Οι μαθητές και οι μαθήτριες του Δ2 τίμησαν του Τρείς Ιεράρχες γνωρίζοντας καλύτερα τη ζωή, το σπουδαίο έργο και τη μοναδική προσωπικότητά τους.
Συζητήσαν για την αγάπη τους προς τη μάθηση και την παιδεία και σταθήκαν στον τρόπο με τον οποίο κατάφεραν να συνδυάσουν αρμονικά την αρχαία ελληνική σκέψη με τη χριστιανική διδασκαλία. Μέσα από τα λόγια και τα αποφθέγματά τους τα παιδιά μιλήσαν για τον άνθρωπο, τη φιλία, τη γνώση, τη φύση και τις αξίες που παραμένουν διαχρονικές.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο γεγονός ότι τους γιορτάζουμε τόσο ξεχωριστά τον καθένα όσο και όλοι μαζί. Τα παιδιά κατανόησαν τον λόγο της κοινής τους εορτής και γιατί θεωρούνται προστάτες της παιδείας, των μαθητών/τριών και των δασκάλων: γιατί με το παράδειγμά τους έδειξαν πως η γνώση χωρίς ήθος δεν αρκεί και πως η μόρφωση πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο.
Τα παιδιά εντυπωσίασε ιδιαίτερα η κοινωνική τους δράση. Ξεχωρίσαν τη Βασιλειάδα, την πρότυπη «πόλη αγάπης» που ίδρυσε ο Μέγας Βασίλειος, με σχολεία, νοσοκομείο, ιδρύματα για ορφανά παιδιά, ηλικιωμένους και άπορους.
Το αφιέρωμά ολοκληρώθηκε με έναν αυτοσχέδιο διάλογο των παιδιών, εμπνευσμένο από το θάρρος του Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου απέναντι στην αδικία, όταν υπερασπίστηκε μια φτωχή χήρα από την αυθαιρεσία της βασίλισσας. Μέσα από τη δραματοποίηση κατανοήσαν καλύτερα τη δύναμη της δικαιοσύνης και της αλήθειας.
Αναφερθήκαν επίσης στο ποιητικό ταλέντο του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, ανακαλύπτοντας μια πιο ευαίσθητη και καλλιτεχνική πλευρά της προσωπικότητάς του.
Τέλος, αποτυπώσαν όσα τους άγγιξαν μέσα από ζωγραφιές και εικαστικές δημιουργίες, μετατρέποντας τη γνώση σε εικόνες, χρώματα και συναισθήματα.