Ό
λοι μια αγκαλιά γίναμε το απόγευμα του Σαββάτου 13 Ιουνίου στη γιορτή λήξης του σχολείου μας. Μια γιορτή που δεν αποτέλεσε απλώς το κλείσιμο μιας ακόμη σχολικής διαδρομής, αλλά μια ζωντανή απόδειξη πως το σχολείο μπορεί να γίνει τόπος συνάντησης, δημιουργίας, συγκίνησης και ελπίδας.
Η αυλή του σχολείου, λουσμένη στο φως του καλοκαιρινού δειλινού, γέμισε παιδικές φωνές, μουσικές, χαμόγελα και βλέμματα γεμάτα προσμονή. Μαθητές, εκπαιδευτικοί, γονείς και φίλοι του σχολείου βρεθήκαμε μαζί για να γιορτάσουμε όσα μοιραστήκαμε, όσα μάθαμε και όσα καταφέραμε κατά τη διάρκεια της χρονιάς.
Στο πρώτο μέρος της εκδήλωσης, τα παιδιά ανέβηκαν στη σκηνή και έγιναν οι πιο αυθεντικοί δάσκαλοι. Με τραγούδια, μουσικοκινητικά δρώμενα και θεατρικές εικόνες μίλησαν για τη φιλία που ενώνει, τον σεβασμό που θεμελιώνει τις σχέσεις, τη συμπερίληψη που χωρά όλους χωρίς εξαιρέσεις και την αποδοχή που μετατρέπει τη διαφορετικότητα σε πλούτο. Με τον δικό τους καθαρό και γνήσιο τρόπο ύψωσαν τη φωνή τους απέναντι στη βία, στις διακρίσεις και στον αποκλεισμό, θυμίζοντάς μας πως ο κόσμος γίνεται καλύτερος όταν ανοίγουμε χώρο στην καρδιά μας για τον άλλον.
Το μήνυμα της παράστασης ήταν τόσο απλό και ταυτόχρονα τόσο βαθύ, ώστε δεν έμεινε πάνω στη σκηνή. Κατέβηκε ανάμεσα στους θεατές, ταξίδεψε από τον νου στην καρδιά και μας παρέσυρε όλους. Για λίγες ώρες οι αγωνίες, οι δυσκολίες και η κούραση της χρονιάς έδωσαν τη θέση τους στη συγκίνηση, στην αισιοδοξία και στην πίστη πως αξίζει να συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε ένα σχολείο και μια κοινωνία πιο ανθρώπινα.
Και όταν έπεσε η αυλαία της παράστασης, άνοιξε ένας άλλος κύκλος χαράς. Η αυλή μεταμορφώθηκε σε μια μεγάλη παρέα. Η μουσική δυνάμωσε, τα χαμόγελα πλήθυναν, οι μικροί έτρεχαν και χόρευαν, οι μεγάλοι συζητούσαν και αντάλλασσαν ευχές. Ήταν από εκείνες τις σπάνιες στιγμές όπου νιώθει κανείς πως η σχολική κοινότητα δεν είναι απλώς ένα σύνολο ανθρώπων που συνυπάρχουν, αλλά μια πραγματική οικογένεια που μοιράζεται χαρές, κόπους, όνειρα και ελπίδες.
Η γιορτή αυτή ήταν καρπός συνεργασίας. Ευχαριστούμε θερμά τον Δήμο Ζηρού για την στήριξή του. Ευχαριστούμε επίσης τους γονείς που πρόσφεραν απλόχερα χρόνο, γνώσεις, εξοπλισμό και προσωπική εργασία, αναλαμβάνοντας τεχνικές και οργανωτικές ανάγκες της εκδήλωσης. Η συμβολή τους υπήρξε ανεκτίμητη και απέδειξε για ακόμη μία φορά πως όταν οι άνθρωποι ενώνονται γύρω από έναν κοινό σκοπό, τα αποτελέσματα ξεπερνούν κάθε προσδοκία. Όπως, επίσης ευχαριστούμε τον τοπικό πολιτιστικό σύλλογο “Αγιος Γεώργιος”, ο οποίος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά μας και με το παιδικό χορευτικό του τμήμα έδωσε τον παλμό για τη μετάβαση στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης.
Φεύγοντας εκείνο το βράδυ, δεν πήραμε μαζί μας μόνο τις φωτογραφίες, τα τραγούδια και τις όμορφες στιγμές. Πήραμε κάτι πολύ πιο σημαντικό: τη βεβαιότητα ότι το σχολείο είναι πολύ περισσότερο από ένα κτήριο.
Είναι οι σχέσεις που χτίζονται καθημερινά, οι αξίες που καλλιεργούνται αθόρυβα, τα χέρια που ενώνονται και οι καρδιές που χτυπούν στον ίδιο ρυθμό.
Και εκείνο το βράδυ, κάτω από τον καλοκαιρινό ουρανό, χτυπούσαν όλες μαζί.
Σαν μια μεγάλη αγκαλιά.









