κείμενο 1ο
Η σημερινή γειτονιά είναι τόσο διαφορετική από τις παλιές.
Σήμερα οι γειτονιές έχουν πολυκατοικίες και όχι τα νεοκλασικά κτίρια που υπήρχαν παλιά. Παλιά κάθε πόρτα ήταν κι ένας φίλος, σήμερα κάθε πόρτα κι ένας άγνωστος. Οι δρόμοι είναι ασφαλτοστρωμένοι ενώ παλιότερα οι περισσότεροι δρόμοι ήταν χωματόδρομοι. Στα πιο παλιά χρόνια ο ψαράς, ο γαλατάς και ο παγοπώλης περνούσαν από τα σπίτια και μοίραζαν τη πραμάτεια τους ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν ανοίξει μαγαζιά και όποιος θέλει πάει και αγοράζει.
Θεοχάρης Σαντηπατάκης – Ε3 2010-11
κείμενο 2ο
Στα παλιά τα χρόνια είχαμε πολλά και διάφορα επαγγέλματα που τώρα δεν υπάρχουν. Γαλατάς, παγοπώλης, και ψαράδες με το πανέρι στο κεφάλι τους.
Σήμερα άλλαξε η εποχή, αντί για νεοκλασικά σπίτια έχουμε πολλές ψηλές πολυκατοικίες, αντί για χωματόδρομους, έχουμε ασφαλτοστρωμένους δρόμους. Ε … όσο καλή και χρήσιμη κι αν έγινε η σύγχρονη γειτονιά νομίζω η παλιά γειτονιά θα μείνει αθάνατη!
Κάποιες φορές περνάει ο παλιατζής φωνάζοντας «Ψυγεία, σίδερα τα πάντα παίρνει ο παλιατζής …», άλλες φορές ο αυγοπώλης και άλλες οι πλανόδιοι μανάβηδες.
Αχ! περνάμε πολύ ωραία στη γειτονιά μου! Πηγαίνουμε βόλτες και άλλα πολλά κάνουμε. Οι ηλικιωμένοι άνθρωποι δεν έχουν να κάνουν τίποτα και κάνουν μικρά πηγαδάκια κι εκεί παίζουν χαρτιά, τάβλι και μιλάνε για πολιτικά θέματα. Τα παιδιά τους ακούν και γελούν αν και πολλές φορές δεν θα έπρεπε. Στην γειτονιά όλοι ξέρουν και μιλούν Ποντιακά, Ρωσικά, Γεωργιανά. Μεγάλη πλάκα έχει όταν σε μια πρόταση μπορεί να ακούσεις όλες τις γλώσσες που ξέρει κάποιος!
Η γειτονιά μου, μου αρέσει και να ξέρετε δεν την αλλάζω με τίποτα!
Στρόμινα Σοφία – Ε3 2010-11
Σήμερα που γιρτάζεις μανούλα μου δεν ξέρω