Μάρτης είναι χάδια κάνει πότε κλαίει πότε γελάει…

και λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή?  Όχι βέβαια!!!

Γνωρίσαμε την Κυρά Σαρακοστή ποια είναι ,πώς την έφτιαχναν παλιά οι γιαγιάδες και ίσως καλύτερα οι προγιαγιάδες μας και πώς μετρούσαν τις εβδομάδες μέχρι το Πάσχα με τα επτά της ποδαράκια.

Είπαμε και το τραγουδάκι της ,αλλά φτιάξαμε αυτή και το σπίτι της για να έχουμε το δικό μας ημερολόγιο και να μετράμε στο σπίτι μας τις μέρες έως ότου έρθει το Πάσχα.

Όπως και στα παλιότερα χρόνια έτσι κι εμείς μάθαμε τα κάλαντα της Άνοιξης ,τα κάλαντα που λέγονταν από πόρτα σε πόρτα από τα παιδιά στις 1 Μαρτίου ή και στις 21 Μαρτίου, κρατώντας την χελιδόνα-ξύλινη κατασκευή με ομοίωμα χελιδονιού στην κορυφή που με το τράβηγμα ενός  σχοινιού αυτό γυρνούσε και έκανε έναν ήχο σαν το τιτίβισμα του. Μια μαθήτρια την επόμενη μέρα μας έφερε την  χελιδόνα που ο καλός της παππούς την είχε φτιάξει και όλοι μαζί τραγουδήσαμε σαν καλοί χελιδονιστές...

Ήρθε ήρθε χελιδόνα ήρθε κι άλλη μελιδόνα

κάθισε και λάλησε και γλυκά κελάηδησε…

Στη συνέχεια θέλαμε να έχουμε την δική μας χελιδόνα γι αυτό πήραμε τις κασετίνες μας, πιάσαμε δουλειά και νάτες στο πι και φι…

Στολίσαμε την τάξη μας με το δέντρο της Άνοιξης όπως το ζωγράφισε και ο Καντίνσκι

με τους πολύχρωμους κύκλους του…

Ο Μάρτης τελειώνει αλλά και μας φέρνει  διπλή γιορτή …γιορτάζει η πατρίδα ,γιορτάζει η Παναγιά!!!

Ζωγραφίσαμε τους αγαπημένους μας ήρωες της επανάστασης του 1821 και τσαρούχια με κολλάζ…

φτιάξαμε, φορέσαμε το φέσι του τσολιά…

και είπαμε στη γιορτή μας τα ποιήματά μας