2ο Δημοτικό Σχολείο Ευκαρπίας

Το πιάτο της ημέρας και παραδοσιακό γαστρονομικό έθιμο για τον Ευαγγελισμό κάθε 25η Μαρτίου είναι ο μπακαλιάρος με σκορδαλιά με ποικίλες συνταγές! Γιατί και πώς Καθιερώθηκε το έθιμο αυτό;

Κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής, η Εκκλησία επέτρεπε στους πιστούς μονάχα δύο φορές να φάνε ψάρι, συγκεκριμένα του Ευαγγελισμού και την Κυριακή των Βαΐων.Γιατί όμως μπακαλιάρο;

Στην ορεινή κυρίως Ελλάδα ορεινές και στις απομακρυσμένες και πιο φτωχές περιοχές ο παστός μπακαλιάρος εκείνη την εποχή ήταν η εύκολη και οικονομική λύση.
Όποιες και αν ήταν οι καιρικές συνθήκες οι πιστοί ήξεραν ότι θα βρουν παστό μπακαλιάρο ακόμη και στα μικρά μπακάλικα.Εκτός απο τηγανιτό σε πολλές περιοχές τον έφτιαχναν και κοκκινιστό με χόρτα και σκορδαλιά.

Η ιστορία του μπακαλιάρου ξεκινάει με την εποχή των Βίκινγκς το 800 μ. Χ. Πρώτοι τον πάστωσαν οι Βάσκοι, που ξεκίνησαν το εμπόριο του μπακαλιάρου από το Μεσαίωνα και τον ονόμασαν «ψάρι του βουνού», ενώ στη χώρα μας, ήρθε τον 15ο αιώνα και στο ελληνικό τραπέζι μπήκε μέσω της σαρακοστιανής νηστείας.

Μπακαλιάρος σκορδαλιά και αντίδοτα στην κακοσμία
4 γευστικά αντίδοτα στη σκορδαλιά

Ρόφημα με μαϊντανό

Βράστε μισό λίτρο νερού και προσθέστε μισή κούπα ψιλοκομμένου μαϊντανού. Σκεπάστε το σκεύος και περιμένετε για 15-20 λεπτά. Φιλτράρετε και προσθέστε τον χυμό από ένα φρέσκο λεμόνι και, αν θέλετε, λίγη ζάχαρη. Το ρόφημα πίνεται κρύο ή ζεστό.

Χυμός με σιταρόχορτο (χλωροφύλλη)

Χτυπήστε στο μπλέντερ χυμό από φρέσκα πορτοκάλια, ένα καρότο και –αν βρείτε αυτή την εποχή- μερικές φρέσκες φράουλες, προσθέτοντας μία τσιμπιά από φρέσκο σιταρόχορτο.
Το σιταρόχορτο διατίθεται σε καταστήματα με βιολογικά προϊόντα.

Φετούλες πράσινου μήλου με κανέλα

Μετά το φαγητό, κόψτε και προσφέρετε σε όλους φετούλες πράσινου μήλου τις οποίες θα έχετε πασπαλίσει με μπόλικη κανέλα. Το μήλο είναι χωνευτικό, τα οξέα του απομακρύνουν τα βακτήρια από το στόμα και έτσι η κακοσμία θα περιοριστεί κάπως.

Μους γιαουρτιού με λεμόνι

Το γιαούρτι (όπως και το γάλα) εμποδίζουν την παραμονή των βακτηριδίων στο στόμα, έτσι βοηθά στην καταπολέμηση της δυσοσμίας. Το λεμόνι, επίσης, μπορεί να απομακρύνει την κακοσμία από το δέρμα.

Τι θα χρειαστείτε (για 4 άτομα):

250 γρ. κρέμα γάλακτος
250 γρ. γιαούρτι στραγγιστό
ξύσμα και σάρκα από 2 λεμόνια
3 κ. σούπας ζάχαρη
Για το σιρόπι:
3/4 φλ. τσαγιού ζάχαρη
1 φλ. τσαγιού νερό

Τι θα κάνετε:

Πλένετε καλά τα λεμόνια και τρίβετε τη φλούδα τους στον τρίφτη. Σε ένα μπολάκι ενώνετε το ξύσμα λεμονιού με τις 3 κουταλιές σούπας ζάχαρης και ανακατεύετε καλά με το πιρούνι. Καλύπτετε το μπολάκι με πλαστική μεμβράνη και το αφήνετε στο ψυγείο για 3 ώρες. Όταν το βγάλετε από το ψυγείο τα υλικά θα έχουν ενωθεί καλά σε μια κίτρινη κρέμα.

Χτυπάτε την κρέμα γάλακτος μέχρι να αφρατέψει σε ελαφριά σαντιγύ. Προσθέτετε το κρεμώδες ξύσμα και συνεχίζετε το χτύπημα για 2 λεπτά ακόμα. Προσθέτετε το γιαούρτι και ανακατεύετε με ένα κουτάλι μέχρι να αναμειχτούν καλά τα υλικά.

Μοιράζετε το μείγμα σε μπολάκια και το αφήνετε στο ψυγείο για 3 ώρες να παγώσει. Κόβετε τα λεμόνια σε λεπτές φέτες.

Βάζετε σε ένα κατσαρολάκι τη ζάχαρη με το νερό και μόλις πάρει βράση ρίχνετε τις φέτες λεμονιού. Χαμηλώνετε τη φωτιά και αφήνετε να σιγοβράσει για 5-6 λεπτά μέχρι να δέσει ελαφριά το σιρόπι. Το αφήνετε να κρυώσει.

Σερβίρετε τη μους γιαουρτιού με τις γλασαρισμένες φέτες λεμονιού και λίγο σιρόπι.

ΣΤ Τάξη

Η Καθαρά Δευτέρα είναι απαρχή μιας σημαντικότατης περιόδου για την Ορθόδοξη Εκκλησία, τη Σαρακοστή, δηλαδή την προετοιμασία για το Πάσχα που συνδυάζεται με νηστεία τροφών και παθών.
Έτσι η πρώτη βδομάδα της Σαρακοστής ονομάζεται Καθαρά Εβδομάδα και δίνει το χρόνο στο πιστό να εξαγνιστεί και να καθαριστεί και να προετοιμαστεί.
Έτσι ο πιστός τη Καθαρά Δευτέρα τρέφεται με λαγάνα για να θυμάται τη βοήθεια που προσέφερε ο Θεός στους Ισραηλίτες με τα “άζυμα” και τους οδήγησε στη Έξοδο από την Αίγυπτο.
Η παρασκεύη της είναι ίδια με τα άζυμα (δηλαδή χωρίς προζύμι) και με αυτό τον τρόπο αρχίζει η νηστεία των τροφών.

Χαλβάς
Ο συνηθισμένος χαλβάς στη μορφή που τον συναντάμε σε όλα τα Βαλκάνια και την Τουρκία είναι ένα απλό γλυκό. Η πιο κοινή παρασκευή του προϋποθέτει ψήσιμο σιμιγδαλιού, στο οποίο κατόπιν δίνουν σφαιρικό σχήμα και το ζαχαρώνουν είτε με μέλι είτε με “πετιμέζι” σιρόπι από μούστο σταφυλιού.
Για τους Έλληνες ο χαλβάς αποτελεί ένα από τα σαρακοστιανά γλυκά τους και ιδίως η παραλλαγή που φτιάχνεται με ταχίνι και πωλείται σε μορφή κυλίνδρου η παραλληλεπιπέδου. Το είδος αυτό του χαλβά ονομάζεται Μακεδονικός Χαλβάς. Πωλείται με το βάρος του και κυκλοφορεί στο εμπόριο σκέτος, με σοκολάτα ή με καρύδια. Στους Έλληνες αρέσει να τρώνε το Μακεδονικό Χαλβά με χυμό λεμονιού και κανέλα, και τον οποίο συνοδεύουν συχνά με ένα δροσερό ποτήρι ρετσίνα.
Ωστόσο, υπάρχουν τουλάχιστον πέντε ή έξι παραλλαγές του χαλβά στην Ελλάδα .Παρά το γεγονός ότι ο χαλβάς συναντάται σε ολόκληρη την Ελλάδα, φαίνεται ότι το έθυμο και ίσως η καταγωγή του χαλβά είναι τουρκικά

Ταραμάς.
Ταραμάς είναι η λέξη που χρησιμοποιούν οι Έλληνες αναφερόμενοι στους κόκκους από ερυθρό χαβιάρι (αυγά) που βγαίνει από τον μπακαλιάρο ή τον κυπρίνο και το οποίο-όπως και τα ξαδέλφια του, το μαύρο χαβιάρι και το αυγοτάραχο του τόνου – θεωρείται ένα από τα εκλεκτότερα είδη αυγοτάραχου.
– Στο εμπόριο διατίθενται δύο είδη ταραμά. Ο λευκός και αυτός με το βαθύ ρόδινο χρώμα. Ο λευκός ταραμάς θεωρείται ποιοτικά ανώτερος. Ο ροδόχρους έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή του στην αγορά στη δεκαετία του 1950, κυρίως λόγω ενός εμπορικού τεχνάσματος , καθώς οι παραγωγοί πίστευαν, κατά κάποιο τρόπο, ότι ένα έδεσμα με χρώμα ήταν πιο ελκυστικό από τα άγευστα λευκά παρασκευάσματα. Με λίγα λόγια, άρχισαν να προσθέτουν χρωστικές ουσίες. Η επιτυχία θα πρέπει να ήταν αστραπιαία αφού, έκτοτε, ο ροδόχρους είναι και ο πιο κοινός ταραμάς.
– Δύο είναι οι βασικές παραδοσιακές συνταγές με ταραμά. Η πιο γνωστή είναι η ταραμοσαλάτα. Το πλούσιο αυτό επάλειμμα θεωρείται το άλφα και το ωμέγα στο τραπέζι της Σαρακοστής. Ουσιαστικά, η ταραμοσαλάτα είναι ένα κρεμώδες, πολτοποιημένο επάλειμμα από αυγοτάραχο που έχουμε χτυπήσει (κατά προτίμηση στο γουδί) με βρασμένες και ξεφλουδισμένες πατάτες ή ψωμί. Προσθέτουμε, εν συνεχεία, εναλλάξ στο μείγμα ελαιόλαδο και χυμό λεμονιού, αναλόγως με την απαιτούμενη δοσολογία. Συνήθως, η ταραμοσαλάτα που γίνεται με πατάτα είναι πιο κρεμώδης αλλά οι σκληροπυρηνικοί της παράδοσης επιμένουν ότι η μόνη αποδεκτή βάση είναι το ψωμί.

Οι μαθητές του ΣΤ3