Ανοίγω εδώ: https://video.link/w/MQGsc
Απ’ των γειτόνων τις αυλές
γέλια ν’ ακούς, πάντα χαρές
κι απ’ τα μπαλκόνια
να κρέμονται τα κλώνια.
Στους δρόμους να τρέχουν τα παιδιά,
να μπουσουλάνε τα μωρά,
παιχνίδια να σκαρώνουν στα κρυφά
κι οι μάνες να φωνάζουν.
Κι ο ήλιος από κει ψηλά
τη συντροφιά μας να λαχταρά
και να γελά καλόκαρδα
που πάντα μόνος μένει.
Κι εν’ αγεράκι να μας φυσά,
να μας δροσίζει τα μαλλιά,
αχ, πόσο ωραία είναι αυτά
όλα κι ας είναι απλά!
(Μ.Σταθουλοπούλου)
«Κι έφευγαν απ’ τα μάτια σου / σκιαγμένα τα τρυγόνια / και μ’ έφερναν σ’ άλλους καιρούς / και στα μικρά μου χρόνια.» (Eugène Carrière, «Mother And Child Sleeping»)
Γεώργιος Βιζυηνός: Η μητέρα
Πώς να πειράξω τη μητέρα
να κάμω εγώ να λυπηθεί,
που όλη νύχτα κι όλη μέρα
για το καλό μου προσπαθεί;