η οποία διανέμει δώρα σε παιδιά που ήταν «καλά» κατά τη διάρκεια του χρόνου. Η γνωστή παρουσία του με κόκκινη στολή, λευκή γενειάδα, πάντα χαμογελαστός με το σάκο με τα δώρα, πάνω σε έλκηθρο που το σέρνουν ελάφια ή τάρανδοι αποτελεί σήμερα σε παγκόσμια κλίμακα τον πιο αγαπημένο ήρωα των παιδιών, ακόμη και σε χώρες μη χριστιανικές. Ξεκινά κάθε χρόνο από χώρα του Βορρά, παραμονές πρωτοχρονιάς, για να χαρίσει δώρα σε όλα τα παιδιά. Είναι ακριβώς ο ίδιος ο «Πατέρας Χριστούγεννα» των Άγγλων, ο «Περ Νοέλ» των Γάλλων, ο «Σίντερ-Κλάας» των Ολλανδών, ο «Βάιναχτσμαν» των Γερμανών, ο «Λαμ-Κουνγκ-Κουνγκ»  (ο Καλός γερο-πατέρας) των Κινέζων.

ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ 2ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΗΤΕΙΑΣ (2009-2010) «ΕΙΜΑΙ… ΚΑΛΛΩ ΠΑΙΔΙ;», ΦΥΛΛΟ 1, ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009.

ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ή ΑΠΛΑ ΖΩΗΡΑΔΑ;

Το παιδί μου είναι υπερκινητικό ή απλά πολύ ζωηρό;

Πολλοί από εμάς  προσπαθώντας να αναθρέψουμε τα παιδιά μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, διερευνούμε κάθε τι που βλέπουμε στην συμπεριφορά του παιδιού. Πολλές φορές βλέποντας ένα σύμπτωμα στο παιδί κινδυνολογούμε και ανησυχούμε για το χειρότερο. Ένα από αυτά τα θέματα που συχνά απασχολεί ένα γονιό στην προσχολική ηλικία είναι η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής, γνωστή ως υπερκινητικότητα. Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία είναι πολύ ζωηρά και οι γονείς συγχέουν την ζωηράδα τους με την υπερκινητικότητα.

Η υπερκινητικότητα όμως δεν είναι τόσο συχνή όσο πιστεύεται. Παρόλο που πολλά παιδιά, ιδίως αγόρια, μπορούν να χαρακτηριστούν υπερκινητικά ή ανίκανα να καθίσουν ήσυχα ή να συγκεντρωθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, η πραγματική κλινική εικόνα απαιτεί έναν συγκεκριμένο αριθμό συνυπαρχόντων δυσκολιών. Αυτές, πιθανώς, προσβάλλουν 1 στα 100 παιδιά κάτω των 7 ετών. Είναι πιο συνηθισμένη, στα αγόρια από ό,τι στα κορίτσια περίπου στο τριπλάσιο.

Τα παιδιά με υπερκινητικότητα είναι συνήθως πολύ ανήσυχα και δυσκολεύονται να μείνουν για πολλή ώρα στο ίδιο σημείο. Είναι ακατάστατα αδέξια και συχνά μπορεί να κάνουν ζημιές και να προκαλούν αναστάτωση στο περιβάλλον τους. Ένα άλλο στοιχείο που τα χαρακτηρίζει είναι ανυπομονησία. Τα περισσότερα από αυτά δεν περιμένουν να ακούσουν μέχρι το τέλος τις οδηγίες που τους δίνονται προτού εκτελέσουν μια δραστηριότητα.

Πως όμως μπορούμε να διαχωρίσουμε εάν το παιδί μας είναι υπερκινητικό ή απλά πολύ ζωηρό;

Υπάρχουν ενδείξεις που διαφοροποιούν τη συμπεριφορά των παιδιών με υπερκινητικότητα από αυτή των συνομηλίκων.

Πρώτα από όλα η διαφορά αφορά την ικανότητα και το βαθμό ελέγχου της κινητικής δραστηριότητας ανάλογα με τις περιστάσεις. Ένα ζωηρό παιδί είναι σε θέση να ελέγξει την κινητικότητα σε περιπτώσεις που δεν είναι ενδεδειγμένη, σε αντίθεση με ένα υπερκινητικό που δεν δύναται να ελέγξει τη κινητικότητα του σε οποιαδήποτε περίπτωση. Τέτοιου είδους περιπτώσεις είναι την ώρα του μαθήματος στο σχολείο.

Δεύτερον τα παιδιά με υπερκινητικότητα αντιμετωπίζουν δυσκολίες σε δραστηριότητες που θέλουν λεπτές κινήσεις και είναι αδέξια. Αντίθετα τα ζωηρά παιδιά δεν αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους  δυσκολίες και μπορεί μάλιστα να είναι εξαιρετικά επιδέξια. Τέτοιες δραστηριότητες είναι η ζωγραφική και η γραφή.

Ένα άλλο φαινόμενο που συναντάται στα παιδιά με υπερκινητικότητα είναι ο ανήσυχος ύπνος που κάνουν. Τα βράδια στριφογυρνάνε στο κρεβάτι τους συνεχώς. Συμπεριφορά που δεν παρουσιάζουν κατά τη διάρκεια του ύπνου τους  τα ζωηρά παιδιά.

Ένα από τα βασικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα υπερκινητικά παιδιά είναι  η καθυστέρηση στην ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας. Πρόβλημα που δεν παρουσιάζεται στα ζωηρά παιδιά.

Άλλη ειδοποιός διαφορά είναι ότι τα υπερκινητικά παιδιά δεν μπορούν να συγκεντρωθούν χωρίς πολύ υψηλό κίνητρο διότι η ικανότητα συγκέντρωσης είναι περιορισμένη. Χαρακτηριστικό που δεν συναντάται στα ζωηρά παιδιά.

Τέλος τα υπερκινητικά παιδιά είναι ευερέθιστα και ευέξαπτα και παρουσιάζουν σε μεγαλύτερη συχνότητα από τα συνομήλικα τους ζωηρά παιδιά προκλητική και αντιδραστική συμπεριφορά.

Πότε επισκεπτόμαστε ειδικό ψυχικής υγείας;

Σε περίπτωση που οι παραπάνω ενδείξεις συνυπάρχουν και έχουν εμφανιστεί κάτω από την ηλικία των 7 ετών για έξι συνεχόμενους μήνες συνίσταται οι  γονείς να επισκεφτούν έναν ειδικό ψυχικής υγείας προκειμένου να γίνει διάγνωση.

Στεργιοπούλου Ελευθερία

Ψυχολόγος για παιδιά, εφήβους, οικογένεια

ΕΚΘΕΣΗ ΜΑΘΗΤΗ ΑΠO ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ: «ΤΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ»

«Θεέ μου, απόψε σου ζητάω κάτι που το θέλω πάρα πολύ. Θέλω να με κάνεις τηλεόραση! Θέλω να πάρω τη θέση της τηλεόρασης που είναι στο σπίτι μου. Να έχω το δικό μου χώρο. Να έχω την οικογένειά μου γύρω από εμένα. Να με παίρνουν στα σοβαρά όταν μιλώ. Θέλω να είμαι το κέντρο της προσοχής και να με ακούνε οι άλλοι χωρίς διακοπές ή ερωτήσεις. Θέλω να έχω την ίδια φροντίδα που έχει η τηλεόραση όταν δε λειτουργεί…

Όταν είμαι τηλεόραση, θα ’χω την παρέα του πατέρα μου όταν έρχεται σπίτι από τη δουλειά -ακόμα κι αν είναι κουρασμένος. Και θέλω τη μαμά μου να με θέλει όταν είναι λυπημένη και στενοχωρημένη, αντί να με αγνοεί. Θέλω τ’ αδέλφια μου να μαλώνουν για το ποιος θα περνάει ώρες μαζί μου. Θέλω να νιώθω ότι η οικογένειά μου αφήνει τα πάντα στην άκρη, πότε-πότε, μόνο για να περάσει λίγο χρόνο με ’μένα.

Α! Και το τελευταίο, κάνε με έτσι ώστε να τους κάνω όλους ευτυχισμένους και χαρούμενους. Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο να γίνω σα μια τηλεόραση!».

H δασκάλα που το διάβασε (καθώς βαθμολογούσε) την έκανε να κλάψει.
Ο σύζυγός της, που μόλις είχε μπει στο σπίτι, τη ρώτησε: «Τι συμβαίνει;». Αυτή απάντησε: «Διάβασε αυτή την έκθεση, την έχει γράψει ένας μαθητής μου».
Ο σύζυγος είπε: «Το καημένο το παιδί. Τι αδιάφοροι γονείς είναι αυτοί!». Τότε αυτή τον κοίταξε και είπε: «Αυτή η έκθεση είναι του γιου μας!..».

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων