Το βιβλίο αυτό μιλάει για ένα αγόρι που δυσκολεύεται να δέσει τα κορδόνια των παπουτσιών του. Παλεύει να λύσει τους κόμπους. Γι’ αυτό επιλέγει πάντα παπούτσια με χρατς. Περπατά σκυφτός και χαζεύει τα κορδόνια των άλλων. Ώσπου μεγάλωσε και έμαθε να ξεχωρίζει ακόμα κι όσα δένουν φιόγκο την καρδιά του. Έμαθε να μιλά για τα συναισθήματά του, να νιώθει…Και τότε σήκωσε το βλέμμα στον ουρανό και είδε σύννεφα, πουλιά, τον ήλιο…
Σταμάτησε να περπατά σκυφτός. Σταμάτησε να φοβάται τους κόμπους μέσα του. Κι ήταν αυτή η στιγμή που έμαθε να δένει και τα κορδόνια του.
Οι μαθητές της Β’ τάξης ήρθαν στη βιβλιοθήκη μας και μιλήσαμε για όσα δένουν φιόγκο την καρδιά μας. Μιλήσαμε για τα συναισθήματα που γεννιούνται μέσα μας κι άλλοτε κάνουν το βλέμμα μας να χαμηλώνει κι άλλοτε να μαγεύεται από τα θαύματα.
Το όμορφο αυτό βιβλίο έγραψε η κα Evi Gerokosta και εικονογράφησε ο κος Κώστας Μαρκόπουλος.
