Την Τετάρτη 26 Μαρτίου 2014 πήγαμε στο θέατρο Βεάκη για να παρακολουθήσουμε την παράσταση «Σταχομαζώχτρα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Η παράσταση διαδραματιζόταν στη Σκιάθο και μιλούσε για μια γυναίκα που ήταν πολύ φτωχή. Είχε δύο εγγόνια, που ο πατέρας τα είχε παρατήσει και η μητέρα τους είχε πεθάνει. Η Σταχομαζώχτρα περνούσε κάθε Ιούνιο στο απέναντι νησί στην Εύβοια για να μαζέψει στάχια, να τα πουλήσει για να μπορέσει να ταΐσει τα εγγόνια της.
Σε αυτή τη θεατρική παράσταση μπορούμε να δούμε πως ζούσαν οι άνθρωποι στα παλιά χρόνια. Οι ενδυμασίες ήταν παραδοσιακές, οι γυναίκες φορούσαν μαντήλες και … ήταν λίγο περίεργες, γιατί δεν τις έχουμε συνηθίσει έτσι.
Η παράσταση μιλάει ακόμα για το κουτσομπολιό, την ορφάνια, τη φτώχεια, αλλά και την αλληλοβοήθεια και την αλληλεγγύη που είχαν οι άνθρωποι.
Η παράσταση, αν και συγκινητική, ήταν και ευχάριστη, γιατί οι ηθοποιοί είχαν πολύ καλή διάθεση. Αυτές ήταν οι εντυπώσεις μου από την παράσταση «Σταχομαζώχτρα».
Από μια μαθήτρια του Ε’2.