Πάντα επίκαιρο το ποίημα του Πολέμη ,παρόλο που μετράει πάνω από 100 χρόνια ειδικά σήμερα που βλέπουμε τόσα ζώα να κακοποιούνται και να εγκαταλείπονται.
Τα ζώα, Ιωάννης Πολέμης
Ποτέ δε θα πειράξω
τα ζώα τα καημένα·
μην τάχα σαν εμένα,
κι εκείνα δεν πονούν;
Θα τα χαϊδεύω πάντα,
προστάτης τους θα γίνω.
Ποτέ δεν θα τ’ αφήνω
στους δρόμους να πεινούν.
Aν δεν μιλούν κι εκείνα
κι ο λόγος αν τους λείπει,
μήπως δεν νιώθουν λύπη,
δεν νιώθουν και χαρά;
Μήπως καρδιά δεν έχουν,
στα στήθη τους κρυμμένη,
που τη χαρά προσμένει
κι αγάπη λαχταρά;
Aκόμα κι όταν βλέπω
πως τα παιδεύουν άλλοι,
εγώ θα τρέχω πάλι
με θάρρος σταθερό,
θα προσπαθώ με χάδια
τον πόνο τους να γιάνω,
κι ό,τι μπορώ θα κάνω
να τα παρηγορώ.
Είναι σπουδαίο που τα περισσότερα παιδιά έχουν ένα ζωάκι που το προσέχουν ,το αγαπούν και απολαμβάνουν τη συντροφιά του .Στο νηπιαγωγείο μας ,έκαναν επίσκεψη πολλά ζωάκια αγαπημένα και μάλιστα η φίλη μας η Τόνια μας ζήτησε να ονομάσουμε όλοι μαζί το καναρινάκι της και το όνομα που πλειοψηφικά νίκησε από τις προτάσεις που έγιναν ήταν το <<ΚΑΡΔΟΥΛΕΝΙΑ>>.Συζητήσαμε πως δεν υπάρχει καλό και κακό ζώο αφού όλα είναι απαραίτητα για την ισορροπία της φύσης και τη συνέχεια της τροφικής αλυσίδας.Η ημέρα έκλεισε με ένα κουκλοθέατρο και με το λύκο πεινασμένο αφού δεν κατάφερε να γεμίσει τη δόλια την κοιλιά του…