Γράφει η Χριστίνα Σαλίδου, μαθήτρια του Β2
Σίγουρα κάθε λάτρης της αγγλικής λογοτεχνίας σε κάποια φάση της ζωής του έχει διαβάσει ένα θεατρικό έργο του πασίγνωστου Γουίλιαμ Σαίξ πηρ (William Shakespeare). Ένα από τα πιο διά σημα θεατρικά του έργα είναι ο “Άμλετ” (“Hamlet”).
Σύνοψη του θεατρικού:
Η πλοκή της ιστορίας έχει ως κέντρο την εκδίκηση. Ο πατέρας του Άμλετ δολοφονείται αδίκως από τον θείο του, δηλαδή τον αδερφό του πατέρα του, ύστερα παντρεύεται τη μητέρα του Άμλετ και παίρνει τον θρόνο . Έτσι, ο Άμλετ θα ορκιστεί να πάρει εκδίκηση για τον άδικο χαμό του πατέρα του και να σκοτώσει τον θείο του. Στην πορεία ,όμως, θα δούμε ότι αυτή η τάση για εκδίκηση θα έχει ως αποτέλεσμα και άλλους πολυάριθμους άδικους θανάτους.
Προσωπική άποψη για το έργο:
Το έργο αυτό μου προκάλεσε μεγάλη εντύπωση από τα πρώτα κιόλας κεφάλαια καθώς μου φάνηκε αρκετά ακριβές προς την εποχή του. Η ιδέα της εκδίκησης και της δολοφονίας για προσωπικό κέρδος ήταν αρκετά διαδεδομένη τον 17ο αιώνα, όταν δηλαδή γράφτηκε ο Άμλετ από τον Σαίξπηρ.
Κάτι που μου έκανε εντύπωση είναι η αντιμετώπιση της κατάστασης από τη μητέρα του Άμλετ, η οποία δεν προσπάθησε να εμποδίσει την απόφαση της υποχρεωτικής αναχώρησης του Άμλετ στην Αγγλία. Το ίχνος της εκδίκησης είναι αρκετά αισθητό από τις πρώτες κιόλας σκηνές, εφόσον ο ίδιος ο Άμλετ νιώθει συντετριμμένος εξαιτίας της δολοφονίας του πατέρα του από το ίδιο του το συγγενικό αίμα, τον θείο του, νιώθοντας ένα μίσος προς αυτόν αλλά και την μητέρα του, εφόσον αντί να θρηνήσει τον αδικοχαμένο σύζυγό της μετά από ένα μήνα περίπου παντρεύτηκε τον αδερφό του. Ένα άλλο γεγονός το οποίο μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν η σχέση του Άμλετ με την κόρη του συμβούλου του θείου του, Οφήλια, καθώς στην αρχή φαίνεται να τρέφει ιδιαίτερα αισθήματα για αυτήν, ακόμα και εάν ο πατέρας της και
ο αδερφός της δεν τον εγκρίνουν ως σύζυγο.
Γενικότερα, εάν κάποιος διαβάσει αυτό το έργο, ίσως βρει τον εαυτό του να στοχάζεται και να εμβαθύνει σε έννοιες όπως το δίκαιο και το άδικο, την εκδίκηση ως εξιλέωση για την ατίμωση του οικογενειακού ονόματος ,αλλά ταυτόχρονα ίσως βρεθεί να συμπάσχει με τον Άμλετ και να κατανοεί τον θρήνο και τον πόνο του ακόμη και την οργή του για όσα συνέβησαν.