“1973 Ήταν ένα ξημέρωμα απ’ αυτά όπου ο Απρίλης διαλαλεί τη διάθεσή του για τρέλα. Το πρωί βγήκε ένας ήλιος σαν μαστίγιο με εφτά ουρές αντί για ακτίνες ….Ύστερα, η νύχτα άπλωσε τα πέπλα της και πυκνό σκοτάδι σκέπασε το παλάτι. Οι 2 πριγκίπισσες δεν ανησύχησαν …. «Μια νύχτα είναι. Θα περάσει.», είπαν. Κι αποκοιμήθηκαν…Όσο οι πριγκίπισσες κοιμόταν, στο παλάτι γίνονταν τρομερά πράγματα. Το σκοτάδι απέκτησε όνομα, Δικτατορία, και κυβερνούσε για 7 χρόνια, χωρίς να υπολογίζει κανέναν…”
Κανέναν; Κάποιοι δεν κοιμούνται ΠΟΤΕ ! Περιμένουν και αγωνίζονται και στο τέλος νικούν.Ευτυχώς το δίκιο νικάει ακόμη την αδικία !
Συγχαρητήρια στα παιδιά μας για την ευαίσθησία και τη διάθεση με την οποία συμμετείχαν στη γιορτή.
“Τα παιδιά στο Πολυτεχνείο ήταν άοπλα. Εκτός και αν θεωρηθούν όπλα οι λέξεις τους. Λέξεις με μπογιά κόκκινη, μπλε και μαύρη στους τοίχους. Λέξεις στον αέρα.. Λέξεις με ηxώ…
ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ…”








28η Οκτωβρίου 1940. Ογδόντα τέσσερα χρόνια πριν, η μικρή Ελλάδα μας, καλείται να πει ένα «ΟΧΙ», ορθώνοντας το ανάστημά της απέναντι στην επεκτατική πολεμική τακτική των ενωμένων Ιταλογερμανικών Δυνάμεων και γράφει άλλη μια ηρωική σελίδα στην Ιστορία της.































