29ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας

παιδί σημαίνει….παιχνίδι

άρθρα για τους γονείς



Λήψη αρχείου



Λήψη αρχείου



Λήψη αρχείου



Λήψη αρχείου

 

Συμβουλές για το πώς να μυήσετε τα παιδιά στον κόσμο του βιβλίου.
  • Η αγάπη για τα βιβλία δεν έρχεται ξαφνικά μια μέρα απλά και μόνο επειδή εμείς αποφασίσαμε ότι το παιδί μας πρέπει να βλέπει λιγότερη τηλεόραση και να διαβάζει περισσότερα λογοτεχνικά βιβλία.  Τα αναμφισβήτητα οφέλη που αποκομίζει το παιδί από το διάβασμα δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός γιατί κάτι τέτοιο θα αποτελέσει τροχοπέδη στην προσπάθειά μας να εμφυσήσουμε στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα.Διαβάζουμε βιβλία πρώτα και κύρια για την ευχαρίστηση της ψυχής μας, χωρίς να σημαίνει ότι τα έμμεσα οφέλη που προκύπτουν δεν είναι καλοδεχούμενα.
  • Ξεκινάμε να καλλιεργούμε κουλτούρα αναγνώστη στο παιδί πριν ακόμα κλείσει το πρώτο έτος της ζωής του. Μέσα από πάνινα βιβλία ή βιβλία με σκληρό εξώφυλλο, το παιδί μαθαίνει να γυρνάει τις σελίδες, να ανακαλύπτει τι κρύβεται πίσω από αυτές, παρατηρεί τις εικόνες, διασκεδάζει να ακούει στίχους με ομοιοκαταληξία. Σιγά σιγά καθώς θα μεγαλώνει θα είναι σε θέση να κατανοεί το κείμενο, να απολαμβάνει τους διαλόγους, να αποστηθίζει φράσεις και προτάσεις και να παριστάνει ότι διαβάζει μόνο του, μιμούμενο τους γονείς του. Οι βάσεις έχουν μπει. Το παιδί ζητάει από τους γονείς του συνεχώς να του διαβάζουν βιβλία, έχει αγαπημένες ιστορίες, αγαπημένους ήρωες, και αποκτάει κίνητρο να μάθει να διαβάζει για να μπορεί επιτέλους να διαβάζει μόνο του τις αγαπημένες του ιστορίες.
  • Αποτελούμε οι ίδιοι παράδειγμα μίμησης απέναντι στα παιδιά μας. Δεν είναι πολύ πιθανό το παιδί μας να αγαπήσει το βιβλίο αν δε βλέπει εμάς να διαβάζουμε στον ελεύθερο χρόνο μας. Επίσης, μία βιβλιοθήκη σε κεντρικό σημείο του σπιτιού όπου όλα τα μέλη της οικογένειας μπορούν να έχουν πρόσβαση ανά πάσα στιγμή δείχνει την αξία που δίνουμε εμείς οι ίδιοι στο βιβλίο.
  • Καθιερώνουμε τη βόλτα στο βιβλιοπωλείο σαν μια μορφή ψυχαγωγίας και οικογενειακής εξόδου. Υπάρχουν βιβλιοπωλεία όπου διαθέτουν καρέκλες, τραπέζια, παγκάκια και μπορεί κανείς να καθίσει ήρεμα και να ξεφυλλίσει τα βιβλία με την ησυχία του. Μπορούμε επίσης να επισκεφτούμε τη δανειστική βιβλιοθήκη της περιοχής μας. Αφήνουμε τα παιδιά να διαλέξουν μόνα τους τα βιβλία που θα διαβάσουν ανάμεσα σε μια λίστα από βιβλία κατάλληλα για την ηλικία τους.
  • Τέλος, είναι πολύ σημαντικό να μη δημιουργήσουμε αρνητική εικόνα στο παιδί για το βιβλίο πιέζοντας το να διαβάσει συγκεκριμένα βιβλία, σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
  • Τι είναι το Άγχος Αποχωρισμού και ποια είναι τα συμπτώματα;
  • Κατερίνα Χειμάρη, Παιδοψυχολόγος
  • Γύρω στην ηλικία των 10 μηνών μπορεί να προσέξετε πως το παιδί σας γίνεται πιο ανήσυχο όταν βρίσκεται μακριά σας. Κάθε φορά που απομακρύνεστε και εξαφανίζεστε από το οπτικό του πεδίο ή αναθέτετε σε κάποιον άλλο να το προσέχει, έστω και αν βρίσκεστε στο διπλανό δωμάτιο, αναστατώνεται και κλαίει. Όταν το βάζετε για ύπνο αρνείται να σας αφήσει να φύγετε από κοντά του και μπορεί να ξυπνήσει κατά τη διάρκεια της νύκτας και να σας ψάχνει. Αυτό το αναπτυξιακό στάδιο είναι γνωστό ως Άγχος Αποχωρισμού. Το παιδί σας δεν έχει μάθει ακόμα πως οι γονείς συνεχίζουν να υπάρχουν και θα επιστρέψουν, έστω κι αν βρίσκονται στο διπλανό δωμάτιο. Το στάδιο αυτό φτάνει στο αποκορύφωμα του μεταξύ των 10 με 18 μηνών και συνεχίζει να υφίσταται μέχρι τα 2 με 4 χρόνια.Συμβουλές: Πως μπορείτε να κάνετε πιο εύκολους τους αποχωρισμούς

    Ξέρετε πως δεν πρέπει να αποφεύγετε τα ξεσπάσματα του αποχωρισμού με το να φεύγετε σιγά σιγά χωρίς να σας πάρει είδηση το παιδί σας; Οι ειδικοί συμφωνούν ότι αυτή η πράξη μπορεί να προκαλέσει περισσότερο άγχος στο παιδί. Αντί αυτού, μπορείτε να του προσφέρετε ένα γρήγορο αλλά γεμάτο αγάπη αποχαιρετισμό έστω κι αν το παιδί σας συνεχίζει να κλαίει και να φωνάζει.

    Υπάρχουν διάφορες στρατηγικές που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να βοηθήσετε το παιδί σας (και τον εαυτό σας) σε αυτήν τη δύσκολη περίοδο.

    • Ο συγχρονισμός είναι το παν. Προσπαθήστε να μην αρχίσετε το νηπιαγωγείο ή το βρεφοκομικό σταθμό μεταξύ της ηλικίας 8 μηνών και 1 χρονού, όταν είναι πιθανό να πρωτοεμφανιστεί το άγχος αποχωρισμού. Επίσης αποφύγετε να αναθέσετε τη φροντίδα του παιδιού σας σε ένα ξένο πρόσωπο μέσα σε αυτή τη χρονική περίοδο . Αν έχετε σκοπό να φύγετε από το σπίτι, προγραμματίστε την αναχώρηση σας μετά από τον ύπνο ή μετά που θα έχει φάει.

     Η σταδιακή γνωριμία με διάφορα πρόσωπα και χώρους. Αν σκοπεύετε να αφήσετε το παιδί σας με κάποιον συγγενή ή με κάποιο άγνωστο για το παιδί πρόσωπο για να το προσέχει, τότε καλέστε αυτό το άτομο εκ των προτέρων στο σπίτι σας, έτσι ώστε να μπορέσει να περάσει κάποιο χρόνο μαζί του στην παρουσία σας. Αν το παιδί σας θα πάει για πρώτη φορά σε βρεφοκομικό σταθμό ή νηπιαγωγείο, επισκεφτείτε λίγες φορές το χώρο μαζί.

    • Να είστε ήρεμοι και συνεπείς. Δημιουργείστε ένα ‘τελετουργικό’ για να αποχαιρετίσετε το παιδί σας, στο οποίο να λέτε ένα ευχάριστο, τρυφερό και σταθερό αντίο. Παραμείνετε ήρεμοι και δείξτε εμπιστοσύνη στο παιδί σας. Καθησυχάστε το λέγοντας πως θα επιστρέψετε να το πάρετε. Εξηγείστε του σε πόσο χρόνο θα έρθετε να το πάρετε χρησιμοποιώντας έννοιες που θα καταλάβει (όπως μετά το γεύμα ή μετά που θα ξυπνήσει).

    • Ένα αγαπημένο αντικείμενο. Βοηθήστε το παιδί σας να διαλέξει ένα αγαπημένο αντικείμενο. Αυτό το αντικείμενο (μεταβατικό αντικείμενο) μπορεί να είναι μια μικρή κουβερτούλα, ένα σεντονάκι ή κάποιο αρκουδάκι. Αυτός είναι ένας υγιής τρόπος για να ελαχιστοποιήσετε το άγχος του αποχωρισμού, αφού η επαφή μαζί του θα καθησυχάζει το παιδί.
    Προσπαθήστε να έχετε κατά νου το γεγονός πως αυτό το στάδιο του άγχους
    αποχωρισμού είναι προσωρινό και πως κάθε παιδί θα εκφράσει με διαφορετικό τρόπο το άγχος του. Αν το παιδί σας δεν είχε ποτέ άλλη φροντίδα εκτός από τη δική σας, αν είναι ντροπαλό ή αν παρουσιαστούν άλλες αγχωτικές καταστάσεις, όπως ο ερχομός ενός μωρού ή προβλήματα υγείας, τότε αυτό το στάδιο θα είναι πιο έντονο από ότι σε άλλα παιδιά.

    Πότε το Άγχος Αποχωρισμού γίνεται Διαταραχή;

    Τα παιδιά που αναπτύσσουν αυτή τη διαταραχή φοβούνται πως θα χάσουν την οικογένεια τους και συχνά είναι πεπεισμένα πως κάτι κακό θα συμβεί όταν είναι μακριά από τους γονείς του.
    Άλλα συμπτώματα της Διαταραχής Άγχους Αποχωρισμού είναι:
    • Συμπτώματα πανικού (όπως ναυτία, εμετός ή δυσκολία στην αναπνοή) ή κρίσεις πανικού πριν να φύγει ένας γονιός ή πριν πάει στο σχολείο.
    • Επαναλαμβανόμενοι εφιάλτες σε σχέση με τον αποχωρισμό
    • Ανεξήγητη ανησυχία για το ότι θα χαθεί ή ότι θα το απαγάγουν.
    Αν το έντονο άγχος αποχωρισμού συνεχιστεί στο δημοτικό σχολείο και πιο πέρα, τότε θα πρέπει να μιλήσετε με έναν ειδικό.

    Αδέξιο παιδί

    Δέσποινα Καΐμη, Εργοθεραπευτής

     «Ανησυχούμε για το παιδί μας.  Φαίνεται να μη συμβαδίζει με τα παιδιά της ηλικίας του.  Έχει δυσκολία να συντονίσει τις κινήσεις του, να τρέξει, να πηδήξει, να χοροπηδήσει.  Προσπαθήσαμε ξανά και ξανά να του μάθουμε  ποδήλατο ή να πιάνει μια μπάλα, αλλά χωρίς επιτυχία.  Έχει δυσκολία να φάει νοικοκυρεμένα με ένα κουτάλι ή  πιρούνι, να χρησιμοποιήσει ψαλίδι, να κουμπώσει κουμπιά ή να μάθει να δένει τα κορδόνια των παπουτσιών του.Γυρίζει κλαίγοντας από το σχολείο, επειδή δεν μπορεί να συμμετέχει σε παιχνίδια στην αυλή, όπως κυνηγητό ή ποδόσφαιρο ή γιατί δεν τον έχουν προτιμήσει ή στην καλύτερη περίπτωση τον έχουν επιλέξει τελευταίο στο παιχνίδι.  Νιώθει ότι κανένας δε θέλει να τον κάνει παρέα.

    Η γραφή του είναι μια επίπονη διαδικασία.  Κρατά το μολύβι πολύ σφικτά και γκρινιάζει ότι  πονάει το χέρι του.  Οι εργασίες του είναι πάντα ακατάστατες και με κάποια σημεία συνήθως μουντζουρωμένα.

    Η δασκάλα τον περιγράφει ως φυγόπονο.  Μας αναφέρει ότι δεν μπορεί πότε να ολοκληρώσει και να οργανώσει τις γραπτές του εργασίες μέσα στον απαιτούμενο χρόνο.  Αν και απαντά σωστά στις προφορικές ερωτήσεις μέσα στην τάξη, η απόδοσή του στα γραπτά είναι μειωμένη.

    Ακόμη και εμείς που είμαστε οι γονείς του κάποιες φορές δυσανασχετούμε τόσο πολύ με τη δυσκολία του να μάθει κάτι καινούργιο που τού λέμε «Καλά τόσο χαζός είσαι;», «Γιατί είσαι τόσο τεμπέλης;», «Τι στο καλό σου συμβαίνει;».

    Έχουμε απευθυνθεί στο γιατρό που το παρακολουθεί , το έχει εξετάσει και μας έχει αποκλείσει άλλα παθολογικά αίτια τα οποία να δικαιολογούν τις δυσκολίες συντονισμού που εμφανίζει…».

     

    Αυτά είναι λίγα από αυτά που έχουν ειπωθεί στις πρώτες συνεντεύξεις από γονείς στα πλαίσια της Εργοθεραπευτικής αξιολόγησης του παιδιού τους.  Φυσικό είναι σαν γονείς να ανησυχείτε για την αδεξιότητα  του παιδιού σας να εκτελέσει όλες τις πιο πάνω δραστηριότητες.  Σημαντικότερο ωστόσο είναι, εσείς πρώτα να κατανοήσετε τη φύση των δυσκολιών του και στη συνέχεια να βοηθήσετε  και τους άλλους να τις κατανοήσουν.  Με τον τρόπο αυτό θα κάνετε το πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της ορθής αντιμετώπισης των δυσκολιών του.

     

    Τι συμβαίνει πραγματικά με το παιδί σας;

    Είναι στα αλήθεια απρόσεκτο; Τεμπέλης ή απλά βαριέται; Μήπως υπάρχει άλλη εξήγηση για τα καθημερινά του προβλήματα; Τι μπορεί λοιπόν να σημαίνει η αδεξιότητα αυτή;

    Όσα έχουν ειπωθεί πιο πάνω συνηγορούν στην πιθανότητα η αδεξιότητα του παιδιού σας να οφείλετε σε Αναπτυξιακή Διαταραχή του κινητικού Συντονισμού.  Έστω και αν πολύς κόσμος δεν έχει ξανά ακούσει για αυτή, είναι από τις πιο συνήθεις αναπτυξιακές διαταραχές κατά την παιδική ηλικία.  Δεν οφείλεται σε κάποιο παθολογικό, νευρολογικό ή νοητικό αίτιο και επηρεάζει σε ένα μεγάλο βαθμό την καθημερινότητα του παιδιού στο σπίτι και στο σχολείο.  Εμφανίζεται συνήθως σα δυσκολία στην μάθηση ή στην κατάκτηση δεξιοτήτων που απαιτούν κινητικό συντονισμό και επηρεάζει άμεσα την συμμετοχή του παιδιού σε καθημερινές δραστηριότητες , όπως αυτοεξυπηρέτηση (φαγητό, ντύσιμο κ.ά.), παιχνίδι, και σχολικές δραστηριότητες, όπως γραφή και γυμναστική.  Ο Dupre (1925) ήταν ο πρώτος που έκανε αναφορά σε κινητικά ελλείμματα και στη συνέχεια ο ORTON (1937) χρησιμοποίησε τον όρο αδεξιότητα για να περιγράψει μια ομάδα παιδιών με κινητικές δυσκολίες.  H Α. Jean Ayres το 1972 την ονόμασε Διαταραχή της Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης.

    Από τότε μέχρι σήμερα έχουν χρησιμοποιηθεί απίστευτα πολλοί ορισμοί για να περιγράψουν την κατάσταση.  Στη βιβλιογραφία συναντούμε τους όρους αναπτυξιακή απραξία, γνωστική κινητική δυσλειτουργία, κινητική αδεξιότητα με φτωχό συντονισμό, κινητική μαθησιακή διαταραχή, ελλείμματα προσοχής, κίνησης και αντίληψης, νευροαναπτυξιακή – διαταραχή, διαταραχή αισθητηριακής ολοκλήρωσης, μη λεκτική μαθησιακή δυσκολία, ελαφριά εγκεφαλική παράλυση, αναπτυξιακή δυσπραξία.

    Η ορολογία που σήμερα είναι ευρέως αποδεκτή και χρησιμοποιείται συχνότερα στη διεθνή βιβλιογραφία είναι αυτή της Αναπτυξιακής Διαταραχής Συντονισμού (Α.Δ.Σ.) (American Phychiatric Association- A.P.A., D.S.M. IV ,1994).

     

    Η Αναπτυξιακή Διαταραχή Συντονισμού μπορεί να παρουσιαστεί από μόνη της;

    Η Αναπτυξιακή Διαταραχή Συντονισμού(ΑΔΣ) μπορεί να παρουσιαστεί από μόνη της ή συχνά συνυπάρχει με άλλες καταστάσεις, όπως με ελλειμματική προσοχή, υπερκινητικότητα,  δυσλεξία,  διαταραχές στη γλώσσα,  συναισθηματικές και   διαταραχές συμπεριφοράς.  Επηρεάζει γύρω στο 5 – 9 % των παιδιών προσχολικής και σχολικής ηλικίας και αυτό πολύ απλά σημαίνει ότι σε κάθε τάξη υπάρχει ένα τουλάχιστο παιδί με ΑΣΔ.  Τα αγόρια επηρεάζονται περισσότερο από τα κορίτσια 4:1.

    Το παιδί με ΑΔΣ μπορεί να εμφανίζεται αδέξιο ή άγαρμπο.  Να έχει δυσκολία να μάθει να συντονίζει με σωστό τρόπο τις κινήσεις του και να δυσκολεύεται στην εκτέλεση των κινητικών δεξιοτήτων του.  Η ολοκλήρωση των καθημερινών δραστηριοτήτων, οι οποίες απαιτούν κινητικό συντονισμό δεν είναι η αναμενόμενη σε σχέση με την ηλικία και τη νοητική του ικανότητα.  Οι δραστηριότητες οι οποίες απαιτούν καινούργια μάθηση και συντονισμό του σώματός του είναι πολύ δύσκολες για αυτό.  Η συμμετοχή του σε ομαδικά αθλήματα και δραστηριότητες στον ελεύθερο χρόνο του είναι δύσκολη.  Λόγω της ΑΔΣ βιώνει επαναλαμβανόμενες αποτυχίες, που το ωθούν να αποσύρεται εντελώς από κινητικές δραστηριότητες με αποτέλεσμα σταδιακά να εμφανίζει κακή φυσική κατάσταση ,χαμηλή  αυτοεκτίμηση και απομόνωση από τους συνομήλικους του.

     

    Στο παρελθόν δε δώσαμε στα παιδιά αυτά, την αναγκαία προσοχή, γιατί είχαμε την αντίληψη ότι θα ξεπερνούσαν τις δυσκολίες αυτές με το πέρασμα του χρόνου.  Έχει αποδειχτεί πλέον ότι οι δυσκολίες που εμφανίζουν τα παιδιά αυτά φέρουν σημαντικές επιπτώσεις στη φυσιολογική, την κοινωνική και τη συναισθηματική τους ευημερία.  Δεδομένα που έχουμε αποκομίσει από μελέτες και έρευνες τονίζουν πως, χωρίς παρέμβαση, η κινητική αδεξιότητα όχι μόνο δεν υποχωρεί αλλά επηρεάζει αρνητικά πολλούς τομείς στη ζωή ενός παιδιού όπως τη συμπεριφορά, τη μάθηση, την ακαδημαϊκή επίδοση, την αυτοεκτίμηση και τη συμμετοχή του στη φυσική δραστηριότητα.

     

    Πού οφείλεται η Αναπτυξιακή Διαταραχή Συντονισμού;

    Τα ακριβή αίτια για την ΑΔΣ είναι άγνωστα.  Εντούτοις είναι γενικά αποδεκτό ότι το παιδί με ΑΔΣ έχει μη τυπική ανάπτυξη του εγκεφάλου, η οποία επηρεάζει τον τρόπο μάθησης νέων ικανοτήτων.  Το παιδί εμφανίζεται να έχει δυσκολίες να σχεδιάσει τις εσωτερικές αναπαραστάσεις, οι οποίες αποτελούν τη βάση μάθησης, σχεδιασμού και συντονισμού των κινητικών του ικανοτήτων.  Έχει δηλαδή δυσκολία να αναλύει αισθητηριακές πληροφορίες που λαμβάνει από το περιβάλλον του και να τις χρησιμοποιεί κατάλληλα για να επιλέξει το επιθυμητό πλάνο δράσης και να θέσει μια αλληλουχία κινήσεων για την εργασία του, στέλνοντας το σωστό μήνυμα για να παραχθεί μια εναρμονισμένη δράση ή ενσωματώνοντας όλα αυτά μαζί για να ελεγχθεί η κίνηση τη στιγμή που συμβαίνει.

     

    Πώς θα μπορέσουμε να αναγνωρίσουμε ένα παιδί με Αναπτυξιακή Διαταραχή Συντονισμού;

    A. Προσχολική ηλικία:

    Συχνά καθυστερεί να φτάσει αναπτυξιακά στάδια όπως να ρολλάρει, να καθίσει, να σταθεί ή να μιλήσει.  Πιθανόν να μην μπορεί να τρέξει, να πηδήξει ή να πιάσει μια μπάλα αν και οι συνομήλικοι του μπορούν να το κάνουν.  Παρατηρείται να έχει φτωχές δεξιότητες αδρής κινητικότητας και θέματα ισορροπίας.  Καθυστέρηση στην ανάπτυξη συγκεκριμένων κινητικών δεξιοτήτων όπως να μάθει τρίκυκλο ή ποδήλατο, να χειρίζεται κουτάλι ή πιρούνι, να κουμπώνει και να αντιγράφει.  Μπορεί να σκοντάφτει συχνά κάπου ή να ρίχνει αντικείμενα.  Εμφανίζει μεγάλη απόκλιση μεταξύ των κινητικών και των άλλων ικανοτήτων (ενώ αντιληπτικά είναι σε πολύ καλά επίπεδα, υπάρχει καθυστέρηση στην ανάπτυξη κινητικών δεξιοτήτων).  Παρουσιάζει δυσκολία στη μάθηση νέων κινητικών δεξιοτήτων ή δραστηριοτήτων, οι όποιες απαιτούν συνεχείς αλλαγές στη στάση του σώματος π.χ. τέννις, σχοινάκι, ποδόσφαιρο.  Έχει δυσκολία σε αμφίπλευρες δραστηριότητες π.χ. να κόψει με ψαλίδι, και φτωχές δεξιότητες λεπτής κινητικότητας, όπως και προβλήματα σε σχέση με τη θέση του στο χώρο.  Επίσης δυσκολεύετε να κρατά σωστά το μολύβι του και εμφανίζει καθυστέρηση στην ανάπτυξη πλευρίωσης.  Τα σχέδια του μπορεί να είναι πολύ ανώριμα και να μην μπορεί να ολοκληρώνει κατασκευαστικά παιχνίδια.  Συχνά είναι ανυπόμονο, έχει προβλήματα συγκέντρωσης, δυσκολίες προσαρμογής σε αλλαγές που αφορούν τη ρουτίνα ή το περιβάλλον και δυσκολία να διατηρήσει φίλους.  Μπορεί επίσης να εμφανίσει διαταραχές στο λόγο και στην αίσθηση, υψηλά επίπεδα υπερέντασης, με φωνές και κραυγές, απουσία συναίσθησης κινδύνου και εκρηκτική συμπεριφορά.

     

    B. Σχολική ηλικία:

    Πιθανόν να έχει όλες τις δυσκολίες που περιγράψαμε πιο πάνω με μικρή ή καθόλου βελτίωση.  Ενώ παράλληλα μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα σε καθημερινές δεξιότητες αυτοεξυπηρέτησης (χρήση μαχαιροπίρουνου, δίπλωμα ρούχων, δέσιμο κορδονιών, κλείσιμο φερμουάρ, βούρτσισμα δοντιών κλπ).  Τα πηγαίνει άσχημα στο μάθημα στην τάξη, άλλα μαθαίνει σαφώς καλύτερα όταν είναι μόνος του.  Έχει μεγάλη δυσκολία να αντιγράψει από τον πίνακα, γράφει επίπονα και ανώριμα.  Δεν είναι ικανό να θυμάται και – ή να ακολουθήσει οδηγίες.  Γενικά έχει φτωχές οργανωτικές ικανότητες.  Μπορεί να έχει δυσκολία στα μαθηματικά και στη γραφή μιας δομημένης ιστορίας ή έκθεσης.  Δείχνει να μην είναι ικανό να μεταφέρει την γνώση που έχει αποκτήσει από τη μια δραστηριότητα σε μια άλλη και έχει θέματα με τη γενίκευση.  Αποφεύγει τα παιχνίδια και τη γυμναστική.

    Εάν το παιδί εμφανίζει οποιοδήποτε αριθμό των πιο πάνω χαρακτηριστικών και εάν αυτά τα προβλήματα επηρεάζουν την ικανότητά του να συμμετέχει επιτυχώς στο σπίτι, στο σχολείο ή στο παιχνίδι τότε είναι σημαντικό να δει το γιατρό που το παρακολουθεί.  Αυτός στη συνέχεια μπορεί να το παραπέμψει σε κάποιον ειδικό.  Επειδή το παιδί συνήθως έχει πρόβλημα με την αυτοεξυπηρέτηση και τις ακαδημαϊκές εργασίες του, ο ειδικός αυτός, συχνά είναι ένας εργοθεραπευτής.  Εκτιμάται ότι η Εργοθεραπεία, που εστιάζεται στη χρήση της αισθητηριακής ολοκλήρωσης, είναι ιδιαίτερα βοηθητική για αυτά τα παιδιά.  Απαραίτητη θεωρείται και η υποστηρικτική ψυχοθεραπεία του παιδιού καθώς και η συμβουλευτική γονέων και δασκάλων.

     

    Ποια η αντιμετώπιση της Αναπτυξιακής Διαταραχής Συντονισμού

    Σημαντικό λοιπόν ρόλο στην αντιμετώπιση της Αναπτυξιακής Διαταραχής Συντονισμού έχει η έγκαιρη διάγνωση της αδεξιότητας καθώς πρόκειται για ένα πρόβλημα, που με τη χρήση κατάλληλων σχεδιασμένων παρεμβατικών προγραμμάτων και τη συνεργασία παιδιού, ειδικών, γονέων και σχολείου μπορεί αν όχι να θεραπευτεί, να αντιμετωπιστεί σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό.  Με την έγκαιρη παρέμβαση το παιδί αναπτύσσει καλές στρατηγικές αντιμετώπισης και βιώνει θετικές εμπειρίες.  Μαθαίνει να αναγνωρίζει τις εκπαιδευτικές και τις συναισθηματικές του ανάγκες, τα δυνατά του σημεία και τις αδυναμίες του, έτσι ώστε να αναγνωρίζει τον τρόπο που μαθαίνει καλύτερα.  Υπάρχουν δεδομένα που αποδεικνύουν ότι η εστιασμένη παρέμβαση συμβάλλει στην πρόληψη ή μείωση των δευτερευόντων δυσκολιών που μπορεί να προκύψουν.

    Η ΑΔΣ είναι τρόπος ζωής και ο κινητικός συντονισμός μπορεί να βελτιώνεται με την ηλικία.  Τα συμπτώματα στο παιδί,  που εμφανίζει αναπτυξιακές δυσκολίες συντονισμού, μπορούν να μειωθούν εάν δοθεί η κατάλληλη θεραπεία και συμβουλές που θα συμβάλουν στην ελάττωση των δυσκολιών του.

     

    Οδηγίες στους γονείς και στρατηγικές που πιθανό να βοηθήσουν το παιδί με ΑΔΣ στο σπίτι και το σχολείο.  

    Στο σπίτι:

    Ενθαρρύνετε τη συμμετοχή του σε παιχνίδια και αθλήματα που τον ενδιαφέρουν και παρέχουν ευκαιρίες για εξάσκηση και ολοκλήρωση κινητικών δραστηριοτήτων.  Ενθαρρύνετε πρακτικές που θα βελτιώσουν την ικανότητά του, να σχεδιάζει και να οργανώνει κινητικές εργασίες π.χ. να ετοιμάσει το τραπέζι, να φτιάχνει μεσημεριανό ή να οργανώνει το σακίδιο του.  Δώστε του την δυνατότητα να εξασκηθεί σε καινούργιες δραστηριότητες ή παιχνίδια σε ατομικό επίπεδο, πριν χρειαστεί να δραστηριοποιηθεί σε ομαδικό.  Εάν είναι δυνατό παρέχετε βήμα – βήμα τις οδηγίες για κάθε καινούργια δεξιότητα.  Χρησιμοποιείστε διάφορες μεθόδους διδασκαλίας για να παρουσιάσετε μια δραστηριότητα (επιδείξετε με κίνηση ενώ την περιγράφετε λεκτικά).  Το παιδί μπορεί να προτιμά ατομικά αθλήματα (π.χ. κολύμπι, ποδηλασία, τρέξιμο) αντί για ένα ομαδικό άθλημα.  Εάν συμβαίνει αυτό, ενθαρρύνετε την επαφή με συνομήλικους του μέσα από άλλες δραστηριότητες όπως μουσική, θέατρο, τέχνη.  Ανακαλύψτε τις δυνατότητες του και ενισχύστε τες σε διαφόρους τομείς, όπως διάβασμα και δημιουργική φαντασία.  Εφοδιάστε το παιδί σας με ρούχα που είναι ευκολοφόρετα  π.χ. φόρμα παντελόνι, μπλουζάκι και παπούτσια χωρίς κορδόνια, με αυτοκόλλητες ταινίες.  Αναπτύξετε σταθερές ρουτίνες στο σπίτι.  Βοηθήστε το παιδί να προετοιμαστεί από το προηγούμενο βράδυ.  Ρωτήστε το: «Τι χρειάζεσαι για αύριο;».  Τοποθετείστε τα ρούχα του επάνω στο κρεβάτι στη σειρά και βοηθήστε το να ντυθεί.  Ζητήστε του να βάλει τα ρούχα από αριστερά προς δεξιά.  Βάλτε επιγραφές επάνω στα συρτάρια και αναδιοργανώστε τα από επάνω προς τα κάτω με τη σειρά των ρούχων που θα χρειαστεί.  Ζητήστε του να συγυρίζει όταν τελειώνει μια εργασία και μετά να ξεκινά μια άλλη.  Υποδείξετε του ένα μέρος που να αφήνει όλα του τα πράγματα μόλις γυρίσει από το σχολείο π.χ. βάζοντας ένα πλαστικό κουτί δίπλα στην πόρτα της εισόδου.  Δοκιμάστε διαφορετικούς τύπους στύλων/ μολυβιών για να βρείτε το κατάλληλο για το παιδί.  Ίσως προτιμάει ένα πιο καλοφτιαγμένο μολύβι με λίγο βάρος ώστε να το «νιώθει» καλύτερα στο χέρι του.  Ενθαρρύνετε την εξάσκηση στη δακτυλογράφηση διότι είναι μια σπουδαία δεξιότητα και αξίζει να αφιερωθεί χρόνος ώστε να την μάθει σωστά.  Υπάρχουν αρκετά δωρεάν προγράμματα στο διαδίκτυο.  Ίσως είναι πιο εύκολο να το κάνει χρησιμοποιώντας μια οθόνη αφής όπως tablet και IPad.

     

    Στο σχολείο:

    Εργαστείτε με τον εκπαιδευτικό ώστε να διασφαλίσετε ότι το παιδί θα επιτύχει στο σχολείο.  Είναι χρήσιμο να συναντηθείτε με τους εκπαιδευτικούς και τους άλλους ειδικούς (εργοθεραπευτή, ψυχολόγο κ.α.) στην αρχή της σχολικής χρονιάς για να συζητήσετε τις συγκεκριμένες δυσκολίες του παιδιού σας και να ενημερωθούν για στρατηγικές που μπορούν να εφαρμοστούν ώστε να βοηθηθεί το παιδί στην επίτευξη των ακαδημαϊκών του καθηκόντων.

    Διασφαλίστε τη σωστή θέση του για εργασία στο θρανίο.  Τα πόδια του θα πρέπει να είναι επίπεδα στο πάτωμα, και το θρανίο στο απαραίτητο ύψος.  Τα χέρια θα πρέπει να στηρίζονται με άνεση.  Προτείνετε την ανάγκη να του δίνεται περισσότερος χρόνος για να ολοκληρώσει δύσκολες κινητικές δραστηριότητες που έχουν να κάνουν με μαθηματικά, αντιγραφή, γράψιμο, εκτέλεση, πρακτικές επιστήμες και χειροτεχνία.  Το παιδί είναι καλό να εφοδιαστεί με έτοιμα φύλλα εργασίας, αυτό θα του επιτρέψει να εστιαστεί η προσοχή του στην εργασία π.χ. έτοιμες σελίδες με μαθηματικές ασκήσεις.  Παρέχετε μικρές και απλές οδηγίες με οπτική στήριξη/ οπτική υπενθύμιση των σημείων κλειδιών.  Κερδίστε την προσοχή του, φωνάζοντας το όνομα του, την ώρα που του δίνετε την οδηγία ή κερδίστε την οπτική επαφή πριν δώσετε την οδηγία (να είμαστε όμως προσεκτικοί με την οπτική επαφή γιατί κάποια παιδιά δε νιώθουν άνετα).  Βοηθήστε το παιδί να αναγνωρίσει τα απαραίτητα βήματα που χρειάζεται για να πραγματοποιήσει την εργασία.  Υποβάλετε ερωτήσεις όπως «Τι χρειάζεται να κάνουμε πριν και μετά;» γιατί αυτές μπορούν να το βοηθήσουν στην έναρξη και στην διαδοχικότητα των εργασιών.  Επιδείξτε ή ζητήστε από ένα άλλο παιδί να εκτελέσει την κινητική δραστηριότητα σαν πρότυπο, και ζητήστε του να την επαναλάβει.  Συστήστε τον υπολογιστή όσο το δυνατό νωρίτερα στο παιδί, ώστε να ελαττωθεί ο αριθμός των χειρόγραφων εργασιών που θα χρειαστούν σε μεγαλύτερες τάξεις.  Διδάξτε στρατηγικές γραφής που το ενθαρρύνουν να γράφει αρμονικά.  Χρησιμοποιήστε χαρτί που ταιριάζει στην ιδιαιτερότητα του παιδιού σας (π.χ.: Γραμμές με πλάτος για το παιδί που γράφει μεγάλα γράμματα.  Χαρτί με γραμμές υπερυψωμένες για παιδιά που έχουν δυσκολία να γράψουν μέσα στις γραμμές.  Γράφημα με μεγάλα τετράγωνα για παιδιά που έχουν δυσκολία να έχουν τους αριθμούς ευθυγραμμισμένους στα μαθηματικά κ.α.).  Εάν μια δημιουργική ιστορία είναι ο στόχος, τότε αγνοήστε την κακογραφία, τα λάθη στα διαστήματα των λέξεων και τις μουντζούρες.  Σκεφτείτε εναλλακτικές μεθόδους παρουσίασης π.χ. τα παιδιά μπορούν να παρουσιάσουν το θέμα προφορικά ή με χρησιμοποίηση σχεδίων.  Ελαχιστοποίηση του αριθμού αλλαγής ενδυμασίας στο γυμναστήριο.  Για παράδειγμα, το παιδί έρχεται στο σχολείο ενώ ήδη φορά σορτσάκι γυμναστικής κάτω από το παντελόνι  και μπλουζάκι κάτω από την εξωτερική μπλούζα του.  Ελαχιστοποιείστε τις εργασίες που ανατίθενται για το σπίτι και αφορούν το γράψιμο και το διάβασμα.  Υπάρχουν εφαρμογές κειμενογράφου που παρέχουν πολλαπλά οφέλη στην ελαχιστοποίηση του γραψίματος.

    Διακοπές. Απασχόληση των παιδιών στις διακοπές

    Δώρα Παπαγεωργίου, Κλινική Ψυχολόγος

    Tα σχολεία κλείνουν και τα παιδιά μένουν στο σπίτι. Πολύς χρόνος ελεύθερος. Αρκετοί γονείς βρίσκονται μπροστά σε δίλημμα «τι να κάνουν τώρα με τα παιδιά τους;». Κάποιοι καταφεύγουν στα καλοκαιρινά σχολεία, είτε σαν λύση ανάγκης όταν αυτοί εργάζονται, είτε γιατί πιστεύουν ότι είναι καλύτερο για τα παιδιά τους να έχουν μια απασχόληση, ένα πρόγραμμα, παρά να είναι στο σπίτι και να μην ξέρουν τι να κάνουν.
    Σίγουρα τα καλοκαιρινά σχολεία μπορούν να είναι μια επιλογή για την καλοκαιρινή απασχόληση των παιδιών μας. Εάν ναι, τότε ας αποταθούμε σε σχολεία που να είναι ποιοτικά και να παρέχουν:
    • Ασφάλεια
    • Φροντίδα
    • Καθαριότητα
    • Πρόγραμμα ποικίλο και προσαρμοσμένο στις ηλικίες και ανάγκες των παιδιών
    • Δυνατότητες ανάπτυξης δεξιοτήτων και καλλιέργειας συμπεριφορών και στάσεων που να βοηθούν στην ενδυνάμωση του παιδιού ως μια προσωπικότητα και ευκαιρίες κοινωνικοποίησης
    • Ανάπτυξη της δημιουργικότητας
    • Χαλάρωση και διασκέδαση
    Τα παιδιά όπως και οι ενήλικες έχουν ανάγκη από χαλάρωση και διασκέδαση. Εάν τα παιδιά μένουν στο σπίτι ή στους παππούδες ας προσέξουμε να μην περνούν όλο το χρόνο τους μπροστά στη τηλεόραση, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια ή τον ηλεκτρονικό υπολογιστή.
    Μπορούμε να φροντίσουμε να εμπλουτίσουμε το καθημερινό τους πρόγραμμα με διαφορετικές και ποικίλες δραστηριότητες που θα τα απασχολήσουν δημιουργικά και θα αποφύγουμε το γνωστό φαινόμενο «της βαριεμάρας και της ιδιοτροπίας».

    Εισηγήσεις για δραστηριότητες 
    Κάποιες εισηγήσεις για δραστηριότητες τις οποίες μπορείτε να χρησιμοποιήσετε, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού και μπορούν να βοηθήσουν είναι:
    • Να φτιάξουμε μια καλοκαιρινή γωνιά σε ένα κοινόχρηστο δωμάτιο, τοποθετώντας ένα μικρό αντίσκηνο, ένα μικρό πλαστικό τραπέζι και καρέκλες.
    • Να τους αγοράσουμε καινούργια χρώματα, νερομπογιές, μεγάλα χρωματιστά χαρτόνια. Να αγοράσουμε μια ποδιά του ζωγράφου.
    • Να τους δώσουμε παιχνίδια που καλλιεργούν την δημιουργικότητα και απαιτούν τη χρήση της φαντασίας.
    • Να τους δώσουμε κούκλες, αυτοκινητάκια
    • Να τους αγοράσουμε καινούργια παραμύθια ή βιβλία
    • Να προσκαλέσουμε κάποιο φίλο ή φίλη
    • Να τους αναθέσουμε κάποιες ευθύνες σχετικά με τις δουλειές του σπιτιού, ανάλογα με την ηλικία.
    • Να τους δώσουμε την ευκαιρία να παίξουν με το νερό, την άμμο ή το χώμα εάν έχουμε αυλή.
    Τώρα που τα παιδιά μας δεν έχουν μαθήματα και είμαστε όλοι πιο χαλαροί, είναι ευκαιρία να κάνουμε πράγματα μαζί. Να περπατήσουμε, να κάνουμε ποδήλατο, να κολυμπήσουμε, να πάμε σινεμά, να φτιάξουμε ένα φαγητό ή γλυκό, να διαβάσουμε ένα βιβλίο, να ακούσουμε μουσική.
    Κάποιοι γονείς πιστεύουν ότι το καλοκαίρι είναι ευκαιρία και για λίγο διάβασμα, ιδιαίτερα εάν το παιδί έχει κάποιες δυσκολίες. Το καλοκαίρι είναι ευκαιρία για χαλάρωση και για να ξεφύγουμε από τη ρουτίνα. Είναι ευκαιρία για να ακούσουμε τα παιδιά μας και να τους μιλήσουμε για να μπορέσουν και αυτά να μας ακούσουν και να μας μιλήσουν. Είναι ευκαιρία να κάνουμε τα παιδιά μας να νιώσουν καλά μαζί μας και να θέλουν να προσπαθήσουν.
    Τότε μπορούμε να τα βοηθήσουμε να δυναμώσουν και μαθησιακά μέσα από τρόπους διασκεδαστικούς και δημιουργικούς, που δεν θα τους θυμίζουν σχολικό πρόγραμμα

Translate

καλώς ήρθατε στο ιστολόγιο μας

καλώς ήρθατε στο ιστολόγιο μας

Πρόσφατα άρθρα

«Αν θέλουμε τα παιδιά να μαθαίνουν με επιτυχία τώρα και στο μέλλον, θα πρέπει να τα μάθουμε να σκέφτονται για τους εαυτούς τους, να επιλύουν προβλήματα και να συνυπάρχουν με τους άλλους. Αυτές οι ικανότητες κατακτώνται οταν τα παιδιά ενθαρρύνονται να εξερευνούν ενεργητικά το περιβάλλον, να επιλύουν πραγματικά προβλήματα που έχουν νόημα για αυτά και να συνεργάζονται με άλλους για την ολοκλήρωση εργασιών.Ολα αυτά τα παιδιά τα κάνουν όταν παίζουν»(Dodge Colker,1998)

το mail του Νηπιαγωγείου μας είναι

mail@29nip-chalk.eyv.sch.gr.

τηλ. σχολείου και FAX 2221082095

Διεύθυνση: Νικοδήμου και Απόλλωνος Κάνηθος Χαλκίδα, ΤΚ 34100

ΔΙΕΎΘΥΝΣΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ http:\\29nip-chalk.eyv.sch.gr

Νηπιαγωγοί : (προϊσταμένη) Μακρή Μαρία

Λειβαδίτη Σοφία

 

κλικ στον σύνδεσμο και βρείτε στο χάρτη το νηπιαγωγείο μας

 

Κοριτσάκι μου, θέλω νὰ σοῦ φέρω τὰ φαναράκια τῶν κρίνων νὰ σοῦ φέγγουν τὸν ὕπνο σου.Θέλω νὰ σοῦ φέρω ἕνα περιβολάκι ζωγραφισμένο μὲ λουλουδόσκονη πάνω στὸ φτερὸ μιᾶς πεταλούδας νὰ σεργιανάει τὸ γαλανὸ ὄνειρό σου.

Σκακιστική άσκηση

καλώς ήρθατε στο ιστολόγιο μας

καλώς ήρθατε στο ιστολόγιο μας

Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω

Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο. Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα: 1. Να μοιράζεσαι τα πάντα. 2. Να παίζεις τίμια. 3. Να μη χτυπάς τους άλλους. 4. Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες. 5. Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου. 6. Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου. 7. Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον. 8. Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό. 9. Να κοκκινίζεις. 10. Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό. 11. Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο. 12. Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα. 13. Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους. 14.Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ. Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω. Κανείς πραγματικάδεν ξέρει πώς και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ’ αυτό. 15. Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο κι εμείς. Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ’ άλλους: τη λέξη ΚΟΙΤΑ. Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή… Πάρτε μια απ’ αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή. Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο. Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν τις τσαπατσουλιές τους. Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με άλλους. ROBERT FULGHUM.



Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων