Σήμερα, γίναμε εικονογράφοι με τη βοήθεια της κ. Μαριάννας των Αγγλικών. Είπαμε την ιστορία της κάμπιας που έφαγε πολύ και τη ζωγραφίσαμε. Το αποτέλεσμα της δουλειάς μας, ένα βιβλίο φτιαγμένο αποκλειστικά από εμάς και την κ. Μαριάννα.

Στις 31 Οκτωβρίου, διεθνή ημέρα αποταμίευσης, φτιάξαμε κουμπαράδες βατραχάκια και μανιταράκια, κάναμε εργασίες και μάθαμε την γνωστή παροιμία.

Ακούσαμε την ιστορία “αν κάθε μέρα” του Αντώνη Παπαθεοδούλου και συζητήσαμε τη μεγάλη σημασία της μικρής, αλλά συνεχούς προσπάθειας που φέρνει αποτελέσματα.

Με αφορμή τη διαδικασία τρύγου του φθινοπώρου τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με το σταφύλι και τα παράγωγά του. Με αφετηρία εποπτικό υλικό με θέμα τον τρύγο του σταφυλιού διατύπωσαν, τόσο τα ερωτήματα τους, όσο και τις ήδη υπάρχουσες γνώσεις τους για το πολύ αγαπημένο τους φρούτο. Οι απόψεις και οι απορίες καταγράφηκαν και με τη χρήση του υπολογιστή της τάξης, απάντησαν σε πολλούς προβληματισμούς τους. Στη συνέχεια, γεύτηκαν, μυρισαν και ένιωσαν με την αίσθηση της αφής το σταφύλι και γνώρισαν βιωματικά κάποια από τα προϊόντα που προσφέρει στον άνθρωπο. Αφού έμαθαν και τραγούδησαν παρέα το τραγούδι με τίτλο “τσιριτιρι τσιριτρο” , στο τέλος, έπαιξαν με γράμματα σχηματίζοντας τη λέξη ” σταφύλι” και έφτιαξαν το δικό τους τσαμπί με ρώγες σταφυλιού σε πορτρέτο χρησιμοποιώντας διάφορα υλικά.

Τα παιδιά μας χρησιμοποίησαν διάφορες τεχνικές για να περιγράψουν τα συναισθήματα τους γύρω από τον πόλεμο και την ειρήνη, πώς τα φαντάζονται και πώς τα απεικονίζουν. Υποθέσαμε τους διαλόγους των στρατιωτών, δηλώσαμε ξεκάθαρα τη θέση μας υπέρ της ειρήνης, δουλεύοντας ατομικά και ομαδικά, φτιάχνοντας πανό. 

Η βροχερή μέρα της εβδομάδας που πέρασε έγινε αφορμή για παιχνίδι, μάθηση και δημιουργία!

Αφού συζητήσαμε στην παρεούλα για τις ” βροχερες μας εμπειρίες “, έγραψαν τις λέξεις ΒΡΟΧΗ και ΟΜΠΡΕΛΑ, με καπάκια ( προνηπια) και κιμωλιες ( νήπια)

Γιναμε σύννεφα που εβρεχαν διάφορα πράγματα που πρότειναν τα παιδιά!

Ένα από αυτά τα σύννεφα έβρεχε χρώματα!!!

Κι έτσι εμπνευστηκαμε το εικαστικό μας!

Χρωματιστά χαρτιά που τα παιδιά έπρεπε να διπλωσουν σαν βεντάλια- για την ομπρελιτσα και νερομπογιες που εσταξαν και φυσηξαν το χρώμα με το καλαμάκι τους ήταν αρκετα για την πιο όμορφη -χρωματιστή βροχ ή!!!

Τα παιδιά τις πρώτες μέρες στο σχολείο, σχηματίζουν ένα νέο μέρος της ταυτότητάς τους. Σε αυτό το μέρος η αίσθηση του ΄΄ανήκειν΄΄ σε μια νέα ομάδα ανθρώπων, την ομάδα της τάξης του νηπιαγωγείου, καλεί τα παιδιά να αυτοπροσδιοριστούν και να ετεροπροσδιοριστούν ως προς τα νέα πρόσωπα και τις νέες συνθήκες που εμφανίστηκαν στην καθημερινότητά τους. Έτσι, λοιπόν, τα παιδιά συμμετείχαν σε μια σειρά δραστηριοτήτων μιλώντας για τον εαυτό τους, για την οικογένειά τους και για το νέο τους ρόλο στο σχολείο. Μα τι κοινό έχουν όλα αυτά τα μέρη; Τι συναντάμε και τι νιώθουμε όταν βρισκόμαστε σε αυτά; Μα τι αλλο;;; ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ !!! Τα παιδιά αποτύπωσαν με καλλιτεχνικό τρόπο το συναίσθημα της αγάπης, έφτιαξαν το σύνθημα της τάξης μας αφιερωμένο στην αγάπη και την όρισαν ως ΄΄μαγικό΄΄ βοηθό για όλη τη φετινή σχολική χρονιά!