Ποίηση και μητέρα- Χρόνια πολλά, Μανούλα.

Μητέρα, μανούλα, μαμά…

Η παγκόσμια ημέρα της μητέρας ή όπως έχουμε συνηθίσει να την λέμε «γιορτή της μητέρας» είναι η παγκόσμια γιορτή που τιμούμε τις μανούλες όλου του κόσμου. Είναι κινητή εορτή όπως και η γιορτή του πατέρα και στην Ελλάδα γιορτάζεται κάθε χρόνο την δεύτερη Κυριακή του Μαΐου. Για το 2020 η γιορτή της μητέρας πέφτει την Κυριακή 10 Μαΐου.

Παρακάτω, βρήκαμε τα πιο όμορφα ποιήματα που έχουν γραφτεί για την μητέρα.

Στέλιος Σπεράντσας «Η μανούλα»

Ποιός την κούνια μας κουνάει,

όταν είμαστε μικράκια;

Ποιός χαμογελά στο πλάι

και γλυκά μας λέει λογάκια

και τον ύπνο προσκαλεί;

Η μαμά μας η καλή!

 

Τα μαλλιά μας ποιός χτενίζει;

 

Ποιός μας καμαρώνει, αλήθεια;

Ποιός παιχνίδια μας χαρίζει;

Ποιός μας λέει τα παραμύθια

στη φωτίτσα μας σιμά;

Η γλυκιά μας η μαμά!

 

Κι όταν κάποτε ένα στόμα

 

κάτι με θυμό μας λέει,

κι όταν παρακούμε ακόμα,

ποιός πονεί και σιγοκλαίει

κι έχει πίκρα στην καρδιά;

Πάντα η μάννα μας, παιδιά!

 

Κική Δημουλά «Το μικρό μου παιδί»

Το μικρό μου παιδί

σοβαρή αταξία έκανε πάλι.

Στο πεζούλι του σύμπαντος σκαρφάλωσε,

σκούντησε με το χέρι του

το κρεμασμένο

στον τοίχο τ’ ουρανού

κόκκινο πιάτο,

κι έχυσε όλο το φως επάνω του.

 

Ο Θεός απόρησε

που είδε τον ήλιο

ντυμένο ρούχα παιδικά

να κατεβαίνει τρέχοντας

της φαντασίας μου τη σκάλα

και να έρχεται σε μένα.

 

Κι εγώ κάθομαι τώρα

και μαλώνω αυστηρά

το μικρό μου παιδί,

ενώ κλέβω κρυφά

τον χυμένο επάνω του ήλιο.

 

Γεράσιμος Μαρκοράς ¨Μάνα!¨

Δε βρίσκεται λέξη καμία

νάχει στον ήχο της

τόση αρμονία,

σαν ποιος να σ’ άκουσε

με στήθος κρύο,

όνομα θείο;

Παιδί από σπάργανα

ζωσμένο ακόμα,

με χάρη ανοίγοντας

γλυκά το στόμα,

γυρνάει στον άγγελο

που τ’ αγκαλιάζει

και μάνα κράζει.

 

  • Παιδιά, ποιο ποίημα σας άρεσε περισσότερο και γιατί;
  • Αν θα σας λέγαμε να ζωγραφίσετε κάποιο από αυτά ποιο θα διαλέγατε και γιατί;
  • Εσύ, θα μπορούσες με τη βοήθεια των γονιών σου να φτιάξεις ένα μικρό ποιηματάκι για τη μανούλα σου;
  • Θυμάστε ποιο τραγουδάκι σας λέει η μανούλα όταν σας κάνει μπάνιο, όταν σας κοιμίζει;
  • Αλήθεια, με ποιο λουλούδι θα λέγατε ότι η μαμά σας μοιάζει; Με το τριαντάφυλλο, την τουλίπα, το γιασεμί, την ορχιδέα;
  • Μπορείτε να ζωγραφίσετε τη μητέρα σας και στην γιορτή της να της χαρίσετε τη ζωγραφιά…Μην ξεχάσετε να βάλετε πολλή, πολλή αγάπη!!!

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Ο κόσμος των λουλουδιών

Σε λίγες ημέρες, μπαίνει ο πιο μυρωδάτος μήνας της Άνοιξης, ο μήνας που γιορτάζουν και οι μανούλες.

Θα βρείτε εικόνες από λουλούδια που έχουν στολίσει κήπους και μπαλκόνια.

Τα λουλούδια μας ικανοποιούν 3 αισθήσεις…

  • Την όραση, γιατί είναι πανέμορφα και μας κάνουν χαρούμενους.
  • την όσφρηση, γιατί μυρίζουν όμορφα
  • και τη γεύση, γιατί μην ξεχνάμε ότι από τα λουλούδια φτιάχνουν οι μέλισσες το ανθόμελο….

Εσείς παρατηρείστε τα χρώματα και τα σχήματα των λουλουδιών, συγκρίνετε τα λουλούδια μεταξύ τους κι βγάλτε τα συμπεράσματά σας. Έχουν ομοιότητες και διαφορές;

  • Ποιο σας αρέσει περισσότερο και γιατί;
  • Αν ήσασταν λουλούδι, ποιο θα θέλατε να ήσασταν;
  • Θα θέλατε να ζωγραφίσετε κάποιο από αυτά που βλέπετε ή κάποιο άλλο φανταστικό;
  • Τι θα λέγατε να πάρετε από μια μικρή γλάστρα να τη γεμίσετε με χώμα και να φυτέψετε ένα λουλουδάκι; θα το ποτίζετε, θα το βάζετε στον ήλιο και θα το αγαπάτε.. όταν μεγαλώσει αρκετά, μπορείτε να το φέρετε και στο σχολείο ν το δουν και οι συμμαθητές σας!

Παιδιά, πλησιάζει ο Μάης, ο μήνας των λουλουδιών και οι αυλές έχουν γεμίσει χρώματα και ευωδιές!Τι καλύτερο να ασχοληθούμε με τα λουλούδια!!

Εμπρός, λοιπόν!!

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

«Ο γλάρος Ιωνάθαν Λίβιγκστον»

Είστε έτοιμοι να πετάξουμε;;

“Ηταν πρωὶ κι ὁ καινούργιος ἥλιος λαμπύριζε χρυσαφένιος πάνω στοὺς κυματισμοὺς μιᾶς ἤρεμης θάλασσας.

Ἕνα μίλι ἀπ᾿ τὴν ἀκτή, μιὰ ψαρόβαρκα ἔπαιζε μὲ τὸ νερό, καὶ τὸ σύνθημα νὰ μαζευτεῖ τὸ σμῆνος γιὰ πρόγευμα πέρασε σὰν ἀστραπὴ στὸν ἀέρα, καὶ τότε ἕνα σύννεφο ἀπὸ χίλιους γλάρους ᾖρθε νὰ παλέψει πονηρὰ γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει κάποια κομμάτια τροφῆς. Ἄρχιζε μιὰ καινούργια μέρα γεμάτη δουλειά. Πολὺ πιὸ πέρα ὅμως, ὁλομόναχος, πετώντας μακριὰ ἀπ᾿ τὴ βάρκα καὶ τὴν ἀκτή, ὁ Ἰωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος συνέχιζε τὶς ἀσκήσεις του. Ἀπὸ ὕψος ἑκατὸ πόδια, ψηλὰ στὸν οὐρανό, χαμήλωσε τὰ παλαμωτά του πόδια, σήκωσε τὸ ράμφος του καὶ πάσχισε νὰ ἐπιβάλει στὰ φτερά του μιὰ ὀδυνηρή, δύσκολη, στριφτὴ καμπύλη. Μιὰ τέτοια καμπύλη τοῦ ἐπέτρεπε νὰ πετάξει μὲ μικρὴ ταχύτητα καὶ τώρα πετοῦσε ὅλο καὶ πιὸ ἀργὰ ὥσπου ὁ ἄνεμος ἔγινε ἕνα ψιθύρισμα στὸ πρόσωπό του, ὥσπου τὸ πέλαγο στάθηκε ἀκίνητο κάτω. Στένεψε τὰ μάτια του σὲ ἐντατικὴ αὐτοσυγκέντρωση, κράτησε τὴν ἀνάσα του, μὲ δύναμη θέλησε νὰ δώση… ἕνα… ἀκόμα… ἑκατοστό… κλίσης… στὴν καμπύλη. Ὕστερα τὰ φτερά του ζάρωσαν, ἔχασε τὸν ἔλεγχο κι᾿ ἔπεσε.

Οἱ γλάροι, ὅπως ξέρετε, δὲν χάνουν ποτὲ τὴ σταθερότητα, δὲν χάνουν ποτὲ τὸν ἔλεγχό τους. Νὰ χάσουν τὸν ἔλεγχο τῆς πτήσης τους εἶναι γι᾿ αὐτοὺς ντροπή, εἶναι ἐξευτελισμός.

Ὅμως ὁ Ἰωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος, ποὺ δίχως ντροπὴ ἅπλωσε ξανὰ τὶς φτεροῦγες του πετώντας στὴν ἴδια κείνη τρεμάμενη δύσκολη καμπύλη – ὅλο καὶ πιὸ ἀργά, πιὸ ἀργὰ καὶ πάλι χάνοντας τὸν ἔλεγχό του – δὲν ἦταν ἕνα κοινὸ πουλί.

Οἱ περισσότεροι γλάροι δὲ νοιάζονται νὰ μάθουν παρὰ μόνο τὰ πιὸ βασικὰ πράγματα γιὰ τὸ πέταγμα — πῶς νὰ πετοῦν ἀπ᾿ τὴν ἀκτή στὴν τροφή τους καὶ πίσω πάλι. Γιὰ τοὺς περισσότερους γλάρους σημασία δὲν £ἔχει τὸ πέταγμα, ἀλλὰ τὸ φαγητό. Γιὰ τοῦτον, ὅμως, τὸ γλάρο σημασία δὲν εἶχε τὸ φαγητό, ἀλλὰ τὸ πέταγμα. Πάνω ἀπὸ κάθε τι ἄλλο, ὁ Ἰωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος ἀγαποῦσε νὰ πετάει.

Ἕνας τέτοιος τρόπος σκέψης δὲν ἦταν, καθὼς ἀνακάλυψε, τὸ καλύτερο μέσο γιὰ νὰ γίνεις ἀγαπητὸς στ᾿ ἄλλα πουλιά. Ἀκόμα καὶ οἱ γονεῖς του ἔνιωθαν ἀπογοήτευση ὅταν ὁ Ἰωνάθαν περνοῦσε μέρες ὁλόκληρες μόνος, κάνοντας ἑκατοντάδες χαμηλὲς πτήσεις μὲ ἀκίνητα φτερά, κάνοντας δοκιμές.”

 

 

 

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Μουσείο Διονυσίου Σολωμού

Το Μουσείο βρίσκεται στη Ζάκυνθο, στην ιστορική πλατεία του Αγίου Μάρκου. Στο ισόγειο του κτιρίου στεγάζεται το μοναδικό Μαυσωλείο στην Ελλάδα, το οποίο από τις 17 Ιανουαρίου 1968, φιλοξενεί τα οστά τoυ εθνικού ποιητή της Ελλάδας, Διονυσίου Σολωμού και του Ανδρέα Κάλβου και της συζύγου του.

Ένα μουσείο με λιτή ομορφιά που συγκινεί όποιον μπαίνει στο εσωτερικό του, ένα μουσείο αφιερωμένο στο μεγάλο μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό.

Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι και ο ΕΘνικός Ύμνος στοιχειώνουν το μουσείο δίνοντας συγκίνηση και ρίγη. Στην είσοδο του μουσείου βλέπεις μέρος απο το δέντρο(λόφος του Στράνη) , πάνω στο όποιο εμπνεύστηκε ο Δ.Σολωμός τον εθνικό ύμνο. Σκοτεινό στα περισσότερα σημεία του το μουσείο με την φωτεινή όμως προτομή του Σολωμού,τα χειρόγραφα και τα ποιήματα του καθώς και την ψυχή του που δεσπόζει επιβλητική παντού.

Πόσο όμορφα ακούγεται ο Εθνικός ‘Υμνος από παιδικές φωνούλες;

 

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν ο παραμυθάς που αγαπήσαμε

Παιδιά , πόσο αγαπάτε τα παραμύθια;

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

Στις 2 Απριλίου, ημέρα γενεθλίων του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου με σκοπό να τονώσει την αγάπη για το διάβασμα και να στρέψει την προσοχή στα παιδικά βιβλία.

Ας δούμε κάποια γνωστά γνωμικά του του μεγαλύτερου παραμυθά όλων των εποχών.

  • Το να ζεις μόνο δεν είναι αρκετό, είπε η πεταλούδα. Πρέπει να έχεις λιακάδα, ελευθερία και ένα μικρό λουλούδι.
  • Αλλά μια γοργόνα δεν έχει δάκρυα, γι’ αυτό υποφέρει πολύ περισσότερο.
  • Να είσαι χρήσιμος στον κόσμο είναι ο μόνος τρόπος να είσαι ευτυχισμένος.
  • Οτιδήποτε βλέπεις μπορεί να γίνει ένα παραμύθι, και μπορείς να βγάλεις μια ιστορία από οτιδήποτε αγγίξεις.
  • Η ζωή είναι μια ωραία μελωδία. Μόνο οι στίχοι είναι λίγο μπερδεμένοι.
  • Η ζωή κάθε ανθρώπου είναι ένα παραμύθι γραμμένο από το χέρι του Θεού.
  • Τα παραμύθια γράφονται για να κοιμούνται τα παιδιά και να ξυπνάνε οι ενήλικες.
  • Αν έχεις ένα όνειρο , μπορείς να γράψεις για τον εαυτό σου μια μαγευτική ιστορία.
  • Τα παραμύθια είναι περήφανα. Έρχονται μόνο όταν τους αρέσει.
  • Όλοι και όλα έχουν δικαίωμα στην αγάπη.

Ποιό είναι το αγαπημένο σας παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν;

Ας θυμηθούμε κάποια:

Το Ασχημόπαπο

Tα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

Η μικρή γοργόνα

Η Τοσοδούλα
Η βασίλισσα του χιονιού

Το αηδόνι του αυτοκράτορα

Ο μολυβένιος στρατιώτης

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΠΟΙΗΣΗ ¨ΕΛΥΤΗΣ¨

Πιστοί στο ραντεβού μας, λίγο πριν μας αποχαιρετήσει η Άνοιξη συναντάμε τον φίλο μας Οδυσσέα Ελύτη.
Νιώθουμε, εκφραζόμαστε και προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αγάπη, τη Θάλασσα, τον Έρωτα, τον Ήλιο και όλα αυτά τα υπέροχα που μας δίνουν απλόχερα τα ποιήματα του.
Όταν όλα γύρω μας φαίνονται να φθείρουν εμείς και τα παιδιά επιμένουμε να βρούμε μια χαμένη αγάπη, μια χαμένη φιλία και ίσως μια χαμένη ζωή που αφήσαμε πίσω .
Ο καθένας ανοίγει τη ψυχή του και εναποθέτει το συναίσθημα απο τον στίχο που του άρεσε πολύ…
Ένα κοχύλι που κάποτε ξεχάσαμε σε μια παραλία..

Μια κοπέλα που ερωτευτήκαμε και ξαφνικά χάθηκε…
Έναν γλάρο που τίποτα δεν φοβάται και πετά ελεύθερος…
Ένα ντροπαλό κορίτσι που σημαίνει τα πάντα για κάποιον…
Μιαν Ελλάδα με το απέραντο γαλάζιο της που σε κάνει ευτυχισμένο…Το κοχύλι(1979)
Η ποδηλάτισσα (1979)
Τα τζιτζίκια (1972)
Ο γλάρος (1979)
Το δελφινοκόριτσο (1972)
Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Η ευτυχία είναι μέσα μας.

Η ευτυχία είναι μέσα μας. Αρκεί να την δούμε και να την μυρίσουμε και από μακριά.

Αγαπημένα μας παιδιά,

Η φύση είναι ωραία και αισθάνεσαι την ομορφιά της όταν βρίσκεσαι κοντά της. Η ομορφιά δεν είναι κάτι που γίνεται με τα χέρια, δηλαδή δεν είναι κατασκευαστική. Βλέπεις για παράδειγμα ένα τοπίο. Μπορεί να είναι χαράδρες, γκρεμοί, δέντρα κοντά ή ψηλά, παραλίες βραχώδεις, άτακτες ή αμμώδεις και μας αρέσουν όλα.

Όταν βλέπεις λουλούδια στο λιβάδι, παπαρούνες στον αγρό, λες τι ωραίες που είναι! Όταν κόψεις μία όμως, παύει από μόνη της να είναι όμορφη και πρέπει, αν θέλεις να τη ζωγραφίσεις, να τη βάλεις σ’ ένα βάζο ή σ’ ένα ποτήρι μ’ ένα χρωματιστό φόντο. Δηλαδή να την κάνεις να φαίνεται ωραία. Αλλά ποτέ δεν θα φτάσεις την ομορφιά του φυσικού, που όλα φαίνονται ωραία κι ας είναι όλα σαν τυχαία. Αλλά μήπως υπάρχει η λογική του τυχαίου στη φύση;

Οι αρχαίοι γλύπτες το είχαν καταλάβει αυτό και δημιουργούσαν αγάλματα, σαν τον Απόλλωνα τον θεό, και έδιναν θεϊκή ομορφιά που ξεπερνούσε την ανθρώπινη μορφή. Και αισθανόσουν την ωραιότητα. Δεν είναι μόνο να τη βλέπεις την ομορφιά, αλλά να την αισθάνεσαι. Μόνον έτσι φαίνεται και αποκαλύπτεται· όταν την αισθάνεσαι. Και τώρα που δεν μπορούμε να τη δούμε, μπορούμε όμως να την αισθανθούμε.

Παιδιά, ανοίξτε τα παράθυρα, πάρτε μια βαθιά ανάσα και ακούστε κάποια από τα τραγούδια που σας στέλνουμε με τη συνοδεία του πιάνου:

https://www.youtube.com/watch?v=ND2EviSRqFE&feature=share&fbclid=IwAR0f3Gd3fymO3WILyTv-HKnw5-UcDV_hP26nVXceHXoDfIFATs-MHuH6aZ0

Και αν κάποιες μέρες, επιθυμείτε τόσο πολύ τη φύση , μη διστάσετε να ανοίξετε το βίντεο https://www.youtube.com/watch?v=fSbNReQ1jvQ  και να μυρίσετε τα λουλούδια.

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Το κόκκινο μπαλόνι

Είναι μια εικόνα που έχουμε δει έστω και μια φορά στο ίντερνετ. Για κάποιους πέρασε σαν μια απλή εικόνα, κάποιοι στάθηκαν λίγα λεπτά ακόμα να την παρατηρήσουν. Καθετί κρύβει μια ιστορία…
Αν δεν ξέρεις την ιστορία, έχει και αυτό τη μαγεία του. Καθένας μπορεί να μεταφράσει διαφορετικά ένα κοριτσάκι και ένα κόκκινο μπαλόνι. Η εξήγηση καθενός προέρχεται από τα προσωπικά βιώματα και την ψυχολογία που έχει όταν αντικρίσει μια εικόνα. Κακά τα ψέματα, η ψυχολογία μας επηρεάζει τα μηνύματα που λαμβάνουμε από εξωτερικά ερεθίσματα. «Mια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις», είναι μια φράση που χρησιμοποιείται συχνά και περιέχει όλο το νόημα. Τελικά έχει όμως νόημα να ξέρεις γιατί ο δημιουργός αποτύπωσε με αυτό τον τρόπο μια ιδέα του ή να το αφήσεις να αιωρείται;

Σε κάποιους, μόλις αντικρίσουν την εικόνα, θα δημιουργηθούν θλιβερά συναισθήματα. Το κόκκινο μπαλόνι που φεύγει από τα χέρια ενός παιδιού μπορεί να συμβολίζει πως αποχωρίζεται την παιδική του ηλικία. Αποχωρίζεται την παιδική αθωότητα, το παιχνίδι γιατί αναγκάστηκε να μπει σε άλλους δρόμους που δεν τους επέλεξε. Πάντως ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί ένα «δυνατό» χρώμα για το μπαλόνι, που είναι το κόκκινο, σε αντίθεση με το ασπρόμαυρο που επικρατεί στην εικόνα.

Μια άλλη εκδοχή όταν αντικρίζεις την εικόνα σου μεταφέρει ένα αισιόδοξο μήνυμα. Ένα παιδί αφήνει το μπαλόνι που κρατούσε να πετάξει μακριά μη γνωρίζοντας πού θα πάει. Θέλει να μεταφέρει τη χαρά που έδωσε αυτό το μπαλόνι στο επόμενο άτομο που θα φτάσει στα χέρια του. Όταν βλέπουμε ένα μπαλόνι στον ουρανό χαμογελάμε γιατί είναι το κάτι διαφορετικό που άλλαξε το αναμενόμενο, που είναι ένας ουρανός με σύννεφα. Ένα μπαλόνι που ταξιδεύει και πόσο πολύ θα θέλαμε να είμαστε στη θέση του και να ταξιδεύαμε μακριά από αυτά που μας θλίβουν και μας αναγκάζουν να ζούμε σε μια σκληρή και βαρετή καθημερινότητα.

Υπάρχει, λοιπόν ιστορία πίσω από αυτήν την εικόνα. Δημιουργός είναι ο Bansky, ένας street καλλιτέχνης που δημιουργεί graffiti. Το έργο του είναι ένα από τα πιο γνωστά και συμβολίζει τη μεταφορά του μηνύματος πως «πάντα υπάρχει ελπίδα».

Γι΄αυτό παιδιά, μην σταματήσετε ποτέ να ονειρεύεστε!!!

 

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Καλημέρα κόσμε!

Καλωσήρθατε στο Blogs.sch.gr. Αυτό είναι το πρώτο σας άρθρο. Αλλάξτε το ή διαγράψτε το και αρχίστε το «Ιστολογείν»!

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | 1 σχόλιο