ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ :ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΙ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΩ
”ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ”
Μέσα σ΄αυτό είναι κάτι μοναδικό, ξεχωριστό!
Α!!! Τελικά είναι μέσα ένα καθρεφτάκι, που αντικαθρεπτίζει
τον μοναδικό καταπληκτικό… εαυτό τους!
Στην ολομέλεια τον παρουσίασαν
(όνομα, φύλλο, ηλικία, αγαπημένο παιχνίδι, φαγητό,
ανέφεραν αυτό που νομίζουν ό,τι καταφέρνουν να κάνουν καλύτερα κ.ά).
-διαβάσαμε και επεξεργαστήκαμε το παραμύθι

της Κατρίνα Τσάνταλη: «Ο ιπποπόκαμπος» :
το οποίο τελειώνει με το ποίημα
«Πιστεύω σε μένα… αξίζω πολλά.
Όλα τα όνειρά μου θα βγουν αληθινά.
Αν ξέρω τι θέλω σ΄ αυτή τη ζωή
και αγάπη σε μένα να δίνω πολλή».
Ανέφεραν τι κάνουν και νιώθουν περήφανα , τα γράψαμε σε χαρτί και φτιάξαμε το βάζο της αυτοπεποίθησης όπου μπορούμε να πηγαίνουμε να το ανοίγουμε όποτε θέλουμε να τονώσουμε τη αυτοπεποίθησή μας.
«Ελμέρ ο παρδαλός ελέφαντας»,
όπου μέσα απ’ αυτό τα παιδιά μίλησαν για την αξία της διαφορετικότητας της φιλίας.
«Δεν είναι πιο όμορφο να ζούμε σε ένα κόσμο χρωματιστό, διαφορετικό;»
Απόψεις και σκέψεις εκφράστηκαν, στην ολομέλεια της τάξης και τα παιδιά ανέφεραν “τι ίδιο και τι διαφορετικό έχουν μεταξύ τους”.
Κάποια παιδιά ανέλαβαν να δημιουργήσουν το φόντο, κάποια άλλα να καλλιτεχνήσουν το δέντρο και ο καθένας έκοψε από ένα φθινοπωρινό φύλλο. Στη συνέχεια κάθισαν όλοι μαζί και με μουσική υπόκρουση, πρόσφεραν το φύλλο τους σε ένα φίλο τους, λέγοντας «τι αρέσει σε αυτόν», λέγοντάς του «λόγια αγάπης και χαράς».
-Μου αρέσει που είμαστε φίλες και παίζουμε μαζί
– Μου αρέσει που μοιράζεσαι
- Μου αρέσει που με βοηθάς.
– Μου αρέσει που αγκαλιάζεις. – Σ΄ αγαπώ”
Ηρθε ο Λάκης ο Δεινοσαυράκης
και εκεί που έπαιζαν, τα παιδιά, τα έκανε όλα… άνω κάτω.
Έτσι συμφώνησαν όλοι να δημιουργήσουν το συμβόλαιο της τάξης,
για να δείξουν στο δεινοσαυράκη, πως «να συμπεριφέρεται ώστε να περνάνε όλοι καλύτερα». Σε καρτέλες παρουσιάστηκαν διάφορες συμπεριφορές οι οποίες συζητήθηκαν και ταξινομήθηκαν σε δύο στεφάνια:
“σ΄ αυτά που επιτρέπονται και σ’ αυτά που δεν επιτρέπονται.”
Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ζευγάρια των δύο ατόμων,
αποφάσισαν τι θα ήθελαν να ζωγραφίσουν από τις δεσμεύσεις τους,
συζήτησαν τι θα κάνει ο καθένας και μαζί ζωγράφισαν.
Τα παιδιά φαντάζονται ότι δίνουν συνέντευξη σε ένα δημοσιογράφο στην τηλεόραση. Κρατώντας το μικρόφωνο και παίρνοντας τους ανάλογους ρόλους, δίνουν απάντηση στο «τι θέλω να έχω;» και τι νομίζω ότι «έχω ανάγκη να έχω».
μετά τα παρουσιάζουν.
Τί μπορούν να σκεφτούν όταν ακούν τη λέξη: «δικαίωμα»;
Προηγήθηκε διευκρίνηση: κάθε παιδί έχει ίσα δικαιώματα σύμφωνα με τη Σύμβαση Δικαιωμάτων του παιδιού της Unicefhttps://www.unicef.org/greece).
Έγινε αναφορά στη Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού (20 Νοεμβρίου).
Τα παιδιά χωρίζονται σε ζευγάρια, διαλέγουν μια εικόνα
και βρίσκουν το δικαίωμα που ταιριάζει.
Είδαμε ένα σχετικό βίντεο, διαβάσαμε το βιβλίο “Τα παιδιά του κόσμου”
και στη συνέχεια το κάθε παιδί δημιούργησε τη δική του ταυτότητα.
6. “Πρόβλημα; Λύση…!” Τα προβλήματα έχουν λύση.
Στο πάτωμα δημιουργήθηκε ένας διάδρομος με εικόνες όπου μαζί με τη μασκότ κούκλα τον περπατούσαν. Δημιουργώντας υποθετικά σενάρια, ανακάλυπταν
ποιο είναι το πρόβλημα και προσπαθούσαν να το επιλύσουν.
Ερωτήσεις που αναφέρθηκαν:
-Για ποιον λόγο πιστεύετε ότι συμβαίνει αυτό;
-Σκεφτείτε τι θα μπορούσε να συμβεί αργότερα.
-Προτείνετε διαφορετικούς τρόπους για να μη συμβαίνει αυτό. –
Λάβετε υπόψη τις απόψεις της ομάδας.
-Επιλέξτε και παρουσιάστε τη λύση με την οποία συμφωνείτε.
|
|
Από το διαδίκτυο, παρακολούθησαν βίντεο της Ύπατης Αρμοστείας, με τίτλο: |
«γιατί δεν δέχτηκαν το κοριτσάκι, στις χώρες από όπου πέρασε;
Τι φοβήθηκε περισσότερο;
Τι θα κάνατε εάν τη συναντούσατε;
Ποιές νομίζετε ότι ήταν οι βασικές ανάγκες και άρα δικαίωμά της;»
Τα παιδιά απεικονίζουν ποιο είναι το αρχικό πρόβλημα και ποια η λύση;
δημιούργησαν και φιλοτέχνησαν την αφίσα, με μηνύματα
και ποικίλες τεχνικές ζωγραφικής
|
6γ.Δικαιώματα και υποχρεώσεις.
Η κούκλα “Σοφία” ήρθε και διερωτήθηκε εάν εκτός από τα δικαιώματα, τα παιδιά έχουν και υποχρεώσεις; Μα τι σημαίνει αυτό; Έψαξαν και βρήκαν ότι και τα παιδιά έχουν υποχρεώσεις: Υποχρεώσεις ως προς τον εαυτό τους, ως μέλη της οικογένειά, ως προς τους φίλους τους…. Πρότειναν: “Έχω υποχρέωση να βοηθάω στο σπίτι, να συνεργάζομαι να κατασκευάζουμε. Να φροντίζω να μην ρίχνω σκουπίδια έξω Να μην κοροϊδεύω τους φίλους μου…” κ.ά. Και για τα παιδιά του κόσμου; “Αν και είμαστε ακόμη μικροί και λίγα μπορούμε να κάνουμε τώρα … ξέρουμε. Ελπίζουμε, ονειρευόμαστε…” 7. Συνεισφορά στην τοπική κοινωνία.
“Πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε όλα αυτά τα δικαιώματα! Που το πρωί ξυπνάμε, μπορούμε να τρώμε το πρωινό μας, να παίζουμε ασφαλείς, να χαιρόμαστε, να ονειρευόμαστε!!!” Υπάρχουν όμως άραγε γύρω μας παιδιά που παλεύουν καθημερινά για την επιβίωση; Και τότε ενημερωθήκαμε για το “Χαμόγελο του παιδιού” τον εθελοντικό, μη κερδοσκοπικό οργανισμό και σκεφτήκαμε ότι κι εμείς μπορούμε κάτι να κάνουμε.Έτσι αποφασίσαμε τα Χριστούγεννα να συγκεντρώσουμε είδη πρώτης ανάγκης γι αυτά τα παιδιά. Μια ομάδα παιδιών με τουβλάκια έφτιαξε και το φορτηγάκι του Χαμόγελου του παιδιού.
Κλείνοντας τραγούδησαν, χόρεψαν και χάρηκαν στο ρυθμό του τραγουδιού
“Αν όλα τα παιδιά της γης” Comments are closed.
|
































































