ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!
Είμαι ένα βιβλίο …
Η ψυχή μου είναι η ιστορία που αφηγούμαι….
Βαγγέλης Ηλιόπουλος
Αφήγηση: Βασιλική Παπαδημητρίου, Γεωργία Μεταλλίδου, Ευφροσύνη Ιωαννίδου
Επιμέλεια: Χατζηκωνσταντινίδου Κυριακή
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου είχαμε μία πολύ όμορφη συνεργασία με τον Στέφανο Αλεξιάδη, συγγραφέα του βιβλίου “Τα φτερωτά σανδάλια”, ο οποίος επισκέφθηκε το σχολείο μας.
Στην τάξη συζητήσαμε και ασχοληθήκαμε με την έννοια της ισότιμης προσβασιμότητας, της αναπηρίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων και, λίγες ημέρες αργότερα, συναντηθήκαμε και μιλήσαμε με τον συγγραφέα για το βιβλίο του και τη λογοτεχνία.
Αυτή η επίσκεψη ήταν μια ευκαιρία για τα παιδιά και για τις εκπαιδευτικούς του Σχολείου να μάθουμε όλοι μαζί περισσότερα για την αναπηρία, τη διαφορετικότητα, τη σημασία της αποδοχής, αλλά και τη διαδικασία συγγραφής ενός βιβλίου.
Οι δασκάλες
Σοφία Μωυσιάδου Δασκάλα Ολοήμερου
Μαρία Τσεπραηλίδου Δασκάλα Ε΄τάξης
Μαρία Τσισμαλίδου Δασκάλα Ε΄τάξης
Οι τάξεις Α΄, Β΄, Γ΄και Δ΄ επισκέφθηκαν τη Βιβλιοθήκη του Δήμου Νεάπολης – Συκεών και συμμετείχαν στις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν για να τιμήσουν τον μεγάλο παραμυθά Hans Chrstian Andrersen.
οι βιβλιοθηκονόμοι σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς των τάξεων προετοίμασαν τις δράσεις και οι τάξεις Α΄και Β΄ συμμετείχαν στην παρουσίαση στην παρουσίαση του βιβλίου ” Γκρέκο” της Μαρίας Τάνου- Ανδρειανού
και οι τάξεις Γ΄και Δ΄το βιβλίο “Η ιστορία του Αριστοτέλη σαν παραμύθι” της Βασιλικής Παπαδημητρίου.
Με αφορμή την άσχημη συμπεριφορά κάποιων παιδιών που επισκέπτονται το σχολείο μας τα απογεύματα, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ΄τάξεις έγραψαν ένα κείμενο και το κόλλησαν στην εξώπορτα του Σχολείου.
Ο φυλλομετρητής σας δεν υποστηρίζει προβολή PDF. Κατεβάστε το αρχείο PDF.
Η Δασκάλα της τάξης
Παναπακίδου Ηλιάνα
Αρχικά, συζητήσαμε για τα απορρίμματα και τις καθημερινές συνήθειες που έχουμε στο σχολείο και στο σπίτι. Αναγνωρίσαμε το σήμα της Ανακύκλωσης, ανάμεσα σε άλλα, κι έπειτα δώσαμε έναν ορισμό. Στη συνέχεια, δημιουργήσαμε το σήμα της ανακύκλωσης σε ψηφιδωτό.
Σε επόμενη φάση, επεξεργαστήκαμε το υλικό κατασκευής πολλών καθημερινών αντικειμένων, όπως πλαστικά μπουκάλια, χάρτινες συσκευασίες, γυάλινα δοχεία κ.α. και καταφέραμε να ξεχωρίσουμε τις βασικές κατηγορίες ανακυκλώσιμων αντικειμένων: πλαστικό – χαρτί – γυαλί – αλουμίνιο.
Επιπλέον, μάθαμε το λεξιλόγιο της ανακύκλωσης και κάναμε δραστηριότητες σε ατομικά φύλλα εργασίας.
Διαβάσαμε την εικονογραφημένη ιστορία με τίτλο «Τα όνειρα των σκουπιδιών» και συζητήσαμε για το αρνητικό αντίκτυπο των σκουπιδιών και την αξία της ανακύκλωσης. Έπειτα, φανταστήκαμε τη νέα ζωή που θα μπορούσε να έχει ένα χρησιμοποιημένο πλαστικό μπουκάλι, μετά την ανακύκλωση, και το ζωγραφίσαμε.
Προχωρώντας, αναφερθήκαμε στην έννοια της κομποστοποίησης και μάθαμε πως γίνεται η διαδικασία αυτή σε οργανικά απορρίμματα.
Στη συνέχεια, βγήκαμε στην αυλή του σχολείου μας και παίξαμε ομαδικό παιχνίδι με σκοπό τον διαχωρισμό αντικειμένων σε ανακυκλώσιμα και μη.
Κατόπιν, αποφασίσαμε να εφαρμόσουμε την ανακύκλωση στην τάξη μας και ορίσαμε καθήκοντα για την επιμέλεια και καθαριότητα της δικής μας γωνιάς ανακύκλωσης.
Οι δασκάλες της τάξης,
Μαρίνα Ντοσίδου
Κατερίνα Στέφου
Συμφωνία μ’ ένα δέντρο
Έχω φίλο μου πιστό
ένα δέντρο φουντωτό.
Συμφωνία του ‘χω κάνει
με χαρτί και με μελάνι. 
Να του δίνω εγώ νερό.
Να μου δίνει αυτό χορό.
Να παινεύω τα πουλιά του.
Να του λέω σ’ αγαπώ.
Να μου δίνει τον καρπό.
Ν’ αγκαλιάζω τον κορμό του.
Να με λέει κι αδερφό του.
Και να ζήσουμε μαζί
όσο ζω κι όσο θα ζει.
Γιώργης Κρόκος
Με μεγάλη χαρά και ενθουσιασμό φυτέψαμε με τους μαθητές και τις μαθήτριες της Β΄τάξης μία δάφνη έξω από το Σχολείο. Πόσο μεγάλη η ανάγκη των παιδιών να πιάσουν το χώμα, να φυτέψουν, να ποτίσουν. Μακάρι να αποτελούσε καθημερινότητα για μικρούς και μεγάλους και όχι επετειακή δραστηριότητα. Παρόλα αυτά όμως το χαρήκαμε μικροί και μεγάλοι.
Τα παιδιά της πρώτης τάξης γνώρισαν την Ιστορία του Μιχάλη, ενός παιδιού πρόσφυγα από την Μικρά Ασία.
Διάβασαν με τη βοήθεια των δασκάλων τους την προσωπική του ιστορία, το όνειρα που είχε ως παιδί και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο ίδιος με την οικογένειά του, όταν έφθασαν στη Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγες, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή.
Με τη βοήθεια της Μουσειοσκευής από το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, ανακάλυψαν τα αγαπημένα αντικείμενα που είχε κάθε μέλος της οικογένειας, ο πατέρας, η μητέρα και η αδερφή του Μιχάλη. Δύο σκουριασμένα κλειδιά, ένα ζευγάρι σκουλαρίκια και μία μικρή κούκλα με σπασμένο πόδι ήταν τα στοιχεία που μας βοήθησαν να γνωρίσουμε καλύτερα την οικογένεια του μικρού μας ήρωα.
Χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες και με βοηθό τη φαντασία, μπόρεσαν να ζωγραφίσουν την οικογένεια του Μιχάλη, αποτυπώνοντας τα συναισθήματα που είχαν, όταν κρατούσαν τα αγαπημένα τους αντικείμενα.
Τέλος, δημιούργησαν τη δική τους ραδιοφωνική εκπομπή και μοιράστηκαν τις πληροφορίες για την οικογένεια του Μιχάλη, ως μικροί ρεπόρτερ.
Οι δασκάλες της τάξης,
Μαρίνα Ντοσίδου
Κατερίνα Στέφου
Ο φυλλομετρητής σας δεν υποστηρίζει προβολή PDF. Κατεβάστε το αρχείο PDF.
Με μεγάλη χαρά οι μαθητές/τριες του Σχολείου μας συμμετείχαν στην εκδήλωση της ΕΔΥΕΘ για την ειρήνη, την Κυριακή 5 Μάρτη 2023
στο γυμναστήριο του 3ου – 6ου Δημοτικού Σχολείου Συκεών στη μνήμη του Νίκου Νικηφορίδη, 72 χρόνια από την εκτέλεσή του.
Οι μαθητές/τριες με αφορμή την αφίσα που στάλθηκε στα Σχολεία από την ΕΔΥΕΘ ενδιαφέρθηκαν να μάθουν για τη ζωή και τη δράση του Νίκου Νικηφορίδη, που καταδικάστηκε και εκτελέστηκε για τη συλλογή υπογραφών ενάντια στην εξάπλωση των πυρηνικών όπλων, κάτω από την διεθνή καμπάνια του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης, γνωστή ως «Έκκληση της Στοκχόλμης» και με μεγάλο ενθουσιασμό μίλησαν για την ειρήνη και τον πόλεμο μέσα από τις καλλιτεχνικές τους δημιουργίες
αλλά και με απαγγελία ποιήματος από μαθητή της Β΄τάξης.
Ο φυλλομετρητής σας δεν υποστηρίζει προβολή PDF. Κατεβάστε το αρχείο PDF.
2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΝΕΑΠΟΛΗΣ ΘΕΣ/ΚΗΣ
Το σημερινό Σχολείο μας ιδρύθηκε ως 4/τάξιο Δημοτικό Σχολείο “Ρήγας Φερραίος” το 1934 (ΦΕΚ. 377/26.8.1934). Το 1938 μετονομάστηκε σε 2ο Δημοτικό Σχολείο Νεάπολης. Στη μέγιστη δυναμικότητα το Σχολείο έφτασε το 1970 (12/θέσιο). Έκτοτε σταδιακά υποβιβάστηκε και σήμερα λειτουργεί ως 6/θέσιο. Στο σημερινό κτίριο, επί της Κουντουριώτη, στεγάζεται από το 1957.